پرش به محتوا

قانون برنامه هفتم پیشرفت

از ویکی داد

قوانین و مقررات ← قوانین برنامه‌های توسعه ← قانون برنامه هفتم پیشرفت

قانون برنامه پنج‌ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران

قانون برنامه پنج‌ساله هفتم پیشرفت مصوب ۱۴۰۳، مشتمل بر ۲۴ فصل و ۱۲۰ ماده

مصوب ۱۴۰۳/۰۳/۰۱

۱۲۰ ماده

معتبر


قانون برنامه پنج‌ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران، چارچوب قانونی برنامه‌ریزی و اجرای سیاست‌ها و اقدامات کشور در دوره ۱۴۰۳ تا ۱۴۰۷ را تعیین می‌کند. این قانون موضوعاتی از جمله رشد اقتصادی، اصلاح نظام بانکی و بودجه، مالیات، صندوق‌های بازنشستگی، تأمین اجتماعی، امنیت غذایی، آب و انرژی، صنعت و مسکن، حمل‌ونقل، فناوری اطلاعات، سلامت، فرهنگ، خانواده، آموزش، پژوهش، سیاست خارجی، دفاع و امنیت، نظام اداری و تحول قضائی را در بر می‌گیرد. در این صفحه، مواد قانون بر اساس فصل‌بندی آن مرتب شده‌اند و برای هر ماده، صفحه اختصاصی قابل دسترسی است.

موضوعات مهم قانون برنامه هفتم پیشرفت

اهداف رشد اقتصادی   |   تأمین مالی تولید   |   مردمی‌سازی اقتصاد و واگذاری‌ها   |   اشتغال و کسب‌وکارهای خرد   |   اصلاح نظام بانکی   |   اصلاح ساختار بودجه   |   اصلاح نظام مالیاتی   |   صندوق‌های بازنشستگی   |   امنیت غذایی   |   مدیریت منابع آب   |   بخش انرژی   |   طرح‌های پیشران و رشد تولید   |   توسعه مسکن   |   ترانزیت و اقتصاد دریامحور   |   شبکه ملی اطلاعات   |   نظام سلامت   |   زن، خانواده و جمعیت   |   نظام آموزشی   |   علم، فناوری و پژوهش   |   سیاست خارجی   |   اصلاح نظام اداری   |   تحول قضائی و حقوقی

راهنمای مطالعه قانون برنامه هفتم پیشرفت

برای مطالعه این قانون، ابتدا ماده ۱ را برای شناخت اصطلاحات و دامنه تعاریف بخوانید. سپس فصل‌های اقتصادی، بانکی، بودجه‌ای و مالیاتی، چارچوب اهداف و سازوکارهای مالی برنامه را بیان می‌کنند. فصل‌های تأمین اجتماعی، کشاورزی، آب، انرژی، صنعت و مسکن به حوزه‌های اصلی توسعه اقتصادی و رفاه اختصاص دارند.

در ادامه، فصل‌های ترانزیت، اقتصاد دیجیتال، سلامت، فرهنگ، خانواده، گردشگری، سیاست داخلی، آموزش و پژوهش، احکام بخشی برنامه را پوشش می‌دهند. فصل‌های پایانی نیز به سیاست خارجی، دفاع و امنیت، اصلاح نظام اداری و تحول قضائی و حقوقی می‌پردازند. مواد ۱۱۸ تا ۱۲۰ را برای آشنایی با سازوکار راهبری و احکام پایانی برنامه مطالعه کنید.