ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی داد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
صفحه‌ای تازه حاوی «{{#seo: |title=ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری | مؤسسه دولتی |title_mode=replace |description=ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری، مؤسسه دولتی را تعریف می‌کند و شرایط ایجاد قانونی، استقلال حقوقی، انجام وظایف قوای سه‌گانه و سایر مراجع قانونی و حکم سازمان‌های نام‌بر...» ایجاد کرد
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۷ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{#seo:
{{#seo:
|title=ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری | مؤسسه دولتی
|title=ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری | تعریف مؤسسه دولتی
|title_mode=replace
|title_mode=replace
|description=ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری، مؤسسه دولتی را تعریف می‌کند و شرایط ایجاد قانونی، استقلال حقوقی، انجام وظایف قوای سه‌گانه و سایر مراجع قانونی و حکم سازمان‌های نام‌برده در قانون اساسی را بیان می‌نماید.
|description=ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری مؤسسه دولتی را واحد سازمانی مشخصی می‌داند که به موجب قانون ایجاد شده یا می‌شود، دارای استقلال حقوقی است و بخشی از وظایف و امور یکی از قوای سه‌گانه و سایر مراجع قانونی را انجام می‌دهد. در این صفحه متن ماده، شرح و تحلیل حقوقی، مفهوم استقلال حقوقی، تفاوت مؤسسه دولتی با وزارتخانه و شرکت دولتی، جایگاه سازمان‌های نام‌برده‌شده در قانون اساسی، سوابق تقنینی و منابع قضایی و مشورتی بررسی شده است.
}}
}}


خط ۲۴: خط ۲۴:


<span class="wd-breadcrumb-item" itemprop="itemListElement" itemscope itemtype="https://schema.org/ListItem">
<span class="wd-breadcrumb-item" itemprop="itemListElement" itemscope itemtype="https://schema.org/ListItem">
[[فصل اول قانون مدیریت خدمات کشوری|<span itemprop="name">فصل اول ـ تعاریف</span>]]
[[فصل اول ـ تعاریف|<span itemprop="name">فصل اول ـ تعاریف</span>]]
<meta itemprop="item" content="https://wikidad.ir/فصل_اول_قانون_مدیریت_خدمات_کشوری">
<meta itemprop="item" content="https://wikidad.ir/index.php?title=فصل_اول_ـ_تعاریف&action=edit&redlink=1">
<meta itemprop="position" content="3">
<meta itemprop="position" content="3">
</span>
</span>
خط ۴۴: خط ۴۴:
|وضعیت=معتبر
|وضعیت=معتبر
|متن=مؤسسه دولتی: واحد سازمانی مشخصی است که به موجب قانون ایجاد شده یا می‌شود و با داشتن استقلال حقوقی، بخشی از وظایف و اموری را که بر عهده یکی از قوای سه‌گانه و سایر مراجع قانونی می‌باشد انجام می‌دهد. کلیه سازمان‌هایی که در قانون اساسی نام برده شده است در حکم مؤسسه دولتی شناخته می‌شود.
|متن=مؤسسه دولتی: واحد سازمانی مشخصی است که به موجب قانون ایجاد شده یا می‌شود و با داشتن استقلال حقوقی، بخشی از وظایف و اموری را که بر عهده یکی از قوای سه‌گانه و سایر مراجع قانونی می‌باشد انجام می‌دهد. کلیه سازمان‌هایی که در قانون اساسی نام برده شده است در حکم مؤسسه دولتی شناخته می‌شود.
|فهرست=فصل اول قانون مدیریت خدمات کشوری
|فهرست=فصل اول ـ تعاریف
|قبل=ماده ۱ قانون مدیریت خدمات کشوری
|بعد=ماده ۳ قانون مدیریت خدمات کشوری
|بعد=ماده ۳ قانون مدیریت خدمات کشوری
}}
}}
خط ۵۰: خط ۵۱:
<div style="direction:rtl;text-align:right;margin:8px 0 14px;padding:0 3px;color:#455a64;line-height:1.9;font-size:13.5px;">
<div style="direction:rtl;text-align:right;margin:8px 0 14px;padding:0 3px;color:#455a64;line-height:1.9;font-size:13.5px;">


<div style="font-size:17px;font-weight:800;color:#405b56;margin-bottom:6px;">
<div style="font-size:17px;font-weight:700;color:#527d77;margin-bottom:10px;">
تعاریف اصطلاحات
مفاهیم کلیدی ماده ۲
</div>
</div>


<div style="display:grid;grid-template-columns:repeat(auto-fit,minmax(220px,1fr));gap:7px;">
<div style="display:grid;grid-template-columns:repeat(auto-fit,minmax(190px,1fr));gap:9px;">


<div style="border:1px solid #e0e7e5;border-right:3px solid #527d77;border-radius:7px;padding:7px 10px;background:#fafcfb;">
<div style="border-right:3px solid #527d77;background:#f7f9f8;padding:9px 11px;border-radius:4px;">
<strong>[[مؤسسه دولتی]]</strong><br>
<b>مؤسسه دولتی</b><br>
واحد سازمانی مشخصی که به موجب قانون ایجاد شده یا می‌شود و با داشتن استقلال حقوقی، بخشی از وظایف و امور قانونی قوای سه‌گانه و سایر مراجع قانونی را انجام می‌دهد.
واحد سازمانی مشخصی که به موجب قانون ایجاد شده یا می‌شود، استقلال حقوقی دارد و بخشی از وظایف و امور قانونی را انجام می‌دهد.
</div>
</div>


<div style="border:1px solid #e0e7e5;border-right:3px solid #527d77;border-radius:7px;padding:7px 10px;background:#fafcfb;">
<div style="border-right:3px solid #527d77;background:#f7f9f8;padding:9px 11px;border-radius:4px;">
<strong>[[واحد سازمانی]]</strong><br>
<b>واحد سازمانی مشخص</b><br>
واحد مشخصی در ساختار اداری یا حکمرانی که برای انجام وظایف و امور معین سازمان یافته است.
ساختار سازمانی معین و قابل شناسایی که دارای جایگاه، وظایف و صلاحیت‌های مشخص در نظام حقوقی و اداری است.
</div>
</div>


<div style="border:1px solid #e0e7e5;border-right:3px solid #527d77;border-radius:7px;padding:7px 10px;background:#fafcfb;">
<div style="border-right:3px solid #527d77;background:#f7f9f8;padding:9px 11px;border-radius:4px;">
<strong>[[استقلال حقوقی]]</strong><br>
<b>ایجاد به موجب قانون</b><br>
دارا بودن شخصیت و هویت حقوقی مستقل برای انجام وظایف و برخورداری از حقوق و تکالیف در حدود قانون.
تأسیس مؤسسه دولتی باید دارای مبنای قانونی باشد و صرف تصمیم داخلی یک دستگاه برای ایجاد آن کافی نیست.
</div>
</div>


<div style="border:1px solid #e0e7e5;border-right:3px solid #527d77;border-radius:7px;padding:7px 10px;background:#fafcfb;">
<div style="border-right:3px solid #527d77;background:#f7f9f8;padding:9px 11px;border-radius:4px;">
<strong>[[قوای سه‌گانه]]</strong><br>
<b>استقلال حقوقی</b><br>
قوه مقننه، قوه مجریه و قوه قضائیه که در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران ساختار و وظایف آنها تعیین شده است.
مؤسسه از نظر حقوقی شخصیت و هویت مستقل دارد و می‌تواند در حدود صلاحیت قانونی خود دارای حقوق و تکالیف باشد.
</div>
</div>


<div style="border:1px solid #e0e7e5;border-right:3px solid #527d77;border-radius:7px;padding:7px 10px;background:#fafcfb;">
<div style="border-right:3px solid #527d77;background:#f7f9f8;padding:9px 11px;border-radius:4px;">
<strong>[[مراجع قانونی]]</strong><br>
<b>وظایف و امور قانونی</b><br>
مراجع و نهادهایی که بر اساس قانون دارای وظایف و صلاحیت‌های مشخص هستند.
مؤسسه دولتی بخشی از وظایف و اموری را انجام می‌دهد که بر عهده قوا یا سایر مراجع قانونی قرار گرفته است.
</div>
</div>


<div style="border:1px solid #e0e7e5;border-right:3px solid #527d77;border-radius:7px;padding:7px 10px;background:#fafcfb;">
<div style="border-right:3px solid #527d77;background:#f7f9f8;padding:9px 11px;border-radius:4px;">
<strong>[[سازمان‌های نام‌برده در قانون اساسی]]</strong><br>
<b>قوای سه‌گانه</b><br>
سازمان‌ها و نهادهایی که در قانون اساسی نام آنها آمده و ماده ۲ آنها را در حکم مؤسسه دولتی می‌شناسد.
قوه مقننه، قوه مجریه و قوه قضائیه که بخشی از وظایف قانونی آنها ممکن است به مؤسسات دارای شخصیت حقوقی واگذار شود.
</div>
 
<div style="border-right:3px solid #527d77;background:#f7f9f8;padding:9px 11px;border-radius:4px;">
<b>سازمان‌های نام‌برده در قانون اساسی</b><br>
سازمان‌هایی که قانون اساسی آنها را نام برده و ماده ۲ آنها را در حکم مؤسسه دولتی شناخته است.
</div>
 
<div style="border-right:3px solid #527d77;background:#f7f9f8;padding:9px 11px;border-radius:4px;">
<b>مؤسسه وابسته به دولت</b><br>
عنوانی متفاوت از «مؤسسه دولتی» که صرف وابستگی سازمانی یا اداری، آن را به مؤسسه دولتی تبدیل نمی‌کند.
</div>
</div>


خط ۹۴: خط ۱۰۵:
|وضعیت=معتبر
|وضعیت=معتبر
|تاریخ تصویب=1386-07-08
|تاریخ تصویب=1386-07-08
|تاریخ آخرین اصلاح=
|تاریخ آخرین اصلاح=
|موضوع=تعریف مؤسسه دولتی
|موضوع=تعریف مؤسسه دولتی
|سابقه تقنینی=دارد
|سابقه تقنینی=دارد
|مبنای آخرین اصلاح=
|مبنای آخرین اصلاح=
|یادداشت=ماده ۲ مؤسسه دولتی را تعریف می‌کند. دائمی شدن قانون مدیریت خدمات کشوری در سال ۱۳۹۷ وضعیت اعتبار قانون را از آزمایشی به دائمی تغییر داد و به خودی خود اصلاح متن ماده ۲ محسوب نمی‌شود.
|یادداشت=ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری، مؤسسه دولتی را واحد سازمانی مشخصی معرفی می‌کند که به موجب قانون ایجاد شده یا می‌شود، استقلال حقوقی دارد و بخشی از وظایف و امور قانونی قوای سه‌گانه و سایر مراجع قانونی را انجام می‌دهد. ماده همچنین سازمان‌های نام‌برده‌شده در قانون اساسی را در حکم مؤسسه دولتی می‌شناسد.
}}
}}


<div style="direction:rtl;text-align:right;margin:8px 0 16px;padding:0 3px;color:#455a64;line-height:2;font-size:13.5px;">
<div style="direction:rtl;text-align:right;margin:0 0 16px;padding:0 3px;color:#455a64;line-height:2;font-size:13.5px;">
 
<strong>ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری</strong> یکی از تعاریف بنیادی فصل اول قانون است و مفهوم «مؤسسه دولتی» را در ساختار حقوق اداری ایران مشخص می‌کند.
 
بر اساس این ماده، مؤسسه دولتی باید واجد عناصر اساسی مشخصی باشد: «واحد سازمانی مشخص»، «ایجاد به موجب قانون»، «استقلال حقوقی» و «انجام بخشی از وظایف و امور قانونی».
 
قسمت پایانی ماده نیز حکم ویژه‌ای درباره سازمان‌هایی که در قانون اساسی نام برده شده‌اند مقرر کرده و آنها را «در حکم مؤسسه دولتی» شناخته است.


<strong>ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری</strong> مؤسسه دولتی را واحد سازمانی مشخصی می‌داند که به موجب قانون ایجاد شده یا می‌شود و با داشتن استقلال حقوقی، بخشی از وظایف و امور مربوط به یکی از قوای سه‌گانه و سایر مراجع قانونی را انجام می‌دهد. ماده همچنین سازمان‌هایی را که در قانون اساسی نام برده شده‌اند، در حکم مؤسسه دولتی می‌شناسد.
اهمیت این تعریف در آن است که مؤسسه دولتی از نظر حقوقی با وزارتخانه، شرکت دولتی، مؤسسه یا نهاد عمومی غیردولتی و واحدهای داخلی دستگاه‌ها یکسان نیست. تشخیص صحیح ماهیت حقوقی هر دستگاه می‌تواند در تعیین مقررات اداری، استخدامی، مالی و نحوه طرح دعاوی مؤثر باشد.


</div>
</div>
خط ۱۰۹: خط ۱۲۶:
<div style="direction:rtl;text-align:right;margin:10px 0 16px;padding:10px 14px;background:#f7faf9;border-right:3px solid #527d77;color:#455a64;line-height:1.9;font-size:13px;">
<div style="direction:rtl;text-align:right;margin:10px 0 16px;padding:10px 14px;background:#f7faf9;border-right:3px solid #527d77;color:#455a64;line-height:1.9;font-size:13px;">


<strong>منبع و کنترل متن:</strong><br>
<strong>منبع و کنترل متن:</strong>
 
متن ماده ۲ و وضعیت قانون با نسخه منتشرشده در شناسنامه قانون و مجموعه‌های تنقیحی مقررات اداری و استخدامی تطبیق داده شده است. قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب ۱۳۸۶/۰۷/۰۸ در سال ۱۳۹۷ دائمی شده و ماده ۲ همچنان در ساختار قانون به عنوان تعریف «مؤسسه دولتی» مورد استناد قرار می‌گیرد.
<strong>منبع اصلی متن ماده:</strong> شناسنامه قانون. متن ماده ۲ با منابع تقنینی و پایگاه‌های حقوقی دیگر نیز برای کنترل عبارت قانونی تطبیق شده است.


[https://shenasname.ir/laws/52-قانون-مدیریت-خدمات-کشوری مشاهده قانون مدیریت خدمات کشوری در شناسنامه قانون]
[https://shenasname.ir/laws/52-قانون-مدیریت-خدمات-کشوری#ماده-2 مشاهده نسخه ماده ۲ در شناسنامه قانون]


</div>
</div>
خط ۱۲۰: خط ۱۳۶:


<h2 style="border-top:3px solid #8064a2;padding-top:8px;margin:0 0 10px;font-size:19px;color:#654d83;">
<h2 style="border-top:3px solid #8064a2;padding-top:8px;margin:0 0 10px;font-size:19px;color:#654d83;">
📝 تست‌های آزمونی
📝 نمونه تست‌های آزمونی
</h2>
</h2>


خط ۱۳۳: خط ۱۴۹:
|موضوع=تعریف مؤسسه دولتی
|موضوع=تعریف مؤسسه دولتی
|نوع=تألیفی ـ مستند به متن قانون
|نوع=تألیفی ـ مستند به متن قانون
|سؤال=مطابق ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری، مؤسسه دولتی کدام است؟
|سؤال=مطابق ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری، کدام گزینه تعریف دقیق‌تری از مؤسسه دولتی ارائه می‌دهد؟
|گزینه‌ها=
|گزینه‌ها=
<ul>
<ul>
<li>الف) واحد سازمانی مشخصی که صرفاً با تصویب هیأت وزیران ایجاد می‌شود.</li>
<li>الف) واحدی اقتصادی که بیش از پنجاه درصد سرمایه آن متعلق به دولت است</li>
<li>ب) واحد سازمانی مشخصی که به موجب قانون ایجاد شده یا می‌شود و دارای استقلال حقوقی است.</li>
<li>ب) واحد سازمانی مشخصی که به موجب قانون ایجاد شده یا می‌شود و با داشتن استقلال حقوقی بخشی از وظایف و امور قانونی را انجام می‌دهد</li>
<li>ج) واحد سازمانی خصوصی که وظایف عمومی انجام می‌دهد.</li>
<li>ج) واحدی که بیش از پنجاه درصد بودجه آن از منابع دولتی تأمین می‌شود</li>
<li>د) شرکت تجاری که بیش از پنجاه درصد سهام آن متعلق به دولت است.</li>
<li>د) هر سازمانی که زیرمجموعه یک وزارتخانه باشد</li>
</ul>
</ul>
|پاسخ=ب
|پاسخ=ب
|تحلیل=ماده ۲ مؤسسه دولتی را واحد سازمانی مشخصی معرفی می‌کند که به موجب قانون ایجاد شده یا می‌شود و دارای استقلال حقوقی است.
|تحلیل=ماده ۲ مؤسسه دولتی را واحد سازمانی مشخصی می‌داند که به موجب قانون ایجاد شده یا می‌شود، استقلال حقوقی دارد و بخشی از وظایف و امور قانونی را انجام می‌دهد.
|مستند=ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری
|مستند=ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری
|نکته=استقلال حقوقی یکی از عناصر صریح تعریف مؤسسه دولتی است.
|نکته=وجود «استقلال حقوقی» یکی از عناصر مهم تمایز مؤسسه دولتی از صرف یک واحد داخلی اداری است.
}}
}}


خط ۱۵۲: خط ۱۶۷:
|فصل=فصل اول ـ تعاریف
|فصل=فصل اول ـ تعاریف
|ماده=۲
|ماده=۲
|موضوع=مبنای ایجاد مؤسسه دولتی
|موضوع=استقلال حقوقی
|نوع=تألیفی ـ مفهومی
|نوع=تألیفی ـ مفهومی
|سؤال=بر اساس ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری، مؤسسه دولتی چگونه ایجاد می‌شود؟
|سؤال=کدام ویژگی در ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری صراحتاً برای مؤسسه دولتی ذکر شده است؟
|گزینه‌ها=
|گزینه‌ها=
<ul>
<ul>
<li>الف) به موجب قانون</li>
<li>الف) استقلال مالی مطلق</li>
<li>ب) صرفاً با تصمیم وزیر</li>
<li>ب) استقلال سیاسی</li>
<li>ج) صرفاً با تصویب شورای عالی اداری</li>
<li>ج) استقلال حقوقی</li>
<li>د) با ثبت در اداره ثبت شرکت‌ها</li>
<li>د) استقلال از قوانین عمومی</li>
</ul>
</ul>
|پاسخ=الف
|پاسخ=ج
|تحلیل=ماده ۲ ایجاد مؤسسه دولتی را به موجب قانون مقرر کرده است.
|تحلیل=ماده ۲ به صراحت مؤسسه دولتی را واحد سازمانی مشخصی معرفی می‌کند که «با داشتن استقلال حقوقی» بخشی از وظایف و امور قانونی را انجام می‌دهد.
|مستند=ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری
|مستند=ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری
|نکته=مبنای قانونی ایجاد، مؤسسه دولتی را از واحدهای اداری فاقد مبنای قانونی متمایز می‌کند.
|نکته=استقلال حقوقی را نباید با استقلال مطلق مالی، اداری یا سیاسی یکسان دانست.
}}
}}


خط ۱۷۳: خط ۱۸۷:
|فصل=فصل اول ـ تعاریف
|فصل=فصل اول ـ تعاریف
|ماده=۲
|ماده=۲
|موضوع=استقلال حقوقی
|موضوع=منشأ ایجاد مؤسسه دولتی
|نوع=تألیفی ـ تحلیلی
|نوع=تألیفی ـ تحلیلی
|سؤال=کدام ویژگی در تعریف مؤسسه دولتی در ماده ۲ صراحتاً ذکر شده است؟
|سؤال=بر اساس ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری، مؤسسه دولتی چگونه ایجاد می‌شود؟
|گزینه‌ها=
|گزینه‌ها=
<ul>
<ul>
<li>الف) استقلال سیاسی</li>
<li>الف) صرفاً با تصویب هیأت وزیران</li>
<li>ب) استقلال اقتصادی مطلق</li>
<li>ب) با تصمیم بالاترین مقام دستگاه اجرایی</li>
<li>ج) استقلال حقوقی</li>
<li>ج) به موجب قانون</li>
<li>د) استقلال از قوانین عمومی</li>
<li>د) با ثبت در اداره ثبت شرکت‌ها</li>
</ul>
</ul>
|پاسخ=ج
|پاسخ=ج
|تحلیل=ماده ۲ مؤسسه دولتی را واحد سازمانی مشخصی می‌داند که «با داشتن استقلال حقوقی» بخشی از وظایف و امور قانونی را انجام می‌دهد.
|تحلیل=ماده ۲ ایجاد مؤسسه دولتی را به موجب قانون مقرر کرده است. بنابراین تصمیم اداری داخلی به تنهایی نمی‌تواند یک واحد را به معنای مقرر در ماده، مؤسسه دولتی ایجاد کند.
|مستند=ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری
|مستند=ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری
|نکته=استقلال حقوقی را نباید با استقلال مطلق مالی یا سیاسی یکسان دانست.
|نکته=قانون ایجادکننده، یکی از مهم‌ترین اسناد برای تشخیص ماهیت حقوقی یک مؤسسه است.
}}
}}


خط ۱۹۴: خط ۲۰۷:
|فصل=فصل اول ـ تعاریف
|فصل=فصل اول ـ تعاریف
|ماده=۲
|ماده=۲
|موضوع=سازمان‌های نام‌برده در قانون اساسی
|موضوع=مقایسه مؤسسه دولتی و وزارتخانه
|نوع=تألیفی ـ مفهومی
|نوع=تألیفی ـ مقایسه‌ای
|سؤال=مطابق قسمت پایانی ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری، سازمان‌هایی که در قانون اساسی نام برده شده‌اند چه حکمی دارند؟
|سؤال=کدام گزینه تفاوت مهم مؤسسه دولتی موضوع ماده ۲ با وزارتخانه موضوع ماده ۱ را بهتر بیان می‌کند؟
|گزینه‌ها=
|گزینه‌ها=
<ul>
<ul>
<li>الف) در حکم شرکت دولتی هستند.</li>
<li>الف) وزارتخانه و مؤسسه دولتی هر دو الزاماً فاقد شخصیت حقوقی هستند</li>
<li>ب) در حکم نهاد عمومی غیردولتی هستند.</li>
<li>ب) ماده ۲ برای مؤسسه دولتی عنصر استقلال حقوقی را تصریح کرده، در حالی که ماده ۱ در تعریف وزارتخانه چنین عنصری را ذکر نکرده است</li>
<li>ج) در حکم مؤسسه دولتی شناخته می‌شوند.</li>
<li>ج) مؤسسه دولتی برخلاف وزارتخانه نمی‌تواند به موجب قانون ایجاد شود</li>
<li>د) از شمول قوانین اداری خارج هستند.</li>
<li>د) وزارتخانه هیچ‌گاه دستگاه اجرایی محسوب نمی‌شود</li>
</ul>
</ul>
|پاسخ=ج
|پاسخ=ب
|تحلیل=قسمت پایانی ماده ۲ مقرر می‌کند کلیه سازمان‌هایی که در قانون اساسی نام برده شده‌اند در حکم مؤسسه دولتی شناخته می‌شوند.
|تحلیل=در ماده ۲ «استقلال حقوقی» به صراحت یکی از عناصر تعریف مؤسسه دولتی است؛ در حالی که ماده ۱ در تعریف وزارتخانه بر واحد سازمانی مشخص، تحقق اهداف دولت، ایجاد به موجب قانون و اداره توسط وزیر تأکید دارد.
|مستند=ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری
|مستند=مواد ۱ و ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری
|نکته=این حکم، یک قاعده تصریحی برای شناسایی حقوقی سازمان‌های مذکور در قانون اساسی است.
|نکته=مقایسه مواد ۱ و ۲ برای تشخیص ماهیت حقوقی دستگاه‌ها اهمیت دارد.
}}
}}


خط ۲۱۴: خط ۲۲۶:


{{شرح ماده
{{شرح ماده
|عنوان=تعریف مؤسسه دولتی
|عنوان=جایگاه مؤسسه دولتی در ساختار حقوق اداری
|خلاصه=ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری مؤسسه دولتی را واحد سازمانی مشخصی می‌داند که به موجب قانون ایجاد شده یا می‌شود، استقلال حقوقی دارد و بخشی از وظایف و امور بر عهده قوای سه‌گانه و سایر مراجع قانونی را انجام می‌دهد.
|خلاصه=ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری مؤسسه دولتی را واحد سازمانی مشخصی می‌داند که به موجب قانون ایجاد شده یا می‌شود، استقلال حقوقی دارد و بخشی از وظایف و امور قانونی قوای سه‌گانه و سایر مراجع قانونی را انجام می‌دهد. همچنین سازمان‌های نام‌برده‌شده در قانون اساسی را در حکم مؤسسه دولتی می‌شناسد.
|توضیح=ماده ۲ پس از تعریف وزارتخانه در ماده ۱، دومین قالب مهم سازمانی در فصل اول قانون مدیریت خدمات کشوری را تعریف می‌کند.
 
عنصر مهم و متمایزکننده در این تعریف، «استقلال حقوقی» است. به همین دلیل، مؤسسه دولتی را نباید با هر واحد اداری، اداره کل، معاونت یا مرکز داخلی یک دستگاه یکسان دانست.


|توضیح=تعریف قانونی مؤسسه دولتی در ماده ۲ بر چند عنصر استوار است: وجود واحد سازمانی مشخص، ایجاد به موجب قانون، برخورداری از استقلال حقوقی و انجام بخشی از وظایف و امور قانونی. قسمت پایانی ماده نیز سازمان‌های نام‌برده در قانون اساسی را در حکم مؤسسه دولتی قرار می‌دهد.
از سوی دیگر، قانونگذار در قسمت پایانی ماده، سازمان‌هایی را که در قانون اساسی نام برده شده‌اند «در حکم مؤسسه دولتی» شناخته است. این عبارت یک حکم قانونی خاص است و باید از تعریف اصلی قسمت نخست ماده تفکیک شود.


|نکات=
|نکات=
۱. مؤسسه دولتی باید یک واحد سازمانی مشخص باشد.
۱. مؤسسه دولتی باید واحد سازمانی مشخص باشد.
 
۲. ایجاد مؤسسه دولتی باید به موجب قانون باشد.
 
۳. استقلال حقوقی یکی از عناصر صریح تعریف مؤسسه دولتی است.
 
۴. مؤسسه دولتی بخشی از وظایف و امور قانونی قوای سه‌گانه یا سایر مراجع قانونی را انجام می‌دهد.
 
۵. عنوان «مؤسسه دولتی» با «مؤسسه وابسته به دولت» یکسان نیست.
 
۶. مؤسسه دولتی با وزارتخانه تفاوت دارد.
 
۷. مؤسسه دولتی با شرکت دولتی نیز متفاوت است و شرکت دولتی در ماده ۴ تعریف خاص خود را دارد.
 
۸. قسمت پایانی ماده ۲ برای سازمان‌های نام‌برده‌شده در قانون اساسی حکم «در حکم مؤسسه دولتی» مقرر می‌کند.
 
۹. استقلال حقوقی الزاماً به معنای استقلال کامل مالی، اداری یا مدیریتی نیست.


۲. ایجاد مؤسسه دولتی باید به موجب قانون صورت گرفته باشد یا بشود.
۱۰. برای تشخیص ماهیت حقوقی یک مؤسسه باید قانون ایجادکننده و مقررات خاص آن بررسی شود.


۳. مؤسسه دولتی دارای استقلال حقوقی است.
۱۱. صرف وابستگی یک سازمان به دولت یا وزارتخانه، آن سازمان را خودبه‌خود مؤسسه دولتی نمی‌کند.


۴. مؤسسه دولتی بخشی از وظایف و امور قانونی را انجام می‌دهد.
۱۲. تشخیص مؤسسه دولتی بودن و تشخیص شمول تمام احکام قانون مدیریت خدمات کشوری دو موضوع یکسان نیستند.


۵. ماده ۲ میان مؤسسه دولتی و سایر انواع واحدهای سازمانی تمایز ایجاد می‌کند.
۱۳. برای تعیین شمول قانون باید علاوه بر ماده ۲، ماده ۵ و مقررات خاص، به‌ویژه ماده ۱۱۷، بررسی شود.


۶. قسمت پایانی ماده، سازمان‌های نام‌برده در قانون اساسی را در حکم مؤسسه دولتی می‌شناسد.
|مثال=برای مثال، سازمانی که به موجب قانون ایجاد شده، شخصیت حقوقی مستقل دارد و قانون وظایف مشخصی برای آن مقرر کرده است، ممکن است از حیث تعریف ماده ۲ واجد ویژگی‌های مؤسسه دولتی باشد.


۷. برای تشخیص تفاوت مؤسسه دولتی با مؤسسه یا نهاد عمومی غیردولتی و شرکت دولتی، مواد ۳ و ۴ قانون نیز باید مطالعه شود.
در مقابل، یک اداره کل یا معاونت داخلی وزارتخانه صرف داشتن جایگاه سازمانی مشخص، لزوماً مؤسسه دولتی نیست؛ زیرا وجود استقلال حقوقی و مبنای قانونی لازم باید احراز شود.


|مثال=سازمان‌هایی که به موجب قانون دارای شخصیت و ساختار سازمانی مستقل ایجاد شده و در چارچوب وظایف قانونی خود بخشی از امور یکی از قوای سه‌گانه یا سایر مراجع قانونی را انجام می‌دهند، می‌توانند در چارچوب عناصر مقرر در ماده ۲ مورد بررسی قرار گیرند.
همچنین یک شرکت دولتی را نباید صرفاً به دلیل تعلق آن به دولت، مؤسسه دولتی تلقی کرد؛ زیرا شرکت دولتی در ماده ۴ تعریف خاص خود را دارد.


|توجه=صرف دولتی بودن یک واحد یا انجام وظیفه عمومی، به تنهایی برای احراز عنوان «مؤسسه دولتی» کافی نیست و عناصر مقرر در ماده ۲ و قانون تأسیس یا اساسنامه قانونی آن واحد باید بررسی شود.
|توجه=در تشخیص «مؤسسه دولتی» باید میان شخصیت یا استقلال حقوقی، استقلال سازمانی و استقلال مالی تفکیک کرد. ماده ۲ صراحتاً از استقلال حقوقی سخن می‌گوید، اما از این عبارت به تنهایی نمی‌توان استقلال مطلق مالی یا اداری را نتیجه گرفت.
}}
}}


خط ۲۴۷: خط ۲۷۸:
<div style="font-size:13.5px;color:#455a64;line-height:2;">
<div style="font-size:13.5px;color:#455a64;line-height:2;">


<h3>۱. واحد سازمانی مشخص</h3>
<h3>۱. مؤسسه دولتی به عنوان واحد سازمانی مشخص</h3>
 
قانونگذار تعریف مؤسسه دولتی را با عبارت «واحد سازمانی مشخص» آغاز کرده است. بنابراین وجود یک ساختار سازمانی قابل شناسایی، نخستین عنصر این عنوان است.
 
منظور از واحد سازمانی مشخص، صرف وجود مجموعه‌ای از کارکنان یا یک ساختار اداری نیست؛ بلکه باید جایگاه، وظایف، حدود صلاحیت و مبنای حقوقی آن قابل شناسایی باشد.
 
از این جهت، هر اداره، دفتر، معاونت یا مرکز داخلی یک وزارتخانه لزوماً مؤسسه دولتی محسوب نمی‌شود.
 
<h3>۲. شرط ایجاد مؤسسه دولتی به موجب قانون</h3>
 
ماده ۲ مقرر می‌کند مؤسسه دولتی «به موجب قانون ایجاد شده یا می‌شود».
 
این عبارت نشان‌دهنده اهمیت مبنای قانونی ایجاد مؤسسه است. شخص حقوقی عمومی نمی‌تواند صرفاً با یک تصمیم داخلی اداری و بدون مبنای قانونی لازم ایجاد شود.
 
بنابراین در تشخیص ماهیت یک سازمان، نخستین سندی که باید بررسی شود قانون تأسیس یا قانون خاص ایجادکننده آن است.
 
<h3>۳. مفهوم استقلال حقوقی</h3>
 
«استقلال حقوقی» مهم‌ترین عنصر صریح در تعریف مؤسسه دولتی موضوع ماده ۲ است.
 
منظور از استقلال حقوقی آن است که مؤسسه از نظر حقوقی واحدی مستقل و قابل شناسایی باشد و بتواند در حدود صلاحیت قانونی خود دارای حقوق و تکالیف شده و طرف حق و تعهد قرار گیرد.
 
این مفهوم نباید بدون مستند قانونی به معنای استقلال کامل مالی، اداری یا سیاسی تفسیر شود.
 
<h3>۴. استقلال حقوقی در برابر استقلال اداری و مالی</h3>
 
یکی از نکات مهم در فهم ماده ۲، تفکیک استقلال حقوقی از استقلال اداری و مالی است.
 
ممکن است یک مؤسسه شخصیت حقوقی مستقل داشته باشد، اما در امور بودجه‌ای، استخدامی، مدیریتی یا اداری تحت نظارت یک مرجع قانونی دیگر قرار گیرد.
 
بنابراین برای تشخیص میزان استقلال مالی یا اداری مؤسسه باید قانون تأسیس، اساسنامه، قانون بودجه، قانون محاسبات عمومی و مقررات خاص آن بررسی شود.
 
<h3>۵. انجام بخشی از وظایف و امور قانونی</h3>
 
مؤسسه دولتی برای انجام بخشی از وظایف و اموری ایجاد می‌شود که بر عهده یکی از قوای سه‌گانه یا سایر مراجع قانونی قرار دارد.
 
عبارت «بخشی از» نشان می‌دهد که مؤسسه لزوماً تمام وظایف یک قوه یا مرجع قانونی را بر عهده ندارد؛ بلکه در حدود مأموریت قانونی خود بخشی از وظایف عمومی را اجرا می‌کند.
 
<h3>۶. منظور از قوای سه‌گانه</h3>
 
ماده ۲ از قوای سه‌گانه یعنی قوه مقننه، قوه مجریه و قوه قضائیه نام برده است.
 
این عبارت باید در ارتباط با ساختار قانون اساسی و قوانین خاص هر قوه تفسیر شود. بنابراین قرار گرفتن یک مؤسسه در ارتباط سازمانی با یکی از قوا، به تنهایی به معنای شمول تمام احکام قانون مدیریت خدمات کشوری نیست.
 
<h3>۷. مفهوم سایر مراجع قانونی</h3>
 
عبارت «سایر مراجع قانونی» دامنه تعریف را صرفاً به سه قوه محدود نمی‌کند.
 
هرگاه قانون انجام وظایف عمومی مشخصی را به مرجع یا سازمانی واگذار کند، برای تشخیص وضعیت حقوقی آن باید به قانون ایجادکننده، حدود صلاحیت و مقررات خاص آن مراجعه کرد.
 
<h3>۸. تفاوت مؤسسه دولتی با وزارتخانه</h3>
 
ماده ۱ وزارتخانه را واحد سازمانی مشخصی معرفی می‌کند که تحقق اهداف دولت را بر عهده دارد و توسط وزیر اداره می‌شود.
 
در ماده ۲، قانونگذار برای مؤسسه دولتی عنصر «استقلال حقوقی» را تصریح کرده است.
 
بنابراین وزارتخانه و مؤسسه دولتی دو عنوان حقوقی متفاوت‌اند و نباید آنها را مترادف دانست.
 
<h3>۹. تفاوت مؤسسه دولتی با شرکت دولتی</h3>
 
شرکت دولتی در ماده ۴ قانون مدیریت خدمات کشوری تعریف خاص خود را دارد و معیارهای سرمایه و سهام و ساختار شرکت در آن اهمیت دارد.
 
بنابراین صرف دولتی بودن یا تعلق یک واحد به دولت، برای اطلاق عنوان مؤسسه دولتی کافی نیست.
 
<h3>۱۰. تفاوت مؤسسه دولتی با مؤسسه یا نهاد عمومی غیردولتی</h3>
 
ماده ۳ قانون مدیریت خدمات کشوری برای مؤسسه یا نهاد عمومی غیردولتی معیارهای متفاوتی مقرر کرده است.
 
از جمله، استقلال حقوقی، ایجاد با تصویب مجلس و تأمین بیش از پنجاه درصد بودجه سالانه از منابع غیردولتی در تعریف قانونی آن نقش دارد.
 
در نتیجه، مؤسسه دولتی و مؤسسه عمومی غیردولتی دو عنوان حقوقی متفاوت هستند.
 
<h3>۱۱. تفاوت مؤسسه دولتی با مؤسسه وابسته به دولت</h3>
 
عنوان «مؤسسه وابسته به دولت» را نباید با عنوان قانونی «مؤسسه دولتی» یکسان دانست.
 
در نظریه مشورتی شماره ۶۱۸۵/۷ مورخ ۱۳۸۶/۰۹/۱۹ اداره کل حقوقی قوه قضائیه، میان عناوین قانونی مؤسسه دولتی، شرکت دولتی و تعبیر مؤسسه یا شرکت وابسته به دولت تفکیک شده است.
 
بنابراین صرف وابستگی سازمانی یا اداری به دولت یا یک وزارتخانه برای احراز عنوان مؤسسه دولتی کافی نیست.
 
<h3>۱۲. سازمان‌های نام‌برده‌شده در قانون اساسی</h3>
 
قسمت دوم ماده ۲ مقرر می‌کند کلیه سازمان‌هایی که در قانون اساسی نام برده شده‌اند «در حکم مؤسسه دولتی» شناخته می‌شوند.
 
این قسمت را باید یک حکم خاص قانونی دانست.
 
در اینجا قانونگذار برای سازمان‌های مشمول، عنوان «در حکم» را به کار برده و از این طریق آنها را در چارچوب قانون مدیریت خدمات کشوری در این طبقه قرار داده است.
 
<h3>۱۳. حدود مفهوم «در حکم مؤسسه دولتی»</h3>
 
عبارت «در حکم» از نظر حقوقی با این گزاره که همه این سازمان‌ها از هر جهت و در تمام قوانین، عیناً مؤسسه دولتی هستند تفاوت دارد.
 
حکم قسمت دوم ماده ۲ باید در محدوده قانون مدیریت خدمات کشوری و در کنار قوانین خاص هر سازمان تفسیر شود.
 
بنابراین نباید از این عبارت، بدون توجه به قوانین خاص، نتیجه گرفت که تمام مقررات مربوط به وزارتخانه‌ها یا مؤسسات دولتی عیناً و بدون استثنا درباره همه سازمان‌های نام‌برده در قانون اساسی اجرا می‌شود.
 
<h3>۱۴. سازمان‌های نام‌برده در قانون اساسی و قوانین خاص</h3>
 
قانون اساسی برای برخی سازمان‌ها و نهادها ساختار، وظایف و صلاحیت‌های خاص تعیین کرده است.
 
از این رو، هنگام بررسی وضعیت آنها باید دو سطح را از یکدیگر تفکیک کرد: نخست حکم عام ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری و دوم مقررات خاص قانون اساسی و قوانین عادی مربوط به همان سازمان.
 
<h3>۱۵. رابطه ماده ۲ با ماده ۵ قانون مدیریت خدمات کشوری</h3>
 
ماده ۵ قانون مدیریت خدمات کشوری «دستگاه اجرایی» را تعریف می‌کند و مؤسسات دولتی را در شمار دستگاه‌های اجرایی قرار می‌دهد.
 
بنابراین مؤسسه دولتی یکی از انواع دستگاه‌های اجرایی است، اما «دستگاه اجرایی» مفهومی گسترده‌تر از مؤسسه دولتی دارد.
 
این تفکیک برای تعیین دامنه مقررات اداری و استخدامی اهمیت زیادی دارد.
 
<h3>۱۶. رابطه ماده ۲ با ماده ۱۱۷</h3>
 
تشخیص اینکه یک واحد مؤسسه دولتی است، به تنهایی برای تعیین تمام احکام قابل اجرا نسبت به آن کافی نیست.
 
پس از تعیین ماهیت حقوقی دستگاه، باید ماده ۱۱۷ و قوانین خاص مربوط به شمول یا استثنای دستگاه نیز بررسی شود.
 
بنابراین میان «مؤسسه دولتی بودن» و «مشمول بودن تمام احکام قانون مدیریت خدمات کشوری» باید تفکیک کرد.
 
<h3>۱۷. مؤسسه دولتی و شخصیت حقوقی</h3>
 
استقلال حقوقی، مؤسسه دولتی را از واحدهای داخلی فاقد شخصیت حقوقی مستقل متمایز می‌کند.
 
اداره کل، معاونت، دفتر یا واحد داخلی یک دستگاه ممکن است جایگاه سازمانی مشخصی داشته باشد، اما صرف این امر به معنای داشتن شخصیت حقوقی مستقل نیست.
 
<h3>۱۸. مؤسسه دولتی و صلاحیت انعقاد قرارداد</h3>
 
استقلال حقوقی می‌تواند در تعیین توانایی مؤسسه برای ایجاد حقوق و تعهدات اهمیت داشته باشد.
 
با این حال، حدود اختیار مؤسسه برای انعقاد قرارداد، انجام معامله یا ایجاد تعهد مالی باید از قانون ایجادکننده، اساسنامه و مقررات مالی و معاملاتی حاکم بر آن استخراج شود.
 
بنابراین استقلال حقوقی به معنای اختیار نامحدود در ایجاد تعهد نیست.
 
<h3>۱۹. مؤسسه دولتی و صلاحیت‌های اداری</h3>
 
مؤسسه دولتی فقط در حدود صلاحیت قانونی خود می‌تواند اقدام کند.
 
شخصیت حقوقی مستقل به تنهایی منشأ صلاحیت عمومی نامحدود نیست و صلاحیت‌های هر مؤسسه باید مستند به قانون یا مقررات معتبر مبتنی بر قانون باشد.
 
<h3>۲۰. مؤسسه دولتی و دعاوی قضایی و اداری</h3>
 
ماهیت حقوقی مؤسسه می‌تواند در تعیین طرف دعوا، مرجع رسیدگی، مقررات حاکم بر تصمیمات و آثار احکام قضایی مؤثر باشد.
 
در یک دعوای اداری باید مشخص شود که طرف شکایت شخصیت حقوقی مستقل دارد یا صرفاً واحدی داخلی از یک دستگاه دیگر است.
 
<h3>۲۱. مؤسسه دولتی و رویه دیوان عدالت اداری</h3>


نخستین عنصر تعریف، «واحد سازمانی مشخص» بودن مؤسسه است. بنابراین، ماده ۲ یک ساختار سازمانی معین را مفروض می‌گیرد که وظایف قانونی مشخصی بر عهده آن قرار گرفته است.
در رویه دیوان عدالت اداری، تفکیک میان وزارتخانه، مؤسسه دولتی، شرکت دولتی و اشخاص حقوقی تابع قوانین خاص در موارد مختلف اهمیت پیدا می‌کند.


<h3>۲. ایجاد به موجب قانون</h3>
برای نمونه، در دادنامه شماره ۲۶۰۸ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری، در بررسی مقررات مربوط به مناطق آزاد، میان سازمان‌های مناطق آزاد و وزارتخانه‌ها و مؤسسات دولتی از حیث مبانی قانونی و تعاریف مقرر در قانون مدیریت خدمات کشوری تفکیک شده است.


ماده ۲ تصریح می‌کند که مؤسسه دولتی به موجب قانون ایجاد شده یا می‌شود. بنابراین، مبنای تشکیل مؤسسه باید در قانون قابل شناسایی باشد.
این رأی را می‌توان به عنوان نمونه‌ای از اهمیت تشخیص صحیح ماهیت حقوقی دستگاه در تعیین مقررات قابل اعمال مورد استفاده قرار داد.


<h3>۳. استقلال حقوقی</h3>
<h3>۲۲. مؤسسه دولتی و قوانین خاص</h3>


استقلال حقوقی از مهم‌ترین عناصر تعریف ماده ۲ است. این ویژگی مؤسسه دولتی را از یک واحد داخلی فاقد شخصیت یا استقلال حقوقی متمایز می‌کند.
ممکن است یک مؤسسه علاوه بر قانون مدیریت خدمات کشوری، تابع قانون خاص تأسیس، اساسنامه یا مقررات ویژه استخدامی، مالی و معاملاتی باشد.


<h3>۴. انجام وظایف قوای سه‌گانه و سایر مراجع قانونی</h3>
در چنین مواردی باید قانون عام و قانون خاص در کنار یکدیگر بررسی شوند و قواعد شمول، استثنا و مقررات خاص مورد توجه قرار گیرند.


مؤسسه دولتی بخشی از وظایف و اموری را انجام می‌دهد که بر عهده یکی از قوای سه‌گانه و سایر مراجع قانونی است. بنابراین، قلمرو ماده صرفاً به ساختار قوه مجریه محدود نشده است.
<h3>۲۳. معیار عملی تشخیص مؤسسه دولتی</h3>


<h3>۵. سازمان‌های نام‌برده در قانون اساسی</h3>
برای تشخیص اینکه یک واحد مشخص مؤسسه دولتی موضوع ماده ۲ است، می‌توان این مراحل را دنبال کرد:


قسمت پایانی ماده ۲ یک حکم خاص ایجاد می‌کند و کلیه سازمان‌هایی را که در قانون اساسی نام برده شده‌اند در حکم مؤسسه دولتی می‌شناسد.
۱. قانون ایجادکننده یا مبنای قانونی واحد شناسایی شود.


<h3>۶. رابطه با قانون محاسبات عمومی کشور</h3>
۲. وجود شخصیت و استقلال حقوقی بررسی شود.


مفهوم مؤسسه دولتی در نظام حقوق مالی و اداری کشور سابقه‌ای پیش از قانون مدیریت خدمات کشوری دارد. نظریه مشورتی شماره ۶۱۸۵/۷ نیز هنگام تفکیک «مؤسسه دولتی»، «شرکت دولتی» و «مؤسسات و نهادهای عمومی غیردولتی»، به تعاریف قانون محاسبات عمومی و قانون مدیریت خدمات کشوری توجه کرده است. <br>
۳. وظایف و صلاحیت‌های قانونی آن مشخص شود.
[https://law-ir.ir/advisory-opinions/cat/1373/ مشاهده نظریه مشورتی شماره ۶۱۸۵/۷]
 
۴. عنوان حقوقی آن با وزارتخانه، شرکت دولتی، مؤسسه عمومی غیردولتی و سایر اشخاص حقوقی مقایسه شود.


<h3>۷. تفاوت مؤسسه دولتی با مؤسسه یا نهاد عمومی غیردولتی</h3>
۵. اگر سازمان در قانون اساسی نام برده شده است، قسمت دوم ماده ۲ بررسی شود.


ماده ۳ قانون مدیریت خدمات کشوری برای مؤسسه یا نهاد عمومی غیردولتی عناصر متفاوتی مانند تصویب مجلس شورای اسلامی، تأمین بیش از پنجاه درصد بودجه از منابع غیردولتی و عهده‌داری وظایف و خدمات عمومی را مقرر کرده است. بنابراین، صرف داشتن شخصیت حقوقی مستقل برای یکی دانستن این دو عنوان کافی نیست.
۶. در نهایت ماده ۵ و مقررات شمول و استثنائات، به‌ویژه ماده ۱۱۷، مورد بررسی قرار گیرد.


</div>
</div>
خط ۲۸۷: خط ۴۶۳:
<div style="font-size:13.5px;color:#455a64;line-height:2;">
<div style="font-size:13.5px;color:#455a64;line-height:2;">


تعریف مؤسسه دولتی در ماده ۲ با هدف ایجاد یک معیار قانونی برای شناسایی بخشی از ساختار سازمانی دولت و سایر مراجع قانونی انجام شده است.
ماده ۲ با تعریف «مؤسسه دولتی» درصدد ایجاد یک معیار حقوقی برای شناسایی بخشی از سازمان‌های عمومی کشور است.
 
در نظام اداری، همه واحدهایی که با دولت ارتباط دارند از نظر حقوقی ماهیت یکسانی ندارند. وزارتخانه، مؤسسه دولتی، شرکت دولتی و مؤسسه یا نهاد عمومی غیردولتی هر یک دارای تعریف و آثار خاص خود هستند.
 
تأکید قانونگذار بر «ایجاد به موجب قانون» با اصل قانونی بودن سازمان‌ها و صلاحیت‌های عمومی ارتباط دارد و از ایجاد عناوین حقوقی عمومی بدون مبنای قانونی جلوگیری می‌کند.
 
تصریح به «استقلال حقوقی» نیز مؤسسه دولتی را از واحدهای داخلی و فاقد شخصیت حقوقی مستقل متمایز می‌سازد.


وجود عناصر مشخصی مانند ایجاد به موجب قانون و استقلال حقوقی، امکان تفکیک مؤسسه دولتی از وزارتخانه، شرکت دولتی، مؤسسه یا نهاد عمومی غیردولتی و واحدهای داخلی دستگاه‌ها را فراهم می‌کند.
همچنین حکم قسمت پایانی ماده درباره سازمان‌های نام‌برده‌شده در قانون اساسی، یک قاعده هماهنگ‌کننده برای طبقه‌بندی این سازمان‌ها در چارچوب قانون مدیریت خدمات کشوری ایجاد می‌کند.


همچنین حکم مربوط به سازمان‌های نام‌برده در قانون اساسی، از طریق یک قاعده قانونی، وضعیت آنها را برای مقاصد این قانون روشن می‌کند.
از این رو، ماده ۲ باید در ارتباط با مواد ۱، ۳، ۴ و ۵ قانون مدیریت خدمات کشوری و همچنین قوانین خاص تأسیس و مقررات شمول و استثنای دستگاه‌ها مطالعه شود.


</div>
</div>
خط ۳۰۵: خط ۴۸۷:


<div style="border:1px solid #e1e7e5;border-right:4px solid #527d77;border-radius:8px;padding:9px 11px;margin:7px 0;background:#fafcfb;">
<div style="border:1px solid #e1e7e5;border-right:4px solid #527d77;border-radius:8px;padding:9px 11px;margin:7px 0;background:#fafcfb;">
<strong>تصویب قانون مدیریت خدمات کشوری ـ ۱۳۸۶</strong><br>
 
ماده ۲ در فصل اول قانون مدیریت خدمات کشوری با عنوان «تعاریف» تصویب شد و مفهوم مؤسسه دولتی را برای استفاده در سایر مواد قانون مشخص کرد.
<strong>۱. قانون محاسبات عمومی کشور</strong><br>
<br>
 
[https://lamtakam.com/law/parliament/130021/قانون%20مدیریت%20خدمات%20کشوری مشاهده متن مصوبه مجلس]
پیش از قانون مدیریت خدمات کشوری نیز «مؤسسه دولتی» در قوانین مالی و اداری تعریف شده بود. ماده ۳ قانون محاسبات عمومی کشور مصوب ۱۳۶۶، مؤسسه دولتی را واحد سازمانی مشخصی می‌داند که به موجب قانون ایجاد و زیر نظر یکی از قوای سه‌گانه اداره می‌شود و عنوان وزارتخانه ندارد.
 
</div>
 
<div style="border:1px solid #e1e7e5;border-right:4px solid #8064a2;border-radius:8px;padding:9px 11px;margin:7px 0;background:#fbfafc;">
 
<strong>۲. تصویب قانون مدیریت خدمات کشوری ـ ۱۳۸۶</strong><br>
 
ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری تعریف جدیدی از مؤسسه دولتی ارائه کرد و علاوه بر ایجاد به موجب قانون، عنصر «استقلال حقوقی» و انجام بخشی از وظایف و امور قانونی را مورد تصریح قرار داد.
 
</div>
</div>


<div style="border:1px solid #e1e7e5;border-right:4px solid #527d77;border-radius:8px;padding:9px 11px;margin:7px 0;background:#fafcfb;">
<div style="border:1px solid #e1e7e5;border-right:4px solid #527d77;border-radius:8px;padding:9px 11px;margin:7px 0;background:#fafcfb;">
<strong>ارتباط با قانون محاسبات عمومی کشور</strong><br>
 
مفهوم مؤسسه دولتی در قانون محاسبات عمومی کشور نیز دارای سابقه تقنینی است. نظریه مشورتی شماره ۶۱۸۵/۷ از جمله منابعی است که این دو چارچوب قانونی را در کنار یکدیگر بررسی کرده است.
<strong>۳. اجرای آزمایشی قانون</strong><br>
<br>
 
[https://law-ir.ir/advisory-opinions/cat/1373/ مشاهده نظریه مشورتی]
قانون مدیریت خدمات کشوری در ابتدا به صورت آزمایشی اجرا شد و ماده ۲ در این دوره نیز یکی از مبانی شناسایی مؤسسات دولتی در چارچوب قانون بود.
 
</div>
</div>


<div style="border:1px solid #e1e7e5;border-right:4px solid #8064a2;border-radius:8px;padding:9px 11px;margin:7px 0;background:#fbfafc;">
<div style="border:1px solid #e1e7e5;border-right:4px solid #8064a2;border-radius:8px;padding:9px 11px;margin:7px 0;background:#fbfafc;">
<strong>دائمی شدن قانون ـ ۱۳۹۷/۱۲/۲۶</strong><br>
 
قانون مدیریت خدمات کشوری به موجب قانون دائمی شدن قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب ۱۳۹۷/۱۲/۲۶ دائمی شد. این قانون، قانون مدیریت خدمات کشوری را با اصلاحات و الحاقات بعدی از تاریخ انقضای مدت اعتبار آزمایشی دائمی کرد.
<strong>۴. دائمی شدن قانون مدیریت خدمات کشوری</strong><br>
<br>
 
[https://shenasname.ir/wp-content/uploads/2021/10/edari-law.pdf مشاهده قانون دائمی شدن در مجموعه قوانین شناسنامه قانون]
با تصویب قانون دائمی شدن قانون مدیریت خدمات کشوری در سال ۱۳۹۷، وضعیت قانون از آزمایشی به دائمی تبدیل شد و ماده ۲ در ساختار قانون استمرار یافت.
 
</div>
</div>


<div style="border:1px solid #e1e7e5;border-right:4px solid #8064a2;border-radius:8px;padding:9px 11px;margin:7px 0;background:#fbfafc;">
<div style="border:1px solid #e1e7e5;border-right:4px solid #527d77;border-radius:8px;padding:9px 11px;margin:7px 0;background:#fafcfb;">
<strong>تفاوت «دائمی شدن» با «اصلاح ماده ۲»</strong><br>
 
دائمی شدن قانون در سال ۱۳۹۷ را نباید به عنوان اصلاح مستقیم متن ماده ۲ ثبت کرد. در نتیجه، برای «تاریخ آخرین اصلاح» ماده ۲، در صورت نبود اصلاح مستقیم قابل احراز، علامت «—» درج می‌شود.
<strong>۵. استمرار تفکیک عناوین حقوقی مشابه</strong><br>
 
در مقررات و نظریات حقوقی بعدی نیز تفکیک میان مؤسسه دولتی، شرکت دولتی، مؤسسه عمومی غیردولتی و مؤسسه وابسته به دولت مورد توجه قرار گرفته است.
 
</div>
</div>


خط ۳۴۲: خط ۵۳۸:


* [[ماده ۱ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۱ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>تعریف وزارتخانه</strong>
* [[ماده ۱ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۱ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>تعریف وزارتخانه</strong>
* [[ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>تعریف مؤسسه دولتی</strong>
 
* [[ماده ۳ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۳ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>تعریف مؤسسه یا نهاد عمومی غیردولتی</strong>
* [[ماده ۳ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۳ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>تعریف مؤسسه یا نهاد عمومی غیردولتی</strong>
* [[ماده ۴ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۴ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>تعریف شرکت دولتی</strong>
* [[ماده ۴ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۴ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>تعریف شرکت دولتی</strong>
* [[ماده ۵ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۵ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>تعریف دستگاه اجرایی</strong>
* [[ماده ۵ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۵ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>تعریف دستگاه اجرایی</strong>
* [[قانون محاسبات عمومی کشور]] — <strong>سابقه و چارچوب مالی مفهوم مؤسسه دولتی</strong>
 
* [[اصل ۵۷ قانون اساسی]] — <strong>تفکیک قوای حاکم در جمهوری اسلامی ایران</strong>
* [[ماده ۲۹ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۲۹ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>ساختار سازمانی دستگاه‌های اجرایی</strong>
* [[اصل ۶۰ قانون اساسی]] — <strong>اعمال قوه مجریه و استثنای امور مربوط به رهبری</strong>
 
* [[اصل ۶۱ قانون اساسی]] — <strong>اعمال قوه قضائیه</strong>
* [[ماده ۱۱۷ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۱۱۷ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>شمول و استثنائات قانون</strong>
* [[اصل ۹۰ قانون اساسی]] — <strong>نظارت مجلس نسبت به طرز کار قوای سه‌گانه</strong>
 
* [[اصل ۱۱۰ قانون اساسی]] — <strong>وظایف و اختیارات رهبری و جایگاه برخی سازمان‌های مذکور در قانون اساسی</strong>
* [[ماده ۱۲۷ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۱۲۷ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>اثر قانون بر قوانین و مقررات مغایر</strong>
 
* [[اصل ۵۷ قانون اساسی|اصل ۵۷ قانون اساسی]] — <strong>تفکیک قوای حاکم</strong>
 
* [[اصل ۵۸ قانون اساسی|اصل ۵۸ قانون اساسی]] — <strong>اعمال قوه مقننه</strong>
 
* [[اصل ۶۰ قانون اساسی|اصل ۶۰ قانون اساسی]] — <strong>اعمال قوه مجریه</strong>
 
* [[اصل ۶۱ قانون اساسی|اصل ۶۱ قانون اساسی]] — <strong>اعمال قوه قضائیه</strong>
 
* [[اصل ۱۵۶ قانون اساسی|اصل ۱۵۶ قانون اساسی]] — <strong>وظایف و جایگاه قوه قضائیه</strong>
 
* [https://shenasname.ir/laws/52-قانون-مدیریت-خدمات-کشوری#ماده-2 متن ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری در شناسنامه قانون]
 
* [https://shenasname.ir/wp-content/uploads/2025/06/قوانین-و-مقررات-اداری-و-قانون-اساسی-1.pdf مجموعه قوانین و مقررات اداری و قانون اساسی ـ شناسنامه قانون]
 
* [https://shenasname.ir/wp-content/uploads/2024/07/مقررات-اداری-و-استخدامی-مرداد-1403.pdf مجموعه تنقیحی مقررات اداری و استخدامی ـ شناسنامه قانون]
 
* [https://nezamat.ir/post-25653/ ماده ۳ قانون محاسبات عمومی کشور ـ تعریف مؤسسه دولتی]
 
* [https://law-ir.ir/advisory-opinions/cat/1373/ نظریه مشورتی شماره ۶۱۸۵/۷ مورخ ۱۳۸۶/۰۹/۱۹ درباره مؤسسه دولتی و مؤسسه وابسته به دولت]
 
* [https://nezamat.ir/قانون-اساسی-جمهوری-اسلامی-ایران/ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران ـ نظامات]
 
* [https://nezamat.ir/post-39204/ قانون دیوان عدالت اداری ـ نظامات]


</div>
</div>
خط ۳۵۹: خط ۵۸۱:


<h2 style="font-size:18px;color:#405b56;margin:0 0 9px;">
<h2 style="font-size:18px;color:#405b56;margin:0 0 9px;">
سوابق قضایی و نظریات مشورتی مرتبط
مصادیق عملی و سوابق اجرایی
</h2>
</h2>


<div style="font-size:13px;color:#455a64;line-height:2;">
<div style="font-size:13px;color:#455a64;line-height:2;">


<strong>۱. نظریه مشورتی شماره ۶۱۸۵/۷ مورخ ۱۳۸۶/۰۹/۱۹</strong><br>
<strong>۱. تشخیص مؤسسه دولتی از روی قانون تأسیس</strong><br>
این نظریه از مهم‌ترین منابع تفسیری مرتبط با ماده ۲ است. نظریه در پاسخ به پرسش درباره «مؤسسه وابسته به دولت»، ابتدا تعاریف مؤسسه دولتی، شرکت دولتی و مؤسسات و نهادهای عمومی غیردولتی را در قوانین مربوط بررسی می‌کند و سپس درباره مفهوم مؤسسه وابسته به دولت توضیح می‌دهد. <br>
 
[https://law-ir.ir/advisory-opinions/cat/1373/ مشاهده نظریه شماره ۶۱۸۵/۷]
برای تشخیص اینکه یک سازمان مؤسسه دولتی است یا خیر، نخست باید قانون ایجادکننده آن بررسی شود.
 
وجود مبنای قانونی ایجاد، شناسایی شخصیت حقوقی، تعیین وظایف و حدود صلاحیت از مهم‌ترین قرائن در تشخیص ماهیت حقوقی سازمان است.
 
<br><br>
 
<strong>۲. مؤسسه دولتی در برابر وزارتخانه</strong><br>
 
ممکن است یک مؤسسه با یک وزارتخانه ارتباط سازمانی یا نظارتی داشته باشد، اما صرف این رابطه آن را وزارتخانه نمی‌کند.
 
وزارتخانه عنوان خاص ماده ۱ است و مؤسسه دولتی عنوان حقوقی متفاوتی در ماده ۲ دارد.
 
<br><br>
 
<strong>۳. مؤسسه دولتی در برابر واحد داخلی دستگاه</strong><br>
 
معاونت، اداره کل، دفتر یا مرکز داخلی یک وزارتخانه ممکن است ساختار سازمانی مشخص داشته باشد، اما صرف این ساختار برای اطلاق عنوان مؤسسه دولتی کافی نیست.
 
استقلال حقوقی و مبنای قانونی باید احراز شود.


<br><br>
<br><br>


<strong>۲. نظریه مشورتی شماره ۷/۹۸/۱۲۵۴ مورخ ۱۳۹۸/۰۹/۰۵</strong><br>
<strong>۴. مؤسسه دولتی در برابر شرکت دولتی</strong><br>
این نظریه در تفکیک وزارتخانه‌ها و مؤسسات دولتی از شرکت‌های دولتی، به دامنه شمول مقررات مربوط به اموال و محکومیت‌های دولت توجه دارد و از جهت تفکیک «مؤسسه دولتی» از «شرکت دولتی» منبع مرتبطی است. <br>
 
[https://mehdigoudarzi.com/post/نظریه-مشورتی-شماره-7981254-مورخ-13980905 مشاهده نظریه مشورتی]
شرکت دولتی دارای تعریف خاص ماده ۴ است و معیارهای سرمایه و سهام و ساختار شرکت در آن اهمیت دارد.
 
بنابراین هر شرکت متعلق به دولت را نباید مؤسسه دولتی تلقی کرد.


<br><br>
<br><br>


<strong>۳. رأی شماره ۱۵۵۹ مورخ ۱۳۹۷/۰۷/۱۰ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری</strong><br>
<strong>۵. سازمان‌های نام‌برده‌شده در قانون اساسی</strong><br>
این رأی در بحث شمول قوانین و مقررات عمومی دولت نسبت به مؤسسات و شرکت‌ها، به تمایز میان مؤسسات دولتی، مؤسسات یا شرکت‌هایی که شمول قوانین نسبت به آنها نیازمند ذکر نام است و اشخاص حقوقی غیردولتی می‌پردازد. این رأی تفسیر مستقیم ماده ۲ نیست، اما برای تشخیص قلمرو عنوان «مؤسسه دولتی» منبع قضایی مرتبط است. <br>
 
[https://karampoor.blogfa.com/post/5004 مشاهده رأی شماره ۱۵۵۹]
قسمت پایانی ماده ۲ برای سازمان‌هایی که در قانون اساسی نام برده شده‌اند حکم «در حکم مؤسسه دولتی» مقرر کرده است.
 
این حکم باید همراه با قوانین خاص هر سازمان و مقررات مربوط به شمول قانون مدیریت خدمات کشوری تفسیر شود.


<br><br>
<br><br>


<strong>۴. رأی شماره ۱۳۴۶ مورخ ۱۳۹۵/۱۲/۱۷ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری</strong><br>
<strong>۶. مؤسسه دولتی و قانون محاسبات عمومی</strong><br>
این رأی در بررسی صلاحیت دیوان عدالت اداری و تمایز میان وزارتخانه‌ها، سازمان‌ها، مؤسسات و شرکت‌های دولتی و نیز مؤسسات عمومی غیردولتی، برای مطالعه ساختار حقوقی اشخاص عمومی قابل استفاده است. <br>
 
[https://mehdigoudarzi.com/post/رای-شماره-1346-مورخ-13951217-هیات-عمومی-دیوان-عدالت-اداری مشاهده رأی]
قانون محاسبات عمومی کشور نیز تعریف مستقلی از مؤسسه دولتی دارد. مقایسه ماده ۳ آن قانون با ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری برای مطالعات حقوق اداری و مالی اهمیت دارد.
 
[https://nezamat.ir/post-25653/ مشاهده ماده ۳ قانون محاسبات عمومی کشور]


<br><br>
<br><br>


<strong>۵. آرای مرتبط با دستگاه‌های اجرایی</strong><br>
<strong>۷. مؤسسه وابسته به دولت و تفاوت آن با مؤسسه دولتی</strong><br>
در آرای هیأت عمومی دیوان عدالت اداری، در موارد متعدد حدود شمول قوانین عمومی نسبت به دستگاه‌های اجرایی، وزارتخانه‌ها، مؤسسات دولتی و سایر اشخاص حقوق عمومی بررسی شده است. این آراء برای مطالعه کاربرد عملی مفاهیم فصل اول قانون مدیریت خدمات کشوری قابل استفاده‌اند، اما نباید به عنوان تفسیر مستقیم ماده ۲ معرفی شوند.
 
نظریه شماره ۶۱۸۵/۷ اداره کل حقوقی قوه قضائیه از منابع مهم در تفکیک این عناوین است. در این نظریه میان عنوان قانونی مؤسسه دولتی و تعبیر مؤسسه وابسته به دولت تفکیک شده است.


</div>
[https://law-ir.ir/advisory-opinions/cat/1373/ مشاهده نظریه مشورتی شماره ۶۱۸۵/۷]
</div>


<div style="direction:rtl;text-align:right;margin:18px 0;padding-top:8px;border-top:2px solid #d9dfdc;">
<br><br>


<h2 style="font-size:18px;color:#405b56;margin:0 0 9px;">
<strong>۸. مؤسسه دولتی و شمول قانون مدیریت خدمات کشوری</strong><br>
مقررات و اسناد مرتبط
</h2>


<div style="font-size:13px;color:#455a64;line-height:1.95;">
پس از احراز اینکه یک واحد مؤسسه دولتی است، باید ماده ۵ و مقررات شمول و استثنائات، به‌ویژه ماده ۱۱۷، بررسی شود.


<strong>۱. قانون محاسبات عمومی کشور</strong><br>
بنابراین مؤسسه دولتی بودن و مشمول بودن تمام احکام قانون مدیریت خدمات کشوری دو پرسش حقوقی یکسان نیستند.
مفهوم مؤسسه دولتی در نظام مالی دولت نیز دارای تعریف قانونی است و برای مقایسه دو کاربرد اداری و مالی این عنوان اهمیت دارد. <br>
[https://shenasname.ir/laws/1006-قانون-محاسبات-عمومی-کشور مشاهده قانون محاسبات عمومی کشور در شناسنامه قانون]


<br><br>
<br><br>


<strong>۲. قانون استخدام کشوری</strong><br>
<strong>۹. مؤسسه دولتی و رویه دیوان عدالت اداری</strong><br>
قانون استخدام کشوری برای بررسی پیشینه نظام اداری و استخدامی دولت و جایگاه وزارتخانه‌ها و مؤسسات دولتی پیش از قانون مدیریت خدمات کشوری قابل استفاده است. <br>
 
[https://shenasname.ir/laws/1005-قانون-استخدام-کشوری مشاهده قانون استخدام کشوری در شناسنامه قانون]
در دادنامه شماره ۲۶۰۸ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری، در بررسی مقررات مربوط به مناطق آزاد، تفاوت میان سازمان‌های مناطق آزاد و وزارتخانه‌ها و مؤسسات دولتی از حیث مبانی قانونی مورد توجه قرار گرفته است.
 
[https://amagestate.com/post/2540419418444910991 مشاهده دادنامه شماره ۲۶۰۸ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری]


<br><br>
<br><br>


<strong>۳. آیین‌نامه اختصاص شناسه ملی به کلیه اشخاص حقوقی ایرانی</strong><br>
<strong>۱۰. مؤسسه دولتی و امور استخدامی</strong><br>
این مقرره از جهت شناسایی اشخاص حقوقی و دستگاه‌های اجرایی مرتبط با ساختار دولت اهمیت دارد. <br>
 
[https://nezamat.ir/post-37953 مشاهده آیین‌نامه]
ماهیت حقوقی مؤسسه می‌تواند در تشخیص مقررات استخدامی حاکم اهمیت داشته باشد. با این حال، در هر موضوع استخدامی باید علاوه بر ماده ۲، ماده ۵، ماده ۱۱۷ و قوانین خاص دستگاه نیز بررسی شود.


<br><br>
<br><br>


<strong>۴. آیین‌نامه توسعه خدمات الکترونیکی دستگاه‌های اجرایی</strong><br>
<strong>۱۱. مؤسسه دولتی و مقررات مالی</strong><br>
این آیین‌نامه در حوزه خدمات دستگاه‌های اجرایی و تنظیم شناسنامه خدمات، به چارچوب قانون مدیریت خدمات کشوری استناد می‌کند. <br>
 
[https://nezamat.ir/post-39555 مشاهده آیین‌نامه]
استقلال حقوقی یک مؤسسه به معنای خروج خودکار آن از نظام مالی و محاسباتی دولت نیست.
 
نوع بودجه، قانون تأسیس، قانون محاسبات عمومی، قوانین بودجه سنواتی و مقررات خاص مؤسسه می‌توانند در تعیین نظام مالی حاکم مؤثر باشند.


<br><br>
<br><br>


<strong>۵. بخشنامه ساماندهی و بازتعریف خدمات دستگاه‌های اجرایی</strong><br>
<strong>۱۲. مؤسسه دولتی و طرف دعوا</strong><br>
این بخشنامه «دستگاه اجرایی» را به دستگاه‌های موضوع ماده ۵ قانون مدیریت خدمات کشوری مرتبط می‌کند و از حیث ارتباط تعاریف فصل اول با ساختار خدمات دولت قابل بررسی است. <br>
 
[https://shenasname.ir/egovernement/63070-ساماندهی-و-بازتعریف-خدمات مشاهده بخشنامه در شناسنامه قانون]
در دعاوی اداری و حقوقی، تشخیص شخصیت حقوقی مؤسسه اهمیت عملی دارد؛ زیرا باید مشخص شود دعوا یا شکایت علیه خود مؤسسه دارای شخصیت حقوقی مستقل طرح می‌شود یا علیه دستگاه بالادستی یا واحدی که فاقد شخصیت حقوقی مستقل است.


<br><br>
<br><br>


<strong>۶. قانون فهرست نهادها و مؤسسات عمومی غیردولتی</strong><br>
<strong>۱۳. مؤسسه دولتی و حدود صلاحیت</strong><br>
این قانون برای تفکیک مؤسسات عمومی غیردولتی از مؤسسات دولتی اهمیت دارد و در تحلیل نظریه مشورتی شماره ۶۱۸۵/۷ نیز مورد توجه قرار گرفته است. <br>
 
[https://shenasname.ir/laws/1008-قانون-فهرست-نهادها-و-مؤسسات-عمومی-غیردولتی مشاهده قانون]
مؤسسه دولتی فقط در حدود صلاحیت قانونی خود می‌تواند اقدام کند.
 
وجود شخصیت حقوقی مستقل، مجوز اعمال صلاحیت‌های نامحدود نیست و در موارد تردید باید قانون ایجادکننده و قوانین خاص مرتبط بررسی شود.


</div>
</div>
خط ۴۴۷: خط ۶۹۵:
<div style="font-size:13px;color:#455a64;line-height:1.95;">
<div style="font-size:13px;color:#455a64;line-height:1.95;">


<strong>منابع اصلی و تقنینی</strong>
<strong>منابع اصلی و اولویت‌دار</strong>
 
* [https://shenasname.ir/laws/52-قانون-مدیریت-خدمات-کشوری شناسنامه قانون — قانون مدیریت خدمات کشوری]
 
* [https://shenasname.ir/laws/52-قانون-مدیریت-خدمات-کشوری#ماده-2 شناسنامه قانون — ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری]
 
* [https://shenasname.ir/wp-content/uploads/2025/06/قوانین-و-مقررات-اداری-و-قانون-اساسی-1.pdf شناسنامه قانون — مجموعه قوانین و مقررات اداری و قانون اساسی]
 
* [https://shenasname.ir/wp-content/uploads/2024/07/مقررات-اداری-و-استخدامی-مرداد-1403.pdf شناسنامه قانون — مجموعه تنقیحی مقررات اداری و استخدامی]
 
<strong>منابع قوانین مالی و اداری</strong>
 
* [https://nezamat.ir/post-25653/ قانون محاسبات عمومی کشور ـ ماده ۳ درباره مؤسسه دولتی]
 
* [https://lamtakam.com/law/parliament/96531/قانون%2Bمحاسبات%2Bعمومی قانون محاسبات عمومی کشور ـ لامتکام]
 
<strong>منابع نظری و مشورتی</strong>
 
* [https://law-ir.ir/advisory-opinions/cat/1373/ نظریه مشورتی شماره ۶۱۸۵/۷ مورخ ۱۳۸۶/۰۹/۱۹ اداره کل حقوقی قوه قضائیه]


* [https://shenasname.ir/laws/52-قانون-مدیریت-خدمات-کشوری شناسنامه قانون ـ قانون مدیریت خدمات کشوری]
<strong>منابع قضایی و سوابق دیوان عدالت اداری</strong>
* [https://lamtakam.com/law/parliament/130021/قانون%20مدیریت%20خدمات%20کشوری لامتکام ـ متن مصوبه قانون مدیریت خدمات کشوری]
* [https://law-ir.ir/law/cat/1743/ قوانین ایران ـ قانون مدیریت خدمات کشوری]
* [https://www.solh.ir/regulation/1/79 صلح ـ قانون مدیریت خدمات کشوری]
* [https://www.irancodify.com/Blog/BlogSingle/88bccca4-36a3-4f13-b694-91a3cfd57db3 ایران کدیفای ـ قانون مدیریت خدمات کشوری]
* [https://vakilan.net/LegalInformation/Law/7585 وکیلان ـ قانون مدیریت خدمات کشوری]
* [https://nasserzangbari.com/قانون-مدیریت-خدمات-كشوری/ دفتر حقوقی ناصر زنگباری ـ قانون مدیریت خدمات کشوری]


<strong>منابع تفسیری و قضایی</strong>
* [https://amagestate.com/post/2540419418444910991 دادنامه شماره ۲۶۰۸ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری]


* [https://law-ir.ir/advisory-opinions/cat/1373/ نظریه مشورتی شماره ۶۱۸۵/۷]
<strong>منابع تکمیلی</strong>
* [https://mehdigoudarzi.com/post/نظریه-مشورتی-شماره-7981254-مورخ-13980905 نظریه مشورتی شماره ۷/۹۸/۱۲۵۴]
* [https://karampoor.blogfa.com/post/5004 رأی شماره ۱۵۵۹ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری]
* [https://mehdigoudarzi.com/post/رای-شماره-1346-مورخ-13951217-هیات-عمومی-دیوان-عدالت-اداری رأی شماره ۱۳۴۶ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری]


<strong>منابع مقرراتی</strong>
* [https://www.solh.ir/regulation/1/79 قانون مدیریت خدمات کشوری ـ صلح]


* [https://shenasname.ir/laws/1006-قانون-محاسبات-عمومی-کشور قانون محاسبات عمومی کشور]
* [https://dadpluss.ir/laws/civil-service-management/ قانون مدیریت خدمات کشوری ـ دادپلاس]
* [https://shenasname.ir/laws/1005-قانون-استخدام-کشوری قانون استخدام کشوری]
* [https://shenasname.ir/laws/52-قانون-مدیریت-خدمات-کشوری قانون دائمی شدن و متن قانون مدیریت خدمات کشوری]
* [https://nezamat.ir/post-37953 آیین‌نامه اختصاص شناسه ملی به کلیه اشخاص حقوقی ایرانی]
* [https://nezamat.ir/post-39555 آیین‌نامه توسعه خدمات الکترونیکی دستگاه‌های اجرایی]
* [https://shenasname.ir/egovernement/63070-ساماندهی-و-بازتعریف-خدمات بخشنامه ساماندهی و بازتعریف خدمات دستگاه‌های اجرایی]


</div>
</div>
خط ۴۸۰: خط ۷۳۲:


* [[ماده ۱ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۱ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>تعریف وزارتخانه</strong>
* [[ماده ۱ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۱ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>تعریف وزارتخانه</strong>
* [[ماده ۳ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۳ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>تعریف مؤسسه یا نهاد عمومی غیردولتی</strong>
* [[ماده ۳ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۳ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>تعریف مؤسسه یا نهاد عمومی غیردولتی</strong>
* [[ماده ۴ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۴ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>تعریف شرکت دولتی</strong>
* [[ماده ۴ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۴ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>تعریف شرکت دولتی</strong>
* [[ماده ۵ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۵ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>تعریف دستگاه اجرایی</strong>
* [[ماده ۵ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۵ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>تعریف دستگاه اجرایی</strong>
* [[ماده ۶ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۶ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>تعریف پست سازمانی</strong>
* [[ماده ۶ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۶ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>تعریف پست سازمانی</strong>
* [[ماده ۷ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۷ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>تعریف امور حاکمیتی</strong>
* [[ماده ۸ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۸ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>تعریف امور اجتماعی، فرهنگی و خدماتی</strong>
* [[ماده ۹ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۹ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>تعریف امور اقتصادی</strong>
* [[ماده ۱۰ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۱۰ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>تعریف امور زیربنایی</strong>


* [[ماده ۲۹ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۲۹ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>ساختار سازمانی دستگاه‌های اجرایی</strong>
* [[ماده ۱۱۷ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۱۱۷ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>شمول و استثنائات قانون</strong>
* [[ماده ۱۲۷ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۱۲۷ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>قوانین و مقررات مغایر</strong>
* [[اصل ۵۷ قانون اساسی|اصل ۵۷ قانون اساسی]] — <strong>تفکیک قوای حاکم</strong>
* [[اصل ۵۸ قانون اساسی|اصل ۵۸ قانون اساسی]] — <strong>اعمال قوه مقننه</strong>
* [[اصل ۶۰ قانون اساسی|اصل ۶۰ قانون اساسی]] — <strong>اعمال قوه مجریه</strong>
* [[اصل ۶۱ قانون اساسی|اصل ۶۱ قانون اساسی]] — <strong>اعمال قوه قضائیه</strong>
* [[اصل ۱۵۶ قانون اساسی|اصل ۱۵۶ قانون اساسی]] — <strong>وظایف و جایگاه قوه قضائیه</strong>
}}
}}


خط ۴۹۹: خط ۷۶۶:
<div style="display:flex;flex-wrap:wrap;gap:6px;font-size:12.5px;line-height:1.7;">
<div style="display:flex;flex-wrap:wrap;gap:6px;font-size:12.5px;line-height:1.7;">


<span style="border:1px solid #d8e3e0;border-radius:15px;padding:2px 9px;background:#f7faf9;">[[رده:قانون مدیریت خدمات کشوری]]</span> <span style="border:1px solid #d8e3e0;border-radius:15px;padding:2px 9px;background:#f7faf9;">[[رده:فصل اول قانون مدیریت خدمات کشوری]]</span> <span style="border:1px solid #d8e3e0;border-radius:15px;padding:2px 9px;background:#f7faf9;">[[رده:مؤسسات دولتی]]</span> <span style="border:1px solid #d8e3e0;border-radius:15px;padding:2px 9px;background:#f7faf9;">[[رده:دستگاه‌های دولتی]]</span> <span style="border:1px solid #d8e3e0;border-radius:15px;padding:2px 9px;background:#f7faf9;">[[رده:دستگاه‌های اجرایی]]</span> <span style="border:1px solid #d8e3e0;border-radius:15px;padding:2px 9px;background:#f7faf9;">[[رده:حقوق اداری]]</span> <span style="border:1px solid #d8e3e0;border-radius:15px;padding:2px 9px;background:#f7faf9;">[[رده:اشخاص حقوق عمومی]]</span> <span style="border:1px solid #d8e3e0;border-radius:15px;padding:2px 9px;background:#f7faf9;">[[رده:ساختار اداری دولت]]</span>
<span style="border:1px solid #d8e3e0;border-radius:15px;padding:2px 9px;background:#f7faf9;">[[:رده:قانون مدیریت خدمات کشوری|قانون مدیریت خدمات کشوری]]</span>
 
<span style="border:1px solid #d8e3e0;border-radius:15px;padding:2px 9px;background:#f7faf9;">[[:رده:فصل اول قانون مدیریت خدمات کشوری|فصل اول قانون مدیریت خدمات کشوری]]</span>
 
<span style="border:1px solid #d8e3e0;border-radius:15px;padding:2px 9px;background:#f7faf9;">[[:رده:مؤسسات دولتی|مؤسسات دولتی]]</span>
 
<span style="border:1px solid #d8e3e0;border-radius:15px;padding:2px 9px;background:#f7faf9;">[[:رده:دستگاه‌های اجرایی|دستگاه‌های اجرایی]]</span>
 
<span style="border:1px solid #d8e3e0;border-radius:15px;padding:2px 9px;background:#f7faf9;">[[:رده:حقوق اداری|حقوق اداری]]</span>
 
<span style="border:1px solid #d8e3e0;border-radius:15px;padding:2px 9px;background:#f7faf9;">[[:رده:اشخاص حقوقی حقوق عمومی|اشخاص حقوقی حقوق عمومی]]</span>
 
<span style="border:1px solid #d8e3e0;border-radius:15px;padding:2px 9px;background:#f7faf9;">[[:رده:ساختار اداری دولت|ساختار اداری دولت]]</span>
 
<span style="border:1px solid #d8e3e0;border-radius:15px;padding:2px 9px;background:#f7faf9;">[[:رده:قانون محاسبات عمومی|قانون محاسبات عمومی]]</span>


</div>
</div>
خط ۵۱۲: خط ۷۹۳:
<div style="font-size:13.5px;color:#394642;line-height:1.9;">
<div style="font-size:13.5px;color:#394642;line-height:1.9;">


ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری، مؤسسه دولتی را واحد سازمانی مشخصی می‌داند که <strong>به موجب قانون ایجاد شده یا می‌شود</strong>، <strong>استقلال حقوقی</strong> دارد و بخشی از وظایف و اموری را که بر عهده یکی از قوای سه‌گانه و سایر مراجع قانونی است انجام می‌دهد.
ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری، «مؤسسه دولتی» را واحد سازمانی مشخصی معرفی می‌کند که:
 
۱. به موجب قانون ایجاد شده یا می‌شود؛
 
۲. دارای استقلال حقوقی است؛
 
۳. بخشی از وظایف و اموری را که بر عهده یکی از قوای سه‌گانه و سایر مراجع قانونی است انجام می‌دهد؛
 
۴. و در قسمت دوم ماده، سازمان‌های نام‌برده‌شده در قانون اساسی نیز در حکم مؤسسه دولتی شناخته می‌شوند.
 
مهم‌ترین عنصر تمایزبخش این ماده، «استقلال حقوقی» است؛ با این حال، استقلال حقوقی نباید بدون مستند قانونی با استقلال مطلق مالی، اداری یا مدیریتی یکسان دانسته شود.


قسمت پایانی ماده نیز مقرر می‌کند کلیه سازمان‌هایی که در قانون اساسی نام برده شده‌اند، در حکم مؤسسه دولتی شناخته می‌شوند.
مؤسسه دولتی با وزارتخانه، شرکت دولتی و مؤسسه یا نهاد عمومی غیردولتی تفاوت دارد و برای تشخیص هر یک باید به تعریف قانونی همان عنوان و قانون ایجادکننده آن مراجعه کرد.


برای تشخیص دقیق تفاوت این عنوان با سایر اشخاص حقوق عمومی، مطالعه مواد ۱، ۳، ۴ و ۵ قانون مدیریت خدمات کشوری در کنار ماده ۲ ضروری است.
همچنین عنوان «مؤسسه دولتی» با «مؤسسه وابسته به دولت» یکسان نیست و صرف وابستگی سازمانی برای احراز عنوان قانونی مؤسسه دولتی کافی نیست.
 
در عمل، برای تشخیص وضعیت یک دستگاه باید ابتدا قانون ایجادکننده و شخصیت حقوقی آن بررسی شود، سپس مواد ۱ تا ۵ قانون مدیریت خدمات کشوری و در نهایت مقررات شمول و استثنائات، به‌ویژه ماده ۱۱۷، مورد توجه قرار گیرد.


</div>
</div>
خط ۵۴۰: خط ۸۳۳:
[[ماده ۶ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۶]]
[[ماده ۶ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۶]]
[[ماده ۷ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۷]]
[[ماده ۸ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۸]]


</div>
</div>
خط ۵۴۹: خط ۸۳۸:


</div>
</div>
[[رده:قانون مدیریت خدمات کشوری]]
[[رده:فصل اول قانون مدیریت خدمات کشوری]]
[[رده:مؤسسات دولتی]]
[[رده:دستگاه‌های اجرایی]]
[[رده:حقوق اداری]]
[[رده:اشخاص حقوقی حقوق عمومی]]
[[رده:ساختار اداری دولت]]
[[رده:قانون محاسبات عمومی]]

نسخهٔ کنونی تا ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۲:۲۷


ماده

۲

● معتبر

مؤسسه دولتی: واحد سازمانی مشخصی است که به موجب قانون ایجاد شده یا می‌شود و با داشتن استقلال حقوقی، بخشی از وظایف و اموری را که بر عهده یکی از قوای سه‌گانه و سایر مراجع قانونی می‌باشد انجام می‌دهد. کلیه سازمان‌هایی که در قانون اساسی نام برده شده است در حکم مؤسسه دولتی شناخته می‌شود.

مفاهیم کلیدی ماده ۲

مؤسسه دولتی
واحد سازمانی مشخصی که به موجب قانون ایجاد شده یا می‌شود، استقلال حقوقی دارد و بخشی از وظایف و امور قانونی را انجام می‌دهد.

واحد سازمانی مشخص
ساختار سازمانی معین و قابل شناسایی که دارای جایگاه، وظایف و صلاحیت‌های مشخص در نظام حقوقی و اداری است.

ایجاد به موجب قانون
تأسیس مؤسسه دولتی باید دارای مبنای قانونی باشد و صرف تصمیم داخلی یک دستگاه برای ایجاد آن کافی نیست.

استقلال حقوقی
مؤسسه از نظر حقوقی شخصیت و هویت مستقل دارد و می‌تواند در حدود صلاحیت قانونی خود دارای حقوق و تکالیف باشد.

وظایف و امور قانونی
مؤسسه دولتی بخشی از وظایف و اموری را انجام می‌دهد که بر عهده قوا یا سایر مراجع قانونی قرار گرفته است.

قوای سه‌گانه
قوه مقننه، قوه مجریه و قوه قضائیه که بخشی از وظایف قانونی آنها ممکن است به مؤسسات دارای شخصیت حقوقی واگذار شود.

سازمان‌های نام‌برده در قانون اساسی
سازمان‌هایی که قانون اساسی آنها را نام برده و ماده ۲ آنها را در حکم مؤسسه دولتی شناخته است.

مؤسسه وابسته به دولت
عنوانی متفاوت از «مؤسسه دولتی» که صرف وابستگی سازمانی یا اداری، آن را به مؤسسه دولتی تبدیل نمی‌کند.


وضعیت: معتبر

تاریخ تصویب: 1386-07-08



سابقه تقنینی

هیچ نتیجه


ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری یکی از تعاریف بنیادی فصل اول قانون است و مفهوم «مؤسسه دولتی» را در ساختار حقوق اداری ایران مشخص می‌کند.

بر اساس این ماده، مؤسسه دولتی باید واجد عناصر اساسی مشخصی باشد: «واحد سازمانی مشخص»، «ایجاد به موجب قانون»، «استقلال حقوقی» و «انجام بخشی از وظایف و امور قانونی».

قسمت پایانی ماده نیز حکم ویژه‌ای درباره سازمان‌هایی که در قانون اساسی نام برده شده‌اند مقرر کرده و آنها را «در حکم مؤسسه دولتی» شناخته است.

اهمیت این تعریف در آن است که مؤسسه دولتی از نظر حقوقی با وزارتخانه، شرکت دولتی، مؤسسه یا نهاد عمومی غیردولتی و واحدهای داخلی دستگاه‌ها یکسان نیست. تشخیص صحیح ماهیت حقوقی هر دستگاه می‌تواند در تعیین مقررات اداری، استخدامی، مالی و نحوه طرح دعاوی مؤثر باشد.

منبع و کنترل متن: متن ماده ۲ و وضعیت قانون با نسخه منتشرشده در شناسنامه قانون و مجموعه‌های تنقیحی مقررات اداری و استخدامی تطبیق داده شده است. قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب ۱۳۸۶/۰۷/۰۸ در سال ۱۳۹۷ دائمی شده و ماده ۲ همچنان در ساختار قانون به عنوان تعریف «مؤسسه دولتی» مورد استناد قرار می‌گیرد.

مشاهده نسخه ماده ۲ در شناسنامه قانون

📝 نمونه تست‌های آزمونی

سؤالات تألیفی و آموزشی مستند به ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری



مطابق ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری، کدام گزینه تعریف دقیق‌تری از مؤسسه دولتی ارائه می‌دهد؟

(تألیفی ـ مستند به متن قانون)


  • الف) واحدی اقتصادی که بیش از پنجاه درصد سرمایه آن متعلق به دولت است
  • ب) واحد سازمانی مشخصی که به موجب قانون ایجاد شده یا می‌شود و با داشتن استقلال حقوقی بخشی از وظایف و امور قانونی را انجام می‌دهد
  • ج) واحدی که بیش از پنجاه درصد بودجه آن از منابع دولتی تأمین می‌شود
  • د) هر سازمانی که زیرمجموعه یک وزارتخانه باشد





کدام ویژگی در ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری صراحتاً برای مؤسسه دولتی ذکر شده است؟

(تألیفی ـ مفهومی)


  • الف) استقلال مالی مطلق
  • ب) استقلال سیاسی
  • ج) استقلال حقوقی
  • د) استقلال از قوانین عمومی





بر اساس ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری، مؤسسه دولتی چگونه ایجاد می‌شود؟

(تألیفی ـ تحلیلی)


  • الف) صرفاً با تصویب هیأت وزیران
  • ب) با تصمیم بالاترین مقام دستگاه اجرایی
  • ج) به موجب قانون
  • د) با ثبت در اداره ثبت شرکت‌ها





کدام گزینه تفاوت مهم مؤسسه دولتی موضوع ماده ۲ با وزارتخانه موضوع ماده ۱ را بهتر بیان می‌کند؟

(تألیفی ـ مقایسه‌ای)


  • الف) وزارتخانه و مؤسسه دولتی هر دو الزاماً فاقد شخصیت حقوقی هستند
  • ب) ماده ۲ برای مؤسسه دولتی عنصر استقلال حقوقی را تصریح کرده، در حالی که ماده ۱ در تعریف وزارتخانه چنین عنصری را ذکر نکرده است
  • ج) مؤسسه دولتی برخلاف وزارتخانه نمی‌تواند به موجب قانون ایجاد شود
  • د) وزارتخانه هیچ‌گاه دستگاه اجرایی محسوب نمی‌شود





شرح و توضیح ماده

جایگاه مؤسسه دولتی در ساختار حقوق اداری


خلاصه مطلب

ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری مؤسسه دولتی را واحد سازمانی مشخصی می‌داند که به موجب قانون ایجاد شده یا می‌شود، استقلال حقوقی دارد و بخشی از وظایف و امور قانونی قوای سه‌گانه و سایر مراجع قانونی را انجام می‌دهد. همچنین سازمان‌های نام‌برده‌شده در قانون اساسی را در حکم مؤسسه دولتی می‌شناسد.

این ماده در عمل یعنی چه؟

ماده ۲ پس از تعریف وزارتخانه در ماده ۱، دومین قالب مهم سازمانی در فصل اول قانون مدیریت خدمات کشوری را تعریف می‌کند.

عنصر مهم و متمایزکننده در این تعریف، «استقلال حقوقی» است. به همین دلیل، مؤسسه دولتی را نباید با هر واحد اداری، اداره کل، معاونت یا مرکز داخلی یک دستگاه یکسان دانست.

از سوی دیگر، قانونگذار در قسمت پایانی ماده، سازمان‌هایی را که در قانون اساسی نام برده شده‌اند «در حکم مؤسسه دولتی» شناخته است. این عبارت یک حکم قانونی خاص است و باید از تعریف اصلی قسمت نخست ماده تفکیک شود.

نکات مهم

۱. مؤسسه دولتی باید واحد سازمانی مشخص باشد.

۲. ایجاد مؤسسه دولتی باید به موجب قانون باشد.

۳. استقلال حقوقی یکی از عناصر صریح تعریف مؤسسه دولتی است.

۴. مؤسسه دولتی بخشی از وظایف و امور قانونی قوای سه‌گانه یا سایر مراجع قانونی را انجام می‌دهد.

۵. عنوان «مؤسسه دولتی» با «مؤسسه وابسته به دولت» یکسان نیست.

۶. مؤسسه دولتی با وزارتخانه تفاوت دارد.

۷. مؤسسه دولتی با شرکت دولتی نیز متفاوت است و شرکت دولتی در ماده ۴ تعریف خاص خود را دارد.

۸. قسمت پایانی ماده ۲ برای سازمان‌های نام‌برده‌شده در قانون اساسی حکم «در حکم مؤسسه دولتی» مقرر می‌کند.

۹. استقلال حقوقی الزاماً به معنای استقلال کامل مالی، اداری یا مدیریتی نیست.

۱۰. برای تشخیص ماهیت حقوقی یک مؤسسه باید قانون ایجادکننده و مقررات خاص آن بررسی شود.

۱۱. صرف وابستگی یک سازمان به دولت یا وزارتخانه، آن سازمان را خودبه‌خود مؤسسه دولتی نمی‌کند.

۱۲. تشخیص مؤسسه دولتی بودن و تشخیص شمول تمام احکام قانون مدیریت خدمات کشوری دو موضوع یکسان نیستند.

۱۳. برای تعیین شمول قانون باید علاوه بر ماده ۲، ماده ۵ و مقررات خاص، به‌ویژه ماده ۱۱۷، بررسی شود.

مثال کاربردی

برای مثال، سازمانی که به موجب قانون ایجاد شده، شخصیت حقوقی مستقل دارد و قانون وظایف مشخصی برای آن مقرر کرده است، ممکن است از حیث تعریف ماده ۲ واجد ویژگی‌های مؤسسه دولتی باشد.

در مقابل، یک اداره کل یا معاونت داخلی وزارتخانه صرف داشتن جایگاه سازمانی مشخص، لزوماً مؤسسه دولتی نیست؛ زیرا وجود استقلال حقوقی و مبنای قانونی لازم باید احراز شود.

همچنین یک شرکت دولتی را نباید صرفاً به دلیل تعلق آن به دولت، مؤسسه دولتی تلقی کرد؛ زیرا شرکت دولتی در ماده ۴ تعریف خاص خود را دارد.

توجه

در تشخیص «مؤسسه دولتی» باید میان شخصیت یا استقلال حقوقی، استقلال سازمانی و استقلال مالی تفکیک کرد. ماده ۲ صراحتاً از استقلال حقوقی سخن می‌گوید، اما از این عبارت به تنهایی نمی‌توان استقلال مطلق مالی یا اداری را نتیجه گرفت.

تحلیل حقوقی و تفسیری

۱. مؤسسه دولتی به عنوان واحد سازمانی مشخص

قانونگذار تعریف مؤسسه دولتی را با عبارت «واحد سازمانی مشخص» آغاز کرده است. بنابراین وجود یک ساختار سازمانی قابل شناسایی، نخستین عنصر این عنوان است.

منظور از واحد سازمانی مشخص، صرف وجود مجموعه‌ای از کارکنان یا یک ساختار اداری نیست؛ بلکه باید جایگاه، وظایف، حدود صلاحیت و مبنای حقوقی آن قابل شناسایی باشد.

از این جهت، هر اداره، دفتر، معاونت یا مرکز داخلی یک وزارتخانه لزوماً مؤسسه دولتی محسوب نمی‌شود.

۲. شرط ایجاد مؤسسه دولتی به موجب قانون

ماده ۲ مقرر می‌کند مؤسسه دولتی «به موجب قانون ایجاد شده یا می‌شود».

این عبارت نشان‌دهنده اهمیت مبنای قانونی ایجاد مؤسسه است. شخص حقوقی عمومی نمی‌تواند صرفاً با یک تصمیم داخلی اداری و بدون مبنای قانونی لازم ایجاد شود.

بنابراین در تشخیص ماهیت یک سازمان، نخستین سندی که باید بررسی شود قانون تأسیس یا قانون خاص ایجادکننده آن است.

۳. مفهوم استقلال حقوقی

«استقلال حقوقی» مهم‌ترین عنصر صریح در تعریف مؤسسه دولتی موضوع ماده ۲ است.

منظور از استقلال حقوقی آن است که مؤسسه از نظر حقوقی واحدی مستقل و قابل شناسایی باشد و بتواند در حدود صلاحیت قانونی خود دارای حقوق و تکالیف شده و طرف حق و تعهد قرار گیرد.

این مفهوم نباید بدون مستند قانونی به معنای استقلال کامل مالی، اداری یا سیاسی تفسیر شود.

۴. استقلال حقوقی در برابر استقلال اداری و مالی

یکی از نکات مهم در فهم ماده ۲، تفکیک استقلال حقوقی از استقلال اداری و مالی است.

ممکن است یک مؤسسه شخصیت حقوقی مستقل داشته باشد، اما در امور بودجه‌ای، استخدامی، مدیریتی یا اداری تحت نظارت یک مرجع قانونی دیگر قرار گیرد.

بنابراین برای تشخیص میزان استقلال مالی یا اداری مؤسسه باید قانون تأسیس، اساسنامه، قانون بودجه، قانون محاسبات عمومی و مقررات خاص آن بررسی شود.

۵. انجام بخشی از وظایف و امور قانونی

مؤسسه دولتی برای انجام بخشی از وظایف و اموری ایجاد می‌شود که بر عهده یکی از قوای سه‌گانه یا سایر مراجع قانونی قرار دارد.

عبارت «بخشی از» نشان می‌دهد که مؤسسه لزوماً تمام وظایف یک قوه یا مرجع قانونی را بر عهده ندارد؛ بلکه در حدود مأموریت قانونی خود بخشی از وظایف عمومی را اجرا می‌کند.

۶. منظور از قوای سه‌گانه

ماده ۲ از قوای سه‌گانه یعنی قوه مقننه، قوه مجریه و قوه قضائیه نام برده است.

این عبارت باید در ارتباط با ساختار قانون اساسی و قوانین خاص هر قوه تفسیر شود. بنابراین قرار گرفتن یک مؤسسه در ارتباط سازمانی با یکی از قوا، به تنهایی به معنای شمول تمام احکام قانون مدیریت خدمات کشوری نیست.

۷. مفهوم سایر مراجع قانونی

عبارت «سایر مراجع قانونی» دامنه تعریف را صرفاً به سه قوه محدود نمی‌کند.

هرگاه قانون انجام وظایف عمومی مشخصی را به مرجع یا سازمانی واگذار کند، برای تشخیص وضعیت حقوقی آن باید به قانون ایجادکننده، حدود صلاحیت و مقررات خاص آن مراجعه کرد.

۸. تفاوت مؤسسه دولتی با وزارتخانه

ماده ۱ وزارتخانه را واحد سازمانی مشخصی معرفی می‌کند که تحقق اهداف دولت را بر عهده دارد و توسط وزیر اداره می‌شود.

در ماده ۲، قانونگذار برای مؤسسه دولتی عنصر «استقلال حقوقی» را تصریح کرده است.

بنابراین وزارتخانه و مؤسسه دولتی دو عنوان حقوقی متفاوت‌اند و نباید آنها را مترادف دانست.

۹. تفاوت مؤسسه دولتی با شرکت دولتی

شرکت دولتی در ماده ۴ قانون مدیریت خدمات کشوری تعریف خاص خود را دارد و معیارهای سرمایه و سهام و ساختار شرکت در آن اهمیت دارد.

بنابراین صرف دولتی بودن یا تعلق یک واحد به دولت، برای اطلاق عنوان مؤسسه دولتی کافی نیست.

۱۰. تفاوت مؤسسه دولتی با مؤسسه یا نهاد عمومی غیردولتی

ماده ۳ قانون مدیریت خدمات کشوری برای مؤسسه یا نهاد عمومی غیردولتی معیارهای متفاوتی مقرر کرده است.

از جمله، استقلال حقوقی، ایجاد با تصویب مجلس و تأمین بیش از پنجاه درصد بودجه سالانه از منابع غیردولتی در تعریف قانونی آن نقش دارد.

در نتیجه، مؤسسه دولتی و مؤسسه عمومی غیردولتی دو عنوان حقوقی متفاوت هستند.

۱۱. تفاوت مؤسسه دولتی با مؤسسه وابسته به دولت

عنوان «مؤسسه وابسته به دولت» را نباید با عنوان قانونی «مؤسسه دولتی» یکسان دانست.

در نظریه مشورتی شماره ۶۱۸۵/۷ مورخ ۱۳۸۶/۰۹/۱۹ اداره کل حقوقی قوه قضائیه، میان عناوین قانونی مؤسسه دولتی، شرکت دولتی و تعبیر مؤسسه یا شرکت وابسته به دولت تفکیک شده است.

بنابراین صرف وابستگی سازمانی یا اداری به دولت یا یک وزارتخانه برای احراز عنوان مؤسسه دولتی کافی نیست.

۱۲. سازمان‌های نام‌برده‌شده در قانون اساسی

قسمت دوم ماده ۲ مقرر می‌کند کلیه سازمان‌هایی که در قانون اساسی نام برده شده‌اند «در حکم مؤسسه دولتی» شناخته می‌شوند.

این قسمت را باید یک حکم خاص قانونی دانست.

در اینجا قانونگذار برای سازمان‌های مشمول، عنوان «در حکم» را به کار برده و از این طریق آنها را در چارچوب قانون مدیریت خدمات کشوری در این طبقه قرار داده است.

۱۳. حدود مفهوم «در حکم مؤسسه دولتی»

عبارت «در حکم» از نظر حقوقی با این گزاره که همه این سازمان‌ها از هر جهت و در تمام قوانین، عیناً مؤسسه دولتی هستند تفاوت دارد.

حکم قسمت دوم ماده ۲ باید در محدوده قانون مدیریت خدمات کشوری و در کنار قوانین خاص هر سازمان تفسیر شود.

بنابراین نباید از این عبارت، بدون توجه به قوانین خاص، نتیجه گرفت که تمام مقررات مربوط به وزارتخانه‌ها یا مؤسسات دولتی عیناً و بدون استثنا درباره همه سازمان‌های نام‌برده در قانون اساسی اجرا می‌شود.

۱۴. سازمان‌های نام‌برده در قانون اساسی و قوانین خاص

قانون اساسی برای برخی سازمان‌ها و نهادها ساختار، وظایف و صلاحیت‌های خاص تعیین کرده است.

از این رو، هنگام بررسی وضعیت آنها باید دو سطح را از یکدیگر تفکیک کرد: نخست حکم عام ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری و دوم مقررات خاص قانون اساسی و قوانین عادی مربوط به همان سازمان.

۱۵. رابطه ماده ۲ با ماده ۵ قانون مدیریت خدمات کشوری

ماده ۵ قانون مدیریت خدمات کشوری «دستگاه اجرایی» را تعریف می‌کند و مؤسسات دولتی را در شمار دستگاه‌های اجرایی قرار می‌دهد.

بنابراین مؤسسه دولتی یکی از انواع دستگاه‌های اجرایی است، اما «دستگاه اجرایی» مفهومی گسترده‌تر از مؤسسه دولتی دارد.

این تفکیک برای تعیین دامنه مقررات اداری و استخدامی اهمیت زیادی دارد.

۱۶. رابطه ماده ۲ با ماده ۱۱۷

تشخیص اینکه یک واحد مؤسسه دولتی است، به تنهایی برای تعیین تمام احکام قابل اجرا نسبت به آن کافی نیست.

پس از تعیین ماهیت حقوقی دستگاه، باید ماده ۱۱۷ و قوانین خاص مربوط به شمول یا استثنای دستگاه نیز بررسی شود.

بنابراین میان «مؤسسه دولتی بودن» و «مشمول بودن تمام احکام قانون مدیریت خدمات کشوری» باید تفکیک کرد.

۱۷. مؤسسه دولتی و شخصیت حقوقی

استقلال حقوقی، مؤسسه دولتی را از واحدهای داخلی فاقد شخصیت حقوقی مستقل متمایز می‌کند.

اداره کل، معاونت، دفتر یا واحد داخلی یک دستگاه ممکن است جایگاه سازمانی مشخصی داشته باشد، اما صرف این امر به معنای داشتن شخصیت حقوقی مستقل نیست.

۱۸. مؤسسه دولتی و صلاحیت انعقاد قرارداد

استقلال حقوقی می‌تواند در تعیین توانایی مؤسسه برای ایجاد حقوق و تعهدات اهمیت داشته باشد.

با این حال، حدود اختیار مؤسسه برای انعقاد قرارداد، انجام معامله یا ایجاد تعهد مالی باید از قانون ایجادکننده، اساسنامه و مقررات مالی و معاملاتی حاکم بر آن استخراج شود.

بنابراین استقلال حقوقی به معنای اختیار نامحدود در ایجاد تعهد نیست.

۱۹. مؤسسه دولتی و صلاحیت‌های اداری

مؤسسه دولتی فقط در حدود صلاحیت قانونی خود می‌تواند اقدام کند.

شخصیت حقوقی مستقل به تنهایی منشأ صلاحیت عمومی نامحدود نیست و صلاحیت‌های هر مؤسسه باید مستند به قانون یا مقررات معتبر مبتنی بر قانون باشد.

۲۰. مؤسسه دولتی و دعاوی قضایی و اداری

ماهیت حقوقی مؤسسه می‌تواند در تعیین طرف دعوا، مرجع رسیدگی، مقررات حاکم بر تصمیمات و آثار احکام قضایی مؤثر باشد.

در یک دعوای اداری باید مشخص شود که طرف شکایت شخصیت حقوقی مستقل دارد یا صرفاً واحدی داخلی از یک دستگاه دیگر است.

۲۱. مؤسسه دولتی و رویه دیوان عدالت اداری

در رویه دیوان عدالت اداری، تفکیک میان وزارتخانه، مؤسسه دولتی، شرکت دولتی و اشخاص حقوقی تابع قوانین خاص در موارد مختلف اهمیت پیدا می‌کند.

برای نمونه، در دادنامه شماره ۲۶۰۸ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری، در بررسی مقررات مربوط به مناطق آزاد، میان سازمان‌های مناطق آزاد و وزارتخانه‌ها و مؤسسات دولتی از حیث مبانی قانونی و تعاریف مقرر در قانون مدیریت خدمات کشوری تفکیک شده است.

این رأی را می‌توان به عنوان نمونه‌ای از اهمیت تشخیص صحیح ماهیت حقوقی دستگاه در تعیین مقررات قابل اعمال مورد استفاده قرار داد.

۲۲. مؤسسه دولتی و قوانین خاص

ممکن است یک مؤسسه علاوه بر قانون مدیریت خدمات کشوری، تابع قانون خاص تأسیس، اساسنامه یا مقررات ویژه استخدامی، مالی و معاملاتی باشد.

در چنین مواردی باید قانون عام و قانون خاص در کنار یکدیگر بررسی شوند و قواعد شمول، استثنا و مقررات خاص مورد توجه قرار گیرند.

۲۳. معیار عملی تشخیص مؤسسه دولتی

برای تشخیص اینکه یک واحد مشخص مؤسسه دولتی موضوع ماده ۲ است، می‌توان این مراحل را دنبال کرد:

۱. قانون ایجادکننده یا مبنای قانونی واحد شناسایی شود.

۲. وجود شخصیت و استقلال حقوقی بررسی شود.

۳. وظایف و صلاحیت‌های قانونی آن مشخص شود.

۴. عنوان حقوقی آن با وزارتخانه، شرکت دولتی، مؤسسه عمومی غیردولتی و سایر اشخاص حقوقی مقایسه شود.

۵. اگر سازمان در قانون اساسی نام برده شده است، قسمت دوم ماده ۲ بررسی شود.

۶. در نهایت ماده ۵ و مقررات شمول و استثنائات، به‌ویژه ماده ۱۱۷، مورد بررسی قرار گیرد.

مبانی و فلسفه حکم

ماده ۲ با تعریف «مؤسسه دولتی» درصدد ایجاد یک معیار حقوقی برای شناسایی بخشی از سازمان‌های عمومی کشور است.

در نظام اداری، همه واحدهایی که با دولت ارتباط دارند از نظر حقوقی ماهیت یکسانی ندارند. وزارتخانه، مؤسسه دولتی، شرکت دولتی و مؤسسه یا نهاد عمومی غیردولتی هر یک دارای تعریف و آثار خاص خود هستند.

تأکید قانونگذار بر «ایجاد به موجب قانون» با اصل قانونی بودن سازمان‌ها و صلاحیت‌های عمومی ارتباط دارد و از ایجاد عناوین حقوقی عمومی بدون مبنای قانونی جلوگیری می‌کند.

تصریح به «استقلال حقوقی» نیز مؤسسه دولتی را از واحدهای داخلی و فاقد شخصیت حقوقی مستقل متمایز می‌سازد.

همچنین حکم قسمت پایانی ماده درباره سازمان‌های نام‌برده‌شده در قانون اساسی، یک قاعده هماهنگ‌کننده برای طبقه‌بندی این سازمان‌ها در چارچوب قانون مدیریت خدمات کشوری ایجاد می‌کند.

از این رو، ماده ۲ باید در ارتباط با مواد ۱، ۳، ۴ و ۵ قانون مدیریت خدمات کشوری و همچنین قوانین خاص تأسیس و مقررات شمول و استثنای دستگاه‌ها مطالعه شود.

پیشینه تقنینی ماده ۲

۱. قانون محاسبات عمومی کشور

پیش از قانون مدیریت خدمات کشوری نیز «مؤسسه دولتی» در قوانین مالی و اداری تعریف شده بود. ماده ۳ قانون محاسبات عمومی کشور مصوب ۱۳۶۶، مؤسسه دولتی را واحد سازمانی مشخصی می‌داند که به موجب قانون ایجاد و زیر نظر یکی از قوای سه‌گانه اداره می‌شود و عنوان وزارتخانه ندارد.

۲. تصویب قانون مدیریت خدمات کشوری ـ ۱۳۸۶

ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری تعریف جدیدی از مؤسسه دولتی ارائه کرد و علاوه بر ایجاد به موجب قانون، عنصر «استقلال حقوقی» و انجام بخشی از وظایف و امور قانونی را مورد تصریح قرار داد.

۳. اجرای آزمایشی قانون

قانون مدیریت خدمات کشوری در ابتدا به صورت آزمایشی اجرا شد و ماده ۲ در این دوره نیز یکی از مبانی شناسایی مؤسسات دولتی در چارچوب قانون بود.

۴. دائمی شدن قانون مدیریت خدمات کشوری

با تصویب قانون دائمی شدن قانون مدیریت خدمات کشوری در سال ۱۳۹۷، وضعیت قانون از آزمایشی به دائمی تبدیل شد و ماده ۲ در ساختار قانون استمرار یافت.

۵. استمرار تفکیک عناوین حقوقی مشابه

در مقررات و نظریات حقوقی بعدی نیز تفکیک میان مؤسسه دولتی، شرکت دولتی، مؤسسه عمومی غیردولتی و مؤسسه وابسته به دولت مورد توجه قرار گرفته است.

مبانی و مستندات قانونی

مصادیق عملی و سوابق اجرایی

۱. تشخیص مؤسسه دولتی از روی قانون تأسیس

برای تشخیص اینکه یک سازمان مؤسسه دولتی است یا خیر، نخست باید قانون ایجادکننده آن بررسی شود.

وجود مبنای قانونی ایجاد، شناسایی شخصیت حقوقی، تعیین وظایف و حدود صلاحیت از مهم‌ترین قرائن در تشخیص ماهیت حقوقی سازمان است.



۲. مؤسسه دولتی در برابر وزارتخانه

ممکن است یک مؤسسه با یک وزارتخانه ارتباط سازمانی یا نظارتی داشته باشد، اما صرف این رابطه آن را وزارتخانه نمی‌کند.

وزارتخانه عنوان خاص ماده ۱ است و مؤسسه دولتی عنوان حقوقی متفاوتی در ماده ۲ دارد.



۳. مؤسسه دولتی در برابر واحد داخلی دستگاه

معاونت، اداره کل، دفتر یا مرکز داخلی یک وزارتخانه ممکن است ساختار سازمانی مشخص داشته باشد، اما صرف این ساختار برای اطلاق عنوان مؤسسه دولتی کافی نیست.

استقلال حقوقی و مبنای قانونی باید احراز شود.



۴. مؤسسه دولتی در برابر شرکت دولتی

شرکت دولتی دارای تعریف خاص ماده ۴ است و معیارهای سرمایه و سهام و ساختار شرکت در آن اهمیت دارد.

بنابراین هر شرکت متعلق به دولت را نباید مؤسسه دولتی تلقی کرد.



۵. سازمان‌های نام‌برده‌شده در قانون اساسی

قسمت پایانی ماده ۲ برای سازمان‌هایی که در قانون اساسی نام برده شده‌اند حکم «در حکم مؤسسه دولتی» مقرر کرده است.

این حکم باید همراه با قوانین خاص هر سازمان و مقررات مربوط به شمول قانون مدیریت خدمات کشوری تفسیر شود.



۶. مؤسسه دولتی و قانون محاسبات عمومی

قانون محاسبات عمومی کشور نیز تعریف مستقلی از مؤسسه دولتی دارد. مقایسه ماده ۳ آن قانون با ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری برای مطالعات حقوق اداری و مالی اهمیت دارد.

مشاهده ماده ۳ قانون محاسبات عمومی کشور



۷. مؤسسه وابسته به دولت و تفاوت آن با مؤسسه دولتی

نظریه شماره ۶۱۸۵/۷ اداره کل حقوقی قوه قضائیه از منابع مهم در تفکیک این عناوین است. در این نظریه میان عنوان قانونی مؤسسه دولتی و تعبیر مؤسسه وابسته به دولت تفکیک شده است.

مشاهده نظریه مشورتی شماره ۶۱۸۵/۷



۸. مؤسسه دولتی و شمول قانون مدیریت خدمات کشوری

پس از احراز اینکه یک واحد مؤسسه دولتی است، باید ماده ۵ و مقررات شمول و استثنائات، به‌ویژه ماده ۱۱۷، بررسی شود.

بنابراین مؤسسه دولتی بودن و مشمول بودن تمام احکام قانون مدیریت خدمات کشوری دو پرسش حقوقی یکسان نیستند.



۹. مؤسسه دولتی و رویه دیوان عدالت اداری

در دادنامه شماره ۲۶۰۸ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری، در بررسی مقررات مربوط به مناطق آزاد، تفاوت میان سازمان‌های مناطق آزاد و وزارتخانه‌ها و مؤسسات دولتی از حیث مبانی قانونی مورد توجه قرار گرفته است.

مشاهده دادنامه شماره ۲۶۰۸ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری



۱۰. مؤسسه دولتی و امور استخدامی

ماهیت حقوقی مؤسسه می‌تواند در تشخیص مقررات استخدامی حاکم اهمیت داشته باشد. با این حال، در هر موضوع استخدامی باید علاوه بر ماده ۲، ماده ۵، ماده ۱۱۷ و قوانین خاص دستگاه نیز بررسی شود.



۱۱. مؤسسه دولتی و مقررات مالی

استقلال حقوقی یک مؤسسه به معنای خروج خودکار آن از نظام مالی و محاسباتی دولت نیست.

نوع بودجه، قانون تأسیس، قانون محاسبات عمومی، قوانین بودجه سنواتی و مقررات خاص مؤسسه می‌توانند در تعیین نظام مالی حاکم مؤثر باشند.



۱۲. مؤسسه دولتی و طرف دعوا

در دعاوی اداری و حقوقی، تشخیص شخصیت حقوقی مؤسسه اهمیت عملی دارد؛ زیرا باید مشخص شود دعوا یا شکایت علیه خود مؤسسه دارای شخصیت حقوقی مستقل طرح می‌شود یا علیه دستگاه بالادستی یا واحدی که فاقد شخصیت حقوقی مستقل است.



۱۳. مؤسسه دولتی و حدود صلاحیت

مؤسسه دولتی فقط در حدود صلاحیت قانونی خود می‌تواند اقدام کند.

وجود شخصیت حقوقی مستقل، مجوز اعمال صلاحیت‌های نامحدود نیست و در موارد تردید باید قانون ایجادکننده و قوانین خاص مرتبط بررسی شود.

منابع پژوهشی و مطالعات تکمیلی

منابع اصلی و اولویت‌دار

منابع قوانین مالی و اداری

منابع نظری و مشورتی

منابع قضایی و سوابق دیوان عدالت اداری

منابع تکمیلی

مواد مرتبط

جمع‌بندی

ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری، «مؤسسه دولتی» را واحد سازمانی مشخصی معرفی می‌کند که:

۱. به موجب قانون ایجاد شده یا می‌شود؛

۲. دارای استقلال حقوقی است؛

۳. بخشی از وظایف و اموری را که بر عهده یکی از قوای سه‌گانه و سایر مراجع قانونی است انجام می‌دهد؛

۴. و در قسمت دوم ماده، سازمان‌های نام‌برده‌شده در قانون اساسی نیز در حکم مؤسسه دولتی شناخته می‌شوند.

مهم‌ترین عنصر تمایزبخش این ماده، «استقلال حقوقی» است؛ با این حال، استقلال حقوقی نباید بدون مستند قانونی با استقلال مطلق مالی، اداری یا مدیریتی یکسان دانسته شود.

مؤسسه دولتی با وزارتخانه، شرکت دولتی و مؤسسه یا نهاد عمومی غیردولتی تفاوت دارد و برای تشخیص هر یک باید به تعریف قانونی همان عنوان و قانون ایجادکننده آن مراجعه کرد.

همچنین عنوان «مؤسسه دولتی» با «مؤسسه وابسته به دولت» یکسان نیست و صرف وابستگی سازمانی برای احراز عنوان قانونی مؤسسه دولتی کافی نیست.

در عمل، برای تشخیص وضعیت یک دستگاه باید ابتدا قانون ایجادکننده و شخصیت حقوقی آن بررسی شود، سپس مواد ۱ تا ۵ قانون مدیریت خدمات کشوری و در نهایت مقررات شمول و استثنائات، به‌ویژه ماده ۱۱۷، مورد توجه قرار گیرد.

مسیر پیشنهادی مطالعه