پرش به محتوا

قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت

از ویکی داد


قوانین و مقررات ← قوانین استخدامی و اداری ← قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت

قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت

مصوب ۱۳ شهریور ۱۳۷۰، مشتمل بر ۲۲ ماده و ۳۱ تبصره، با اصلاحات و الحاقات بعدی

مصوب ۱۳۷۰/۰۶/۱۳

۲۲ ماده

دارای اصلاحات و احکام مرتبط


قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت با هدف ایجاد ضوابط هماهنگ در تعیین حقوق و مزایا و تنظیم برخی امتیازات استخدامی کارکنان دستگاه‌های مشمول تصویب شده است. موضوعات اصلی آن شامل حقوق مبنا و گروه‌های شغلی، افزایش سنواتی، ارتقای گروه، فوق‌العاده شغل و کارانه، کمک‌هزینه عائله‌مندی و اولاد، وضعیت برخی دستگاه‌ها و گروه‌های استخدامی، حقوق قضات، حقوق بازنشستگی و وظیفه، تفاوت تطبیق و مقررات اجرایی است.

این قانون در ۲۲ ماده تنظیم شده و فصل‌بندی رسمی ندارد. برای دسترسی آسان‌تر، مواد آن در این صفحه بر اساس موضوعات اصلی در چند بخش راهنما مرتب شده‌اند. این دسته‌بندی صرفاً برای راهنمای مطالعه است و عنوان فصل قانونی محسوب نمی‌شود.

راهنمای مطالعه قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت

برای مطالعه مبانی حقوق و مزایای کارکنان، ابتدا مواد ۱ تا ۳ را بخوانید؛ این مواد به حقوق مبنا، افزایش سنواتی و ارتقای گروه می‌پردازند. مواد ۴ تا ۸ را برای شناخت فوق‌العاده شغل، کارانه و برخی مزایای تخصصی بررسی کنید.

مواد ۹ تا ۱۳ به کمک‌هزینه‌ها و دامنه شمول قانون اختصاص دارند. ماده ۱۴ حکم جداگانه حقوق قضات را بیان می‌کند. مواد ۱۵ تا ۱۷ درباره حقوق بازنشستگی و وظیفه و تفاوت تطبیق هستند. در پایان، مواد ۱۸ تا ۲۲ را برای آشنایی با شورای حقوق و دستمزد، زمان اجرا، آیین‌نامه اجرایی و احکام پایانی مطالعه کنید.

در استفاده عملی از این قانون، توجه به اصلاحات بعدی و قوانین استخدامی و پرداختی مرتبط ضروری است؛ به‌ویژه در موضوعاتی که مقررات جدیدتر یا خاص دستگاهی نیز بر آن‌ها حاکم است.