قانون آیین دادرسی کیفری: تفاوت میان نسخه‌ها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۳۸۴: | خط ۳۸۴: | ||
{{ماده فهرست|شماره=۲۶۰|عنوان=تشکیل صندوق جبران خسارت بازداشت|خلاصه=تشکیل صندوقی در وزارت دادگستری برای پرداخت خسارت موضوع ماده ۲۵۵، تأمین بودجه از محل بودجه عمومی و اداره آن زیر نظر وزیر دادگستری را مقرر می‌کند.|لینک=ماده ۲۶۰ قانون آیین دادرسی کیفری}} | {{ماده فهرست|شماره=۲۶۰|عنوان=تشکیل صندوق جبران خسارت بازداشت|خلاصه=تشکیل صندوقی در وزارت دادگستری برای پرداخت خسارت موضوع ماده ۲۵۵، تأمین بودجه از محل بودجه عمومی و اداره آن زیر نظر وزیر دادگستری را مقرر می‌کند.|لینک=ماده ۲۶۰ قانون آیین دادرسی کیفری}} | ||
{{ماده فهرست|شماره=۲۶۱|عنوان=آیین‌نامه رسیدگی و اجرای آرای کمیسیون‌های خسارت|خلاصه=تنظیم آیین‌نامه شیوه رسیدگی و اجرای آرای کمیسیون‌های استانی و ملی جبران خسارت را پیش‌بینی می‌کند.|لینک=ماده ۲۶۱ قانون آیین دادرسی کیفری}} | {{ماده فهرست|شماره=۲۶۱|عنوان=آیین‌نامه رسیدگی و اجرای آرای کمیسیون‌های خسارت|خلاصه=تنظیم آیین‌نامه شیوه رسیدگی و اجرای آرای کمیسیون‌های استانی و ملی جبران خسارت را پیش‌بینی می‌کند.|لینک=ماده ۲۶۱ قانون آیین دادرسی کیفری}} | ||
</div> | |||
{{فصل قانون|شماره=۸|عنوان=اقدامات بازپرس و دادستان پس از ختم تحقیقات|توضیح=مواد ۲۶۲ تا ۲۸۴|لینک=قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
<div class="law-index-grid"> | |||
{{ماده فهرست|شماره=۲۶۲|عنوان=اخذ آخرین دفاع از متهم|خلاصه=بازپرس پس از پایان تحقیقات و وجود دلایل کافی، آخرین دفاع متهم یا وکیل او را اخذ می‌کند و به مطالب یا مدارک مؤثر در کشف حقیقت یا برائت رسیدگی می‌نماید.|لینک=ماده ۲۶۲ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۲۶۳|عنوان=عدم حضور برای آخرین دفاع|خلاصه=اگر متهم یا وکیل او بدون عذر موجه در جلسه اخذ آخرین دفاع حاضر نشود، بازپرس بدون اخذ دفاع تصمیم می‌گیرد.|لینک=ماده ۲۶۳ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۲۶۴|عنوان=اعلام نظر مستدل بازپرس|خلاصه=بازپرس پس از انجام تحقیقات و اعلام ختم آن، باید حداکثر ظرف پنج روز نظر مستدل و مستند خود را در قالب قرار مناسب اعلام کند.|لینک=ماده ۲۶۴ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۲۶۵|عنوان=قرار جلب به دادرسی، منع یا موقوفی تعقیب|خلاصه=بازپرس با وجود جرم و ادله کافی قرار جلب به دادرسی و در نبود جرم یا دلیل کافی قرار منع تعقیب صادر می‌کند؛ قرار موقوفی تعقیب نیز در موارد قانونی صادر و پرونده برای اظهارنظر نزد دادستان فرستاده می‌شود.|لینک=ماده ۲۶۵ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۲۶۶|عنوان=درخواست تکمیل تحقیقات از سوی دادستان|خلاصه=دادستان باید موارد لازم برای کشف حقیقت را دقیق و بدون ابهام اعلام کند؛ بازپرس مکلف به انجام آن‌هاست و درخواست غیرضروری می‌تواند موجب محکومیت انتظامی شود.|لینک=ماده ۲۶۶ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۲۶۷|عنوان=آثار موافقت دادستان با قرار بازپرس|خلاصه=با موافقت دادستان، پرونده در صورت عدم صلاحیت به مرجع صالح ارسال و در منع یا موقوفی تعقیب ابلاغ می‌شود؛ قرارهای تأمین و نظارت لغو و متهم بازداشتی آزاد می‌شود.|لینک=ماده ۲۶۷ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۲۶۸|عنوان=صدور کیفرخواست و ارسال پرونده|خلاصه=در صورت توافق بازپرس و دادستان بر جلب به دادرسی، دادستان ظرف دو روز کیفرخواست صادر و پرونده را به دادگاه صالح ارسال می‌کند.|لینک=ماده ۲۶۸ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۲۶۹|عنوان=حل اختلاف دادستان و بازپرس|خلاصه=در صورت مخالفت دادستان با نظر بازپرس و اصرار بازپرس بر نظر خود، پرونده برای حل اختلاف به دادگاه صالح ارسال می‌شود.|لینک=ماده ۲۶۹ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۲۷۰|عنوان=قرارهای قابل اعتراض بازپرس|خلاصه=قرارهای منع و موقوفی تعقیب و اناطه به درخواست شاکی و برخی قرارهای تأمین به درخواست متهم قابل اعتراض‌اند؛ مهلت اعتراض برای مقیم ایران ده روز و برای مقیم خارج یک ماه است.|لینک=ماده ۲۷۰ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۲۷۱|عنوان=مرجع رسیدگی به اعتراض و حل اختلاف|خلاصه=دادگاه صالح به رسیدگی به اتهام، مرجع حل اختلاف دادستان و بازپرس و رسیدگی به اعتراض نسبت به قرارهای قابل اعتراض است؛ در شرایط مقرر، دادگاه کیفری دو محل رسیدگی می‌کند.|لینک=ماده ۲۷۱ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۲۷۲|عنوان=حل اختلاف درباره صلاحیت یا نوع جرم|خلاصه=اختلاف دادستان و بازپرس درباره صلاحیت، نوع جرم یا مصادیق قانونی آن در دادگاه کیفری دویی حل می‌شود که دادسرا در معیت آن فعالیت می‌کند.|لینک=ماده ۲۷۲ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۲۷۳|عنوان=رسیدگی فوق‌العاده به اعتراض و اختلاف|خلاصه=رسیدگی به اختلاف و اعتراض نسبت به قرارها در جلسه فوق‌العاده دادگاه انجام می‌شود و تصمیم اصولاً قطعی است، جز موارد قانونی قابل تجدیدنظر.|لینک=ماده ۲۷۳ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۲۷۴|عنوان=اختیارات دادگاه در رسیدگی به اعتراض شاکی|خلاصه=دادگاه در صورت موجه دانستن اعتراض به منع یا موقوفی تعقیب، قرار را نقض و جلب به دادرسی صادر می‌کند یا با تعیین دقیق موارد، تکمیل تحقیقات را درخواست یا خود انجام می‌دهد.|لینک=ماده ۲۷۴ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۲۷۵|عنوان=تکمیل تحقیقات به درخواست دادگاه|خلاصه=دادسرا پس از انجام تحقیقات مورد درخواست دادگاه، پرونده را بدون صدور قرار دوباره به دادگاه می‌فرستد و ابهام در دستور تحقیق را از دادگاه استعلام می‌کند.|لینک=ماده ۲۷۵ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۲۷۶|عنوان=اقدام پس از نقض منع تعقیب|خلاصه=پس از نقض قرار منع تعقیب و صدور قرار جلب به دادرسی از سوی دادگاه، بازپرس اتهام را تفهیم، آخرین دفاع را اخذ و تأمین مناسب صادر می‌کند و پرونده را به دادگاه می‌فرستد.|لینک=ماده ۲۷۶ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۲۷۷|عنوان=اقدام پس از نقض موقوفی تعقیب|خلاصه=در صورت نقض قرار موقوفی تعقیب، بازپرس با انجام تحقیقات لازم مطابق مقررات تصمیم مقتضی اتخاذ می‌کند.|لینک=ماده ۲۷۷ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۲۷۸|عنوان=تعقیب مجدد پس از منع تعقیب قطعی|خلاصه=تعقیب دوباره پس از منع تعقیب قطعی به علت جرم نبودن عمل ممنوع است؛ در منع تعقیب ناشی از فقدان یا ناکافی بودن دلیل، تعقیب مجدد فقط با کشف دلیل جدید و رعایت تشریفات مقرر امکان‌پذیر است.|لینک=ماده ۲۷۸ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۲۷۹|عنوان=محتویات کیفرخواست|خلاصه=کیفرخواست باید مشخصات متهم، وضعیت آزادی یا بازداشت، اتهام و زمان و مکان آن، ادله انتساب، مستند قانونی، سابقه مؤثر کیفری و خلاصه پرونده شخصیت یا وضعیت روانی را در بر گیرد.|لینک=ماده ۲۷۹ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۲۸۰|عنوان=تعیین عنوان صحیح اتهام در دادگاه|خلاصه=عنوان اتهام مندرج در کیفرخواست مانع تشخیص عنوان قانونی صحیح توسط دادگاه نیست؛ دادگاه باید عنوان جدید را به متهم تفهیم و فرصت دفاع بدهد.|لینک=ماده ۲۸۰ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۲۸۱|عنوان=آزادی یا تبدیل تأمین پیش از ارسال پرونده|خلاصه=اگر پیش از ارسال پرونده به دادگاه موجبی برای آزادی متهم یا تبدیل قرار تأمین پدید آید، دادسرا طبق مقررات قانونی اقدام می‌کند.|لینک=ماده ۲۸۱ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۲۸۲|عنوان=محدودیت عدول دادستان از کیفرخواست|خلاصه=دادستان پس از ارسال پرونده به دادگاه نمی‌تواند از اصل اتهام یا ادله آن عدول کند یا کیفرخواست را مسترد یا اصلاح نماید؛ دلایل جدید را به دادگاه اعلام می‌کند.|لینک=ماده ۲۸۲ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۲۸۳|عنوان=رضایت شاکی پس از صدور کیفرخواست|خلاصه=در جرایم قابل گذشت، رضایت قطعی شاکی پیش از ارسال پرونده موجب عدول دادستان از کیفرخواست و صدور قرار موقوفی تعقیب می‌شود؛ در جرایم غیرقابل گذشت، آثار رضایت تابع شرایط قانونی تعلیق یا تغییر مجازات است.|لینک=ماده ۲۸۳ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۲۸۴|عنوان=کیفرخواست جداگانه برای صلاحیت‌های مختلف|خلاصه=اگر اتهامات متعدد متهم در صلاحیت ذاتی دادگاه‌های مختلف باشد، برای هر دادگاه صالح کیفرخواست جداگانه صادر می‌شود.|لینک=ماده ۲۸۴ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
</div> | |||
{{فصل قانون|شماره=۹|عنوان=تحقیقات مقدماتی جرایم اطفال و نوجوانان|توضیح=مواد ۲۸۵ تا ۲۸۷|لینک=قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
<div class="law-index-grid"> | |||
{{ماده فهرست|شماره=۲۸۵|عنوان=دادسرای ویژه نوجوانان و تحقیقات مقدماتی|خلاصه=در معیت دادگاه اطفال و نوجوانان، دادسرای ویژه نوجوانان تشکیل می‌شود؛ تحقیقات جرایم افراد ۱۵ تا ۱۸ سال اصولاً در آن انجام می‌گیرد و تحقیقات افراد زیر ۱۵ سال مستقیماً در دادگاه است.|لینک=ماده ۲۸۵ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۲۸۶|عنوان=تشکیل پرونده شخصیت اطفال و نوجوانان|خلاصه=در جرایم تعزیری درجه پنج و شش ارتکابی اطفال و نوجوانان نیز تشکیل پرونده شخصیت، علاوه بر موارد مقرر دیگر، الزامی است.|لینک=ماده ۲۸۶ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۲۸۷|عنوان=سپردن طفل یا نوجوان و تأمین متناسب|خلاصه=مرجع قضایی حسب مورد طفل یا نوجوان را به والدین، سرپرست یا شخص یا نهاد مناسب می‌سپارد؛ اخذ کفیل یا وثیقه فقط از افراد بالای پانزده سال ممکن است و قرار نگهداری موقت تابع احکام بازداشت موقت است.|لینک=ماده ۲۸۷ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
</div> | |||
{{فصل قانون|شماره=۱۰|عنوان=وظایف و اختیارات دادستان کل کشور|توضیح=مواد ۲۸۸ تا ۲۹۳|لینک=قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
<div class="law-index-grid"> | |||
{{ماده فهرست|شماره=۲۸۸|عنوان=نظارت دادستان کل بر دادسراها|خلاصه=دادستان کل بر دادسراهای عمومی، انقلاب و نظامی نظارت می‌کند و می‌تواند بازرسی، تذکر و دستورهای لازم صادر کند؛ مراجع قضایی و قضات مکلف به همکاری‌اند.|لینک=ماده ۲۸۸ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۲۸۹|عنوان=پیشنهاد انتصاب و جابه‌جایی مقامات دادسرا|خلاصه=دادستان کل می‌تواند انتصاب، جابه‌جایی و تغییر شغل یا محل خدمت مقامات دادسرا را با رعایت ترتیبات مقرر به رئیس قوه قضاییه پیشنهاد کند.|لینک=ماده ۲۸۹ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۲۹۰|عنوان=پیگیری جرایم مرتبط با منافع و حقوق عمومی|خلاصه=دادستان کل مکلف است جرایم مربوط به اموال، منافع و مصالح ملی و خسارت به حقوق عمومی را که نیازمند طرح دعواست از طریق مراجع ذی‌صلاح پیگیری و بر آن نظارت کند.|لینک=ماده ۲۹۰ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۲۹۱|عنوان=تحقیقات مقدماتی اتهامات خاص مقامات|خلاصه=در مواردی که تعقیب و رسیدگی به تخلفات مقامات و مسئولان کشوری در صلاحیت دیوان عالی کشور است، اقدامات مقدماتی و تحقیقات لازم را دادسرای دیوان عالی کشور انجام می‌دهد.|لینک=ماده ۲۹۱ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۲۹۲|عنوان=اعلام ممنوعیت خروج از کشور|خلاصه=مراجع قضایی باید تصمیم قانونی درباره ممنوعیت خروج اشخاص را به دادستانی کل اعلام کنند تا به مراجع مربوط ابلاغ شود؛ دادستان کل در صورت انقضای مدت و عدم تمدید، ممنوعیت را رفع می‌کند.|لینک=ماده ۲۹۲ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۲۹۳|عنوان=اعلام تخلفات و جرایم کشف‌شده در نظارت|خلاصه=در اجرای وظایف نظارتی، موارد تخلف یا جرم حسب مورد برای تعقیب قانونی به مرجع انتظامی، قضایی یا اداری صالح اعلام می‌شود.|لینک=ماده ۲۹۳ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
</div> | |||
{{فصل قانون|شماره=۱|عنوان=دادگاه‌های کیفری و صلاحیت آنها|توضیح=مواد ۲۹۴ تا ۳۱۷|لینک=قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
<div class="law-index-grid"> | |||
{{ماده فهرست|شماره=۲۹۴|عنوان=انواع دادگاه‌های کیفری|خلاصه=دادگاه‌های کیفری شامل دادگاه کیفری یک، کیفری دو، انقلاب، اطفال و نوجوانان و دادگاه‌های نظامی است.|لینک=ماده ۲۹۴ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۲۹۵|عنوان=ترکیب دادگاه کیفری دو|خلاصه=دادگاه کیفری دو با حضور رئیس یا دادرس علی‌البدل تشکیل می‌شود و در حدود صلاحیت قانونی به جرایم رسیدگی می‌کند.|لینک=ماده ۲۹۵ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۲۹۶|عنوان=ترکیب و تشکیلات دادگاه کیفری یک|خلاصه=دادگاه کیفری یک با رئیس و دو مستشار تشکیل می‌شود و با حضور دو عضو نیز رسمیت دارد؛ مقررات مربوط به تشکیل و انتقال دادگاه‌ها در تبصره‌های ماده بیان شده است.|لینک=ماده ۲۹۶ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۲۹۷|عنوان=تشکیل و ترکیب دادگاه انقلاب|خلاصه=دادگاه انقلاب در مرکز استان و حسب تشخیص رئیس قوه قضاییه در شهرستان‌ها تشکیل می‌شود؛ در جرایم مهم مقرر، با رئیس و دو مستشار و در سایر موارد با ترکیب قانونی رسیدگی می‌کند.|لینک=ماده ۲۹۷ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۲۹۸|عنوان=ترکیب دادگاه اطفال و نوجوانان|خلاصه=دادگاه اطفال و نوجوانان با یک قاضی و یک مشاور تشکیل می‌شود و نظر مشاور جنبه مشورتی دارد؛ تبصره، تشکیل شعب و مرجع رسیدگی در محل فاقد دادگاه را تعیین می‌کند.|لینک=ماده ۲۹۸ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۲۹۹|عنوان=دادگاه عمومی بخش|خلاصه=در صورت ضرورت، دادگاه عمومی بخش تشکیل می‌شود و به جرایم در صلاحیت دادگاه کیفری دو رسیدگی می‌کند؛ تبصره‌ها امکان تشکیل آن یا دادگستری در حوزه‌های مشخص را مقرر می‌کنند.|لینک=ماده ۲۹۹ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۳۰۰|عنوان=حضور دادستان در جلسات دادگاه کیفری|خلاصه=حضور دادستان یا نماینده او در دادگاه کیفری دو حسب مورد امکان‌پذیر یا به تشخیص دادگاه ضروری است؛ در جلسات کیفری یک حضور او الزامی است، اما عدم حضور اصولاً رسیدگی را متوقف نمی‌کند.|لینک=ماده ۳۰۰ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۳۰۱|عنوان=صلاحیت عمومی دادگاه کیفری دو|خلاصه=دادگاه کیفری دو صلاحیت رسیدگی به همه جرایم را دارد، مگر جرایمی که قانون در صلاحیت مرجع دیگری قرار داده است.|لینک=ماده ۳۰۱ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۳۰۲|عنوان=صلاحیت دادگاه کیفری یک|خلاصه=رسیدگی به جرایم موجب سلب حیات، حبس ابد، قطع عضو یا جنایات عمدی با نصاب مقرر دیه، تعزیر درجه سه و بالاتر و جرایم سیاسی و مطبوعاتی در صلاحیت دادگاه کیفری یک است.|لینک=ماده ۳۰۲ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۳۰۳|عنوان=صلاحیت دادگاه انقلاب|خلاصه=جرایم علیه امنیت، محاربه و افساد فی‌الارض و بغی، برخی جرایم علیه مقامات، جرایم مواد مخدر و قاچاق سلاح و موارد مقرر در قوانین خاص در صلاحیت دادگاه انقلاب است.|لینک=ماده ۳۰۳ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۳۰۴|عنوان=صلاحیت دادگاه اطفال و نوجوانان|خلاصه=رسیدگی به جرایم اطفال و افراد زیر هجده سال در دادگاه اطفال و نوجوانان انجام می‌شود؛ ماده آثار تغییر سن در جریان رسیدگی و تعریف طفل را نیز بیان می‌کند.|لینک=ماده ۳۰۴ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۳۰۵|عنوان=رسیدگی به جرایم سیاسی و مطبوعاتی|خلاصه=جرایم سیاسی و مطبوعاتی با رعایت تشریفات قانونی، علنی و با حضور هیأت منصفه در دادگاه کیفری یک مرکز استان محل وقوع جرم رسیدگی می‌شود.|لینک=ماده ۳۰۵ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۳۰۶|عنوان=رسیدگی مستقیم به جرایم منافی عفت|خلاصه=جرایم منافی عفت مستقیماً در دادگاه صالح رسیدگی می‌شوند؛ تبصره، مصادیق مورد نظر قانون از این جرایم را مشخص می‌کند.|لینک=ماده ۳۰۶ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۳۰۷|عنوان=صلاحیت دادگاه‌های تهران نسبت به مقامات خاص|خلاصه=رسیدگی به اتهامات و جرایم عمومی اشخاص و مقامات احصاشده در ماده، حسب مورد در دادگاه‌های کیفری تهران انجام می‌شود، مگر آنکه قانون خاص مرجع دیگری تعیین کرده باشد.|لینک=ماده ۳۰۷ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۳۰۸|عنوان=صلاحیت دادگاه مرکز استان درباره برخی مدیران|خلاصه=رسیدگی به اتهامات مدیران و مسئولان محلی و سازمانی احصاشده در ماده، حسب مورد در دادگاه‌های کیفری مرکز استان محل وقوع جرم است، مگر در موارد صلاحیت خاص قانونی.|لینک=ماده ۳۰۸ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۳۰۹|عنوان=صلاحیت نسبت به جرایم پیش از تصدی سمت|خلاصه=صلاحیت مقرر برای اشخاص موضوع مواد ۳۰۷ و ۳۰۸، جرایم ارتکابی آنان پیش از تصدی سمت‌های مذکور را نیز در بر می‌گیرد.|لینک=ماده ۳۰۹ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۳۱۰|عنوان=صلاحیت محلی در رسیدگی به جرم|خلاصه=اصل بر صلاحیت دادگاه محل وقوع جرم است؛ ماده قواعد مربوط به تعدد محل وقوع، شروع یا استمرار جرم و موارد خاص را مقرر می‌کند.|لینک=ماده ۳۱۰ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۳۱۱|عنوان=صلاحیت در جرایم مرتبط و معاونت|خلاصه=شرکا و معاونان جرم اصولاً در دادگاهی محاکمه می‌شوند که صلاحیت رسیدگی به اتهام متهم اصلی را دارد، با رعایت قواعد قانونی مربوط.|لینک=ماده ۳۱۱ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۳۱۲|عنوان=رسیدگی به اتهامات متعدد|خلاصه=در صورت تعدد اتهامات یک متهم، قواعد صلاحیت و رسیدگی توأمان یا تفکیک پرونده بر اساس مقررات این ماده اعمال می‌شود.|لینک=ماده ۳۱۲ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۳۱۳|عنوان=رسیدگی توأمان به اتهامات مرتبط|خلاصه=اتهامات متعدد متهم که با یکدیگر مرتبط‌اند، اصولاً در یک مرجع و به‌صورت توأمان رسیدگی می‌شوند؛ ماده معیار و استثناهای قانونی را بیان می‌کند.|لینک=ماده ۳۱۳ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۳۱۴|عنوان=رسیدگی به اتهامات مرتبط در صلاحیت مراجع مختلف|خلاصه=در صورت ارتباط اتهامات و تفاوت صلاحیت مراجع، قواعد قانونی تعیین مرجع صالح و نحوه رسیدگی به اتهامات مرتبط اعمال می‌شود.|لینک=ماده ۳۱۴ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۳۱۵|عنوان=رسیدگی به جرایم مهم نوجوانان|خلاصه=جرایم مشمول صلاحیت کیفری یک و موارد مقرر دادگاه انقلاب، اگر از سوی افراد بالغ زیر هجده سال ارتکاب یابد، در دادگاه کیفری یک ویژه نوجوانان رسیدگی می‌شود و امتیازات دادرسی اطفال و نوجوانان رعایت می‌گردد.|لینک=ماده ۳۱۵ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۳۱۶|عنوان=صلاحیت محلی جرایم ارتکابی خارج از کشور|خلاصه=اتهامات اتباع ایران درباره جرایم خارج از قلمرو ایران، حسب مورد در دادگاه محل دستگیری و اتهامات اتباع بیگانه در دادگاه تهران رسیدگی می‌شود، مشروط به صلاحیت دادگاه‌های ایران.|لینک=ماده ۳۱۶ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
{{ماده فهرست|شماره=۳۱۷|عنوان=حل اختلاف در صلاحیت کیفری|خلاصه=حل اختلاف صلاحیت در امور کیفری تابع مقررات آیین دادرسی مدنی است و اختلاف میان دادسراها بر اساس قواعد حل اختلاف دادگاه‌های مربوط حل می‌شود.|لینک=ماده ۳۱۷ قانون آیین دادرسی کیفری}} | |||
</div> | </div> | ||
نسخهٔ ۲ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۴۴
قانون آیین دادرسی کیفری
مصوب ۴ اسفند ۱۳۹۲ با اصلاحات و الحاقات بعدی، مشتمل بر ۱۲ بخش و ۶۹۹ ماده
قانون آیین دادرسی کیفری مجموعه قواعد مربوط به کشف جرم، تعقیب متهم، تحقیقات مقدماتی، رسیدگی در دادگاه‌های کیفری، صدور و اعتراض به آراء، اجرای احکام کیفری و تضمین حقوق اشخاص در فرایند دادرسی را تعیین می‌کند.
این قانون در ۴ اسفند ۱۳۹۲ تصویب شده و مواد الحاقی آن نیز در سال ۱۳۹۳ به قانون افزوده شده‌اند. ساختار قانون شامل دوازده بخش است و موضوعاتی مانند اصول دادرسی کیفری، دعوای عمومی و خصوصی، وظایف دادسرا و ضابطان، تحقیقات مقدماتی، صلاحیت و رسیدگی دادگاه‌ها، طرق اعتراض، اجرای احکام، دادرسی نظامی، دادرسی الکترونیکی، جرایم رایانه‌ای و دادرسی جرایم اشخاص حقوقی را در بر می‌گیرد.
در این صفحه، مواد بر اساس ترتیب بخش‌ها و فصل‌های قانون فهرست می‌شوند. برای استناد حقوقی، متن تنقیحی هر ماده، اصلاحات بعدی و مقررات خاص مرتبط نیز باید بررسی شود.