ماده ۲ قانون کار: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی داد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
{{#seo:
{{#seo:
|title=ماده ۲ قانون کار - تعریف کارگر و معیارهای شمول
|title=ماده ۲ قانون کار - تعریف کارگر و معیارهای رابطه کار
|title_mode=replace
|title_mode=replace
|description=متن ماده ۲ قانون کار، تعریف کارگر و مفهوم حق‌السعی، معیارهای تشخیص رابطه کارگری و کارفرمایی، مواد مرتبط، آرای قضایی و نظریات مشورتی مرتبط.
|description=متن ماده ۲ قانون کار، تعریف کارگر، مفهوم حق‌السعی و معیارهای رابطه کارگری و کارفرمایی، مواد مرتبط، آرای قضایی و نظریات مشورتی مرتبط.
}}
}}


خط ۱۵: خط ۱۵:
</div>
</div>
<div class="law-page">
<div class="law-page">
{{جعبه ماده
{{جعبه ماده
|شماره=۲
|شماره=۲
خط ۲۱: خط ۲۰:
|متن=کارگر از لحاظ این قانون کسی است که به هر عنوان در مقابل دریافت حق‌السعی اعم از مزد، حقوق، سهم سود و سایر مزایا به درخواست کارفرما کار می‌کند.
|متن=کارگر از لحاظ این قانون کسی است که به هر عنوان در مقابل دریافت حق‌السعی اعم از مزد، حقوق، سهم سود و سایر مزایا به درخواست کارفرما کار می‌کند.
|قبل=ماده ۱ قانون کار
|قبل=ماده ۱ قانون کار
|فهرست=فهرست مواد قانون کار
|فهرست=فصل اول قانون کار - تعاریف کلی و اصول
|بعد=ماده ۳ قانون کار
|بعد=ماده ۳ قانون کار
}}
}}
خط ۲۷: خط ۲۶:
{{اصطلاحات کلیدی
{{اصطلاحات کلیدی
|محتوا=
|محتوا=
{{تعریف اصطلاح
{{تعریف اصطلاح
|عنوان=کارگر
|عنوان=کارگر
|محتوا=شخصی که به هر عنوان در مقابل دریافت حق‌السعی و به درخواست کارفرما کار می‌کند.
|محتوا=شخصی که به هر عنوان در مقابل دریافت حق‌السعی و به درخواست کارفرما کار می‌کند.
}}
}}
{{تعریف اصطلاح
{{تعریف اصطلاح
|عنوان=حق‌السعی
|عنوان=حق‌السعی
|محتوا=مجموع دریافتی‌های قانونی کارگر در قبال انجام کار که ماده ۲، مزد، حقوق، سهم سود و سایر مزایا را دربرمی‌گیرد.
|محتوا=دریافتی‌های مربوط به کار که در ماده ۲، مزد، حقوق، سهم سود و سایر مزایا را دربر می‌گیرد.
}}
}}
{{تعریف اصطلاح
|عنوان=رابطه کارگری و کارفرمایی
|محتوا=رابطه‌ای که در آن شخص به درخواست کارفرما کار می‌کند و در مقابل، حق‌السعی دریافت می‌کند.
}}
{{تعریف اصطلاح
{{تعریف اصطلاح
|عنوان=کارفرما
|عنوان=کارفرما
|محتوا=شخص حقیقی یا حقوقی طرف رابطه کار که کارگر به درخواست او و به حساب او کار می‌کند.
|محتوا=شخص حقیقی یا حقوقی که کارگر به درخواست او و به حساب او کار می‌کند.
}}
}}
}}
}}


<div style="direction:rtl; text-align:right; margin:28px 0; padding:0;">
<div style="direction:rtl; text-align:right; margin:22px 0 20px;">
<div style="font-size:19px; font-weight:800; color:#245b55; margin-bottom:10px; padding-bottom:9px; border-bottom:2px solid #2f6f68;">
شرح ماده
</div>


<div style="font-size:15px; color:#455a64; line-height:2.2;">
<div style="border-top:3px solid #8064a2; padding-top:12px; margin-bottom:16px;">
ماده ۲ قانون کار، معیار قانونی شناسایی «کارگر» را بیان می‌کند. بر اساس این ماده، عنوان یا نامی که برای شخص یا رابطه کاری انتخاب شده به تنهایی تعیین‌کننده نیست؛ بلکه باید بررسی شود که شخص در برابر دریافت حق‌السعی و به درخواست کارفرما کار می‌کند یا خیر.


عبارت «به هر عنوان» دامنه تعریف را گسترده می‌کند و نشان می‌دهد که صرف عنوان شغلی یا عنوان قراردادی، به تنهایی برای خارج کردن رابطه از شمول قانون کار کافی نیست.
<div style="font-size:21px; font-weight:800; color:#654d83; line-height:1.8;">
📝 نمونه تست‌های آزمونی
</div>


از سوی دیگر، وجود دریافت حق‌السعی و انجام کار به درخواست کارفرما از عناصر مهم این تعریف هستند. بنابراین در تشخیص رابطه کارگری و کارفرمایی، وضعیت واقعی رابطه، نحوه انجام کار و شرایط قرارداد اهمیت دارد و صرف نام‌گذاری قرارداد به عنوان پیمانکاری یا عناوین مشابه، لزوماً نتیجه را تعیین نمی‌کند.
<div style="margin-top:3px; font-size:13px; color:#7b8992; line-height:2;">
سؤالات تألیفی و آموزشی مستند به قانون کار و مقررات مرتبط
</div>


البته تشخیص شمول قانون کار در هر رابطه، با توجه به شرایط واقعی و مقررات خاص حاکم بر آن انجام می‌شود و ماده ۱۸۸ قانون کار نیز برخی اشخاص و روابط استخدامی را از شمول مقررات قانون کار خارج کرده است.
</div>
</div>
</div>


<div class="wd-test">
{{تست ماده
{{تست ماده
|سؤال=مطابق ماده ۲ قانون کار، کدام مورد در تعریف قانونی «کارگر» تصریح شده است؟
|سؤال=مطابق ماده ۲ قانون کار، کدام شخص «کارگر» محسوب می‌شود؟
|نوع=تألیفی ـ مستند به ماده ۲ قانون کار
|نوع=تألیفی ـ مفهومی
|گزینه‌ها=
|گزینه‌ها=
* الف) شخصی که فقط در برابر دریافت مزد نقدی کار می‌کند
 
* الف) شخصی که فقط با قرارداد کتبی برای کارفرما فعالیت می‌کند
* ب) شخصی که به هر عنوان در مقابل دریافت حق‌السعی و به درخواست کارفرما کار می‌کند
* ب) شخصی که به هر عنوان در مقابل دریافت حق‌السعی و به درخواست کارفرما کار می‌کند
* ج) شخصی که فقط با قرارداد کتبی و برای مدت معین کار می‌کند
* ج) شخصی که فقط در کارگاه‌های صنعتی مشغول به کار است
* د) شخصی که صرفاً در کارگاه‌های صنعتی فعالیت دارد
* د) شخصی که صرفاً در مقابل دریافت مزد نقدی فعالیت می‌کند
|پاسخ=گزینه ب
  |پاسخ=ب
|تحلیل=ماده ۲ قانون کار، کارگر را شخصی می‌داند که «به هر عنوان» در مقابل دریافت حق‌السعی، اعم از مزد، حقوق، سهم سود و سایر مزایا، به درخواست کارفرما کار می‌کند.
  |تحلیل=ماده ۲ قانون کار، کارگر را شخصی می‌داند که «به هر عنوان» در مقابل دریافت حق‌السعی و به درخواست کارفرما کار می‌کند. بنابراین تعریف قانونی کارگر به داشتن قرارداد کتبی، فعالیت در کارگاه صنعتی یا دریافت صرفاً مزد نقدی محدود نشده است.
|مستند=ماده ۲ قانون کار
  |مستند=ماده ۲ قانون کار
|نکته=در این ماده، عنوان شغلی یا شکل قرارداد به تنهایی معیار تعریف کارگر نیست؛ عبارت «به هر عنوان» دامنه تعریف را گسترده کرده است.
  |نکته=عبارت «به هر عنوان» در ماده ۲ اهمیت دارد و نشان می‌دهد عنوان قراردادی یا شغلی به تنهایی تعیین‌کننده عنوان کارگر نیست.
}}
  }}


{{تست ماده
{{تست ماده
|سؤال=کدام گزینه با عبارت «حق‌السعی» در ماده ۲ قانون کار مطابقت بیشتری دارد؟
|سؤال=کدام گزینه در ماده ۲ قانون کار از مصادیق حق‌السعی شمرده شده است؟
|نوع=تألیفی ـ مستند به ماده ۲ قانون کار
|نوع=تألیفی ـ مستند به متن قانون
|گزینه‌ها=
|گزینه‌ها=


* الف) فقط مزد و حقوق پایه
* الف) فقط مزد و حقوق
* ب) فقط مزایای غیرنقدی
* ب) فقط سهم سود و پاداش
* ج) مزد، حقوق، سهم سود و سایر مزایا
* ج) مزد، حقوق، سهم سود و سایر مزایا
* د) فقط پاداش‌های پایان سال
* د) فقط مزایای غیرنقدی
   |پاسخ=گزینه ج
   |پاسخ=ج
   |تحلیل=ماده ۲ قانون کار در بیان مصادیق حق‌السعی، مزد، حقوق، سهم سود و سایر مزایا را ذکر می‌کند و تعریف را به این موارد محدود نمی‌کند.
   |تحلیل=ماده ۲ در تعریف حق‌السعی، مزد، حقوق، سهم سود و سایر مزایا را به عنوان مصادیق آن ذکر می‌کند.
   |مستند=ماده ۲ قانون کار
   |مستند=ماده ۲ قانون کار
   |نکته=عبارت «اعـم از» نشان می‌دهد که موارد ذکرشده در ماده، مصادیق حق‌السعی هستند و نه یک فهرست محدود.
   |نکته=عبارت «اعم از» نشان می‌دهد که موارد ذکرشده در ماده، مصادیق حق‌السعی هستند و مفهوم آن به یک مورد خاص محدود نمی‌شود.
   }}
   }}


{{تست ماده
{{تست ماده
|سؤال=کدام عبارت درباره ماده ۲ قانون کار صحیح‌تر است؟
|سؤال=کدام عنصر در تعریف کارگر در ماده ۲ قانون کار صراحتاً مورد اشاره قرار گرفته است؟
|نوع=تألیفی ـ مستند به ماده ۲ قانون کار
|نوع=تألیفی ـ تحلیلی
|گزینه‌ها=
|گزینه‌ها=


* الف) عنوان قرارداد به تنهایی وضعیت شخص را مشخص می‌کند
* الف) انجام کار به درخواست کارفرما
* ب) فقط دریافت مزد می‌تواند رابطه کارگری ایجاد کند
* ب) داشتن سمت مدیریتی در کارگاه
* ج) انجام کار به درخواست کارفرما یکی از عناصر تعریف کارگر است
* ج) انعقاد قرارداد فقط برای مدت معین
* د) تعریف کارگر فقط درباره کارگران کارگاه‌های صنعتی کاربرد دارد
* د) دریافت مزد فقط به صورت نقدی
   |پاسخ=گزینه ج
   |پاسخ=الف
   |تحلیل=ماده ۲ صراحتاً انجام کار «به درخواست کارفرما» را در تعریف کارگر آورده است.
   |تحلیل=ماده ۲ تصریح می‌کند که شخص برای آنکه در تعریف قانونی کارگر قرار گیرد، باید «به درخواست کارفرما» کار کند.
   |مستند=ماده ۲ قانون کار
   |مستند=ماده ۲ قانون کار
   |نکته=برای تشخیص رابطه کارگری و کارفرمایی، باید عناصر واقعی رابطه را بررسی کرد و صرف عنوان قراردادی کافی نیست.
   |نکته=در تشخیص رابطه کارگری و کارفرمایی، بررسی نحوه و شرایط واقعی انجام کار اهمیت دارد.
   }}
   }}
{{تست ماده
|سؤال=آیا صرف عنوان «پیمانکار» در قرارداد، به تنهایی برای خارج کردن رابطه از شمول تعریف کارگر کافی است؟
|نوع=تألیفی ـ مستند به رویه قضایی
|گزینه‌ها=
* الف) بله، عنوان قرارداد همیشه تعیین‌کننده است.
* ب) بله، مگر اینکه قرارداد شفاهی باشد.
* ج) خیر، ماهیت واقعی رابطه و شرایط آن نیز باید بررسی شود.
* د) خیر، زیرا تمام قراردادهای پیمانکاری مشمول قانون کار هستند.
  |پاسخ=ج
  |تحلیل=در تشخیص رابطه کارگری و کارفرمایی، صرف عنوان‌گذاری قرارداد کافی نیست و باید ماهیت واقعی رابطه، شرایط انجام کار و عناصر قانونی آن بررسی شود.
  |مستند=ماده ۲ قانون کار و رأی وحدت رویه شماره ۲۳۵۱ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری
  |نکته=نام قرارداد یک قرینه است، اما در موارد اختلاف باید ماهیت واقعی رابطه نیز بررسی شود.
  }}
</div>
{{شرح ماده
|عنوان=جایگاه ماده ۲ در تعریف کارگر
|خلاصه=ماده ۲ قانون کار، تعریف قانونی کارگر را ارائه می‌کند و سه عنصر مهم در این تعریف را مورد توجه قرار می‌دهد: انجام کار به هر عنوان، دریافت حق‌السعی و انجام کار به درخواست کارفرما.
|توضیح=ماده ۲ یکی از مهم‌ترین مواد قانون کار برای تشخیص اینکه یک شخص از نظر این قانون «کارگر» محسوب می‌شود یا خیر است. قانونگذار در این ماده، تعریف کارگر را به عنوان شغلی، شکل خاص قرارداد یا نوع مشخصی از کار محدود نکرده است و از عبارت «به هر عنوان» استفاده کرده است.
بر اساس این ماده، شخص باید در مقابل دریافت حق‌السعی و به درخواست کارفرما کار کند. بنابراین وجود رابطه‌ای که در آن انجام کار برای کارفرما و در برابر دریافت عوض صورت می‌گیرد، در بررسی وضعیت شخص اهمیت اساسی دارد.
مفهوم حق‌السعی نیز در خود ماده با ذکر مزد، حقوق، سهم سود و سایر مزایا توضیح داده شده است. از این جهت، دریافت عوض کار صرفاً در قالب مزد نقدی محدود نمی‌شود.
در مسائل عملی، گاهی درباره ماهیت رابطه میان اشخاص اختلاف ایجاد می‌شود؛ برای مثال ممکن است یک قرارداد با عنوان پیمانکاری یا عنوان دیگری تنظیم شده باشد، اما درباره ماهیت واقعی رابطه اختلاف وجود داشته باشد. در چنین مواردی، بررسی شرایط واقعی رابطه و مفاد قرارداد برای تشخیص وضعیت حقوقی اهمیت دارد.
از سوی دیگر، ماده ۲ باید در کنار مواد ۳، ۷، ۱۰، ۱۳ و سایر مقررات مرتبط مطالعه شود تا رابطه کارگری و کارفرمایی و تفاوت آن با روابط قراردادی دیگر بهتر مشخص شود.
|نکات=۱. ماده ۲ تعریف قانونی «کارگر» را بیان می‌کند.
۲. عبارت «به هر عنوان» نشان می‌دهد که عنوان شغلی یا قراردادی به تنهایی برای تشخیص کارگر بودن شخص کافی نیست.
۳. دریافت حق‌السعی یکی از عناصر تصریح‌شده در تعریف کارگر است.
۴. ماده ۲ در بیان حق‌السعی، مزد، حقوق، سهم سود و سایر مزایا را ذکر کرده است.
۵. انجام کار به درخواست کارفرما از عناصر مهم تعریف قانونی کارگر است.
۶. در اختلافات مربوط به ماهیت رابطه، صرف عنوان قرارداد نباید بدون بررسی شرایط واقعی رابطه مبنای نتیجه‌گیری قرار گیرد.
۷. برای تشخیص دقیق رابطه کارگری و کارفرمایی، ماده ۲ باید در کنار مواد مرتبط قانون کار و مقررات خاص احتمالی بررسی شود.
|مثال=فرض کنید شخصی با یک مجموعه قرارداد همکاری منعقد کرده و در مقابل انجام کار، مبلغ مشخصی دریافت می‌کند. برای تشخیص اینکه آیا رابطه او با مجموعه، رابطه کارگری و کارفرمایی است یا رابطه‌ای مانند پیمانکاری، صرف عنوان قرارداد کافی نیست و باید شرایط واقعی انجام کار، نحوه دریافت عوض و درخواست کارفرما و سایر عناصر رابطه بررسی شود.
|توجه=ماده ۲ به خودی خود تمام موارد شمول یا عدم شمول قانون کار را تعیین نمی‌کند. در برخی روابط، مقررات خاص یا احکام استثنایی قانون می‌تواند در تعیین قانون حاکم مؤثر باشد. بنابراین برای تشخیص نهایی وضعیت یک شخص، باید مجموعه مقررات مرتبط با رابطه مورد نظر بررسی شود.
}}


{{مواد مرتبط
{{مواد مرتبط
|محتوا=
|محتوا=


* [[ماده ۱ قانون کار]] — شمول کلی قانون کار نسبت به کارفرمایان، کارگران و کارگاه‌های مشمول.
* [[ماده ۱ قانون کار]] — بیان اصل کلی شمول قانون کار نسبت به گروه‌ها و واحدهای مورد اشاره.
* [[ماده ۳ قانون کار]] — تعریف کارفرما و جایگاه آن در رابطه کار.
* [[ماده ۳ قانون کار]] — تعریف قانونی کارفرما.
* [[ماده ۴ قانون کار]] — تعریف قانونی کارگاه.
* [[ماده ۵ قانون کار]] — تکمیل دامنه اشخاص و واحدهای مشمول مقررات قانون کار.
* [[ماده ۷ قانون کار]] — تعریف قرارداد کار و ارتباط آن با رابطه کارگر و کارفرما.
* [[ماده ۷ قانون کار]] — تعریف قرارداد کار و ارتباط آن با رابطه کارگر و کارفرما.
* [[ماده ۱۸۸ قانون کار]] — مواردی که اشخاص و روابط استخدامی از شمول قانون کار خارج می‌شوند.
* [[ماده ۱۰ قانون کار]] — شرایط و مندرجات قرارداد کار.
* [[ماده ۱۳ قانون کار]] — مسئولیت‌های مرتبط با قراردادهای انجام کار از طریق مقاطعه.
* [[ماده ۱۸۸ قانون کار]] — یکی از مقررات مهم مربوط به خروج برخی اشخاص و روابط از شمول قانون کار.
   }}
   }}


{{آراء قضایی
{{آراء قضایی
|محتوا=
|محتوا=
{{رأی قضایی
{{رأی قضایی
|نوع=رأی وحدت رویه
|نوع=رأی وحدت رویه
|شماره=۲۳۵۱
|شماره=۲۳۵۱
|تاریخ=۱۴۰۰/۰۸/۱۸
|تاریخ=۱۴۰۰/۰۸/۱۸
|چکیده=در این رأی، هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در بررسی رابطه قراردادی، با توجه به ویژگی‌های واقعی قرارداد و احراز نشدن رابطه تبعیت و اقتصادی لازم برای شمول قانون کار، قرارداد مورد بررسی را مشمول قانون کار ندانسته است. این رأی از حیث تشخیص رابطه کارگری و کارفرمایی با مفاهیم ماده ۲ ارتباط دارد.
|چکیده=هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در بررسی یک رابطه قراردادی، با توجه به ویژگی‌های واقعی قرارداد و احراز نشدن عناصر لازم برای شمول قانون کار، قرارداد مورد بررسی را مشمول قانون کار ندانست. این رأی از جهت تشخیص رابطه کارگری و کارفرمایی و اهمیت بررسی ماهیت واقعی رابطه با ماده ۲ ارتباط مستقیم دارد.
|لینک=[[رأی وحدت رویه ۲۳۵۱ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری|مشاهده متن رأی]]
|لینک=[[رأی وحدت رویه شماره ۲۳۵۱ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری|مشاهده رأی]]
}}
 
{{رأی قضایی
|نوع=رأی وحدت رویه
|شماره=۷۲۰
|تاریخ=۱۳۹۰/۰۳/۰۳
|چکیده=این رأی در زمینه اختلافات مربوط به حق بیمه و صلاحیت مراجع رسیدگی به اختلافات ناشی از رابطه کار مورد استناد قرار گرفته و از جهت آثار عملی تشخیص رابطه کارگری و کارفرمایی با ماده ۲ ارتباط دارد.
|لینک=[[رأی وحدت رویه شماره ۷۲۰ دیوان عالی کشور|مشاهده رأی]]
}}
}}
}}
}}


{{نظریات مشورتی
{{نظریات مشورتی
|محتوا=
|محتوا=
{{نظریه مشورتی
{{نظریه مشورتی
|شماره=۷/۱۴۰۰/۱۲۴۴
|شماره=۷/۱۴۰۰/۱۲۴۴
|تاریخ=۱۴۰۰/۱۰/۱۲
|تاریخ=۱۴۰۰/۱۰/۱۲
|پرونده=۱۴۰۰-۱۶۸-۱۲۴۴ک
|پرونده=۱۴۰۰-۱۶۸-۱۲۴۴ک
|خلاصه=در این نظریه، اداره کل حقوقی قوه قضاییه در تشخیص رابطه کارگری و کارفرمایی از رابطه پیمانکاری، به مواد ۲، ۳، ۷، ۱۰ و ۱۳ قانون کار توجه کرده و بر بررسی ماهیت واقعی رابطه و مفاد قرارداد تأکید دارد.
|خلاصه=این نظریه در بررسی تفاوت رابطه کارگری و کارفرمایی با رابطه پیمانکاری، به مواد ۲، ۳، ۷، ۱۰ و ۱۳ قانون کار توجه دارد و تشخیص ماهیت واقعی رابطه و مفاد قرارداد را در تعیین وضعیت حقوقی آن مؤثر می‌داند.
|لینک=[[نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۰/۱۲۴۴|مشاهده متن نظریه]]
|لینک=[[نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۰/۱۲۴۴|مشاهده نظریه]]
}}
}}
{{نظریه مشورتی
{{نظریه مشورتی
|شماره=۷/۱۴۰۴/۱۱۹
|شماره=۷/۱۴۰۴/۱۱۹
|تاریخ=۱۴۰۴/۰۷/۲۶
|تاریخ=۱۴۰۴/۰۷/۲۶
|پرونده=۱۴۰۴-۱۰۸-۱۱۹ع
|پرونده=۱۴۰۴-۱۰۸-۱۱۹ع
|خلاصه=این نظریه درباره وضعیت اتباع خارجی فاقد پروانه کار است و تصریح می‌کند که صرف خارجی بودن یا نداشتن پروانه کار، به خودی خود عنوان کارگر را از شخص سلب نمی‌کند؛ موضوع باید در چارچوب مواد مربوط به شمول قانون کار بررسی شود.
|خلاصه=این نظریه درباره وضعیت اتباع خارجی فاقد پروانه کار است و تصریح می‌کند که صرف خارجی بودن یا نداشتن پروانه کار، به خودی خود عنوان کارگر را از شخص سلب نمی‌کند. موضوع باید با توجه به مقررات مربوط به شمول قانون کار بررسی شود.
|لینک=[[نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۴/۱۱۹|مشاهده متن نظریه]]
|لینک=[[نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۴/۱۱۹|مشاهده نظریه]]
}}
}}
}}
}}


<div style="direction:rtl; text-align:right; margin:32px 0; padding:0;">
<div style="direction:rtl; text-align:right; margin:22px 0; padding:0; border-top:2px solid #d9dfdc;">
<div style="font-size:19px; font-weight:800; color:#5f513d; margin-bottom:10px; padding-bottom:9px; border-bottom:2px solid #a9783b;">
 
منابع و مستندات
<div style="padding:13px 4px 8px; font-size:19px; font-weight:800; color:#405b56;">
مطالعات و منابع تکمیلی
</div>
</div>


* [[قانون کار]] — مصوب ۱۳۶۹/۰۸/۲۹ مجمع تشخیص مصلحت نظام.
<div style="padding:3px 4px 12px; font-size:14px; color:#455a64; line-height:2.3;">
* متن ماده ۲ قانون کار و اطلاعات قانون از منابع حقوقی معتبر.
 
* آرای قضایی و نظریات مشورتی مرتبط با تشخیص رابطه کارگری و کارفرمایی.
* [[ماده ۱ قانون کار]] — اصل کلی شمول قانون کار.
* [[ماده ۳ قانون کار]] — تعریف قانونی کارفرما.
* [[ماده ۷ قانون کار]] — تعریف قرارداد کار.
* [[ماده ۱۰ قانون کار]] — مندرجات قرارداد کار.
* [[ماده ۱۳ قانون کار]] — قراردادهای انجام کار از طریق مقاطعه.
* [[ماده ۱۸۸ قانون کار]] — استثناهای مهم در شمول قانون کار.
* [[رأی وحدت رویه شماره ۲۳۵۱ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری]] — بررسی ماهیت رابطه قراردادی و شمول قانون کار.
* [[رأی وحدت رویه شماره ۷۲۰ دیوان عالی کشور]] — آثار رابطه کار و موضوع حق بیمه.
* [[نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۰/۱۲۴۴]] — تمایز رابطه کارگری و کارفرمایی از پیمانکاری.
* [[نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۴/۱۱۹]] — وضعیت اتباع خارجی فاقد پروانه کار در رابطه با عنوان کارگر.
* [https://wikihoghoogh.net/wiki/ماده_2_قانون_کار ماده ۲ قانون کار در ویکی حقوق]
* [https://ghanoonekar.com/article-2-of-the-labor-law/ ماده ۲ قانون کار در قانون‌کار]


</div>
</div>
</div>
<div style="direction:rtl; text-align:right; margin:22px 0; padding:16px 19px; background:#f1f5f3; border-right:4px solid #2f6f68;">


<div style="direction:rtl; text-align:right; margin:32px 0; padding:0;">
<div style="font-size:17px; font-weight:800; color:#245b55; margin-bottom:6px;">
<div style="font-size:19px; font-weight:800; color:#245b55; margin-bottom:10px; padding-bottom:9px; border-bottom:2px solid #2f6f68;">
جمع‌بندی
خلاصه ماده
</div>
</div>


<div style="font-size:15px; color:#455a64; line-height:2.2;">
<div style="font-size:14px; color:#394642; line-height:2.2;">
ماده ۲ قانون کار، کارگر را شخصی می‌داند که به هر عنوان، در مقابل دریافت حق‌السعی و به درخواست کارفرما کار می‌کند. بنابراین در تشخیص رابطه کارگری و کارفرمایی، ماهیت واقعی رابطه و عناصر قانونی آن اهمیت دارد و صرف عنوان قراردادی یا شغلی تعیین‌کننده نیست.
ماده ۲ قانون کار، کارگر را شخصی می‌داند که به هر عنوان، در مقابل دریافت حق‌السعی و به درخواست کارفرما کار می‌کند. بنابراین در تشخیص رابطه کارگری و کارفرمایی، علاوه بر عنوان قرارداد، باید ماهیت واقعی رابطه و عناصر قانونی آن بررسی شود. مفهوم حق‌السعی نیز در ماده گسترده‌تر از مزد صرف است و مزد، حقوق، سهم سود و سایر مزایا را دربر می‌گیرد.
</div>
</div>
</div>
</div>


<div style="direction:rtl; text-align:right; margin:32px 0; padding:0;">
<div style="direction:rtl; text-align:right; margin:20px 0 8px; padding-top:12px; border-top:1px solid #dfe7e5;">
<div style="font-size:19px; font-weight:800; color:#245b55; margin-bottom:10px; padding-bottom:9px; border-bottom:2px solid #2f6f68;">
 
مسیر مطالعه
<div style="font-size:15px; font-weight:bold; color:#52615e; margin-bottom:6px;">
مسیر پیشنهادی مطالعه
</div>
</div>


* [[ماده ۱ قانون کار]] ← ماده قبل
<div style="font-size:14px; color:#176c88; line-height:2.2;">
* [[فهرست مواد قانون کار|فهرست مواد قانون کار]]
[[ماده ۱ قانون کار|ماده ۱]]
* [[ماده ۳ قانون کار]] ← ماده بعد
[[ماده ۲ قانون کار|ماده ۲]]
[[ماده ۳ قانون کار|ماده ۳]]
[[ماده ۴ قانون کار|ماده ۴]]
[[ماده ۵ قانون کار|ماده ۵]]
[[ماده ۷ قانون کار|ماده ۷]]
[[ماده ۱۸۸ قانون کار|ماده ۱۸۸]]
</div>


</div>
</div>


</div>
</div>

نسخهٔ ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۱۱


ماده

۲

● معتبر

کارگر از لحاظ این قانون کسی است که به هر عنوان در مقابل دریافت حق‌السعی اعم از مزد، حقوق، سهم سود و سایر مزایا به درخواست کارفرما کار می‌کند.

⌘ اصطلاحات کلیدی

کارگر

 —  شخصی که به هر عنوان در مقابل دریافت حق‌السعی و به درخواست کارفرما کار می‌کند.

حق‌السعی

 —  دریافتی‌های مربوط به کار که در ماده ۲، مزد، حقوق، سهم سود و سایر مزایا را دربر می‌گیرد.

رابطه کارگری و کارفرمایی

 —  رابطه‌ای که در آن شخص به درخواست کارفرما کار می‌کند و در مقابل، حق‌السعی دریافت می‌کند.

کارفرما

 —  شخص حقیقی یا حقوقی که کارگر به درخواست او و به حساب او کار می‌کند.

📝 نمونه تست‌های آزمونی

سؤالات تألیفی و آموزشی مستند به قانون کار و مقررات مرتبط



مطابق ماده ۲ قانون کار، کدام شخص «کارگر» محسوب می‌شود؟(تألیفی ـ مفهومی)

  • الف) شخصی که فقط با قرارداد کتبی برای کارفرما فعالیت می‌کند
  • ب) شخصی که به هر عنوان در مقابل دریافت حق‌السعی و به درخواست کارفرما کار می‌کند
  • ج) شخصی که فقط در کارگاه‌های صنعتی مشغول به کار است
  • د) شخصی که صرفاً در مقابل دریافت مزد نقدی فعالیت می‌کند




کدام گزینه در ماده ۲ قانون کار از مصادیق حق‌السعی شمرده شده است؟(تألیفی ـ مستند به متن قانون)

  • الف) فقط مزد و حقوق
  • ب) فقط سهم سود و پاداش
  • ج) مزد، حقوق، سهم سود و سایر مزایا
  • د) فقط مزایای غیرنقدی




کدام عنصر در تعریف کارگر در ماده ۲ قانون کار صراحتاً مورد اشاره قرار گرفته است؟(تألیفی ـ تحلیلی)

  • الف) انجام کار به درخواست کارفرما
  • ب) داشتن سمت مدیریتی در کارگاه
  • ج) انعقاد قرارداد فقط برای مدت معین
  • د) دریافت مزد فقط به صورت نقدی




آیا صرف عنوان «پیمانکار» در قرارداد، به تنهایی برای خارج کردن رابطه از شمول تعریف کارگر کافی است؟(تألیفی ـ مستند به رویه قضایی)

  • الف) بله، عنوان قرارداد همیشه تعیین‌کننده است.
  • ب) بله، مگر اینکه قرارداد شفاهی باشد.
  • ج) خیر، ماهیت واقعی رابطه و شرایط آن نیز باید بررسی شود.
  • د) خیر، زیرا تمام قراردادهای پیمانکاری مشمول قانون کار هستند.




شرح و توضیح ماده

جایگاه ماده ۲ در تعریف کارگر


خلاصه مطلب

ماده ۲ قانون کار، تعریف قانونی کارگر را ارائه می‌کند و سه عنصر مهم در این تعریف را مورد توجه قرار می‌دهد: انجام کار به هر عنوان، دریافت حق‌السعی و انجام کار به درخواست کارفرما.

این ماده در عمل یعنی چه؟

ماده ۲ یکی از مهم‌ترین مواد قانون کار برای تشخیص اینکه یک شخص از نظر این قانون «کارگر» محسوب می‌شود یا خیر است. قانونگذار در این ماده، تعریف کارگر را به عنوان شغلی، شکل خاص قرارداد یا نوع مشخصی از کار محدود نکرده است و از عبارت «به هر عنوان» استفاده کرده است.

بر اساس این ماده، شخص باید در مقابل دریافت حق‌السعی و به درخواست کارفرما کار کند. بنابراین وجود رابطه‌ای که در آن انجام کار برای کارفرما و در برابر دریافت عوض صورت می‌گیرد، در بررسی وضعیت شخص اهمیت اساسی دارد.

مفهوم حق‌السعی نیز در خود ماده با ذکر مزد، حقوق، سهم سود و سایر مزایا توضیح داده شده است. از این جهت، دریافت عوض کار صرفاً در قالب مزد نقدی محدود نمی‌شود.

در مسائل عملی، گاهی درباره ماهیت رابطه میان اشخاص اختلاف ایجاد می‌شود؛ برای مثال ممکن است یک قرارداد با عنوان پیمانکاری یا عنوان دیگری تنظیم شده باشد، اما درباره ماهیت واقعی رابطه اختلاف وجود داشته باشد. در چنین مواردی، بررسی شرایط واقعی رابطه و مفاد قرارداد برای تشخیص وضعیت حقوقی اهمیت دارد.

از سوی دیگر، ماده ۲ باید در کنار مواد ۳، ۷، ۱۰، ۱۳ و سایر مقررات مرتبط مطالعه شود تا رابطه کارگری و کارفرمایی و تفاوت آن با روابط قراردادی دیگر بهتر مشخص شود.

نکات مهم

۱. ماده ۲ تعریف قانونی «کارگر» را بیان می‌کند.

۲. عبارت «به هر عنوان» نشان می‌دهد که عنوان شغلی یا قراردادی به تنهایی برای تشخیص کارگر بودن شخص کافی نیست.

۳. دریافت حق‌السعی یکی از عناصر تصریح‌شده در تعریف کارگر است.

۴. ماده ۲ در بیان حق‌السعی، مزد، حقوق، سهم سود و سایر مزایا را ذکر کرده است.

۵. انجام کار به درخواست کارفرما از عناصر مهم تعریف قانونی کارگر است.

۶. در اختلافات مربوط به ماهیت رابطه، صرف عنوان قرارداد نباید بدون بررسی شرایط واقعی رابطه مبنای نتیجه‌گیری قرار گیرد.

۷. برای تشخیص دقیق رابطه کارگری و کارفرمایی، ماده ۲ باید در کنار مواد مرتبط قانون کار و مقررات خاص احتمالی بررسی شود.

مثال کاربردی

فرض کنید شخصی با یک مجموعه قرارداد همکاری منعقد کرده و در مقابل انجام کار، مبلغ مشخصی دریافت می‌کند. برای تشخیص اینکه آیا رابطه او با مجموعه، رابطه کارگری و کارفرمایی است یا رابطه‌ای مانند پیمانکاری، صرف عنوان قرارداد کافی نیست و باید شرایط واقعی انجام کار، نحوه دریافت عوض و درخواست کارفرما و سایر عناصر رابطه بررسی شود.

توجه

ماده ۲ به خودی خود تمام موارد شمول یا عدم شمول قانون کار را تعیین نمی‌کند. در برخی روابط، مقررات خاص یا احکام استثنایی قانون می‌تواند در تعیین قانون حاکم مؤثر باشد. بنابراین برای تشخیص نهایی وضعیت یک شخص، باید مجموعه مقررات مرتبط با رابطه مورد نظر بررسی شود.

مواد مرتبط

⚖ آراء قضایی مرتبط

آراء مرتبط با موضوع و قلمرو ماده

رأی وحدت رویه

 

شماره ۲۳۵۱

 

تاریخ ۱۴۰۰/۰۸/۱۸


چکیده: هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در بررسی یک رابطه قراردادی، با توجه به ویژگی‌های واقعی قرارداد و احراز نشدن عناصر لازم برای شمول قانون کار، قرارداد مورد بررسی را مشمول قانون کار ندانست. این رأی از جهت تشخیص رابطه کارگری و کارفرمایی و اهمیت بررسی ماهیت واقعی رابطه با ماده ۲ ارتباط مستقیم دارد.

رأی وحدت رویه

 

شماره ۷۲۰

 

تاریخ ۱۳۹۰/۰۳/۰۳


چکیده: این رأی در زمینه اختلافات مربوط به حق بیمه و صلاحیت مراجع رسیدگی به اختلافات ناشی از رابطه کار مورد استناد قرار گرفته و از جهت آثار عملی تشخیص رابطه کارگری و کارفرمایی با ماده ۲ ارتباط دارد.

⚖ نظریات مشورتی مرتبط

نظریات مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه

نظریه شماره ۷/۱۴۰۰/۱۲۴۴

 

۱۴۰۰/۱۰/۱۲

شماره پرونده: ۱۴۰۰-۱۶۸-۱۲۴۴ک

چکیده: این نظریه در بررسی تفاوت رابطه کارگری و کارفرمایی با رابطه پیمانکاری، به مواد ۲، ۳، ۷، ۱۰ و ۱۳ قانون کار توجه دارد و تشخیص ماهیت واقعی رابطه و مفاد قرارداد را در تعیین وضعیت حقوقی آن مؤثر می‌داند.

نظریه شماره ۷/۱۴۰۴/۱۱۹

 

۱۴۰۴/۰۷/۲۶

شماره پرونده: ۱۴۰۴-۱۰۸-۱۱۹ع

چکیده: این نظریه درباره وضعیت اتباع خارجی فاقد پروانه کار است و تصریح می‌کند که صرف خارجی بودن یا نداشتن پروانه کار، به خودی خود عنوان کارگر را از شخص سلب نمی‌کند. موضوع باید با توجه به مقررات مربوط به شمول قانون کار بررسی شود.

مطالعات و منابع تکمیلی

جمع‌بندی

ماده ۲ قانون کار، کارگر را شخصی می‌داند که به هر عنوان، در مقابل دریافت حق‌السعی و به درخواست کارفرما کار می‌کند. بنابراین در تشخیص رابطه کارگری و کارفرمایی، علاوه بر عنوان قرارداد، باید ماهیت واقعی رابطه و عناصر قانونی آن بررسی شود. مفهوم حق‌السعی نیز در ماده گسترده‌تر از مزد صرف است و مزد، حقوق، سهم سود و سایر مزایا را دربر می‌گیرد.

مسیر پیشنهادی مطالعه