فصل اول — صلاحیت دادگاه‌ها مواد ۱۰ تا ۳۰ ←
فصل اول — صلاحیت ذاتی و نسبی دادگاه‌ها
مواد ۱۰ تا ۲۵
ماده ۱۰ صلاحیت دادگاه‌های عمومی و انقلاب اصل صلاحیت دادگاه‌های عمومی و انقلاب در رسیدگی نخستین، مگر در مواردی که قانون مرجع دیگری تعیین کرده باشد. ←
ماده ۱۱ صلاحیت بر مبنای اقامتگاه خوانده قاعده عمومی تعیین دادگاه صالح با توجه به اقامتگاه خوانده و در نبود آن، محل سکونت موقت یا محل وقوع مال غیرمنقول. ←
ماده ۱۲ صلاحیت در دعاوی مربوط به اموال غیرمنقول رسیدگی به دعاوی مربوط به اموال غیرمنقول در دادگاه محل وقوع مال. ←
ماده ۱۳ صلاحیت در دعاوی بازرگانی و دعاوی ناشی از قرارداد امکان اقامه دعاوی مربوط به اموال منقول و دعاوی بازرگانی یا قراردادی در مراجع مقرر در ماده، از جمله محل وقوع تعهد یا محل تسلیم کالا یا پرداخت پول. ←
ماده ۱۴ درخواست تأمین دلیل رسیدگی به درخواست تأمین دلیل در صلاحیت دادگاه محل وجود دلایل و امارات است. ←
ماده ۱۵ دعاوی مربوط به اموال غیرمنقول خارج از کشور قاعده صلاحیت در دعاوی مربوط به اموال غیرمنقول واقع در خارج از کشور با توجه به شرایط مقرر قانونی. ←
ماده ۱۶ دعاوی مربوط به ترکه تعیین دادگاه صالح در دعاوی مربوط به ترکه متوفی بر اساس وضعیت اقامتگاه و محل وقوع اموال. ←
ماده ۱۷ دعاوی طاری رسیدگی به دعاوی طاری در دادگاهی که دعوای اصلی در آن مطرح است، در حدود مقرر قانونی. ←
ماده ۱۸ دعوای مرتبط با دعوای اصلی مفهوم دعوای مرتبط و ارتباط آن با دعوای اصلی در تعیین مرجع رسیدگی. ←
ماده ۱۹ توقف رسیدگی به علت وابستگی به دعوای دیگر توقف رسیدگی در مواردی که اتخاذ تصمیم در دعوا منوط به اثبات ادعایی در صلاحیت دادگاه دیگری باشد. ←
ماده ۲۰ صلاحیت در دعاوی راجع به ترکه تعیین دادگاه صالح برای دعاوی مربوط به اصل و تقسیم ترکه و حقوق ناشی از آن طبق حکم ماده. ←
ماده ۲۱ صلاحیت در دعاوی ورشکستگی تعیین مرجع صالح برای رسیدگی به دعاوی مربوط به ورشکستگی بر اساس مقررات قانونی. ←
ماده ۲۲ صلاحیت در دعاوی مربوط به شرکت تعیین دادگاه صالح در دعاوی مربوط به اصل شرکت و اختلافات مرتبط با آن. ←
ماده ۲۳ دعاوی ناشی از تعهدات شرکت صلاحیت دادگاه محل وقوع تعهد، محل تسلیم کالا یا محل پرداخت وجه و مقررات مربوط به شعب شرکت. ←
ماده ۲۴ صلاحیت در دعوای اعسار رسیدگی به دعوای اعسار در دادگاهی که صلاحیت رسیدگی نخستین به دعوای اصلی را دارد یا ابتدا به آن رسیدگی کرده است. ←
ماده ۲۵ صلاحیت در دعاوی مربوط به اسناد ثبت احوال تعیین دادگاه صالح در مواردی که سند ثبت احوال در ایران تنظیم شده و ذی‌نفع یا خواهان در خارج از کشور اقامت دارد. ←
فصل دوم — اختلاف در صلاحیت و ترتیب حل آن
مواد ۲۶ تا ۳۰
ماده ۲۶ تشخیص صلاحیت دادگاه تشخیص صلاحیت یا عدم صلاحیت با همان دادگاه است و مناط صلاحیت اصولاً تاریخ تقدیم دادخواست خواهد بود. ←
ماده ۲۷ حل اختلاف صلاحیت میان دادگاه‌ها ارسال پرونده پس از صدور قرار عدم صلاحیت و تعیین مرجع حل اختلاف بر اساس حوزه‌های قضایی و استان‌ها. ←
ماده ۲۸ اختلاف صلاحیت میان مراجع قضایی و غیرقضایی ارجاع اختلاف‌های مقرر میان دادگاه‌های عمومی، نظامی، انقلاب و مراجع غیرقضایی به دیوان عالی کشور برای حل اختلاف. ←
ماده ۲۹ رسیدگی خارج از نوبت به اختلاف صلاحیت رسیدگی خارج از نوبت به قرارهای عدم صلاحیت در دادگاه تجدیدنظر استان و دیوان عالی کشور. ←
ماده ۳۰ الزام به تبعیت از نظر مرجع عالی لازم‌الاتباع بودن نظر مرجع عالی در اختلاف صلاحیت میان دیوان عالی کشور، دادگاه تجدیدنظر استان و دادگاه بدوی. ←
