ماده ۲ قانون کار: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی داد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
{{#seo:
|title=ماده ۲ قانون کار - تعریف کارگر و معیارهای شمول
|title_mode=replace
|description=متن ماده ۲ قانون کار، تعریف کارگر و مفهوم حق‌السعی، معیارهای تشخیص رابطه کارگری و کارفرمایی، مواد مرتبط، آرای قضایی و نظریات مشورتی مرتبط.
}}
<div class="wd-breadcrumb">
<span class="wd-breadcrumb-item">[[قوانین و مقررات|قوانین و مقررات]]</span>
<span class="wd-breadcrumb-arrow">←</span>
<span class="wd-breadcrumb-item">[[قانون کار|قانون کار]]</span>
<span class="wd-breadcrumb-arrow">←</span>
<span class="wd-breadcrumb-item">[[فصل اول قانون کار - تعاریف کلی و اصول|فصل اول]]</span>
<span class="wd-breadcrumb-arrow">←</span>
<span class="wd-breadcrumb-current">ماده ۲</span>
</div>
<div class="law-page">
<div class="law-page">


خط ۶: خط ۲۱:
|متن=کارگر از لحاظ این قانون کسی است که به هر عنوان در مقابل دریافت حق‌السعی اعم از مزد، حقوق، سهم سود و سایر مزایا به درخواست کارفرما کار می‌کند.
|متن=کارگر از لحاظ این قانون کسی است که به هر عنوان در مقابل دریافت حق‌السعی اعم از مزد، حقوق، سهم سود و سایر مزایا به درخواست کارفرما کار می‌کند.
|قبل=ماده ۱ قانون کار
|قبل=ماده ۱ قانون کار
|فهرست=فصل اول قانون کار - تعاریف کلی و اصول
|فهرست=فهرست مواد قانون کار
|بعد=ماده ۳ قانون کار
|بعد=ماده ۳ قانون کار
}}
}}
خط ۱۲: خط ۲۷:
{{اصطلاحات کلیدی
{{اصطلاحات کلیدی
|محتوا=
|محتوا=
{{تعریف اصطلاح
{{تعریف اصطلاح
|عنوان=کارگر
|عنوان=کارگر
|محتوا=شخص حقیقی که در برابر دریافت حق‌السعی و به درخواست کارفرما کار می‌کند.
|محتوا=شخصی که به هر عنوان در مقابل دریافت حق‌السعی و به درخواست کارفرما کار می‌کند.
}}
}}
{{تعریف اصطلاح
{{تعریف اصطلاح
|عنوان=حق‌السعی
|عنوان=حق‌السعی
|محتوا=مجموع دریافتی‌های مرتبط با کار، از جمله مزد، حقوق، سهم سود و سایر مزایا.
|محتوا=مجموع دریافتی‌های قانونی کارگر در قبال انجام کار که ماده ۲، مزد، حقوق، سهم سود و سایر مزایا را دربرمی‌گیرد.
}}
}}
{{تعریف اصطلاح
{{تعریف اصطلاح
|عنوان=به هر عنوان
|عنوان=کارفرما
|محتوا=برای تشخیص کارگر بودن، عنوان قراردادی یا نامی که طرفین برای رابطه خود انتخاب کرده‌اند به‌تنهایی تعیین‌کننده نیست و ماهیت واقعی رابطه باید بررسی شود.
|محتوا=شخص حقیقی یا حقوقی طرف رابطه کار که کارگر به درخواست او و به حساب او کار می‌کند.
}}
}}
{{تعریف اصطلاح
|عنوان=به درخواست کارفرما
|محتوا=اشاره به انجام کار در چارچوب رابطه‌ای دارد که کار به درخواست و برای کارفرما انجام می‌شود.
}}
}}


{{تعریف اصطلاح
<div style="direction:rtl; text-align:right; margin:28px 0; padding:0;">
|عنوان=تبعیت در رابطه کار
<div style="font-size:19px; font-weight:800; color:#245b55; margin-bottom:10px; padding-bottom:9px; border-bottom:2px solid #2f6f68;">
|محتوا=یکی از معیارهای مهم تشخیص رابطه کارگری و کارفرمایی است و در موارد اختلافی باید در کنار سایر قرائن و مفاد واقعی رابطه بررسی شود.
شرح ماده
}}
</div>


}}
<div style="font-size:15px; color:#455a64; line-height:2.2;">
ماده ۲ قانون کار، معیار قانونی شناسایی «کارگر» را بیان می‌کند. بر اساس این ماده، عنوان یا نامی که برای شخص یا رابطه کاری انتخاب شده به تنهایی تعیین‌کننده نیست؛ بلکه باید بررسی شود که شخص در برابر دریافت حق‌السعی و به درخواست کارفرما کار می‌کند یا خیر.


<div style="direction:rtl; text-align:right; margin:22px 0 20px;">
عبارت «به هر عنوان» دامنه تعریف را گسترده می‌کند و نشان می‌دهد که صرف عنوان شغلی یا عنوان قراردادی، به تنهایی برای خارج کردن رابطه از شمول قانون کار کافی نیست.


<div style="border-top:3px solid #8064a2; padding-top:12px; margin-bottom:16px;">
از سوی دیگر، وجود دریافت حق‌السعی و انجام کار به درخواست کارفرما از عناصر مهم این تعریف هستند. بنابراین در تشخیص رابطه کارگری و کارفرمایی، وضعیت واقعی رابطه، نحوه انجام کار و شرایط قرارداد اهمیت دارد و صرف نام‌گذاری قرارداد به عنوان پیمانکاری یا عناوین مشابه، لزوماً نتیجه را تعیین نمی‌کند.


<div style="font-size:21px; font-weight:800; color:#654d83; line-height:1.8;">
البته تشخیص شمول قانون کار در هر رابطه، با توجه به شرایط واقعی و مقررات خاص حاکم بر آن انجام می‌شود و ماده ۱۸۸ قانون کار نیز برخی اشخاص و روابط استخدامی را از شمول مقررات قانون کار خارج کرده است.
📝 نمونه تست‌های آزمونی
</div>


<div style="margin-top:3px; font-size:13px; color:#7b8992; line-height:2;">
سؤالات تألیفی و آموزشی مستند به قانون کار و مقررات مرتبط
</div>
</div>
</div>
</div>


<div class="wd-test">
{{تست ماده
{{تست ماده
|سؤال=مطابق ماده ۲ قانون کار، کدام مجموعه بیشترین انطباق را با تعریف قانونی کارگر دارد؟
|سؤال=مطابق ماده ۲ قانون کار، کدام مورد در تعریف قانونی «کارگر» تصریح شده است؟
|نوع=تألیفی ـ مفهومی
|نوع=تألیفی ـ مستند به ماده ۲ قانون کار
|گزینه‌ها=
|گزینه‌ها=
 
* الف) شخصی که فقط در برابر دریافت مزد نقدی کار می‌کند
* الف) هر شخصی که فعالیت اقتصادی مستقلی انجام دهد.
* ب) شخصی که به هر عنوان در مقابل دریافت حق‌السعی و به درخواست کارفرما کار می‌کند
* ب) شخصی که به هر عنوان، در برابر دریافت حق‌السعی و به درخواست کارفرما کار کند.
* ج) شخصی که فقط با قرارداد کتبی و برای مدت معین کار می‌کند
* ج) هر شخصی که قرارداد کتبی با یک شرکت داشته باشد.
* د) شخصی که صرفاً در کارگاه‌های صنعتی فعالیت دارد
* د) هر شخصی که برای دیگری یک نتیجه مشخص اقتصادی ایجاد کند.
|پاسخ=گزینه ب
  |پاسخ=ب
|تحلیل=ماده ۲ قانون کار، کارگر را شخصی می‌داند که «به هر عنوان» در مقابل دریافت حق‌السعی، اعم از مزد، حقوق، سهم سود و سایر مزایا، به درخواست کارفرما کار می‌کند.
  |تحلیل=ماده ۲ معیار قانونی کارگر را بر سه محور اصلی بیان می‌کند: انجام کار به هر عنوان، دریافت حق‌السعی و انجام کار به درخواست کارفرما.
|مستند=ماده ۲ قانون کار
  |مستند=ماده ۲ قانون کار
|نکته=در این ماده، عنوان شغلی یا شکل قرارداد به تنهایی معیار تعریف کارگر نیست؛ عبارت «به هر عنوان» دامنه تعریف را گسترده کرده است.
  |نکته=در تعریف کارگر، صرف وجود قرارداد کتبی یا انجام فعالیت برای دیگری کافی نیست و باید عناصر مقرر در قانون بررسی شود.
}}
  }}


{{تست ماده
{{تست ماده
|سؤال=عبارت «به هر عنوان» در ماده ۲ قانون کار بیشتر بر چه نکته‌ای دلالت دارد؟
|سؤال=کدام گزینه با عبارت «حق‌السعی» در ماده ۲ قانون کار مطابقت بیشتری دارد؟
|نوع=تألیفی ـ تحلیلی
|نوع=تألیفی ـ مستند به ماده ۲ قانون کار
|گزینه‌ها=
|گزینه‌ها=


* الف) فقط قراردادهای رسمی مشمول قانون کار هستند.
* الف) فقط مزد و حقوق پایه
* ب) فقط کارگران دارای عنوان شغلی مشخص مشمول قانون کار هستند.
* ب) فقط مزایای غیرنقدی
* ج) عنوان انتخاب‌شده برای رابطه، به‌تنهایی مانع بررسی ماهیت واقعی رابطه کار نیست.
* ج) مزد، حقوق، سهم سود و سایر مزایا
* د) هر نوع قرارداد خصوصی بدون استثنا قرارداد کار محسوب می‌شود.
* د) فقط پاداش‌های پایان سال
   |پاسخ=ج
   |پاسخ=گزینه ج
   |تحلیل=عبارت «به هر عنوان» دامنه تعریف ماده ۲ را محدود به یک عنوان قراردادی یا شغلی خاص نمی‌کند. با این حال، تشخیص نهایی همچنان نیازمند بررسی ماهیت واقعی رابطه و سایر مقررات مربوط است.
   |تحلیل=ماده ۲ قانون کار در بیان مصادیق حق‌السعی، مزد، حقوق، سهم سود و سایر مزایا را ذکر می‌کند و تعریف را به این موارد محدود نمی‌کند.
   |مستند=ماده ۲ قانون کار
   |مستند=ماده ۲ قانون کار
   |نکته=در اختلافات مربوط به شمول قانون کار، نام قرارداد به‌تنهایی تعیین‌کننده نیست؛ واقعیت رابطه نیز باید بررسی شود.
   |نکته=عبارت «اعـم از» نشان می‌دهد که موارد ذکرشده در ماده، مصادیق حق‌السعی هستند و نه یک فهرست محدود.
   }}
   }}


{{تست ماده
{{تست ماده
|سؤال=کدام عامل در تشخیص تفاوت رابطه کارگری و کارفرمایی با پیمانکاری تک‌نفره اهمیت بیشتری دارد؟
|سؤال=کدام عبارت درباره ماده ۲ قانون کار صحیح‌تر است؟
|نوع=تألیفی ـ مستند به رویه قضایی
|نوع=تألیفی ـ مستند به ماده ۲ قانون کار
|گزینه‌ها=
|گزینه‌ها=


* الف) صرفاً عنوان قرارداد
* الف) عنوان قرارداد به تنهایی وضعیت شخص را مشخص می‌کند
* ب) صرفاً مبلغ قرارداد
* ب) فقط دریافت مزد می‌تواند رابطه کارگری ایجاد کند
* ج) بررسی ماهیت رابطه و وجود عناصر رابطه کار، از جمله تبعیت
* ج) انجام کار به درخواست کارفرما یکی از عناصر تعریف کارگر است
* د) صرفاً تعداد صفحات قرارداد
* د) تعریف کارگر فقط درباره کارگران کارگاه‌های صنعتی کاربرد دارد
   |پاسخ=ج
   |پاسخ=گزینه ج
   |تحلیل=در رأی وحدت رویه شماره ۲۳۵۱، هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در بررسی قراردادهای پیمانکاری تک‌نفره به مواد ۲ و ۳ قانون کار و وجود یا عدم وجود تبعیت دستوری و اقتصادی توجه کرده و قرارداد مورد بحث را با توجه به ویژگی‌های واقعی آن مشمول قانون کار ندانسته است.
   |تحلیل=ماده ۲ صراحتاً انجام کار «به درخواست کارفرما» را در تعریف کارگر آورده است.
   |مستند=مواد ۲ و ۳ قانون کار؛ رأی وحدت رویه شماره ۲۳۵۱ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری
   |مستند=ماده ۲ قانون کار
   |نکته=برای تشخیص رابطه کار، به جای نام قرارداد، عناصر واقعی رابطه را بررسی کنید.
   |نکته=برای تشخیص رابطه کارگری و کارفرمایی، باید عناصر واقعی رابطه را بررسی کرد و صرف عنوان قراردادی کافی نیست.
   }}
   }}
{{تست ماده
|سؤال=آیا تابعیت خارجی یا نداشتن پروانه کار، به‌تنهایی شخص را از عنوان کارگر موضوع ماده ۲ خارج می‌کند؟
|نوع=تألیفی ـ مستند به نظریه مشورتی
|گزینه‌ها=
* الف) بله، در همه موارد.
* ب) بله، فقط اگر قرارداد کتبی وجود نداشته باشد.
* ج) خیر، این عوامل به‌تنهایی عنوان کارگر را منتفی نمی‌کنند.
* د) فقط اتباع خارجی دارای پروانه کار کارگر محسوب می‌شوند.
  |پاسخ=ج
  |تحلیل=در نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۴/۱۱۹ تصریح شده است که تعریف کارگر در ماده ۲ شامل کارگر ایرانی و غیرایرانی است و بیگانه بودن یا فقدان پروانه کار، به‌خودی‌خود موجب خروج شخص از عنوان کارگر نمی‌شود.
  |مستند=ماده ۲ قانون کار؛ نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۴/۱۱۹
  |نکته=میان «عنوان کارگر» و سایر آثار قانونی اشتغال اتباع خارجی باید تفکیک کرد.
  }}
</div>
{{شرح ماده
|عنوان=ماده ۲ چگونه کارگر را تعریف می‌کند؟
|خلاصه=ماده ۲ تعریف قانونی کارگر را ارائه می‌کند و برای این منظور، انجام کار به هر عنوان، دریافت حق‌السعی و انجام کار به درخواست کارفرما را در مرکز تعریف قرار می‌دهد.
|توضیح=ماده ۲ یکی از مهم‌ترین مواد قانون کار برای تشخیص وجود رابطه کارگری و کارفرمایی است. قانونگذار به جای محدود کردن عنوان کارگر به یک شغل، سمت یا شکل خاص قرارداد، از عبارت «به هر عنوان» استفاده کرده است.
بر اساس این ماده، کارگر کسی است که در برابر دریافت حق‌السعی و به درخواست کارفرما کار می‌کند. بنابراین، برای تشخیص عنوان کارگر باید مجموعه واقعی رابطه بررسی شود و نمی‌توان صرفاً از نامی که طرفین بر قرارداد گذاشته‌اند نتیجه‌گیری کرد.
در عمل، یکی از مسائل مهم، تفکیک رابطه کار از قراردادهای مستقل مانند برخی قراردادهای پیمانکاری است. رأی وحدت رویه شماره ۲۳۵۱ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری نشان می‌دهد که در این تشخیص، بررسی عناصر رابطه و به‌ویژه تبعیت دستوری و اقتصادی اهمیت دارد. در آن پرونده، قراردادهای پیمانکاری تک‌نفره با توجه به ویژگی‌های واقعی قرارداد، مشمول قانون کار شناخته نشدند.
از سوی دیگر، عنوان کارگر الزاماً به تابعیت ایرانی محدود نشده است. در نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۴/۱۱۹، اداره کل حقوقی قوه قضاییه تصریح کرده است که بیگانه بودن شخص یا نداشتن پروانه کار، به‌خودی‌خود موجب خروج او از عنوان کارگر موضوع ماده ۲ نمی‌شود. تشخیص آثار و تکالیف قانونی چنین رابطه‌ای باید با توجه به مجموعه مقررات مربوط انجام شود.
|نکات=۱. «به هر عنوان» نشان می‌دهد که عنوان قراردادی یا شغلی به‌تنهایی برای نفی یا اثبات رابطه کار کافی نیست.
۲. دریافت حق‌السعی یکی از عناصر صریح تعریف قانونی کارگر در ماده ۲ است.
۳. انجام کار به درخواست کارفرما، بخش مهم دیگری از تعریف قانونی است.
۴. در اختلافات مربوط به تشخیص رابطه کار، ماهیت واقعی رابطه و قرائن موجود باید در کنار متن قرارداد بررسی شود.
۵. قرارداد پیمانکاری تک‌نفره لزوماً قرارداد کار نیست و تشخیص آن به ویژگی‌های واقعی رابطه بستگی دارد.
۶. تابعیت خارجی یا نداشتن پروانه کار، به‌تنهایی عنوان کارگر را از بین نمی‌برد.
۷. ماده ۲ را باید در کنار ماده ۳ قانون کار خواند؛ زیرا ماده ۲ «کارگر» و ماده ۳ «کارفرما» را در چارچوب رابطه کاری تعریف می‌کنند.
۸. تشخیص شمول نهایی قانون کار همچنان باید با توجه به مواد ۱، ۵ و موارد استثنا مانند ماده ۱۸۸ انجام شود.
|مثال=فرض کنید شخصی با یک شرکت قرارداد دارد و در قرارداد عنوان «پیمانکار» برای او نوشته شده است. اگر اختلافی درباره کارگر بودن او ایجاد شود، صرف عنوان پیمانکار برای پایان دادن به بحث کافی نیست و باید مفاد قرارداد، نحوه انجام کار، شیوه پرداخت، میزان استقلال شخص و سایر قرائن رابطه بررسی شود. در صورتی که ویژگی‌های واقعی رابطه با رابطه کارگری و کارفرمایی منطبق باشد، موضوع می‌تواند مشمول مقررات قانون کار قرار گیرد؛ اما اگر رابطه واقعاً یک پیمانکاری مستقل باشد، صرف انجام کار برای شرکت موجب کارگر شدن شخص نمی‌شود.
|توجه=نباید عبارت «به هر عنوان» را به معنای آن دانست که هر نوع قرارداد یا هر فعالیتی الزاماً قرارداد کار است. این عبارت مانع محدود کردن تعریف کارگر به یک عنوان خاص می‌شود، اما وجود سایر عناصر قانونی و ماهیت واقعی رابطه همچنان باید بررسی شود.
}}


{{مواد مرتبط
{{مواد مرتبط
|محتوا=
|محتوا=


* [[ماده ۱ قانون کار]] — اصل کلی شمول قانون کار و جایگاه ماده ۲ در تعیین اشخاص مشمول.
* [[ماده ۱ قانون کار]] — شمول کلی قانون کار نسبت به کارفرمایان، کارگران و کارگاه‌های مشمول.
* [[ماده ۳ قانون کار]] — تعریف قانونی کارفرما و تکمیل مفهوم رابطه کارگری و کارفرمایی.
* [[ماده ۳ قانون کار]] — تعریف کارفرما و جایگاه آن در رابطه کار.
* [[ماده ۴ قانون کار]] — تعریف قانونی کارگاه.
* [[ماده ۷ قانون کار]] — تعریف قرارداد کار و ارتباط آن با رابطه کارگر و کارفرما.
* [[ماده ۵ قانون کار]] — دامنه اجرای مقررات قانون کار.
* [[ماده ۱۸۸ قانون کار]] — مواردی که اشخاص و روابط استخدامی از شمول قانون کار خارج می‌شوند.
* [[ماده ۷ قانون کار]] — تعریف قرارداد کار و رابطه آن با تشخیص کارگر.
* [[ماده ۱۰ قانون کار]] — مندرجات قرارداد کار.
* [[ماده ۳۴ قانون کار]] — مفهوم حق‌السعی در ساختار قانون کار.
* [[ماده ۱۸۸ قانون کار]] — یکی از مقررات مهم مربوط به موارد خروج از شمول قانون کار.
   }}
   }}


{{آراء قضایی
{{آراء قضایی
|محتوا=
|محتوا=
{{رأی قضایی
{{رأی قضایی
|نوع=رأی وحدت رویه
|نوع=رأی وحدت رویه
|شماره=۲۳۵۱
|شماره=۲۳۵۱
|تاریخ=۱۴۰۰/۰۸/۱۸
|تاریخ=۱۴۰۰/۰۸/۱۸
|چکیده=هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در بررسی قراردادهای اشخاصی که به صورت پیمانکاری تک‌نفره با پژوهشگاه ارتباطات و فناوری اطلاعات همکاری داشتند، با استناد به مواد ۲ و ۳ قانون کار و با توجه به نبود مدارک کافی دال بر تحقق تبعیت دستوری و اقتصادی، قراردادهای مورد بحث را پیمانکاری تک‌نفره و خارج از شمول قانون کار تشخیص داد.
|چکیده=در این رأی، هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در بررسی رابطه قراردادی، با توجه به ویژگی‌های واقعی قرارداد و احراز نشدن رابطه تبعیت و اقتصادی لازم برای شمول قانون کار، قرارداد مورد بررسی را مشمول قانون کار ندانسته است. این رأی از حیث تشخیص رابطه کارگری و کارفرمایی با مفاهیم ماده ۲ ارتباط دارد.
|لینک=[[رأی وحدت رویه شماره ۲۳۵۱ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری|مشاهده رأی]]
|لینک=[[رأی وحدت رویه ۲۳۵۱ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری|مشاهده متن رأی]]
}}
}}
{{رأی قضایی
|نوع=رأی هیأت عمومی
|شماره=۱۰۵۱
|تاریخ=۱۳۹۸/۰۶/۰۵
|چکیده=این رأی درباره اختلاف کارگر و کارفرما در خصوص حق بیمه بر مبنای حق‌السعی و صلاحیت مراجع حل اختلاف کار است و از جهت آثار عملی رابطه کارگری و کارفرمایی و مفهوم حق‌السعی با ماده ۲ ارتباط دارد.
|لینک=[[رأی شماره ۱۰۵۱ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری|مشاهده رأی]]
}}
}}
}}


{{نظریات مشورتی
{{نظریات مشورتی
|محتوا=
|محتوا=
 
{{نظریه مشورتی
|شماره=۷/۱۴۰۰/۱۲۴۴
|تاریخ=۱۴۰۰/۱۰/۱۲
|پرونده=۱۴۰۰-۱۶۸-۱۲۴۴ک
|خلاصه=در این نظریه، اداره کل حقوقی قوه قضاییه در تشخیص رابطه کارگری و کارفرمایی از رابطه پیمانکاری، به مواد ۲، ۳، ۷، ۱۰ و ۱۳ قانون کار توجه کرده و بر بررسی ماهیت واقعی رابطه و مفاد قرارداد تأکید دارد.
|لینک=[[نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۰/۱۲۴۴|مشاهده متن نظریه]]
}}
{{نظریه مشورتی
{{نظریه مشورتی
|شماره=۷/۱۴۰۴/۱۱۹
|شماره=۷/۱۴۰۴/۱۱۹
|تاریخ=۱۴۰۴/۰۷/۲۶
|تاریخ=۱۴۰۴/۰۷/۲۶
|پرونده=۱۴۰۴-۱۰۸-۱۱۹ع
|پرونده=۱۴۰۴-۱۰۸-۱۱۹ع
|خلاصه=اداره کل حقوقی قوه قضاییه در پاسخ به پرسش درباره کارگر تبعه خارجی فاقد پروانه کار تصریح کرده است که تعریف کارگر در ماده ۲، شامل کارگر ایرانی و غیرایرانی است و بیگانه بودن یا فقدان پروانه کار به‌خودی‌خود موجب خروج شخص از عنوان کارگر نمی‌شود.
|خلاصه=این نظریه درباره وضعیت اتباع خارجی فاقد پروانه کار است و تصریح می‌کند که صرف خارجی بودن یا نداشتن پروانه کار، به خودی خود عنوان کارگر را از شخص سلب نمی‌کند؛ موضوع باید در چارچوب مواد مربوط به شمول قانون کار بررسی شود.
|لینک=[[نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۴/۱۱۹|مشاهده نظریه]]
|لینک=[[نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۴/۱۱۹|مشاهده متن نظریه]]
}}
 
{{نظریه مشورتی
|شماره=۷/۱۴۰۴/۱۶۸
|تاریخ=۱۴۰۴/۰۸/۲۵
|پرونده=۱۴۰۴-۱/۱-۱۶۸ح
|خلاصه=این نظریه در بررسی حوادث ناشی از کار، میان اشخاص مشمول قانون کار و اشخاصی مانند پیمانکار که خارج از شمول قانون کار هستند تفکیک می‌کند و در مورد افراد صنفی نیز تشخیص شمول تعریف کارگر موضوع ماده ۲ را مؤثر می‌داند.
|لینک=[[نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۴/۱۶۸|مشاهده نظریه]]
}}
 
{{نظریه مشورتی
|شماره=۷/۱۴۰۲/۲۳۹
|تاریخ=۱۴۰۲/۰۴/۱۳
|پرونده=۱۴۰۲-۶۹-۲۳۹ع
|خلاصه=این نظریه درباره اختلافات کارگر و کارفرما در زمینه حقوق بیمه‌ای و صلاحیت مراجع حل اختلاف کار است و از جهت آثار عملی رابطه کارگری و کارفرمایی با ماده ۲ ارتباط دارد.
|لینک=[[نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۲/۲۳۹|مشاهده نظریه]]
}}
}}
}}
}}


<div style="direction:rtl; text-align:right; margin:22px 0; padding:0; border-top:2px solid #d9dfdc;">
<div style="direction:rtl; text-align:right; margin:32px 0; padding:0;">
 
<div style="font-size:19px; font-weight:800; color:#5f513d; margin-bottom:10px; padding-bottom:9px; border-bottom:2px solid #a9783b;">
<div style="padding:13px 4px 8px; font-size:19px; font-weight:800; color:#405b56;">
منابع و مستندات
مطالعات و منابع تکمیلی
</div>
</div>


<div style="padding:3px 4px 12px; font-size:14px; color:#455a64; line-height:2.3;">
* [[قانون کار]] — مصوب ۱۳۶۹/۰۸/۲۹ مجمع تشخیص مصلحت نظام.
 
* متن ماده ۲ قانون کار و اطلاعات قانون از منابع حقوقی معتبر.
* [[ماده ۱ قانون کار]] — اصل شمول قانون کار.
* آرای قضایی و نظریات مشورتی مرتبط با تشخیص رابطه کارگری و کارفرمایی.
* [[ماده ۳ قانون کار]] — تعریف کارفرما.
* [[ماده ۷ قانون کار]] — قرارداد کار.
* [[ماده ۱۰ قانون کار]] — مندرجات قرارداد کار.
* [[ماده ۳۴ قانون کار]] — حق‌السعی.
* [[ماده ۱۸۸ قانون کار]] — مقررات مهم مرتبط با استثناهای شمول قانون کار.
* [[رأی وحدت رویه شماره ۲۳۵۱ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری]] — قرارداد پیمانکاری تک‌نفره و معیار تشخیص رابطه کار.
* [[رأی شماره ۱۰۵۱ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری]] — حق بیمه و حق‌السعی کارگر.
* [[نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۴/۱۱۹]] — عنوان کارگر برای اتباع خارجی فاقد پروانه کار.
* [[نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۴/۱۶۸]] — تشخیص شمول تعریف کارگر در حوادث ناشی از کار.
* [https://wikihoghoogh.net/wiki/ماده_2_قانون_کار ماده ۲ قانون کار در ویکی حقوق]
* [https://ghanoonekar.com/article-2-of-the-labor-law/ ماده ۲ قانون کار در قانون‌کار]
* [https://haghkhah.com/ نظریات مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه]
* [https://aftabhoghooghi.ir/2025/10/25/نظریه-مشورتی-درخصوص-مرجع-صالح-رسیدگی-به-آسیب-بدنی-اتباع-خارجی-فاقد-پروانه-کار-در-حادثه-ناشی-از-کار/ نظریه ۷/۱۴۰۴/۱۱۹]
* [https://asbahi-lawyer.ir/edalat-vahdat/رای-وحدت-رویه-شماره-۲۳۵۱-مورخ-۱۴۰۰-۰۸-۱۸-هیات-عمومی-دیوان-عدالت-اداری/ رأی وحدت رویه ۲۳۵۱]
* [https://mehdigoudarzi.com/post/رای-شماره-1051-مورخ-1398-06-05-هیات-عمومی-دیوان-عدالت-اداری رأی شماره ۱۰۵۱ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری]


</div>
</div>
</div>


<div style="direction:rtl; text-align:right; margin:22px 0; padding:16px 19px; background:#f1f5f3; border-right:4px solid #2f6f68;">
<div style="direction:rtl; text-align:right; margin:32px 0; padding:0;">
 
<div style="font-size:19px; font-weight:800; color:#245b55; margin-bottom:10px; padding-bottom:9px; border-bottom:2px solid #2f6f68;">
<div style="font-size:17px; font-weight:800; color:#245b55; margin-bottom:6px;">
خلاصه ماده
جمع‌بندی
</div>
</div>


<div style="font-size:14px; color:#394642; line-height:2.2;">
<div style="font-size:15px; color:#455a64; line-height:2.2;">
ماده ۲ قانون کار، «کارگر» را بر اساس ماهیت رابطه کاری تعریف می‌کند، نه صرفاً عنوان شغلی یا نام قرارداد. انجام کار به هر عنوان، دریافت حق‌السعی و انجام کار به درخواست کارفرما، عناصر اصلی تعریف قانونی هستند. در موارد اختلافی، تشخیص رابطه کار باید با بررسی واقعیت رابطه و قرائن موجود انجام شود و قراردادهای مستقل مانند پیمانکاری تک‌نفره نیز باید از رابطه کارگری و کارفرمایی تفکیک شوند. در عین حال، تابعیت خارجی یا نداشتن پروانه کار به‌تنهایی عنوان کارگر را منتفی نمی‌کند.
ماده ۲ قانون کار، کارگر را شخصی می‌داند که به هر عنوان، در مقابل دریافت حق‌السعی و به درخواست کارفرما کار می‌کند. بنابراین در تشخیص رابطه کارگری و کارفرمایی، ماهیت واقعی رابطه و عناصر قانونی آن اهمیت دارد و صرف عنوان قراردادی یا شغلی تعیین‌کننده نیست.
</div>
</div>
</div>
</div>


<div style="direction:rtl; text-align:right; margin:20px 0 8px; padding-top:12px; border-top:1px solid #dfe7e5;">
<div style="direction:rtl; text-align:right; margin:32px 0; padding:0;">
 
<div style="font-size:19px; font-weight:800; color:#245b55; margin-bottom:10px; padding-bottom:9px; border-bottom:2px solid #2f6f68;">
<div style="font-size:15px; font-weight:bold; color:#52615e; margin-bottom:6px;">
مسیر مطالعه
مسیر پیشنهادی مطالعه
</div>
</div>


<div style="font-size:14px; color:#176c88; line-height:2.2;">
* [[ماده ۱ قانون کار]] ← ماده قبل
[[ماده ۱ قانون کار|ماده ۱]]
* [[فهرست مواد قانون کار|فهرست مواد قانون کار]]
* [[ماده ۳ قانون کار]] ← ماده بعد
[[ماده ۲ قانون کار|ماده ۲]]
[[ماده ۳ قانون کار|ماده ۳]]
[[ماده ۴ قانون کار|ماده ۴]]
[[ماده ۵ قانون کار|ماده ۵]]
[[ماده ۷ قانون کار|ماده ۷]]
[[ماده ۱۸۸ قانون کار|ماده ۱۸۸]]
</div>


</div>
</div>


</div>
</div>

نسخهٔ ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۰۸


ماده

۲

● معتبر

کارگر از لحاظ این قانون کسی است که به هر عنوان در مقابل دریافت حق‌السعی اعم از مزد، حقوق، سهم سود و سایر مزایا به درخواست کارفرما کار می‌کند.

⌘ اصطلاحات کلیدی

کارگر

 —  شخصی که به هر عنوان در مقابل دریافت حق‌السعی و به درخواست کارفرما کار می‌کند.

حق‌السعی

 —  مجموع دریافتی‌های قانونی کارگر در قبال انجام کار که ماده ۲، مزد، حقوق، سهم سود و سایر مزایا را دربرمی‌گیرد.

کارفرما

 —  شخص حقیقی یا حقوقی طرف رابطه کار که کارگر به درخواست او و به حساب او کار می‌کند.

شرح ماده

ماده ۲ قانون کار، معیار قانونی شناسایی «کارگر» را بیان می‌کند. بر اساس این ماده، عنوان یا نامی که برای شخص یا رابطه کاری انتخاب شده به تنهایی تعیین‌کننده نیست؛ بلکه باید بررسی شود که شخص در برابر دریافت حق‌السعی و به درخواست کارفرما کار می‌کند یا خیر.

عبارت «به هر عنوان» دامنه تعریف را گسترده می‌کند و نشان می‌دهد که صرف عنوان شغلی یا عنوان قراردادی، به تنهایی برای خارج کردن رابطه از شمول قانون کار کافی نیست.

از سوی دیگر، وجود دریافت حق‌السعی و انجام کار به درخواست کارفرما از عناصر مهم این تعریف هستند. بنابراین در تشخیص رابطه کارگری و کارفرمایی، وضعیت واقعی رابطه، نحوه انجام کار و شرایط قرارداد اهمیت دارد و صرف نام‌گذاری قرارداد به عنوان پیمانکاری یا عناوین مشابه، لزوماً نتیجه را تعیین نمی‌کند.

البته تشخیص شمول قانون کار در هر رابطه، با توجه به شرایط واقعی و مقررات خاص حاکم بر آن انجام می‌شود و ماده ۱۸۸ قانون کار نیز برخی اشخاص و روابط استخدامی را از شمول مقررات قانون کار خارج کرده است.



مطابق ماده ۲ قانون کار، کدام مورد در تعریف قانونی «کارگر» تصریح شده است؟(تألیفی ـ مستند به ماده ۲ قانون کار)

  • الف) شخصی که فقط در برابر دریافت مزد نقدی کار می‌کند
  • ب) شخصی که به هر عنوان در مقابل دریافت حق‌السعی و به درخواست کارفرما کار می‌کند
  • ج) شخصی که فقط با قرارداد کتبی و برای مدت معین کار می‌کند
  • د) شخصی که صرفاً در کارگاه‌های صنعتی فعالیت دارد




کدام گزینه با عبارت «حق‌السعی» در ماده ۲ قانون کار مطابقت بیشتری دارد؟(تألیفی ـ مستند به ماده ۲ قانون کار)

  • الف) فقط مزد و حقوق پایه
  • ب) فقط مزایای غیرنقدی
  • ج) مزد، حقوق، سهم سود و سایر مزایا
  • د) فقط پاداش‌های پایان سال




کدام عبارت درباره ماده ۲ قانون کار صحیح‌تر است؟(تألیفی ـ مستند به ماده ۲ قانون کار)

  • الف) عنوان قرارداد به تنهایی وضعیت شخص را مشخص می‌کند
  • ب) فقط دریافت مزد می‌تواند رابطه کارگری ایجاد کند
  • ج) انجام کار به درخواست کارفرما یکی از عناصر تعریف کارگر است
  • د) تعریف کارگر فقط درباره کارگران کارگاه‌های صنعتی کاربرد دارد


مواد مرتبط

⚖ آراء قضایی مرتبط

آراء مرتبط با موضوع و قلمرو ماده

رأی وحدت رویه

 

شماره ۲۳۵۱

 

تاریخ ۱۴۰۰/۰۸/۱۸


چکیده: در این رأی، هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در بررسی رابطه قراردادی، با توجه به ویژگی‌های واقعی قرارداد و احراز نشدن رابطه تبعیت و اقتصادی لازم برای شمول قانون کار، قرارداد مورد بررسی را مشمول قانون کار ندانسته است. این رأی از حیث تشخیص رابطه کارگری و کارفرمایی با مفاهیم ماده ۲ ارتباط دارد.

⚖ نظریات مشورتی مرتبط

نظریات مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه

نظریه شماره ۷/۱۴۰۰/۱۲۴۴

 

۱۴۰۰/۱۰/۱۲

شماره پرونده: ۱۴۰۰-۱۶۸-۱۲۴۴ک

چکیده: در این نظریه، اداره کل حقوقی قوه قضاییه در تشخیص رابطه کارگری و کارفرمایی از رابطه پیمانکاری، به مواد ۲، ۳، ۷، ۱۰ و ۱۳ قانون کار توجه کرده و بر بررسی ماهیت واقعی رابطه و مفاد قرارداد تأکید دارد.

نظریه شماره ۷/۱۴۰۴/۱۱۹

 

۱۴۰۴/۰۷/۲۶

شماره پرونده: ۱۴۰۴-۱۰۸-۱۱۹ع

چکیده: این نظریه درباره وضعیت اتباع خارجی فاقد پروانه کار است و تصریح می‌کند که صرف خارجی بودن یا نداشتن پروانه کار، به خودی خود عنوان کارگر را از شخص سلب نمی‌کند؛ موضوع باید در چارچوب مواد مربوط به شمول قانون کار بررسی شود.

منابع و مستندات

  • قانون کار — مصوب ۱۳۶۹/۰۸/۲۹ مجمع تشخیص مصلحت نظام.
  • متن ماده ۲ قانون کار و اطلاعات قانون از منابع حقوقی معتبر.
  • آرای قضایی و نظریات مشورتی مرتبط با تشخیص رابطه کارگری و کارفرمایی.

خلاصه ماده

ماده ۲ قانون کار، کارگر را شخصی می‌داند که به هر عنوان، در مقابل دریافت حق‌السعی و به درخواست کارفرما کار می‌کند. بنابراین در تشخیص رابطه کارگری و کارفرمایی، ماهیت واقعی رابطه و عناصر قانونی آن اهمیت دارد و صرف عنوان قراردادی یا شغلی تعیین‌کننده نیست.

مسیر مطالعه