ماده ۸ قانون مدیریت خدمات کشوری: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی داد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
صفحه‌ای تازه حاوی «{{#seo: |title=ماده ۸ قانون مدیریت خدمات کشوری | امور حاکمیتی و مشاغل حاکمیتی |title_mode=append |description=متن و تحلیل ماده ۸ قانون مدیریت خدمات کشوری درباره امور حاکمیتی، اقتدار و حاکمیت کشور، منفعت عمومی، سیاستگذاری، قانونگذاری، نظم و امنیت، دفاع ملی، محیط...» ایجاد کرد
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
{{#seo:
{{#seo:
|title=ماده ۸ قانون مدیریت خدمات کشوری | امور حاکمیتی و مشاغل حاکمیتی
|title=ماده ۸ قانون مدیریت خدمات کشوری | تعریف امور حاکمیتی و مصادیق آن
|title_mode=append
|title_mode=replace
|description=متن و تحلیل ماده ۸ قانون مدیریت خدمات کشوری درباره امور حاکمیتی، اقتدار و حاکمیت کشور، منفعت عمومی، سیاستگذاری، قانونگذاری، نظم و امنیت، دفاع ملی، محیط زیست، آموزش و بهداشت عمومی، مشاغل حاکمیتی و تفاوت امور حاکمیتی با امور تصدی‌گری.
|description=ماده ۸ قانون مدیریت خدمات کشوری امور حاکمیتی را اموری می‌داند که تحقق آنها موجب اقتدار و حاکمیت کشور است و منافع آنها بدون محدودیت شامل همه اقشار جامعه می‌شود. در این صفحه متن ماده، مصادیق امور حاکمیتی، سیاستگذاری، عدالت و تأمین اجتماعی، قانونگذاری، نظم و امنیت، دفاع ملی، ترویج اخلاق و فرهنگ اسلامی، رابطه امور حاکمیتی با واگذاری وظایف دولت، مشاغل حاکمیتی، ماده ۲۴ و ماده ۴۵، سوابق تقنینی و مقررات مرتبط بررسی شده است.
|keywords=ماده ۸ قانون مدیریت خدمات کشوری, امور حاکمیتی, مشاغل حاکمیتی, تعریف امور حاکمیتی, وظایف حاکمیتی دولت, تصدی گری دولت, تفکیک امور حاکمیتی و تصدی گری, قانون مدیریت خدمات کشوری, مشاغل حاکمیتی قانون مدیریت خدمات کشوری
}}
}}


<div class="breadcrumb" style="direction:rtl;text-align:right;font-size:13px;margin-bottom:10px;">
<div class="wd-breadcrumb" itemscope itemtype="https://schema.org/BreadcrumbList">
[[قوانین و مقررات|<span itemprop="name">قوانین و مقررات</span>]]  
 
[[قانون مدیریت خدمات کشوری|<span itemprop="name">قانون مدیریت خدمات کشوری</span>]]
<span class="wd-breadcrumb-item" itemprop="itemListElement" itemscope itemtype="https://schema.org/ListItem">
[[فصل اول ـ تعاریف|<span itemprop="name">فصل اول ـ تعاریف</span>]]
[[قوانین و مقررات|<span itemprop="name">قوانین و مقررات</span>]]
ماده ۸
<meta itemprop="item" content="https://wikidad.ir/قوانین_و_مقررات">
<meta itemprop="position" content="1">
</span>
 
<span class="wd-breadcrumb-arrow">←</span>
 
<span class="wd-breadcrumb-item" itemprop="itemListElement" itemscope itemtype="https://schema.org/ListItem">
[[قانون مدیریت خدمات کشوری|<span itemprop="name">قانون مدیریت خدمات کشوری</span>]]
<meta itemprop="item" content="https://wikidad.ir/قانون_مدیریت_خدمات_کشوری">
<meta itemprop="position" content="2">
</span>
 
<span class="wd-breadcrumb-arrow">←</span>
 
<span class="wd-breadcrumb-item" itemprop="itemListElement" itemscope itemtype="https://schema.org/ListItem">
[[فصل اول ـ تعاریف|<span itemprop="name">فصل اول ـ تعاریف</span>]]
<meta itemprop="item" content="https://wikidad.ir/index.php?title=فصل_اول_ـ_تعاریف&action=edit&redlink=1">
<meta itemprop="position" content="3">
</span>
 
<span class="wd-breadcrumb-arrow">←</span>
 
<span class="wd-breadcrumb-current" itemprop="itemListElement" itemscope itemtype="https://schema.org/ListItem">
<span itemprop="name">ماده ۸</span>
<meta itemprop="position" content="4">
</span>
 
</div>
</div>


خط ۱۶: خط ۴۱:


{{جعبه ماده
{{جعبه ماده
|قانون=قانون مدیریت خدمات کشوری
|شماره=۸
|شماره ماده=8
|وضعیت=معتبر
|عنوان=امور حاکمیتی
|متن=امور حاکمیتی: آن دسته از اموری است که تحقق آن موجب اقتدار و حاکمیت کشور است و منافع آن بدون محدودیت شامل همه اقشار جامعه گردیده و بهره‌مندی از این نوع خدمات موجب محدودیت برای استفاده دیگران نمی‌شود.
از قبیل:
الف ـ سیاستگذاری، برنامه‌ریزی و نظارت در بخشهای اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی.
ب ـ برقراری عدالت و تأمین اجتماعی و باز توزیع درآمد.
ج ـ ایجاد فضای سالم برای رقابت و جلوگیری از انحصار و تضییع حقوق مردم.
د ـ فراهم نمودن زمینه‌ها و مزیتهای لازم برای رشد و توسعه کشور و رفع فقر و بیکاری.
هـ ـ قانونگذاری، امور ثبتی، استقرار نظم و امنیت و اداره امور قضائی.
و ـ حفظ تمامیت ارضی کشور و ایجاد آمادگی دفاعی و دفاع ملی.
ز ـ ترویج اخلاق، فرهنگ و مبانی اسلامی و صیانت از هویت ایرانی، اسلامی.
|فهرست=فصل اول ـ تعاریف
|قبل=ماده ۷ قانون مدیریت خدمات کشوری
|قبل=ماده ۷ قانون مدیریت خدمات کشوری
|بعد=ماده ۹ قانون مدیریت خدمات کشوری
|بعد=ماده ۹ قانون مدیریت خدمات کشوری
خط ۲۴: خط ۵۸:


<div style="direction:rtl;text-align:right;margin:8px 0 14px;padding:0 3px;color:#455a64;line-height:1.9;font-size:13.5px;">
<div style="direction:rtl;text-align:right;margin:8px 0 14px;padding:0 3px;color:#455a64;line-height:1.9;font-size:13.5px;">
<div style="font-size:17px;font-weight:700;color:#527d77;margin-bottom:10px;">
<div style="font-size:17px;font-weight:700;color:#527d77;margin-bottom:10px;">
مفاهیم کلیدی ماده ۸
مفاهیم کلیدی ماده ۸
</div>
</div>
<div style="display:grid;grid-template-columns:repeat(auto-fit,minmax(190px,1fr));gap:9px;">
<div style="display:grid;grid-template-columns:repeat(auto-fit,minmax(190px,1fr));gap:9px;">


<div style="border-right:3px solid #527d77;background:#f7f9f8;padding:9px 11px;border-radius:4px;">
<div style="border-right:3px solid #527d77;background:#f7f9f8;padding:9px 11px;border-radius:4px;">
<b>امور حاکمیتی</b><br>
<b>امور حاکمیتی</b><br>
اموری که تحقق آنها موجب اقتدار و حاکمیت کشور است و منافع آنها بدون محدودیت شامل همه اقشار جامعه می‌شود.
اموری که تحقق آنها موجب اقتدار و حاکمیت کشور می‌شود و منافع آنها بدون محدودیت شامل همه اقشار جامعه است.
</div>
</div>


<div style="border-right:3px solid #527d77;background:#f7f9f8;padding:9px 11px;border-radius:4px;">
<div style="border-right:3px solid #527d77;background:#f7f9f8;padding:9px 11px;border-radius:4px;">
<b>اقتدار و حاکمیت کشور</b><br>
<b>اقتدار و حاکمیت کشور</b><br>
یکی از معیارهای اساسی تشخیص امور حاکمیتی؛ یعنی انجام امر به نحوی که با اعمال حاکمیت عمومی دولت ارتباط دارد.
عنصر بنیادی تعریف امور حاکمیتی که نشان‌دهنده ارتباط این امور با اعمال وظایف عمومی و حاکمیتی دولت است.
</div>
</div>


<div style="border-right:3px solid #527d77;background:#f7f9f8;padding:9px 11px;border-radius:4px;">
<div style="border-right:3px solid #527d77;background:#f7f9f8;padding:9px 11px;border-radius:4px;">
<b>منفعت عمومی</b><br>
<b>منفعت عمومی</b><br>
خدمتی که منافع حاصل از آن بدون محدودیت به همه اقشار جامعه تعلق می‌گیرد و بهره‌مندی یک شخص، مانع استفاده دیگران نمی‌شود.
منافعی که بدون محدودیت شامل همه اقشار جامعه می‌شود و به گروه یا شخص خاصی اختصاص ندارد.
</div>
 
<div style="border-right:3px solid #527d77;background:#f7f9f8;padding:9px 11px;border-radius:4px;">
<b>عدم محدودیت بهره‌مندی</b><br>
استفاده یک شخص از خدمات حاکمیتی، اصل بهره‌مندی دیگران از همان نوع خدمت را محدود نمی‌کند.
</div>
</div>


<div style="border-right:3px solid #527d77;background:#f7f9f8;padding:9px 11px;border-radius:4px;">
<div style="border-right:3px solid #527d77;background:#f7f9f8;padding:9px 11px;border-radius:4px;">
<b>سیاستگذاری و نظارت</b><br>
<b>سیاستگذاری و نظارت</b><br>
تعیین جهت‌گیری‌های عمومی و نظارت حاکمیتی در بخش‌های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی.
سیاستگذاری، برنامه‌ریزی و نظارت در حوزه‌های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی از مصادیق صریح امور حاکمیتی است.
</div>
</div>


<div style="border-right:3px solid #527d77;background:#f7f9f8;padding:9px 11px;border-radius:4px;">
<div style="border-right:3px solid #527d77;background:#f7f9f8;padding:9px 11px;border-radius:4px;">
<b>عدالت و تأمین اجتماعی</b><br>
<b>عدالت و تأمین اجتماعی</b><br>
برقراری عدالت، تأمین اجتماعی و بازتوزیع درآمد از جمله امور حاکمیتی تصریح‌شده در ماده ۸ است.
برقراری عدالت، تأمین اجتماعی و بازتوزیع درآمد از وظایف حاکمیتی مقرر در ماده ۸ است.
</div>
</div>


<div style="border-right:3px solid #527d77;background:#f7f9f8;padding:9px 11px;border-radius:4px;">
<div style="border-right:3px solid #527d77;background:#f7f9f8;padding:9px 11px;border-radius:4px;">
<b>نظم، امنیت و دفاع ملی</b><br>
<b>نظم، امنیت و دفاع ملی</b><br>
قانونگذاری، نظم و امنیت، امور قضایی، حفظ تمامیت ارضی و آمادگی دفاعی از مصادیق صریح امور حاکمیتی هستند.
استقرار نظم و امنیت، حفظ تمامیت ارضی، آمادگی دفاعی و دفاع ملی در زمره امور حاکمیتی قرار دارند.
</div>
</div>


<div style="border-right:3px solid #527d77;background:#f7f9f8;padding:9px 11px;border-radius:4px;">
<div style="border-right:3px solid #527d77;background:#f7f9f8;padding:9px 11px;border-radius:4px;">
<b>حفاظت از منابع عمومی</b><br>
<b>هویت ایرانی ـ اسلامی</b><br>
حفاظت از محیط زیست، منابع طبیعی و میراث فرهنگی در زمره امور حاکمیتی قرار گرفته است.
ترویج اخلاق، فرهنگ و مبانی اسلامی و صیانت از هویت ایرانی ـ اسلامی از مصادیق امور حاکمیتی است.
</div>
 
<div style="border-right:3px solid #527d77;background:#f7f9f8;padding:9px 11px;border-radius:4px;">
<b>مرز حاکمیت و تصدی‌گری</b><br>
ماده ۸ مبنای تفکیک بخشی از وظایف حاکمیتی دولت از امور اجتماعی، زیربنایی و اقتصادی و فعالیت‌های قابل واگذاری است.
</div>
</div>


خط ۷۸: خط ۱۱۴:
|تاریخ تصویب=1386-07-08
|تاریخ تصویب=1386-07-08
|تاریخ آخرین اصلاح=
|تاریخ آخرین اصلاح=
|موضوع=امور حاکمیتی
|موضوع=تعریف امور حاکمیتی و مصادیق آن
|سابقه تقنینی=دارد
|سابقه تقنینی=دارد
|مبنای آخرین اصلاح=
|مبنای آخرین اصلاح=
|یادداشت=ماده ۸ معیار و نمونه‌های امور حاکمیتی را مشخص می‌کند و در تفکیک وظایف حاکمیتی از امور اجتماعی، فرهنگی، خدماتی، زیربنایی و اقتصادی و همچنین تشخیص مشاغل حاکمیتی اهمیت اساسی دارد.
|یادداشت=ماده ۸ قانون مدیریت خدمات کشوری، امور حاکمیتی را اموری تعریف می‌کند که تحقق آنها موجب اقتدار و حاکمیت کشور است و منافع آنها بدون محدودیت شامل همه اقشار جامعه می‌شود. ماده، مصادیقی مانند سیاستگذاری و نظارت، عدالت و تأمین اجتماعی، جلوگیری از انحصار و تضییع حقوق مردم، رشد و توسعه کشور، قانونگذاری، امور ثبتی، نظم و امنیت، امور قضائی، دفاع ملی و صیانت از هویت ایرانی ـ اسلامی را بیان می‌کند.
}}
}}


ماده ۸ قانون مدیریت خدمات کشوری، «امور حاکمیتی» را به اموری اطلاق می‌کند که تحقق آنها موجب اقتدار و حاکمیت کشور است و منافع آنها بدون محدودیت شامل همه اقشار جامعه می‌شود و بهره‌مندی از این نوع خدمات موجب محدودیت برای استفاده دیگران نمی‌گردد.
<div style="direction:rtl;text-align:right;margin:0 0 16px;padding:0 3px;color:#455a64;line-height:2;font-size:13.5px;">
 
<strong>ماده ۸ قانون مدیریت خدمات کشوری</strong> یکی از مهم‌ترین مواد فصل اول قانون در تعیین مرز میان «امور حاکمیتی» و سایر وظایف و فعالیت‌های دولت است.
 
بر اساس این ماده، امور حاکمیتی اموری هستند که تحقق آنها موجب اقتدار و حاکمیت کشور می‌شود، منافع آنها بدون محدودیت شامل همه اقشار جامعه می‌گردد و بهره‌مندی از این نوع خدمات موجب محدودیت برای استفاده دیگران نمی‌شود.
 
قانونگذار سپس در هفت گروه اصلی، نمونه‌هایی از این امور را بیان کرده است؛ از جمله سیاستگذاری و نظارت، برقراری عدالت و تأمین اجتماعی، جلوگیری از انحصار و تضییع حقوق مردم، فراهم کردن زمینه رشد و توسعه کشور، قانونگذاری و امور ثبتی، استقرار نظم و امنیت، اداره امور قضائی، حفظ تمامیت ارضی، دفاع ملی و صیانت از هویت ایرانی ـ اسلامی.
 
اهمیت ماده ۸ فقط در تعریف یک اصطلاح نیست؛ بلکه این ماده در مواد بعدی قانون، به‌ویژه در تفکیک وظایف حاکمیتی از فعالیت‌های قابل واگذاری، تعیین مشاغل حاکمیتی و مقررات استخدامی نیز آثار عملی پیدا می‌کند.
 
</div>
 
<div style="direction:rtl;text-align:right;margin:10px 0 16px;padding:10px 14px;background:#f7faf9;border-right:3px solid #527d77;color:#455a64;line-height:1.9;font-size:13px;">


قانونگذار پس از ارائه این معیار کلی، در بندهای «الف» تا «م» نمونه‌هایی از امور حاکمیتی را برشمرده است؛ از جمله سیاستگذاری و نظارت، برقراری عدالت و تأمین اجتماعی، قانونگذاری، نظم و امنیت، دفاع ملی، حفاظت از محیط زیست و منابع طبیعی، تحقیقات بنیادی، آمار و اطلاعات ملی، بهداشت و آموزش عمومی و برخی امور موضوع مواد ۹، ۱۰ و ۱۱ قانون.
<strong>منبع و کنترل متن:</strong>
متن ماده ۸ و ساختار قانون با منابع تنقیحی شناسنامه قانون و متن‌های منتشرشده قانون مدیریت خدمات کشوری تطبیق داده شده است. در منابع تنقیحی شناسنامه قانون، علاوه بر متن قانون، مقررات مرتبط با تفکیک وظایف حاکمیتی و تصدی‌گری، احصای امور و مشاغل حاکمیتی و ضوابط تعیین مشاغل حاکمیتی نیز گردآوری شده است.


[https://shenasname.ir/laws/52-قانون-مدیریت-خدمات-کشوری#ماده-8 مشاهده متن ماده ۸ در شناسنامه قانون]
[https://shenasname.ir/laws/52-قانون-مدیریت-خدمات-کشوری#ماده-8 مشاهده نسخه ماده ۸ در شناسنامه قانون]


== تست‌های ماده ۸ ==
</div>
 
<div style="direction:rtl;text-align:right;margin:16px 0;">
 
<h2 style="border-top:3px solid #8064a2;padding-top:8px;margin:0 0 10px;font-size:19px;color:#654d83;">
📝 نمونه تست‌های آزمونی
</h2>
 
<div style="font-size:12px;color:#7b8992;margin-bottom:10px;">
سؤالات تألیفی و آموزشی مستند به ماده ۸ قانون مدیریت خدمات کشوری
</div>


{{تست ماده
{{تست ماده
|سوال=مطابق ماده ۸ قانون مدیریت خدمات کشوری، معیار اصلی تعریف امور حاکمیتی چیست؟
|قانون=قانون مدیریت خدمات کشوری
|گزینه۱=سودآوری مستقیم برای دولت
|فصل=فصل اول ـ تعاریف
|گزینه۲=تحقق اقتدار و حاکمیت کشور و برخورداری بدون محدودیت همه اقشار جامعه از منافع آن
|ماده=۸
|گزینه۳=انجام خدمت توسط وزارتخانه‌ها
|موضوع=تعریف امور حاکمیتی
|گزینه۴=عدم امکان فعالیت بخش خصوصی در همه موارد
|نوع=تألیفی ـ مستند به متن قانون
|پاسخ=گزینه ۲
|سؤال=مطابق ماده ۸ قانون مدیریت خدمات کشوری، کدام گزینه به تعریف امور حاکمیتی نزدیک‌تر است؟
|تحلیل=صدر ماده ۸ دو عنصر مهم را در تعریف امور حاکمیتی بیان می‌کند: تحقق اقتدار و حاکمیت کشور و شمول نامحدود منافع آن نسبت به اقشار جامعه، به نحوی که بهره‌مندی یک گروه مانع استفاده دیگران نشود.
|گزینه‌ها=
<ul>
<li>الف) هر فعالیتی که توسط دستگاه اجرایی انجام می‌شود</li>
<li>ب) اموری که صرفاً برای تأمین درآمد دولت انجام می‌شوند</li>
<li>ج) اموری که تحقق آنها موجب اقتدار و حاکمیت کشور است و منافع آنها بدون محدودیت شامل همه اقشار جامعه می‌شود</li>
<li>د) فعالیت‌های اقتصادی شرکت‌های دولتی</li>
</ul>
|پاسخ=ج
|تحلیل=ماده ۸ امور حاکمیتی را بر اساس ارتباط آنها با اقتدار و حاکمیت کشور و همچنین شمول عمومی منافع و عدم محدودیت بهره‌مندی دیگران تعریف می‌کند.
|مستند=ماده ۸ قانون مدیریت خدمات کشوری
|نکته=وجود هم‌زمان معیار اقتدار و حاکمیت کشور، منفعت عمومی و عدم محدودیت بهره‌مندی، در تعریف ماده اهمیت دارد.
}}
}}


{{تست ماده
{{تست ماده
|سوال=کدام‌یک از موارد زیر صراحتاً در ماده ۸ قانون مدیریت خدمات کشوری از امور حاکمیتی محسوب شده است؟
|قانون=قانون مدیریت خدمات کشوری
|گزینه۱=تصدی امور صنعتی
|فصل=فصل اول ـ تعاریف
|گزینه۲=حمل و نقل تجاری
|ماده=۸
|گزینه۳=حفظ تمامیت ارضی کشور و ایجاد آمادگی دفاعی و دفاع ملی
|موضوع=مصادیق امور حاکمیتی
|گزینه۴=بهره‌برداری تجاری از اموال دولت
|نوع=تألیفی ـ مفهومی
|پاسخ=گزینه ۳
|سؤال=کدام مورد صراحتاً در زمره مصادیق امور حاکمیتی ماده ۸ قرار دارد؟
|تحلیل=بند «و» ماده ۸، حفظ تمامیت ارضی کشور و ایجاد آمادگی دفاعی و دفاع ملی را صراحتاً در شمار امور حاکمیتی قرار داده است.
|گزینه‌ها=
<ul>
<li>الف) حمل و نقل اداری دستگاه</li>
<li>ب) سیاستگذاری، برنامه‌ریزی و نظارت در بخش‌های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی</li>
<li>ج) خدمات پشتیبانی و تعمیر و نگهداری ساختمان</li>
<li>د) فعالیت تجاری شرکت‌های خصوصی</li>
</ul>
|پاسخ=ب
|تحلیل=بند «الف» ماده ۸ سیاستگذاری، برنامه‌ریزی و نظارت در بخش‌های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی را از مصادیق امور حاکمیتی معرفی می‌کند.
|مستند=بند «الف» ماده ۸ قانون مدیریت خدمات کشوری
|نکته=فهرست ماده ۸ شامل مجموعه‌ای از وظایف حاکمیتی در حوزه‌های مختلف عمومی است.
}}
}}


{{تست ماده
{{تست ماده
|سوال=آیا فهرست بندهای «الف» تا «م» ماده ۸ را باید بدون توجه به تعریف صدر ماده، فهرستی مستقل و کاملاً بسته دانست؟
|قانون=قانون مدیریت خدمات کشوری
|گزینه۱=بله، هیچ امر دیگری نمی‌تواند حاکمیتی باشد.
|فصل=فصل اول ـ تعاریف
|گزینه۲=خیر، بند «م» نیز امکان شناسایی سایر موارد قانونی را با رعایت سیاست‌های کلی و مبانی مقرر پیش‌بینی کرده است.
|ماده=۸
|گزینه۳=فقط امور اقتصادی می‌توانند به آن اضافه شوند.
|موضوع=دفاع و امنیت
|گزینه۴=فقط هیأت وزیران می‌تواند متن ماده را تغییر دهد.
|نوع=تألیفی ـ تحلیلی
|پاسخ=گزینه ۲
|سؤال=کدام گزینه بر اساس ماده ۸ در شمار امور حاکمیتی قرار دارد؟
|تحلیل=ماده ۸ ابتدا معیار کلی امور حاکمیتی را بیان کرده و در بند «م» نیز سایر مواردی را که به موجب قانون در این امور قرار می‌گیرند، با رعایت سیاست‌های کلی مصوب مقام معظم رهبری پیش‌بینی کرده است.
|گزینه‌ها=
<ul>
<li>الف) حفظ تمامیت ارضی کشور و ایجاد آمادگی دفاعی و دفاع ملی</li>
<li>ب) ارائه خدمات تجاری توسط شرکت‌های خصوصی</li>
<li>ج) خدمات رفاهی کارکنان دستگاه‌های اجرایی</li>
<li>د) فعالیت‌های تولیدی قابل واگذاری</li>
</ul>
|پاسخ=الف
|تحلیل=بند «و» ماده ۸ حفظ تمامیت ارضی کشور، ایجاد آمادگی دفاعی و دفاع ملی را از مصادیق امور حاکمیتی اعلام کرده است.
|مستند=بند «و» ماده ۸ قانون مدیریت خدمات کشوری
|نکته=دفاع ملی و حفظ تمامیت ارضی از مصادیق صریح و مستقیم امور حاکمیتی هستند.
}}
}}


{{تست ماده
{{تست ماده
|سوال=کدام عبارت درباره امور حاکمیتی صحیح‌تر است؟
|قانون=قانون مدیریت خدمات کشوری
|گزینه۱=هر خدمتی که دولت ارائه می‌کند الزاماً حاکمیتی است.
|فصل=فصل اول ـ تعاریف
|گزینه۲=هر خدمتی که بخش خصوصی انجام دهد الزاماً غیرحاکمیتی است.
|ماده=۸
|گزینه۳=ماهیت امر و معیارهای قانونی ماده ۸ برای تشخیص حاکمیتی بودن اهمیت دارد و صرف ارائه خدمت توسط دولت به تنهایی کافی نیست.
|موضوع=امور حاکمیتی و واگذاری
|گزینه۴=امور حاکمیتی فقط شامل امور امنیتی و نظامی است.
|نوع=تألیفی ـ مقایسه‌ای
|پاسخ=گزینه ۳
|سؤال=کدام گزینه درباره رابطه امور حاکمیتی با فعالیت‌های قابل واگذاری صحیح‌تر است؟
|تحلیل=ماده ۸ امور حاکمیتی را بر اساس ماهیت و آثار آن تعریف می‌کند و سپس نمونه‌های متنوعی از امور اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، قضایی، دفاعی، محیط زیستی و عمومی را بیان می‌نماید؛ بنابراین مفهوم امور حاکمیتی بسیار گسترده‌تر از امور نظامی و امنیتی است.
|گزینه‌ها=
<ul>
<li>الف) تمام وظایف دولت قابل واگذاری به بخش غیردولتی است</li>
<li>ب) ماده ۸ مبنای تشخیص بخشی از وظایف حاکمیتی است که در نظام واگذاری وظایف دولت از امور قابل واگذاری تفکیک می‌شوند</li>
<li>ج) هر فعالیتی که هزینه‌بر باشد حتماً امر حاکمیتی است</li>
<li>د) هر فعالیتی که توسط بخش خصوصی انجام شود خودبه‌خود امر حاکمیتی نیست</li>
</ul>
|پاسخ=ب
|تحلیل=ماده ۸ معیار قانونی امور حاکمیتی را ارائه می‌کند و این تعریف در تفکیک وظایف حاکمیتی از امور و فعالیت‌های قابل واگذاری در چارچوب قانون مدیریت خدمات کشوری اهمیت دارد.
|مستند=ماده ۸ و مواد ۱۳ تا ۲۴ قانون مدیریت خدمات کشوری
|نکته=تشخیص حاکمیتی بودن یک وظیفه باید بر اساس معیارهای قانونی و مقررات اجرایی مرتبط انجام شود، نه صرفاً بر اساس دولتی یا خصوصی بودن مجری.
}}
 
</div>
 
{{شرح ماده
|عنوان=جایگاه امور حاکمیتی در نظام حقوق اداری
|خلاصه=ماده ۸ قانون مدیریت خدمات کشوری امور حاکمیتی را اموری می‌داند که تحقق آنها موجب اقتدار و حاکمیت کشور است، منافع آنها بدون محدودیت شامل همه اقشار جامعه می‌شود و بهره‌مندی از آنها موجب محدودیت برای استفاده دیگران نمی‌شود. ماده سپس هفت گروه مهم از این امور را بیان می‌کند.
|توضیح=ماده ۸ پس از تعریف وزارتخانه، مؤسسه دولتی، مؤسسه یا نهاد عمومی غیردولتی، شرکت دولتی، دستگاه اجرایی، پست سازمانی و کارمند دستگاه اجرایی، مفهوم «امور حاکمیتی» را به عنوان یکی از مفاهیم بنیادین حقوق اداری تعریف می‌کند.
 
این ماده از یک سو یک تعریف کلی ارائه می‌دهد و از سوی دیگر با عبارت «از قبیل» نمونه‌های اصلی امور حاکمیتی را برمی‌شمارد.
 
در نتیجه، فهرست هفت‌گانه ماده ۸ را باید در کنار معیار کلی ابتدای ماده مطالعه کرد. صرف قرار گرفتن یک فعالیت در یکی از حوزه‌های اداری یا اجرایی به تنهایی برای تشخیص ماهیت حاکمیتی آن کافی نیست و باید معیارهای قانونی و مقررات مرتبط نیز بررسی شود.
 
|نکات=
۱. امور حاکمیتی با اقتدار و حاکمیت کشور ارتباط مستقیم دارند.
 
۲. منافع امور حاکمیتی بدون محدودیت شامل همه اقشار جامعه می‌شود.
 
۳. بهره‌مندی یک فرد از خدمات حاکمیتی نباید موجب محدودیت برای استفاده دیگران از آن خدمت شود.
 
۴. سیاستگذاری، برنامه‌ریزی و نظارت از مصادیق صریح امور حاکمیتی هستند.
 
۵. برقراری عدالت و تأمین اجتماعی و بازتوزیع درآمد در زمره امور حاکمیتی قرار دارند.
 
۶. ایجاد فضای سالم برای رقابت و جلوگیری از انحصار و تضییع حقوق مردم از مصادیق ماده ۸ است.
 
۷. رشد و توسعه کشور و رفع فقر و بیکاری در قالب مقرر در بند «د» از مصادیق امور حاکمیتی است.
 
۸. قانونگذاری، امور ثبتی، استقرار نظم و امنیت و اداره امور قضائی در ماده ۸ ذکر شده‌اند.
 
۹. حفظ تمامیت ارضی کشور، آمادگی دفاعی و دفاع ملی از امور حاکمیتی هستند.
 
۱۰. ترویج اخلاق، فرهنگ و مبانی اسلامی و صیانت از هویت ایرانی ـ اسلامی نیز در ماده ۸ آمده است.
 
۱۱. عبارت «از قبیل» نشان می‌دهد فهرست بندهای ماده ۸ در چارچوب معیار کلی تعریف ماده ارائه شده است.
 
۱۲. حاکمیتی بودن یک فعالیت را نباید صرفاً بر اساس دولتی بودن دستگاه مجری یا محل انجام فعالیت نتیجه گرفت.
 
۱۳. تفکیک امور حاکمیتی از امور تصدی‌گری در مقررات اجرایی قانون مدیریت خدمات کشوری نیز مورد توجه قرار گرفته است.
 
۱۴. ماده ۸ با ماده ۲۴ در موضوع واگذاری فعالیت‌ها و امور قابل واگذاری ارتباط مستقیم دارد.
 
۱۵. ماده ۸ با تبصره ۲ ماده ۴۵ در تعیین شاخص‌های مشاغل حاکمیتی نیز ارتباط دارد.
 
۱۶. حاکمیتی بودن «امر» با حاکمیتی بودن «شغل» یک مفهوم کاملاً یکسان نیست و برای تشخیص شغل حاکمیتی باید مقررات خاص مربوط به شاخص‌های مشاغل نیز بررسی شود.
 
۱۷. ماده ۶ نیز از «مشاغل حاکمیتی» در ارتباط با ایجاد پست‌های ثابت سازمانی استفاده می‌کند.
 
۱۸. تشخیص حاکمیتی بودن یک فعالیت می‌تواند در نحوه سازماندهی، استخدام و واگذاری آن اثر داشته باشد.
 
۱۹. امور حاکمیتی را نباید با تمام فعالیت‌های اجرایی دستگاه‌های دولتی مترادف دانست.
 
۲۰. برای تشخیص نهایی وضعیت هر فعالیت باید قانون مدیریت خدمات کشوری، قانون خاص دستگاه و مقررات اجرایی مرتبط در کنار یکدیگر بررسی شوند.
 
|مثال=برای مثال، سیاستگذاری اقتصادی، اجتماعی یا فرهنگی و همچنین نظارت بر اجرای سیاست‌های عمومی، در چارچوب بند «الف» ماده ۸ از مصادیق امور حاکمیتی هستند.
 
همچنین حفظ تمامیت ارضی کشور و دفاع ملی مستقیماً در بند «و» ماده ۸ ذکر شده‌اند.
 
در مقابل، صرف اینکه یک دستگاه اجرایی یک خدمت را ارائه می‌کند، به تنهایی کافی نیست تا آن خدمت را حاکمیتی تلقی کنیم؛ زیرا قانون مدیریت خدمات کشوری میان وظایف حاکمیتی و فعالیت‌ها و امور قابل واگذاری تفکیک ایجاد کرده است.
 
|توجه=در تحلیل ماده ۸ باید میان «امر حاکمیتی»، «شغل حاکمیتی» و «پست سازمانی مربوط به شغل حاکمیتی» تفکیک کرد. ماده ۸ تعریف امور حاکمیتی را ارائه می‌کند، در حالی که مقررات مربوط به مشاغل حاکمیتی، شاخص‌ها و فرآیند تشخیص شغل را به صورت تکمیلی مشخص می‌کنند.
}}
}}


== شرح ماده ۸ ==
<div style="direction:rtl;text-align:right;margin:18px 0;padding-top:8px;border-top:2px solid #d9dfdc;">
 
<h2 style="font-size:18px;color:#405b56;margin:0 0 9px;">
تحلیل حقوقی و تفسیری
</h2>


ماده ۸ یکی از مهم‌ترین مواد فصل نخست قانون مدیریت خدمات کشوری است؛ زیرا مرز مفهومی میان **وظایف حاکمیتی دولت** و سایر وظایف و فعالیت‌های دولت را ترسیم می‌کند.
<div style="font-size:13.5px;color:#455a64;line-height:2;">


قانونگذار در صدر ماده ابتدا یک تعریف کلی ارائه کرده و سپس با عبارت «از قبیل» نمونه‌هایی از امور حاکمیتی را برشمرده است.
<h3>۱. جایگاه ماده ۸ در فصل تعاریف</h3>


برای تحلیل ماده، باید میان دو سطح تفکیک کرد:
ماده ۸ در ادامه زنجیره تعاریف سازمانی و استخدامی قانون مدیریت خدمات کشوری، مفهوم «امور حاکمیتی» را مشخص می‌کند.


# **معیار کلی امور حاکمیتی**؛
این تعریف برای فهم بسیاری از مواد بعدی قانون اهمیت دارد؛ زیرا قانونگذار در مقررات مختلف میان وظایف حاکمیتی و امور قابل واگذاری یا تصدی‌گری تفاوت قائل شده است.
# **مصادیق و حوزه‌های حاکمیتی ذکرشده در بندهای «الف» تا «م».**


بنابراین برای تشخیص یک امر به عنوان حاکمیتی، صرف وجود نام آن در یکی از دستگاه‌های دولتی یا صرف ارائه خدمت توسط دولت کافی نیست؛ بلکه باید ماهیت امر و ارتباط آن با معیارهای مقرر در ماده ۸ بررسی شود.
بنابراین ماده ۸ را نمی‌توان صرفاً یک تعریف نظری دانست؛ این ماده در ساختار اجرایی قانون آثار متعدد دارد.


== تحلیل حقوقی و تفسیری ==
<h3>۲. مفهوم «امور حاکمیتی»</h3>


=== ۱. جایگاه ماده ۸ در فصل تعاریف ===
قانونگذار امور حاکمیتی را بر اساس سه محور اصلی تعریف کرده است: ارتباط با اقتدار و حاکمیت کشور، شمول عمومی منافع و عدم محدودیت بهره‌مندی دیگران.


ماده ۸ بلافاصله پس از تعریف دستگاه اجرایی، پست سازمانی و کارمند دستگاه اجرایی قرار گرفته و یکی از مفاهیم بنیادی قانون مدیریت خدمات کشوری را تعریف می‌کند.
بنابراین برای تحلیل یک فعالیت باید ابتدا بررسی کرد که آیا تحقق آن فعالیت با اقتدار و حاکمیت کشور ارتباط دارد یا خیر و سپس معیارهای مربوط به منفعت عمومی و بهره‌مندی را نیز در نظر گرفت.


مواد ۵ تا ۸ را می‌توان یک زنجیره مفهومی دانست:
<h3>۳. اقتدار و حاکمیت کشور</h3>


* ماده ۵: دستگاه اجرایی چیست؟
عبارت «تحقق آن موجب اقتدار و حاکمیت کشور است» عنصر اصلی تعریف ماده ۸ است.
* ماده ۶: پست سازمانی چیست؟
* ماده ۷: کارمند دستگاه اجرایی کیست؟
* ماده ۸: امور حاکمیتی چیست؟


به همین دلیل، ماده ۸ صرفاً یک تعریف نظری نیست و آثار آن در ساختار تشکیلاتی، استخدام، واگذاری وظایف، ایجاد پست‌های ثابت و سیاست کوچک‌سازی دولت دیده می‌شود.
این عبارت نشان می‌دهد که امور حاکمیتی ناظر به وظایفی هستند که با اعمال اقتدار عمومی، تنظیم روابط عمومی، حفظ نظم عمومی، امنیت، سیاستگذاری و سایر وظایف بنیادین حکومت ارتباط دارند.


=== ۲. تعریف حقوقی امور حاکمیتی ===
<h3>۴. معیار منفعت عمومی</h3>


قانونگذار امور حاکمیتی را اموری می‌داند که تحقق آنها موجب اقتدار و حاکمیت کشور است و منافع آنها بدون محدودیت شامل همه اقشار جامعه می‌شود.
ماده ۸ مقرر می‌کند منافع امور حاکمیتی بدون محدودیت شامل همه اقشار جامعه می‌شود.


بنابراین دو عنصر اساسی در صدر ماده وجود دارد:
این ویژگی، امور حاکمیتی را از بسیاری از فعالیت‌هایی که صرفاً برای گروه خاص یا اشخاص معین انجام می‌شوند متمایز می‌کند.


* ارتباط با اقتدار و حاکمیت کشور؛
<h3>۵. عدم محدودیت بهره‌مندی دیگران</h3>
* برخورداری عمومی و غیرمحدود از منافع.


این دو عنصر باید در کنار یکدیگر تحلیل شوند.
قانونگذار در کنار شمول عمومی منافع، به این نکته نیز اشاره کرده است که بهره‌مندی از خدمات حاکمیتی موجب محدودیت برای استفاده دیگران نمی‌شود.


=== ۳. مفهوم اقتدار و حاکمیت کشور ===
این بخش از تعریف باید در کنار سایر عناصر ماده و با توجه به ماهیت خدمت یا وظیفه مورد بررسی قرار گیرد.


اقتدار و حاکمیت در ماده ۸ صرفاً به معنای قدرت نظامی یا امنیتی نیست.
<h3>۶. عبارت «از قبیل» و ماهیت فهرست مصادیق</h3>


قانونگذار در ادامه ماده، حوزه‌هایی مانند سیاستگذاری اقتصادی، عدالت اجتماعی، قانونگذاری، امور قضایی، محیط زیست، تحقیقات بنیادی، آمار ملی، بهداشت و آموزش عمومی را نیز در شمار امور حاکمیتی آورده است.
ماده ۸ پس از تعریف کلی، با عبارت «از قبیل» وارد بیان مصادیق می‌شود.


در نتیجه، مفهوم حاکمیت در این ماده، مفهومی گسترده و ناظر به اعمال وظایف عمومی دولت است.
از نظر ساختار تقنینی، استفاده از «از قبیل» نشان می‌دهد قانونگذار نمونه‌های مهم را ذکر کرده و تحلیل امور دیگر باید همچنان با معیار کلی ابتدای ماده انجام شود.


=== ۴. معیار منفعت عمومی ===
بنابراین صرف نبودن نام یک فعالیت در بندهای هفت‌گانه، به تنهایی به معنای غیرحاکمیتی بودن آن نیست؛ همان‌گونه که صرف ارتباط ظاهری با یکی از عناوین نیز بدون بررسی دقیق ماهیت فعالیت کافی نیست.


یکی از ویژگی‌های مهم امور حاکمیتی، شمول منافع آنها نسبت به همه اقشار جامعه است.
<h3>۷. سیاستگذاری، برنامه‌ریزی و نظارت</h3>


این ویژگی با خدماتی که صرفاً برای یک شخص، گروه محدود یا مصرف‌کننده مشخص ایجاد می‌شوند تفاوت دارد.
بند «الف» سیاستگذاری، برنامه‌ریزی و نظارت در بخش‌های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی را از مصادیق امور حاکمیتی معرفی می‌کند.


=== ۵. عدم محدودیت در بهره‌مندی ===
این بند نشان می‌دهد نقش دولت در تعیین خط‌مشی عمومی و نظارت کلان، در شمار وظایف حاکمیتی قرار می‌گیرد.


ماده ۸ علاوه بر شمول عمومی منافع، تصریح می‌کند بهره‌مندی یک شخص یا گروه از این نوع خدمات نباید موجب محدودیت استفاده دیگران شود.
<h3>۸. عدالت، تأمین اجتماعی و بازتوزیع درآمد</h3>


این ویژگی، یکی از معیارهای تمایز امور حاکمیتی از بسیاری از خدمات فردی و اقتصادی است.
بند «ب» بر سه حوزه مهم عدالت، تأمین اجتماعی و بازتوزیع درآمد تأکید کرده است.


=== ۶. عبارت «از قبیل» و ماهیت فهرست مصادیق ===
این حوزه‌ها به دلیل ارتباط مستقیم با تنظیم مناسبات عمومی و توزیع حمایت‌ها و منابع در جامعه در زمره مصادیق امور حاکمیتی قرار گرفته‌اند.


قانونگذار پس از تعریف امور حاکمیتی از عبارت «از قبیل» استفاده کرده است.
<h3>۹. رقابت، انحصار و حقوق مردم</h3>


در نتیجه، بندهای «الف» تا «م» را باید نمونه‌های قانونی و مهم امور حاکمیتی دانست، نه اینکه آنها را جدا از تعریف صدر ماده و بدون توجه به سایر مقررات تحلیل کرد.
بند «ج» ایجاد فضای سالم برای رقابت و جلوگیری از انحصار و تضییع حقوق مردم را از امور حاکمیتی دانسته است.


=== ۷. سیاستگذاری، برنامه‌ریزی و نظارت ===
این حکم نشان‌دهنده نقش حاکمیتی دولت در تنظیم و نظارت بر فضای عمومی رقابت و حمایت از حقوق عمومی است.


بند «الف» سیاستگذاری، برنامه‌ریزی و نظارت در بخش‌های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی را در شمار امور حاکمیتی قرار داده است.
<h3>۱۰. رشد و توسعه کشور و رفع فقر و بیکاری</h3>


این بند نشان‌دهنده نقش حاکمیتی دولت در تعیین جهت‌گیری‌ها و نظارت کلان است.
بند «د» فراهم کردن زمینه‌ها و مزیت‌های لازم برای رشد و توسعه کشور و رفع فقر و بیکاری را از مصادیق امور حاکمیتی معرفی کرده است.


=== ۸. عدالت، تأمین اجتماعی و بازتوزیع درآمد ===
این بند نشان می‌دهد سیاست‌های کلان توسعه‌ای و برخی وظایف عمومی در حوزه کاهش فقر و بیکاری در قلمرو حاکمیتی قرار می‌گیرند.


بند «ب» برقراری عدالت، تأمین اجتماعی و بازتوزیع درآمد را از امور حاکمیتی دانسته است.
<h3>۱۱. قانونگذاری، امور ثبتی و نظم و امنیت</h3>


بنابراین سیاست‌های کلان مرتبط با عدالت اجتماعی و تأمین اجتماعی، در چارچوب ماده ۸، بخشی از وظایف حاکمیتی محسوب می‌شوند.
بند «هـ» مجموعه‌ای از وظایف بنیادین عمومی شامل قانونگذاری، امور ثبتی، استقرار نظم و امنیت و اداره امور قضائی را بیان می‌کند.


=== ۹. رقابت، انحصار و حقوق مردم ===
این بند از مهم‌ترین قسمت‌های ماده ۸ در تشخیص حوزه‌های اعمال اقتدار عمومی است.


بند «ج» ایجاد فضای سالم برای رقابت، جلوگیری از انحصار و جلوگیری از تضییع حقوق مردم را از امور حاکمیتی می‌داند.
<h3>۱۲. حفظ تمامیت ارضی و دفاع ملی</h3>


این بند نشان می‌دهد که نقش دولت در تنظیم و تضمین چارچوب رقابت سالم، صرفاً یک فعالیت اقتصادی عادی نیست و جنبه حاکمیتی دارد.
بند «و» حفظ تمامیت ارضی کشور، ایجاد آمادگی دفاعی و دفاع ملی را از امور حاکمیتی می‌داند.


=== ۱۰. رشد و توسعه و مبارزه با فقر و بیکاری ===
این وظایف ارتباط مستقیم با امنیت ملی و حاکمیت سرزمینی کشور دارند و از روشن‌ترین مصادیق امور حاکمیتی هستند.


بند «د» فراهم کردن زمینه‌ها و مزیت‌های لازم برای رشد و توسعه کشور و رفع فقر و بیکاری را در شمار امور حاکمیتی قرار داده است.
<h3>۱۳. ترویج اخلاق و فرهنگ و صیانت از هویت ایرانی ـ اسلامی</h3>


در نتیجه، سیاست‌های عمومی توسعه‌ای و مبارزه با فقر، صرفاً در قلمرو تصدی‌گری اقتصادی دولت قرار نمی‌گیرند.
بند «ز» ترویج اخلاق، فرهنگ و مبانی اسلامی و صیانت از هویت ایرانی ـ اسلامی را نیز در زمره امور حاکمیتی قرار داده است.


=== ۱۱. قانونگذاری، امور ثبتی، نظم و امنیت و امور قضایی ===
این بند بُعد فرهنگی و هویتی مفهوم حاکمیت را در قانون مدیریت خدمات کشوری نشان می‌دهد.


بند «هـ» مجموعه‌ای از بنیادی‌ترین وظایف حاکمیتی را بیان کرده است:
<h3>۱۴. رابطه ماده ۸ با ماده ۶</h3>


* قانونگذاری؛
ماده ۶ در تعریف پست سازمانی مقرر می‌کند پست‌های ثابت صرفاً برای مشاغل حاکمیتی که جنبه استمرار دارند ایجاد خواهند شد.
* امور ثبتی؛
* استقرار نظم و امنیت؛
* اداره امور قضایی.


این موارد مستقیماً با اعمال اقتدار عمومی دولت و حاکمیت قانون ارتباط دارند.
بنابراین تعریف امور حاکمیتی در ماده ۸ یکی از مبانی مهم برای فهم مفهوم «شغل حاکمیتی» در ماده ۶ است.


=== ۱۲. تمامیت ارضی و دفاع ملی ===
با این حال، امر حاکمیتی، شغل حاکمیتی و پست سازمانی سه مفهوم متفاوت‌اند و نباید بدون توجه به مقررات تکمیلی با یکدیگر یکسان تلقی شوند.


بند «و» حفظ تمامیت ارضی کشور، ایجاد آمادگی دفاعی و دفاع ملی را در شمار امور حاکمیتی قرار داده است.
<h3>۱۵. رابطه ماده ۸ با ماده ۲۴</h3>


این حوزه از روشن‌ترین مصادیق اعمال اقتدار عمومی است و قابلیت واگذاری آن تابع محدودیت‌های قانونی خاص خود خواهد بود.
ماده ۲۴ قانون مدیریت خدمات کشوری به واگذاری امور و فعالیت‌های قابل واگذاری و کاهش تصدی‌های دولت مربوط است.


=== ۱۳. اخلاق، فرهنگ و هویت ایرانی ـ اسلامی ===
تبصره ۱ ماده ۲۴ نیز وظایف حاکمیتی موضوع ماده ۸ را از شمول حکم مربوط به کاهش تصدی‌های دولت در امور قابل واگذاری مستثنی می‌کند.


بند «ز» ترویج اخلاق، فرهنگ و مبانی اسلامی و صیانت از هویت ایرانی ـ اسلامی را از امور حاکمیتی می‌داند.
از این جهت، ماده ۸ یکی از مبانی اصلی تفکیک امور قابل واگذاری از وظایف حاکمیتی است.


این بند نشان می‌دهد که مفهوم حاکمیت در ماده ۸ علاوه بر حوزه‌های سیاسی و امنیتی، ابعاد فرهنگی و هویتی را نیز دربر می‌گیرد.
<h3>۱۶. رابطه ماده ۸ با مواد ۱۳ تا ۱۵</h3>


=== ۱۴. اداره امور داخلی و مالیه عمومی ===
مواد ۱۳ تا ۱۵ قانون مدیریت خدمات کشوری در زمینه روش‌های انجام امور و ارائه خدمات، خرید خدمات، مشارکت و استفاده از ظرفیت بخش غیردولتی اهمیت دارند.


بند «ح» اداره امور داخلی، مالیه عمومی، تنظیم روابط کار و روابط خارجی را در شمار امور حاکمیتی قرار داده است.
برای تشخیص اینکه یک فعالیت در چارچوب این مقررات قابلیت واگذاری یا برون‌سپاری دارد یا خیر، ابتدا باید ماهیت آن فعالیت و نسبت آن با امور حاکمیتی مشخص شود.


به ویژه «مالیه عمومی» و «روابط خارجی» از حوزه‌هایی هستند که با اعمال اقتدار و سیاستگذاری عمومی دولت ارتباط مستقیم دارند.
<h3>۱۷. رابطه ماده ۸ با ماده ۴۵</h3>


=== ۱۵. محیط زیست، منابع طبیعی و میراث فرهنگی ===
تبصره ۲ ماده ۴۵ قانون مدیریت خدمات کشوری مبنای تعیین شاخص‌های مشاغل حاکمیتی قرار گرفته است.


بند «ط» حفاظت از محیط زیست، منابع طبیعی و میراث فرهنگی را حاکمیتی دانسته است.
بر همین اساس، مقررات اجرایی مربوط به شاخص‌های تعیین مشاغل حاکمیتی، نوع وظایف واحد سازمانی را با امور حاکمیتی موضوع ماده ۸ مرتبط کرده‌اند.


این حکم نشان می‌دهد که ارزش عمومی و بین‌نسلی این منابع، در تعیین ماهیت حاکمیتی آنها اهمیت دارد.
<h3>۱۸. تفاوت امر حاکمیتی و شغل حاکمیتی</h3>


=== ۱۶. تحقیقات بنیادی، آمار ملی و فضای فرکانس ===
«امر حاکمیتی» ناظر به نوع وظیفه یا فعالیت عمومی است، در حالی که «شغل حاکمیتی» به جایگاه شغلی و وظایفی مربوط می‌شود که بر اساس مقررات مربوط در زمره مشاغل حاکمیتی قرار می‌گیرند.


بند «ی» تحقیقات بنیادی، آمار و اطلاعات ملی و مدیریت فضای فرکانس کشور را در زمره امور حاکمیتی آورده است.
بنابراین نمی‌توان صرفاً از حاکمیتی بودن یک حوزه نتیجه گرفت که تمام مشاغل موجود در تمام واحدهای آن حوزه، بدون بررسی، شغل حاکمیتی محسوب می‌شوند.


این موارد به زیرساخت‌های اطلاعاتی، علمی و ارتباطی کشور مربوط می‌شوند و آثار آنها محدود به یک شخص یا گروه خاص نیست.
<h3>۱۹. معیارهای تشخیص مشاغل حاکمیتی</h3>


=== ۱۷. بهداشت و آموزش عمومی ===
مقررات اجرایی مربوط به شاخص‌های تعیین مشاغل حاکمیتی، علاوه بر نوع وظایف واحد سازمانی، معیارهایی مانند محل جغرافیایی استقرار پست، حساسیت شغل و امکان یا عدم امکان انجام وظایف توسط بخش غیردولتی را مورد توجه قرار داده‌اند.


بند «ک» ارتقای بهداشت و آموزش عمومی، کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها و آفت‌های واگیر و مقابله با حوادث طبیعی و بحران‌های عمومی را حاکمیتی می‌داند.
در نتیجه، تشخیص شغل حاکمیتی یک فرآیند حقوقی و اداری مستقل از تعریف کلی ماده ۸ دارد.


بنابراین حاکمیتی بودن یک امر لزوماً به معنای ارائه مستقیم تمام خدمات مربوط توسط دولت نیست؛ بلکه باید میان وظیفه حاکمیتی و شیوه ارائه خدمت تفکیک کرد.
<h3>۲۰. تفکیک امور حاکمیتی از امور تصدی‌گری</h3>


=== ۱۸. امور موضوع مواد ۹، ۱۰ و ۱۱ ===
یکی از کاربردهای مهم ماده ۸، ایجاد مبنا برای تفکیک امور حاکمیتی از امور تصدی‌گری است.


بند «ل» اهمیت بسیار زیادی در تفسیر ماده ۸ دارد.
در مقررات اجرایی قانون مدیریت خدمات کشوری، دستگاه‌های اجرایی مکلف شده‌اند امور و مشاغل حاکمیتی و تصدی‌گری خود را احصا و بر اساس مقررات مربوط اعلام کنند.


قانونگذار برخی امور مندرج در مواد ۹، ۱۰ و ۱۱ را نیز در شرایط خاص، حاکمیتی محسوب کرده است؛ به ویژه مواردی که در اصول ۲۹ و ۳۰ قانون اساسی مورد اشاره قرار گرفته‌اند و انجام آنها توسط بخش خصوصی، تعاونی یا نهادها و مؤسسات عمومی غیردولتی با تأیید هیأت وزیران امکان‌پذیر نیست.
این تفکیک برای ساماندهی نیروی انسانی، تعیین تکلیف پست‌ها و بررسی امکان واگذاری فعالیت‌ها اهمیت دارد.


بنابراین مرز میان امور حاکمیتی و امور اجتماعی، زیربنایی و اقتصادی همیشه صرفاً بر اساس عنوان یک خدمت تعیین نمی‌شود.
<h3>۲۱. نقش آیین‌نامه ماده ۲۴</h3>


=== ۱۹. سایر موارد قانونی در بند «م» ===
آیین‌نامه اجرایی ماده ۲۴ قانون مدیریت خدمات کشوری، فرآیند احصا و واگذاری تصدی‌های اجتماعی، فرهنگی، خدماتی و زیربنایی را مورد توجه قرار داده است.


بند «م» راه را برای شناسایی سایر امور حاکمیتی که به موجب قانون در این قلمرو قرار می‌گیرند باز گذاشته است.
این آیین‌نامه از مهم‌ترین مقررات اجرایی در کنار ماده ۸ برای فهم مرز میان امور حاکمیتی و امور قابل واگذاری است.


این بند البته مشروط به رعایت سیاست‌های کلی مصوب مقام معظم رهبری و قرار گرفتن امر در قوانین عادی است.
<h3>۲۲. بخشنامه تفکیک مأموریت‌ها و وظایف حاکمیتی از تصدی‌گری</h3>


=== ۲۰. رابطه ماده ۸ با ماده ۶ ===
در مقررات اجرایی شناسنامه قانون، بخشنامه شماره ۱۸۱۸۹/۹۰/۲۰۰ مورخ ۲۴/۷/۱۳۹۰ معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس‌جمهور در خصوص تفکیک مأموریت‌ها و وظایف حاکمیتی از تصدی‌گری و نحوه واگذاری تصدی‌ها نیز گردآوری شده است.


ماده ۶ ایجاد پست‌های ثابت را صرفاً برای مشاغل حاکمیتی که جنبه استمرار دارند مجاز می‌داند.
این بخشنامه از نظر اجرایی برای تبدیل معیارهای کلی ماده ۸ به فرآیند احصا و تفکیک وظایف اهمیت دارد.


بنابراین ماده ۸ در عمل یکی از مبانی مهم برای تشخیص قلمرو مشاغل حاکمیتی و به تبع آن تعیین پست‌های ثابت است.
<h3>۲۳. معیارهای تعیین مشاغل حاکمیتی</h3>


=== ۲۱. رابطه ماده ۸ با ماده ۹ ===
در تصویب‌نامه مربوط به شاخص‌های تعیین مشاغل حاکمیتی، نوع وظایف واحد سازمانی در تطبیق با امور حاکمیتی موضوع ماده ۸، محل جغرافیایی استقرار پست، حساسیت شغل و عدم امکان انجام وظایف پست توسط بخش غیردولتی به عنوان شاخص‌های تعیین مشاغل حاکمیتی مورد توجه قرار گرفته است.


ماده ۹ امور اجتماعی، فرهنگی و خدماتی را تعریف می‌کند.
بنابراین ماده ۸ مبنای مفهومی این تشخیص است و مقررات اجرایی، معیارهای عملی آن را تکمیل می‌کنند.


در نتیجه، برای تشخیص ماهیت یک وظیفه باید میان معیارهای ماده ۸ و تعریف ماده ۹ مقایسه صورت گیرد.
<h3>۲۴. امور حاکمیتی و واگذاری به بخش غیردولتی</h3>


برخی حوزه‌ها مانند آموزش و بهداشت می‌توانند در شرایط مختلف، از منظر نوع وظیفه و سطح مداخله دولت، نیازمند تفکیک میان وظیفه حاکمیتی و شیوه ارائه خدمت باشند.
اصل تفکیک حاکمیتی و تصدی‌گری به این معنا نیست که هر فعالیتی که دولت انجام می‌دهد غیرقابل واگذاری است.


=== ۲۲. رابطه ماده ۸ با ماده ۱۰ ===
باید ابتدا ماهیت فعالیت مشخص شود. وظایف حاکمیتی موضوع ماده ۸ از امور قابل واگذاری تفکیک می‌شوند و فعالیت‌های قابل واگذاری در چارچوب مواد مربوط و مقررات اجرایی مورد بررسی قرار می‌گیرند.


ماده ۱۰ امور زیربنایی را تعریف می‌کند.
<h3>۲۵. امور حاکمیتی و استخدام رسمی</h3>


وجود یک پروژه زیربنایی لزوماً به معنای حاکمیتی بودن تمام فعالیت‌های اجرایی مربوط به آن نیست؛ باید میان سیاستگذاری، تنظیم‌گری و اعمال حاکمیت از یک سو و اجرای اقتصادی و عملیاتی از سوی دیگر تفکیک کرد.
رابطه ماده ۸ با استخدام رسمی به صورت غیرمستقیم و از طریق مقررات مربوط به مشاغل حاکمیتی برقرار می‌شود.


=== ۲۳. رابطه ماده ۸ با ماده ۱۱ ===
ماده ۶، ماده ۴۵ و مقررات اجرایی مربوط به تعیین مشاغل حاکمیتی، این ارتباط را تکمیل می‌کنند.


ماده ۱۱ امور اقتصادی را تعریف می‌کند و دولت را در این حوزه، متصدی اداره و بهره‌برداری از اموال جامعه معرفی می‌کند.
بنابراین صرف انجام خدمت در یک دستگاه دولتی، بدون احراز شرایط قانونی شغل، برای نتیجه‌گیری درباره وضعیت استخدامی کافی نیست.


این تفکیک برای سیاست واگذاری امور تصدی‌گرانه و کوچک‌سازی دولت اهمیت اساسی دارد.
<h3>۲۶. امور حاکمیتی و ساختار سازمانی</h3>


=== ۲۴. رابطه ماده ۸ با ماده ۲۹ ===
تشخیص حاکمیتی بودن وظایف می‌تواند در طراحی ساختار سازمانی دستگاه‌ها نیز اثرگذار باشد.


ماده ۲۹ درباره ساختار سازمانی دستگاه‌های اجرایی و سقف پست‌های سازمانی است.
به همین دلیل مقررات ساختار سازمانی، تشکیلات تفصیلی و ضوابط ایجاد پست‌های سازمانی باید در کنار ماده ۸ و مقررات مربوط به مشاغل حاکمیتی بررسی شوند.


تشخیص امور و مشاغل حاکمیتی در طراحی ساختار سازمانی و تعیین پست‌های دستگاه‌های اجرایی اثر مستقیم دارد.
<h3>۲۷. خطای رایج؛ یکی دانستن «دولتی» و «حاکمیتی»</h3>


=== ۲۵. رابطه ماده ۸ با ماده ۴۵ ===
یکی از خطاهای رایج آن است که هر فعالیتی که توسط یک دستگاه دولتی انجام می‌شود، حاکمیتی تلقی شود.


ماده ۴۵ قانون مدیریت خدمات کشوری، استخدام رسمی و پیمانی را تنظیم می‌کند.
ماده ۸ چنین قاعده‌ای مقرر نکرده است. معیار، ماهیت قانونی وظیفه و انطباق آن با تعریف و مصادیق ماده ۸ و مقررات تکمیلی است.


از آنجا که پست‌های ثابت برای مشاغل حاکمیتی دارای استمرار ایجاد می‌شوند، تشخیص ماهیت حاکمیتی شغل در نظام استخدامی نیز اهمیت پیدا می‌کند.
<h3>۲۸. خطای رایج؛ یکی دانستن «حاکمیتی» و «غیرقابل واگذاری» بدون بررسی مقررات</h3>


=== ۲۶. رابطه ماده ۸ با ماده ۵۱ ===
حاکمیتی بودن یک وظیفه باید بر اساس قانون و مقررات مربوط احراز شود.


در سیاست‌گذاری استخدامی، ماده ۵۱ با کاهش تعداد کارکنان در امور غیرحاکمیتی ارتباط دارد و وظایف حاکمیتی موضوع ماده ۸ را از شمول این حکم مستثنی می‌کند.
برای تصمیم درباره واگذاری یا عدم واگذاری نیز باید علاوه بر ماده ۸، مواد ۱۳ تا ۲۴ و آیین‌نامه‌ها و دستورالعمل‌های مرتبط بررسی شوند.


این ارتباط نشان می‌دهد که تفکیک حاکمیتی و غیرحاکمیتی فقط یک تقسیم‌بندی نظری نیست و آثار مستقیم استخدامی و بودجه‌ای دارد.
<h3>۲۹. معیار عملی تشخیص امر حاکمیتی</h3>


=== ۲۷. امور حاکمیتی با «خدمت دولتی» یکسان نیست ===
برای تحلیل یک فعالیت می‌توان مراحل زیر را دنبال کرد:


هر خدمتی که توسط دولت ارائه می‌شود لزوماً حاکمیتی نیست.
۱. ماهیت و هدف اصلی فعالیت مشخص شود.


همچنین ممکن است دولت در برخی حوزه‌ها نقش سیاستگذار، تنظیم‌گر و ناظر داشته باشد، در حالی که عملیات اجرایی خدمت توسط بخش غیردولتی انجام شود.
۲. بررسی شود که تحقق فعالیت موجب اقتدار و حاکمیت کشور می‌شود یا خیر.


بنابراین باید میان **ماهیت وظیفه** و **شیوه ارائه خدمت** تفاوت گذاشت.
۳. میزان و نوع منفعت عمومی آن بررسی شود.


=== ۲۸. امور حاکمیتی با «مشاغل حاکمیتی» یکسان نیست ===
۴. معیار عدم محدودیت بهره‌مندی دیگران در ابتدای ماده ۸ مورد توجه قرار گیرد.


ماده ۸ درباره «امور» صحبت می‌کند؛ در حالی که در مقررات استخدامی و تشکیلاتی، «شغل حاکمیتی» یا «پست حاکمیتی» مطرح می‌شود.
۵. فعالیت با مصادیق هفت‌گانه ماده ۸ تطبیق داده شود.


تبدیل یک وظیفه حاکمیتی به فهرست مشخص مشاغل و پست‌های حاکمیتی، نیازمند اعمال ضوابط تشکیلاتی و مقررات اجرایی مرتبط است.
۶. مواد مرتبط قانون، به‌ویژه مواد ۶، ۱۳ تا ۲۴ و ۴۵ بررسی شوند.


=== ۲۹. معیارهای تشخیص مشاغل حاکمیتی در مقررات اجرایی ===
۷. مقررات اجرایی مربوط به احصای امور و مشاغل حاکمیتی مطالعه شود.


شناسنامه قانون در مجموعه مقررات اداری و استخدامی، مقررات مستقلی را درباره تعیین و احصای مشاغل حاکمیتی و تفکیک آن از مشاغل تصدی‌گری آورده است.
۸. در نهایت قانون خاص دستگاه و مقررات اختصاصی آن نیز بررسی شود.


بر اساس این مقررات، دستگاه‌های اجرایی مکلف به احصای امور و مشاغل حاکمیتی و تصدی‌گری خود و اعلام آنها به مرجع ذی‌صلاح بوده‌اند.
<h3>۳۰. جمع‌بندی معیار حقوقی ماده ۸</h3>


همچنین در مقررات مربوط، برخی پست‌های واحدهای عملیاتی و تقسیمات کشوری، با توجه به ماهیت وظایف آنها، در چارچوب معیارهای مقرر بررسی می‌شوند.
ماده ۸ یک تعریف ترکیبی ارائه می‌کند که در آن اقتدار و حاکمیت کشور، شمول عمومی منافع و عدم محدودیت بهره‌مندی دیگران عناصر مهم هستند.


=== ۳۰. معیارهای تشخیص در ساختارهای عملیاتی ===
مصادیق هفت‌گانه نیز حوزه‌های اصلی این تعریف را روشن می‌کنند.


در مقررات اجرایی مرتبط با تعیین مشاغل حاکمیتی، میان ماهیت وظیفه واحد، نوع فعالیت، قابلیت واگذاری و شرایط خاص امنیتی یا ضرورت‌های اجتناب‌ناپذیر تفکیک شده است.
از این رو، بهترین روش تفسیر ماده ۸، جمع میان معیار کلی ابتدای ماده، مصادیق ذکرشده و مقررات تکمیلی مربوط به واگذاری و مشاغل حاکمیتی است.


بنابراین تشخیص شغل حاکمیتی باید بر مبنای ساختار مصوب و مقررات اختصاصی صورت گیرد، نه صرفاً عنوان شغلی.
</div>
</div>


=== ۳۱. امور حاکمیتی و واگذاری به بخش غیردولتی ===
<div style="direction:rtl;text-align:right;margin:18px 0;padding-top:8px;border-top:2px solid #d9dfdc;">


یکی از مهم‌ترین کارکردهای ماده ۸، تعیین مرز میان وظایفی است که دولت باید به عنوان حاکمیت حفظ کند و فعالیت‌هایی که امکان واگذاری آنها به بخش غیردولتی وجود دارد.
<h2 style="font-size:18px;color:#405b56;margin:0 0 9px;">
مبانی و فلسفه حکم
</h2>


ماده ۸ باید در این زمینه در کنار مقررات فصل دوم قانون درباره واگذاری امور و فعالیت‌ها مطالعه شود.
<div style="font-size:13.5px;color:#455a64;line-height:2;">


=== ۳۲. امور حاکمیتی و کوچک‌سازی دولت ===
ماده ۸ در نظام حقوق اداری وظیفه مهمی در تعیین قلمرو مسئولیت‌های حاکمیتی دولت دارد.


تفکیک امور حاکمیتی از امور تصدی‌گری، یکی از مبانی کوچک‌سازی دولت است.
نخستین فلسفه حکم، تفکیک وظایفی است که مستقیماً با اقتدار عمومی، حاکمیت، امنیت، عدالت و تنظیم امور عمومی ارتباط دارند از فعالیت‌هایی که ماهیت تصدی‌گری یا خدماتی دارند و قانون برای آنها سازوکارهای دیگری پیش‌بینی کرده است.


در این الگو، دولت به جای تصدی مستقیم تمام فعالیت‌ها، بر سیاستگذاری، تنظیم‌گری، نظارت و وظایف حاکمیتی تمرکز می‌کند و فعالیت‌های قابل واگذاری به بخش غیردولتی را در چارچوب قانون واگذار می‌کند.
دومین هدف، ایجاد معیار حقوقی برای تشخیص وظایف حاکمیتی است. بدون چنین معیاری، مرز میان وظایف حاکمیتی و فعالیت‌های قابل واگذاری می‌توانست مبهم باشد.


=== ۳۳. امور حاکمیتی و استخدام رسمی ===
سومین کارکرد ماده، فراهم کردن مبنای لازم برای مقررات استخدامی و سازمانی بعدی است. ماده ۶ در خصوص پست‌های ثابت، ماده ۴۵ در خصوص مشاغل حاکمیتی و ماده ۲۴ در خصوص تفکیک امور قابل واگذاری، همگی به نحوی با مفهوم ماده ۸ مرتبط می‌شوند.


ارتباط ماده ۸ با ماده ۶ و ماده ۴۵ موجب می‌شود تشخیص مشاغل حاکمیتی در برخی تصمیمات استخدامی، به ویژه ایجاد پست‌های ثابت و استخدام رسمی، اهمیت پیدا کند.
همچنین ماده ۸ با شناسایی حوزه‌هایی مانند عدالت، تأمین اجتماعی، نظم و امنیت، دفاع ملی و صیانت از هویت ایرانی ـ اسلامی، بخشی از وظایف بنیادین دولت را در سطح قانون تعریف می‌کند.


با این حال، صرف حاکمیتی بودن یک وظیفه به معنای آن نیست که هر شخص شاغل در آن حوزه بدون رعایت مقررات استخدامی، خودبه‌خود مستخدم رسمی محسوب شود.
از این جهت، ماده ۸ را باید یکی از حلقه‌های اصلی اتصال میان «تعریف وظایف دولت»، «ساختار سازمانی دولت»، «نظام استخدامی» و «واگذاری فعالیت‌ها» دانست.


=== ۳۴. امور حاکمیتی و نیروهای قراردادی ===
</div>
</div>


نوع رابطه استخدامی باید مستقل از ماهیت وظیفه تحلیل شود.
<div style="direction:rtl;text-align:right;margin:18px 0;padding-top:8px;border-top:2px solid #d9dfdc;">


ممکن است یک دستگاه برای انجام امور خود از قالب‌های مختلف قانونی نیروی انسانی استفاده کند؛ اما تشخیص اینکه چه پست یا شغلی حاکمیتی است، تابع ضوابط تشکیلاتی و استخدامی مربوط است.
<h2 style="font-size:18px;color:#405b56;margin:0 0 9px;">
پیشینه تقنینی ماده ۸
</h2>


=== ۳۵. تفاوت «حاکمیتی بودن امر» با «غیرقابل واگذاری بودن مطلق» ===
<div style="font-size:13px;color:#455a64;line-height:2;">


نباید از ماده ۸ نتیجه گرفت که هر فعالیت مرتبط با یک امر حاکمیتی، در همه سطوح و با هر شیوه‌ای الزاماً باید توسط کارمند دولت انجام شود.
<div style="border:1px solid #e1e7e5;border-right:4px solid #527d77;border-radius:8px;padding:9px 11px;margin:7px 0;background:#fafcfb;">


وظیفه حاکمیتی دولت ممکن است شامل سیاستگذاری، تنظیم‌گری، نظارت یا اعمال اقتدار باشد، در حالی که برخی عملیات اجرایی مرتبط، در صورت وجود مجوز قانونی، قابل واگذاری باشند.
<strong>۱. شکل‌گیری مفهوم وظایف حاکمیتی در نظام اداری</strong><br>


=== ۳۶. امور حاکمیتی و بخش خصوصی ===
مفهوم تفکیک وظایف حاکمیتی از امور اجرایی و تصدی‌گری پیش از قانون مدیریت خدمات کشوری نیز در ادبیات و مقررات اداری وجود داشت؛ اما قانون مدیریت خدمات کشوری این مفهوم را در قالب یک تعریف صریح و منسجم در ماده ۸ وارد ساختار قانون کرد.


ماده ۸ به طور کلی بخش خصوصی را از هرگونه فعالیت مرتبط با حوزه‌های حاکمیتی منع نکرده است.
</div>


آنچه اهمیت دارد تفکیک میان **اعمال حاکمیت و مسئولیت نهایی دولت** از **ارائه یا اجرای برخی خدمات و عملیات** است.
<div style="border:1px solid #e1e7e5;border-right:4px solid #8064a2;border-radius:8px;padding:9px 11px;margin:7px 0;background:#fbfafc;">


=== ۳۷. امور حاکمیتی و حقوق مردم ===
<strong>۲. تصویب قانون مدیریت خدمات کشوری ـ ۱۳۸۶</strong><br>


بخش مهمی از ماده ۸ مستقیماً با حمایت از حقوق عمومی ارتباط دارد؛ از جمله جلوگیری از انحصار، جلوگیری از تضییع حقوق مردم، عدالت، امنیت، محیط زیست و تأمین اجتماعی.
ماده ۸ قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب ۱۳۸۶، تعریف قانونی امور حاکمیتی و مجموعه‌ای از مصادیق آن را مقرر کرد و این مفهوم را در مواد بعدی قانون نیز به کار گرفت.


=== ۳۸. امور حاکمیتی و بحران‌های عمومی ===
</div>


بند «ک» مقابله و کاهش آثار حوادث طبیعی و بحران‌های عمومی را نیز در زمره امور حاکمیتی قرار داده است.
<div style="border:1px solid #e1e7e5;border-right:4px solid #527d77;border-radius:8px;padding:9px 11px;margin:7px 0;background:#fafcfb;">


این حکم اهمیت نقش دولت در مدیریت بحران‌های فراگیر را نشان می‌دهد.
<strong>۳. آیین‌نامه اجرایی ماده ۲۴</strong><br>


=== ۳۹. امور حاکمیتی و داده‌های ملی ===
در ادامه اجرای قانون، آیین‌نامه اجرایی ماده ۲۴ سازوکار احصا و واگذاری تصدی‌های اجتماعی، فرهنگی، خدماتی و زیربنایی را مورد توجه قرار داد و ارتباط عملی میان وظایف حاکمیتی و فعالیت‌های قابل واگذاری را روشن‌تر کرد.


آمار و اطلاعات ملی و مدیریت فضای فرکانس در بند «ی» نشان می‌دهد که مفهوم حاکمیت در قانون صرفاً به اعمال قدرت سنتی محدود نیست و زیرساخت‌های اطلاعاتی و ارتباطی را نیز در بر می‌گیرد.
</div>


=== ۴۰. خطاهای رایج در تفسیر ماده ۸ ===
<div style="border:1px solid #e1e7e5;border-right:4px solid #8064a2;border-radius:8px;padding:9px 11px;margin:7px 0;background:#fbfafc;">


مهم‌ترین خطاها عبارت‌اند از:
<strong>۴. ضوابط تعیین مشاغل حاکمیتی</strong><br>


* یکی دانستن تمام خدمات دولتی با امور حاکمیتی؛
در اجرای تبصره ۲ ماده ۴۵، تصویب‌نامه مربوط به شاخص‌های تعیین مشاغل حاکمیتی، نوع وظایف واحد سازمانی را با امور حاکمیتی موضوع ماده ۸ مرتبط کرد و شاخص‌های تکمیلی برای تشخیص مشاغل حاکمیتی مقرر نمود.
* محدود کردن امور حاکمیتی به امور نظامی و امنیتی؛
* تصور اینکه هر امر حاکمیتی مطلقاً قابل واگذاری به هیچ شخصی نیست؛
* بی‌توجهی به صدر ماده و تمرکز صرف بر فهرست بندها؛
* یکی دانستن «امر حاکمیتی» با «شغل حاکمیتی»؛
* تصور اینکه حاکمیتی بودن یک وظیفه به تنهایی موجب استخدام رسمی شخص می‌شود؛
* نادیده گرفتن مواد ۹، ۱۰ و ۱۱؛
* بی‌توجهی به مقررات اجرایی تعیین مشاغل حاکمیتی.


== مبانی و فلسفه حکم ==
</div>


=== ۱. حفظ اقتدار و حاکمیت عمومی ===
<div style="border:1px solid #e1e7e5;border-right:4px solid #527d77;border-radius:8px;padding:9px 11px;margin:7px 0;background:#fafcfb;">


نخستین فلسفه ماده ۸، حفظ وظایفی است که مستقیماً با اقتدار عمومی و حاکمیت کشور ارتباط دارند.
<strong>۵. تفکیک مأموریت‌ها و وظایف حاکمیتی از تصدی‌گری</strong><br>


=== ۲. تضمین منافع عمومی ===
در مقررات اجرایی بعدی، از جمله بخشنامه شماره ۱۸۱۸۹/۹۰/۲۰۰ مورخ ۲۴/۷/۱۳۹۰، دستگاه‌های اجرایی مکلف به احصا و تفکیک مأموریت‌ها و وظایف حاکمیتی از تصدی‌گری شدند.


امور حاکمیتی به حوزه‌هایی مربوط می‌شوند که منافع آنها به صورت عمومی و گسترده به جامعه تعلق دارد.
</div>


=== ۳. تفکیک نقش دولت از تصدی‌گری ===
<div style="border:1px solid #e1e7e5;border-right:4px solid #8064a2;border-radius:8px;padding:9px 11px;margin:7px 0;background:#fbfafc;">


ماده ۸ در کنار مواد ۹، ۱۰ و ۱۱ زمینه تفکیک وظایف دولت و جلوگیری از ورود غیرضروری دولت به فعالیت‌های تصدی‌گرانه را فراهم می‌کند.
<strong>۶. اصلاح مقررات شاخص‌های مشاغل حاکمیتی</strong><br>


=== ۴. تمرکز دولت بر سیاستگذاری و تنظیم‌گری ===
در سال ۱۳۹۰ بخشی از ضوابط تعیین مشاغل حاکمیتی اصلاح شد و مقررات مربوط به تشخیص مشاغل حاکمیتی در واحدهای سازمانی مستقر در واحدهای تقسیمات کشوری نیز توسعه یافت.
 
</div>


یکی از آثار مهم تفکیک امور حاکمیتی، حرکت دولت از تصدی مستقیم به سمت سیاستگذاری، تنظیم‌گری، نظارت و اعمال حاکمیت است.
<div style="border:1px solid #e1e7e5;border-right:4px solid #527d77;border-radius:8px;padding:9px 11px;margin:7px 0;background:#fafcfb;">


=== ۵. حمایت از حقوق عمومی ===
<strong>۷. استمرار مفهوم امور حاکمیتی در مقررات بعدی</strong><br>


حفاظت از حقوق مردم، جلوگیری از انحصار، تأمین عدالت و حفظ محیط زیست از جمله حوزه‌هایی هستند که ماده ۸ آنها را در قلمرو مسئولیت‌های حاکمیتی قرار داده است.
در مقررات و برنامه‌های توسعه و همچنین مقررات اداری و استخدامی بعدی، تفکیک امور حاکمیتی از امور تصدی‌گری همچنان به عنوان یکی از مبانی سازماندهی وظایف دولت مورد استفاده قرار گرفته است.


=== ۶. حفظ امنیت و تمامیت ارضی ===
</div>


دفاع ملی، آمادگی دفاعی، نظم و امنیت از وظایفی هستند که ارتباط مستقیم با حاکمیت ملی دارند.
</div>
</div>


=== ۷. جلوگیری از توسعه بی‌ضابطه دولت ===
<div style="direction:rtl;text-align:right;margin:18px 0;padding-top:8px;border-top:2px solid #d9dfdc;">


با تفکیک امور حاکمیتی از امور تصدی‌گرانه، امکان تمرکز نیروی انسانی و منابع دولت بر وظایف اصلی و واگذاری امور قابل واگذاری فراهم می‌شود.
<h2 style="font-size:18px;color:#405b56;margin:0 0 9px;">
مبانی و مستندات قانونی
</h2>


=== ۸. ایجاد مبنای حقوقی برای ساختار سازمانی و استخدام ===
<div style="font-size:13.5px;color:#455a64;line-height:2;">


ماده ۸ در کنار مواد ۶، ۲۹، ۴۵ و ۵۱ به دولت امکان می‌دهد ساختار سازمانی، پست‌های ثابت و سیاست‌های استخدامی را بر مبنای ماهیت وظایف تنظیم کند.
* [[ماده ۶ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۶ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>پست سازمانی و مشاغل حاکمیتی</strong>


== پیشینه تقنینی ماده ۸ ==
* [[ماده ۷ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۷ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>تعریف کارمند دستگاه اجرایی</strong>


مفهوم تفکیک وظایف حاکمیتی و تصدی‌گری دولت پیش از قانون مدیریت خدمات کشوری نیز در قوانین برنامه‌ای و اداری کشور سابقه داشته است.
* [[ماده ۱۳ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۱۳ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>روش‌های انجام وظایف و ارائه خدمات دولت</strong>


در قانون مدیریت خدمات کشوری، این مفهوم با قرار گرفتن در فصل نخست قانون و در کنار تعریف امور اجتماعی، فرهنگی و خدماتی، امور زیربنایی و امور اقتصادی، صورت‌بندی منسجم‌تری پیدا کرد.
* [[ماده ۱۴ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۱۴ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>استفاده از ظرفیت بخش غیردولتی</strong>


ماده ۸ علاوه بر ارائه معیار کلی، مصادیق گسترده‌ای از وظایف حاکمیتی را بیان کرده و سپس در مواد بعدی، سایر دسته‌های اصلی وظایف دولت تعریف شده‌اند.
* [[ماده ۱۵ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۱۵ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>روش‌های اجرایی و ارائه خدمات</strong>


پس از تصویب قانون، مقررات اجرایی و تشکیلاتی متعددی درباره احصای امور و مشاغل حاکمیتی، تفکیک آنها از امور تصدی‌گری و تعیین شرایط ایجاد پست‌های مرتبط تصویب و ابلاغ شده است.
* [[ماده ۲۴ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۲۴ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>واگذاری تصدی‌ها و استثنای وظایف حاکمیتی</strong>


در مجموعه مقررات شناسنامه قانون، از جمله **تصویب‌نامه شماره ۱۶۳۴۵۷/ت۴۴۹۱۳ک مورخ ۲۲/۷/۱۳۸۹ درباره شاخص‌های تعیین مشاغل حاکمیتی** و اصلاحات بعدی آن، ضوابط اجرایی این تفکیک تشریح شده است.
* [[ماده ۲۹ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۲۹ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>ساختار سازمانی دستگاه‌های اجرایی</strong>


همچنین در مقررات بعدی، موضوع اعلام مشاغل حاکمیتی دستگاه‌ها و ارتباط آن با مجوز استخدام رسمی و تبدیل وضعیت کارکنان پیمانی مورد توجه قرار گرفته است.
* [[ماده ۴۵ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۴۵ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>ورود به خدمت و مشاغل حاکمیتی</strong>


== مبانی و مستندات قانونی ==
* [[ماده ۵۴ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۵۴ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>انتصاب و مدیریت</strong>


=== قانون مدیریت خدمات کشوری ===
* [[ماده ۱۱۷ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۱۱۷ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>شمول و استثنائات قانون</strong>


* [[ماده ۵ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۵ ـ دستگاه اجرایی]]
* [[ماده ۱۲۷ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۱۲۷ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>قوانین و مقررات مغایر</strong>
* [[ماده ۶ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۶ ـ پست سازمانی]]
* [[ماده ۷ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۷ ـ کارمند دستگاه اجرایی]]
* [[ماده ۸ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۸ ـ امور حاکمیتی]]
* [[ماده ۹ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۹ ـ امور اجتماعی، فرهنگی و خدماتی]]
* [[ماده ۱۰ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۱۰ ـ امور زیربنایی]]
* [[ماده ۱۱ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۱۱ ـ امور اقتصادی]]
* [[ماده ۲۱ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۲۱ ـ واگذاری وظایف و امور]]
* [[ماده ۲۹ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۲۹ ـ ساختار سازمانی و پست‌ها]]
* [[ماده ۳۲ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۳۲ ـ به‌کارگیری نیروی انسانی]]
* [[ماده ۴۵ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۴۵ ـ استخدام رسمی و پیمانی]]
* [[ماده ۴۸ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۴۸ ـ تبدیل وضعیت و شرایط مرتبط با استخدام]]
* [[ماده ۵۱ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۵۱ ـ مجوزهای استخدامی و امور غیرحاکمیتی]]
* [[ماده ۱۱۷ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۱۱۷ ـ موارد عدم شمول]]
* [[ماده ۱۲۷ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۱۲۷ ـ نسخ قوانین و مقررات مغایر]]


=== قانون اساسی ===
* [https://shenasname.ir/laws/52-قانون-مدیریت-خدمات-کشوری#ماده-8 متن ماده ۸ قانون مدیریت خدمات کشوری در شناسنامه قانون]


* اصل ۲۹ قانون اساسی ـ تأمین اجتماعی
* [https://shenasname.ir/laws/24333-قانون-مدیریت-خدمات کتاب قانون مدیریت خدمات کشوری به همراه بخشنامه‌ها و آیین‌نامه‌های اجرایی ـ شناسنامه قانون]
* اصل ۳۰ قانون اساسی ـ آموزش و پرورش
* اصل ۴۳ قانون اساسی ـ تأمین نیازهای اساسی
* اصل ۵۰ قانون اساسی ـ حفاظت از محیط زیست
* اصول مرتبط با حاکمیت، دفاع ملی، امنیت عمومی و اعمال اقتدار عمومی


=== مقررات اجرایی مرتبط با امور و مشاغل حاکمیتی ===
* [https://shenasname.ir/wp-content/uploads/2024/07/مقررات-اداری-و-استخدامی-مرداد-1403.pdf مجموعه تنقیحی مقررات اداری و استخدامی ـ شناسنامه قانون]


* تصویب‌نامه شماره ۱۶۳۴۵۷/ت۴۴۹۱۳ک مورخ ۲۲/۷/۱۳۸۹ درباره شاخص‌های تعیین مشاغل حاکمیتی.
* [https://shenasname.ir/wp-content/uploads/2022/08/قوانین-و-مقررات-اداری-و-استخدامی-v2.pdf مجموعه قوانین و مقررات اداری و استخدامی ـ شناسنامه قانون]
* تصویب‌نامه شماره ۲۴۸۱۹۷/ت۴۴۹۱۳ک مورخ ۱۶/۱۲/۱۳۹۰ در خصوص اصلاح ضوابط تعیین مشاغل حاکمیتی.
* مقررات مربوط به احصای امور و مشاغل حاکمیتی و تصدی‌گری دستگاه‌های اجرایی.
* مقررات مرتبط با اعلام مشاغل حاکمیتی دستگاه‌های اجرایی و ارتباط آن با مجوزهای استخدامی.
* مقررات تشکیلاتی موضوع ماده ۲۹ قانون مدیریت خدمات کشوری.


=== منابع اصلی شناسنامه قانون ===
* [https://shenasname.ir/wp-content/uploads/2021/10/edari-law.pdf مقررات اداری ـ شناسنامه قانون؛ شامل بخشنامه تفکیک مأموریت‌ها و وظایف حاکمیتی از تصدی‌گری]


* [https://shenasname.ir/laws/52-قانون-مدیریت-خدمات-کشوری قانون مدیریت خدمات کشوری ـ شناسنامه قانون]
* [https://shenasname.ir/laws/24333-قانون-مدیریت-خدمات قانون مدیریت خدمات کشوری به همراه بخشنامه‌ها و آیین‌نامه‌های اجرایی ـ شناسنامه قانون]
* [https://shenasname.ir/wp-content/uploads/2024/07/مقررات-اداری-و-استخدامی-مرداد-1403.pdf مجموعه تنقیحی قوانین و مقررات اداری و استخدامی ـ شناسنامه قانون]
* [https://shenasname.ir/wp-content/uploads/2022/08/قوانین-و-مقررات-اداری-و-استخدامی-v2.pdf قوانین و مقررات اداری و استخدامی ـ شناسنامه قانون]
* [https://shenasname.ir/wp-content/uploads/2022/11/قوانین-و-مقررات-کاربردی-استخدامی.pdf مجموعه قوانین و مقررات کاربردی استخدامی ـ شناسنامه قانون]
* [https://shenasname.ir/wp-content/uploads/2022/11/قوانین-و-مقررات-کاربردی-استخدامی.pdf مجموعه قوانین و مقررات کاربردی استخدامی ـ شناسنامه قانون]


== مصادیق عملی و سوابق اجرایی ==
</div>
</div>


=== ۱. سیاستگذاری اقتصادی ===
<div style="direction:rtl;text-align:right;margin:18px 0;padding-top:8px;border-top:2px solid #d9dfdc;">


تعیین سیاست‌های کلان اقتصادی و نظارت بر اجرای آنها، در حدود مقرر در قانون، نمونه‌ای از وظایف حاکمیتی است.
<h2 style="font-size:18px;color:#405b56;margin:0 0 9px;">
مصادیق عملی و سوابق اجرایی
</h2>


=== ۲. سیاستگذاری اجتماعی و فرهنگی ===
<div style="font-size:13px;color:#455a64;line-height:2;">


تعیین سیاست‌های عمومی و تنظیم‌گری کلان در حوزه‌های اجتماعی و فرهنگی نیز در بند «الف» ماده ۸ قرار گرفته است.
<strong>۱. سیاستگذاری و برنامه‌ریزی عمومی</strong><br>


=== ۳. نظارت بر بازار و جلوگیری از انحصار ===
سیاستگذاری، برنامه‌ریزی و نظارت در حوزه‌های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی از مصادیق صریح بند «الف» ماده ۸ هستند.


ایجاد فضای سالم رقابت و جلوگیری از انحصار و تضییع حقوق مردم، مصداق روشن نقش حاکمیتی دولت است.
در این موارد، نقش دولت صرفاً ارائه یک خدمت عادی نیست؛ بلکه تنظیم خط‌مشی و نظارت عمومی در حوزه مربوط مورد نظر قانونگذار است.


=== ۴. تأمین اجتماعی و بازتوزیع درآمد ===
<br><br>


سیاست‌های کلان تأمین اجتماعی و بازتوزیع درآمد در چارچوب بند «ب» ماده ۸ قرار می‌گیرند.
<strong>۲. برقراری عدالت و تأمین اجتماعی</strong><br>


=== ۵. قانونگذاری و امور قضایی ===
برقراری عدالت، تأمین اجتماعی و بازتوزیع درآمد در بند «ب» ماده ۸ به عنوان امور حاکمیتی شناسایی شده‌اند.


قانونگذاری، استقرار نظم و امنیت و اداره امور قضایی از صریح‌ترین مصادیق امور حاکمیتی هستند.
این حوزه‌ها به دلیل ارتباط مستقیم با سیاست‌های عمومی و منافع عمومی جامعه در قلمرو حاکمیتی قرار گرفته‌اند.


=== ۶. دفاع ملی ===
<br><br>


حفظ تمامیت ارضی و دفاع ملی از مصادیق اصلی حاکمیت عمومی محسوب می‌شوند.
<strong>۳. جلوگیری از انحصار و تضییع حقوق مردم</strong><br>


=== ۷. حفاظت از محیط زیست ===
ایجاد فضای سالم برای رقابت و جلوگیری از انحصار و تضییع حقوق مردم از مصادیق بند «ج» ماده ۸ است.


حفاظت از محیط زیست و منابع طبیعی به دلیل آثار عمومی و بین‌نسلی در ماده ۸ قرار گرفته است.
بنابراین تنظیم فضای رقابتی و حمایت از حقوق عمومی، صرفاً یک فعالیت اقتصادی عادی تلقی نمی‌شود.


=== ۸. حفاظت از میراث فرهنگی ===
<br><br>


حفاظت از میراث فرهنگی نیز به صورت صریح در بند «ط» ماده ۸ آمده است.
<strong>۴. رشد و توسعه کشور و رفع فقر و بیکاری</strong><br>


=== ۹. آمار و اطلاعات ملی ===
بند «د» ماده ۸ فراهم کردن زمینه‌ها و مزیت‌های لازم برای رشد و توسعه کشور و رفع فقر و بیکاری را در زمره امور حاکمیتی قرار داده است.


تولید و مدیریت آمار و اطلاعات ملی از مصادیق حاکمیتی موضوع بند «ی» است.
<br><br>


=== ۱۰. مدیریت فضای فرکانس ===
<strong>۵. قانونگذاری، امور ثبتی و امور قضائی</strong><br>


مدیریت فضای فرکانس کشور نیز از مصادیق صریح امور حاکمیتی است.
قانونگذاری، امور ثبتی، استقرار نظم و امنیت و اداره امور قضائی در بند «هـ» ماده ۸ به صراحت ذکر شده‌اند.


=== ۱۱. تحقیقات بنیادی ===
این دسته از وظایف به طور مستقیم با اعمال اقتدار عمومی و تنظیم روابط حقوقی جامعه ارتباط دارند.


قانونگذار تحقیقات بنیادی را از جمله امور حاکمیتی برشمرده است.
<br><br>


=== ۱۲. کنترل بیماری‌های واگیر ===
<strong>۶. حفظ تمامیت ارضی و دفاع ملی</strong><br>


کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها و آفت‌های واگیر، به دلیل آثار عمومی آن، در بند «ک» قرار گرفته است.
حفظ تمامیت ارضی کشور، ایجاد آمادگی دفاعی و دفاع ملی از مصادیق بند «و» ماده ۸ است.


=== ۱۳. مدیریت بحران‌های عمومی ===
<br><br>


مقابله و کاهش آثار حوادث طبیعی و بحران‌های عمومی نیز در شمار امور حاکمیتی است.
<strong>۷. ترویج اخلاق و فرهنگ و صیانت از هویت</strong><br>


=== ۱۴. آموزش عمومی ===
بند «ز» ماده ۸ ترویج اخلاق، فرهنگ و مبانی اسلامی و صیانت از هویت ایرانی ـ اسلامی را نیز از امور حاکمیتی می‌داند.


ارتقای آموزش عمومی در بند «ک» از وظایف حاکمیتی شمرده شده است؛ البته این امر باید در کنار مواد ۹ و مقررات خاص آموزشی تفسیر شود.
<br><br>


=== ۱۵. بهداشت عمومی ===
<strong>۸. احصای امور حاکمیتی در دستگاه‌های اجرایی</strong><br>


ارتقای بهداشت عمومی و کنترل بیماری‌های واگیر از مصادیق حاکمیتی موضوع ماده ۸ است.
در مقررات اجرایی قانون، دستگاه‌های اجرایی مکلف شده‌اند امور و مشاغل حاکمیتی و تصدی‌گری خود را احصا و بر اساس ضوابط مربوط اعلام کنند.


=== ۱۶. وظایف واحدهای اجرایی و عملیاتی ===
این فرآیند، ماده ۸ را از یک تعریف نظری به یک معیار اجرایی برای سازماندهی وظایف دستگاه‌ها تبدیل می‌کند.


برای تشخیص حاکمیتی بودن یک پست در واحدهای عملیاتی، صرف وابستگی سازمانی کافی نیست و باید ماهیت واقعی وظیفه و مقررات تعیین مشاغل حاکمیتی بررسی شود.
<br><br>


=== ۱۷. تشخیص شغل حاکمیتی در ساختار دستگاه ===
<strong>۹. تعیین مشاغل حاکمیتی</strong><br>


دستگاه اجرایی باید در چارچوب مقررات، امور و مشاغل حاکمیتی خود را احصا و به مرجع ذی‌صلاح اعلام کند.
در مقررات مربوط به شاخص‌های تعیین مشاغل حاکمیتی، نوع وظایف واحد سازمانی در تطبیق با امور حاکمیتی موضوع ماده ۸، محل استقرار پست، حساسیت شغل و امکان انجام وظایف توسط بخش غیردولتی از جمله معیارهای مورد توجه هستند.


=== ۱۸. مجوز استخدام رسمی ===
<br><br>


در مقررات اجرایی مرتبط، تعیین مشاغل حاکمیتی دستگاه با برخی فرایندهای صدور مجوز استخدام رسمی ارتباط پیدا کرده است.
<strong>۱۰. پست‌های حاکمیتی در واحدهای سازمانی</strong><br>


=== ۱۹. تبدیل وضعیت کارکنان پیمانی در مشاغل حاکمیتی ===
ضوابط اجرایی تعیین مشاغل حاکمیتی، برای برخی واحدهای سازمانی که عهده‌دار وظایف سیاستگذاری، هدایت و نظارت هستند، معیارهای خاصی برای شناسایی مشاغل حاکمیتی مقرر کرده‌اند.


برخی مقررات و بخشنامه‌های استخدامی، شرایط تبدیل وضعیت کارکنان پیمانی به رسمی آزمایشی یا رسمی را با احراز اشتغال در مشاغل حاکمیتی مرتبط کرده‌اند.
<br><br>


=== ۲۰. واگذاری خدمات غیرحاکمیتی ===
<strong>۱۱. امور حاکمیتی و واگذاری فعالیت‌ها</strong><br>


در مقابل امور حاکمیتی، وظایف قابل واگذاری باید در چارچوب قانون از تصدی مستقیم دولت خارج شوند.
آیین‌نامه اجرایی ماده ۲۴ قانون مدیریت خدمات کشوری در خصوص احصا و واگذاری تصدی‌های اجتماعی، فرهنگی، خدماتی و زیربنایی مقرراتی را مقرر کرده است.


=== ۲۱. تفکیک وظیفه از شیوه ارائه خدمت ===
این مقررات باید همراه با ماده ۸ مطالعه شود تا مرز میان وظایف حاکمیتی و فعالیت‌های قابل واگذاری روشن شود.


ممکن است دولت مسئولیت سیاستگذاری و نظارت یک حوزه را حفظ کند ولی عملیات اجرایی آن، در صورت وجود مجوز قانونی، توسط بخش غیردولتی انجام شود.
<br><br>


=== ۲۲. خدمات اجتماعی و فرهنگی ===
<strong>۱۲. بخشنامه تفکیک حاکمیتی و تصدی‌گری</strong><br>


یک خدمت اجتماعی یا فرهنگی را نمی‌توان صرفاً با توجه به عنوان آن حاکمیتی یا غیرحاکمیتی دانست؛ باید معیار ماده ۸ و تعریف ماده ۹ بررسی شود.
بخشنامه شماره ۱۸۱۸۹/۹۰/۲۰۰ مورخ ۲۴/۷/۱۳۹۰ معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس‌جمهور در خصوص تفکیک مأموریت‌ها و وظایف حاکمیتی از تصدی‌گری و نحوه واگذاری تصدی‌ها صادر شده است.


=== ۲۳. امور زیربنایی ===
[https://shenasname.ir/wp-content/uploads/2021/10/edari-law.pdf مشاهده منبع بخشنامه در مجموعه مقررات شناسنامه قانون]


طرح زیربنایی موضوع ماده ۱۰ لزوماً در تمام اجزای خود حاکمیتی نیست و باید میان سیاستگذاری و اجرای پروژه تفکیک کرد.
<br><br>


=== ۲۴. فعالیت اقتصادی دولت ===
<strong>۱۳. تشخیص شغل حاکمیتی در واحدهای عملیاتی</strong><br>


فعالیت اقتصادی موضوع ماده ۱۱ اصولاً در قلمرو امور اقتصادی و تصدی‌گری قرار می‌گیرد، مگر آنکه به موجب ماده ۸ یا قانون خاص، بخش مربوط ماهیت حاکمیتی پیدا کند.
در مقررات اجرایی مربوط به تعیین مشاغل حاکمیتی، وضعیت واحد سازمانی و ماهیت وظایف آن برای تشخیص حاکمیتی یا تصدی‌گری بودن پست‌ها مورد توجه قرار گرفته است.


=== ۲۵. چک‌لیست تشخیص امر حاکمیتی ===
بنابراین برای تشخیص یک شغل، صرف عنوان شغلی کافی نیست و باید وظایف واقعی و قانونی آن نیز بررسی شود.


برای تشخیص یک فعالیت می‌توان این پرسش‌ها را بررسی کرد:
<br><br>


# آیا تحقق آن با اقتدار و حاکمیت کشور ارتباط مستقیم دارد؟
<strong>۱۴. ارتباط امور حاکمیتی با استخدام رسمی</strong><br>
# آیا منافع آن بدون محدودیت شامل همه اقشار جامعه می‌شود؟
# آیا بهره‌مندی یک گروه مانع استفاده دیگران نمی‌شود؟
# آیا فعالیت در یکی از بندهای «الف» تا «م» ماده ۸ قرار می‌گیرد؟
# آیا موضوع در مواد ۹، ۱۰ یا ۱۱ قرار دارد؟
# آیا قانون خاصی آن را حاکمیتی اعلام کرده است؟
# آیا مقررات اجرایی، شغل یا پست مربوط را حاکمیتی شناخته‌اند؟
# آیا فعالیت قابل واگذاری به بخش غیردولتی است یا قانوناً از واگذاری آن جلوگیری شده است؟


== منابع پژوهشی و مطالعات تکمیلی ==
مقررات مربوط به مشاغل حاکمیتی در کنار ماده ۴۵ قانون مدیریت خدمات کشوری در تعیین برخی وضعیت‌های استخدامی اهمیت دارند.


# [https://shenasname.ir/laws/52-قانون-مدیریت-خدمات-کشوری قانون مدیریت خدمات کشوری ـ شناسنامه قانون] — منبع اصلی متن و ساختار ماده ۸.
از این رو، ارتباط میان ماده ۸ و استخدام رسمی را باید از طریق مفهوم «شغل حاکمیتی» و مقررات خاص آن تحلیل کرد.
# [https://shenasname.ir/laws/24333-قانون-مدیریت-خدمات قانون مدیریت خدمات کشوری به همراه بخشنامه‌ها و آیین‌نامه‌های اجرایی] — مجموعه مقررات مرتبط با تفکیک امور حاکمیتی و تصدی‌گری، تعیین مشاغل حاکمیتی و مقررات تشکیلاتی و استخدامی.
# [https://shenasname.ir/wp-content/uploads/2024/07/مقررات-اداری-و-استخدامی-مرداد-1403.pdf مجموعه تنقیحی مقررات اداری و استخدامی شناسنامه قانون] — برای بررسی مقررات تکمیلی و مقررات بعدی مرتبط با امور و مشاغل حاکمیتی.
# [https://shenasname.ir/wp-content/uploads/2022/08/قوانین-و-مقررات-اداری-و-استخدامی-v2.pdf مجموعه قوانین و مقررات اداری و استخدامی] — شامل تصویب‌نامه‌ها و بخشنامه‌های مرتبط با احصای امور و مشاغل حاکمیتی.
# [https://shenasname.ir/wp-content/uploads/2022/11/قوانین-و-مقررات-کاربردی-استخدامی.pdf مجموعه قوانین و مقررات کاربردی استخدامی] — شامل مقررات مرتبط با اعلام مشاغل حاکمیتی، پست‌های سازمانی و شرایط استخدامی.
# [https://shenasname.ir/divan/21053-آرای-استخدامی-سوم آرای اداری و استخدامی هیأت عمومی دیوان عدالت اداری ـ بخش سوم] — برای بررسی رویه قضایی استخدامی مرتبط با قانون مدیریت خدمات کشوری و آثار تفکیک وضعیت‌های استخدامی.
# [https://shenasname.ir/egovernement/63070-ساماندهی-و-بازتعریف-خدمات بخشنامه ساماندهی و بازتعریف خدمات دستگاه‌های اجرایی] — نمونه مقررات جدیدتر در حوزه احصا و ساماندهی خدمات دستگاه‌های اجرایی و ارتباط آن با ساختار، فرایندها و وظایف دستگاه.
# [https://shenasname.ir/qaza/4948-1322 آرای هیأت عمومی دیوان عدالت اداری مرتبط با قانون مدیریت خدمات کشوری] — برای مطالعه رویه دیوان در خصوص اجرای مقررات قانون مدیریت خدمات کشوری.


== مواد مرتبط ==
<br><br>


* [[ماده ۵ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۵ ـ دستگاه اجرایی]]
<strong>۱۵. امور حاکمیتی و پست سازمانی</strong><br>
* [[ماده ۶ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۶ ـ پست سازمانی]]
* [[ماده ۷ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۷ ـ کارمند دستگاه اجرایی]]
* [[ماده ۸ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۸ ـ امور حاکمیتی]]
* [[ماده ۹ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۹ ـ امور اجتماعی، فرهنگی و خدماتی]]
* [[ماده ۱۰ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۱۰ ـ امور زیربنایی]]
* [[ماده ۱۱ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۱۱ ـ امور اقتصادی]]
* [[ماده ۲۱ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۲۱ ـ واگذاری وظایف و امور]]
* [[ماده ۲۹ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۲۹ ـ ساختار سازمانی]]
* [[ماده ۳۲ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۳۲ ـ به‌کارگیری نیروی انسانی]]
* [[ماده ۴۵ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۴۵ ـ استخدام رسمی و پیمانی]]
* [[ماده ۴۸ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۴۸ ـ شرایط استخدام]]
* [[ماده ۵۱ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۵۱ ـ مجوزهای استخدامی]]
* [[ماده ۱۱۷ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۱۱۷ ـ موارد عدم شمول]]
* [[ماده ۱۲۷ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۱۲۷ ـ نسخ قوانین و مقررات مغایر]]


<div style="direction:rtl;text-align:right;margin:18px 0 10px;display:flex;flex-wrap:wrap;gap:6px;font-size:12px;">
ماده ۶ مقرر کرده است پست‌های ثابت صرفاً برای مشاغل حاکمیتی که جنبه استمرار دارند ایجاد می‌شوند.
[[:رده:قانون مدیریت خدمات کشوری|قانون مدیریت خدمات کشوری]]
 
[[:رده:فصل اول قانون مدیریت خدمات کشوری|فصل اول قانون مدیریت خدمات کشوری]]
در نتیجه، تشخیص امر حاکمیتی می‌تواند در مرحله بعدی در تعیین ماهیت شغل و پست سازمانی اثرگذار باشد.
[[:رده:تعاریف قانون مدیریت خدمات کشوری|تعاریف قانون مدیریت خدمات کشوری]]
 
[[:رده:امور حاکمیتی|امور حاکمیتی]]
<br><br>
[[:رده:مشاغل حاکمیتی|مشاغل حاکمیتی]]
 
[[:رده:تصدی‌گری دولت|تصدی‌گری دولت]]
<strong>۱۶. امور حاکمیتی و ساختار دستگاه اجرایی</strong><br>
[[:رده:ساختار سازمانی دولت|ساختار سازمانی دولت]]
 
[[:رده:قوانین اداری و استخدامی|قوانین اداری و استخدامی]]
در طراحی ساختار سازمانی دستگاه‌ها، تفکیک وظایف حاکمیتی از وظایف تصدی‌گری اهمیت دارد؛ زیرا نوع وظیفه می‌تواند بر نحوه سازماندهی، پست‌های سازمانی و شیوه ارائه خدمت اثر بگذارد.
[[:رده:آرای دیوان عدالت اداری|آرای دیوان عدالت اداری]]
 
<br><br>
 
<strong>۱۷. امور حاکمیتی و خدمات عمومی</strong><br>
 
صرف عمومی بودن یک خدمت به معنای حاکمیتی بودن آن نیست.
 
برای تشخیص باید معیارهای ماده ۸ و مقررات مرتبط با واگذاری و تصدی‌گری بررسی شوند.
 
<br><br>
 
<strong>۱۸. امور حاکمیتی و بخش غیردولتی</strong><br>
 
قانون مدیریت خدمات کشوری ظرفیت استفاده از بخش غیردولتی را در حوزه‌های قابل واگذاری پیش‌بینی کرده است.
 
در نتیجه، نقطه شروع تحلیل این است که ماهیت فعالیت مشخص شود و سپس قابلیت واگذاری آن بر اساس قانون و مقررات اجرایی بررسی گردد.
 
<br><br>
 
<strong>۱۹. امور حاکمیتی و دستگاه‌های اجرایی</strong><br>
 
قرار گرفتن یک دستگاه در زمره دستگاه‌های اجرایی به این معنا نیست که تمام فعالیت‌های آن دستگاه ماهیت یکسان دارند.
 
یک دستگاه می‌تواند مجموعه‌ای از وظایف حاکمیتی و در کنار آنها فعالیت‌های اداری، خدماتی یا تصدی‌گرانه داشته باشد و باید هر فعالیت بر اساس مقررات مربوط بررسی شود.
 
<br><br>
 
<strong>۲۰. چک‌لیست عملی تشخیص امر حاکمیتی</strong><br>
 
برای بررسی یک فعالیت مشخص، ابتدا قانون یا مقررات ایجادکننده و وظایف قانونی دستگاه مشخص شود؛ سپس فعالیت با معیارهای ابتدای ماده ۸ و بندهای هفت‌گانه آن تطبیق داده شود؛ پس از آن مواد ۱۳ تا ۲۴ و مقررات مربوط به تفکیک امور حاکمیتی و تصدی‌گری بررسی گردد و در صورت ارتباط با استخدام، ضوابط مشاغل حاکمیتی و ماده ۴۵ نیز مورد توجه قرار گیرد.
 
</div>
</div>
 
<div style="direction:rtl;text-align:right;margin:18px 0;padding-top:8px;border-top:2px solid #d9dfdc;">
 
<h2 style="font-size:18px;color:#405b56;margin:0 0 9px;">
منابع پژوهشی و مطالعات تکمیلی
</h2>
 
<div style="font-size:13px;color:#455a64;line-height:1.95;">
 
<strong>منابع اصلی و اولویت‌دار</strong>
 
* [https://shenasname.ir/laws/52-قانون-مدیریت-خدمات-کشوری شناسنامه قانون — قانون مدیریت خدمات کشوری]
 
* [https://shenasname.ir/laws/52-قانون-مدیریت-خدمات-کشوری#ماده-8 شناسنامه قانون — ماده ۸ قانون مدیریت خدمات کشوری]
 
* [https://shenasname.ir/laws/24333-قانون-مدیریت-خدمات شناسنامه قانون — کتاب قانون مدیریت خدمات کشوری به همراه بخشنامه‌ها و آیین‌نامه‌های اجرایی]
 
* [https://shenasname.ir/wp-content/uploads/2024/07/مقررات-اداری-و-استخدامی-مرداد-1403.pdf شناسنامه قانون — مجموعه تنقیحی مقررات اداری و استخدامی]
 
<strong>منابع اجرایی مرتبط با امور حاکمیتی</strong>
 
* [https://shenasname.ir/wp-content/uploads/2021/10/edari-law.pdf شناسنامه قانون — مجموعه مقررات اداری، شامل بخشنامه تفکیک مأموریت‌ها و وظایف حاکمیتی از تصدی‌گری]
 
* [https://shenasname.ir/wp-content/uploads/2022/08/قوانین-و-مقررات-اداری-و-استخدامی-v2.pdf شناسنامه قانون — قوانین و مقررات اداری و استخدامی، شامل ضوابط تعیین مشاغل حاکمیتی]
 
* [https://shenasname.ir/wp-content/uploads/2022/11/قوانین-و-مقررات-کاربردی-استخدامی.pdf شناسنامه قانون — مجموعه قوانین و مقررات کاربردی استخدامی]
 
<strong>منابع مرتبط با واگذاری و تصدی‌گری</strong>
 
* [https://shenasname.ir/laws/24333-قانون-مدیریت-خدمات شناسنامه قانون — فهرست آیین‌نامه‌ها و مقررات مرتبط با احصا و واگذاری فعالیت‌های تصدی‌گرانه]
 
* [https://shenasname.ir/wp-content/uploads/2024/07/مقررات-اداری-و-استخدامی-مرداد-1403.pdf شناسنامه قانون — مقررات اجرایی مرتبط با ماده ۲۴ قانون مدیریت خدمات کشوری]
 
<strong>منابع مرتبط با استخدام و مشاغل حاکمیتی</strong>
 
* [https://shenasname.ir/wp-content/uploads/2022/08/قوانین-و-مقررات-اداری-و-استخدامی-v2.pdf شناسنامه قانون — ضوابط تعیین مشاغل حاکمیتی]
 
* [https://shenasname.ir/wp-content/uploads/2022/11/قوانین-و-مقررات-کاربردی-استخدامی.pdf شناسنامه قانون — مقررات مرتبط با مشاغل حاکمیتی و استخدام]
 
</div>
</div>
</div>


[[رده:قانون مدیریت خدمات کشوری]]
{{مواد مرتبط
[[رده:فصل اول قانون مدیریت خدمات کشوری]]
|محتوا=
[[رده:تعاریف قانون مدیریت خدمات کشوری]]
 
[[رده:امور حاکمیتی]]
* [[ماده ۶ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۶ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>پست سازمانی و مشاغل حاکمیتی</strong>
[[رده:مشاغل حاکمیتی]]
 
[[رده:تصدی‌گری دولت]]
* [[ماده ۷ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۷ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>تعریف کارمند دستگاه اجرایی</strong>
[[رده:ساختار سازمانی دولت]]
 
[[رده:قوانین اداری و استخدامی]]
* [[ماده ۱۳ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۱۳ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>روش‌های انجام وظایف دولت</strong>
[[رده:آرای دیوان عدالت اداری]]
 
* [[ماده ۱۴ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۱۴ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>استفاده از ظرفیت بخش غیردولتی</strong>
 
* [[ماده ۱۵ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۱۵ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>روش‌های ارائه خدمات</strong>
 
* [[ماده ۲۴ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۲۴ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>واگذاری تصدی‌ها و استثنای وظایف حاکمیتی</strong>
 
* [[ماده ۲۹ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۲۹ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>ساختار سازمانی دستگاه‌های اجرایی</strong>
 
* [[ماده ۴۵ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۴۵ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>ورود به خدمت و مشاغل حاکمیتی</strong>
 
* [[ماده ۵۴ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۵۴ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>انتصاب و ارتقاء شغلی</strong>
 
* [[ماده ۱۱۷ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۱۱۷ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>شمول و استثنائات قانون</strong>
 
* [[ماده ۱۲۷ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۱۲۷ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>قوانین و مقررات مغایر</strong>
 
* [[ماده ۸ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۸ قانون مدیریت خدمات کشوری]] — <strong>امور حاکمیتی</strong>
 
}}
 
<div style="direction:rtl;text-align:right;margin:18px 0;padding-top:8px;border-top:2px solid #d9dfdc;">
 
<h2 style="font-size:18px;color:#405b56;margin:0 0 9px;">
رده‌های مرتبط
</h2>
 
<div style="display:flex;flex-wrap:wrap;gap:6px;font-size:12.5px;line-height:1.7;">
 
<span style="border:1px solid #d8e3e0;border-radius:15px;padding:2px 9px;background:#f7faf9;">[[:رده:قانون مدیریت خدمات کشوری|قانون مدیریت خدمات کشوری]]</span>
 
<span style="border:1px solid #d8e3e0;border-radius:15px;padding:2px 9px;background:#f7faf9;">[[:رده:فصل اول قانون مدیریت خدمات کشوری|فصل اول قانون مدیریت خدمات کشوری]]</span>
 
<span style="border:1px solid #d8e3e0;border-radius:15px;padding:2px 9px;background:#f7faf9;">[[:رده:امور حاکمیتی|امور حاکمیتی]]</span>
 
<span style="border:1px solid #d8e3e0;border-radius:15px;padding:2px 9px;background:#f7faf9;">[[:رده:مشاغل حاکمیتی|مشاغل حاکمیتی]]</span>
 
<span style="border:1px solid #d8e3e0;border-radius:15px;padding:2px 9px;background:#f7faf9;">[[:رده:دستگاه‌های اجرایی|دستگاه‌های اجرایی]]</span>
 
<span style="border:1px solid #d8e3e0;border-radius:15px;padding:2px 9px;background:#f7faf9;">[[:رده:واگذاری وظایف دولت|واگذاری وظایف دولت]]</span>
 
<span style="border:1px solid #d8e3e0;border-radius:15px;padding:2px 9px;background:#f7faf9;">[[:رده:حقوق اداری|حقوق اداری]]</span>
 
<span style="border:1px solid #d8e3e0;border-radius:15px;padding:2px 9px;background:#f7faf9;">[[:رده:ساختار اداری دولت|ساختار اداری دولت]]</span>
 
</div>
</div>
 
<div style="direction:rtl;text-align:right;margin:18px 0;padding:11px 15px;background:#f1f5f3;border-right:4px solid #2f6f68;">
 
<h2 style="font-size:16px;font-weight:800;color:#245b55;margin:0 0 5px;">
جمع‌بندی
</h2>
 
<div style="font-size:13.5px;color:#394642;line-height:1.9;">
 
ماده ۸ قانون مدیریت خدمات کشوری، «امور حاکمیتی» را اموری معرفی می‌کند که:
 
۱. تحقق آنها موجب اقتدار و حاکمیت کشور است؛


== جمع‌بندی ==
۲. منافع آنها بدون محدودیت شامل همه اقشار جامعه می‌شود؛


ماده ۸ قانون مدیریت خدمات کشوری، امور حاکمیتی را اموری تعریف می‌کند که تحقق آنها موجب اقتدار و حاکمیت کشور است و منافع آنها بدون محدودیت شامل همه اقشار جامعه می‌شود و بهره‌مندی از آنها موجب محدودیت استفاده دیگران نمی‌گردد.
۳. بهره‌مندی از این نوع خدمات موجب محدودیت برای استفاده دیگران نمی‌شود؛


این ماده علاوه بر ارائه این معیار کلی، حوزه‌های متنوعی از جمله سیاستگذاری، برنامه‌ریزی و نظارت، عدالت و تأمین اجتماعی، تنظیم رقابت، رشد و توسعه، قانونگذاری، نظم و امنیت، دفاع ملی، فرهنگ و هویت، مالیه عمومی، روابط خارجی، محیط زیست، منابع طبیعی، میراث فرهنگی، تحقیقات بنیادی، آمار و اطلاعات ملی، بهداشت و آموزش عمومی و مدیریت بحران‌های عمومی را دربر می‌گیرد.
۴. و در ادامه، مصادیقی مانند سیاستگذاری و نظارت، عدالت و تأمین اجتماعی، جلوگیری از انحصار و تضییع حقوق مردم، رشد و توسعه کشور، قانونگذاری، امور ثبتی، نظم و امنیت، امور قضائی، دفاع ملی و صیانت از هویت ایرانی ـ اسلامی را بیان می‌کند.


اهمیت عملی ماده ۸ در این است که این تعریف در مواد دیگر قانون، به ویژه در **ایجاد پست‌های ثابت، تشخیص مشاغل حاکمیتی، استخدام، تعیین ساختار سازمانی، مجوزهای استخدامی و تفکیک امور قابل واگذاری از وظایف اصلی دولت** آثار مستقیم پیدا می‌کند.
اهمیت ماده ۸ در این است که معیار اصلی تشخیص امور حاکمیتی را در قانون مدیریت خدمات کشوری مشخص می‌کند و این معیار در مواد بعدی، به‌ویژه در تفکیک امور قابل واگذاری، تعیین مشاغل حاکمیتی و ایجاد پست‌های ثابت سازمانی مورد استفاده قرار می‌گیرد.


در نتیجه، برای تشخیص یک فعالیت به عنوان «امر حاکمیتی» نباید صرفاً به دولتی بودن مجری یا عنوان یک خدمت توجه کرد؛ بلکه باید **معیارهای صدر ماده، مصادیق بندهای «الف» تا «م»، مواد ۹ تا ۱۱ و مقررات اجرایی و خاص مرتبط** را در کنار یکدیگر بررسی کرد.
برای تحلیل دقیق، باید میان «امر حاکمیتی»، «شغل حاکمیتی» و «پست سازمانی» تفکیک کرد. تعریف امر حاکمیتی در ماده ۸، مبنای مفهومی است و مقررات مربوط به ماده ۲۴، ماده ۴۵ و ضوابط اجرایی تعیین مشاغل حاکمیتی، نحوه استفاده عملی از این مفهوم را تکمیل می‌کنند.


== مسیر پیشنهادی مطالعه ==
در نتیجه، صرف دولتی بودن یک فعالیت یا انجام آن توسط یک دستگاه اجرایی برای حاکمیتی دانستن آن کافی نیست؛ بلکه باید ماهیت قانونی فعالیت با معیارهای ماده ۸ و مقررات تکمیلی تطبیق داده شود.


برای درک کامل ماده ۸، مطالعه مواد زیر به ترتیب پیشنهاد می‌شود:
</div>
</div>


# [[ماده ۵ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۵ ـ دستگاه اجرایی]]
<div style="direction:rtl;text-align:right;margin:16px 0 5px;padding-top:8px;border-top:1px solid #dfe7e5;">
# [[ماده ۶ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۶ ـ پست سازمانی]]
# [[ماده ۷ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۷ ـ کارمند دستگاه اجرایی]]
# [[ماده ۸ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۸ ـ امور حاکمیتی]]
# [[ماده ۹ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۹ ـ امور اجتماعی، فرهنگی و خدماتی]]
# [[ماده ۱۰ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۱۰ ـ امور زیربنایی]]
# [[ماده ۱۱ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۱۱ ـ امور اقتصادی]]
# [[ماده ۲۱ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۲۱ ـ واگذاری وظایف و امور]]
# [[ماده ۲۹ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۲۹ ـ ساختار سازمانی]]
# [[ماده ۳۲ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۳۲ ـ به‌کارگیری نیروی انسانی]]
# [[ماده ۴۵ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۴۵ ـ استخدام رسمی و پیمانی]]
# [[ماده ۴۸ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۴۸ ـ شرایط استخدام]]
# [[ماده ۵۱ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۵۱ ـ مجوزهای استخدامی و امور غیرحاکمیتی]]
# [[ماده ۱۱۷ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۱۱۷ ـ موارد عدم شمول قانون]]


<div style="font-size:14px;font-weight:bold;color:#52615e;margin-bottom:4px;">
مسیر پیشنهادی مطالعه
</div>
</div>
<div style="font-size:13px;color:#176c88;line-height:1.9;">
[[ماده ۶ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۶]]
[[ماده ۷ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۷]]
[[ماده ۸ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۸]]
[[ماده ۱۳ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۱۳]]
[[ماده ۱۴ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۱۴]]
[[ماده ۱۵ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۱۵]]
[[ماده ۲۴ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۲۴]]
[[ماده ۴۵ قانون مدیریت خدمات کشوری|ماده ۴۵]]
</div>
</div>
</div>
[[رده:قانون مدیریت خدمات کشوری]]
[[رده:فصل اول قانون مدیریت خدمات کشوری]]
[[رده:امور حاکمیتی]]
[[رده:مشاغل حاکمیتی]]
[[رده:دستگاه‌های اجرایی]]
[[رده:واگذاری وظایف دولت]]
[[رده:حقوق اداری]]
[[رده:ساختار اداری دولت]]

نسخهٔ کنونی تا ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۲:۴۳


ماده

۸

● معتبر

امور حاکمیتی: آن دسته از اموری است که تحقق آن موجب اقتدار و حاکمیت کشور است و منافع آن بدون محدودیت شامل همه اقشار جامعه گردیده و بهره‌مندی از این نوع خدمات موجب محدودیت برای استفاده دیگران نمی‌شود. از قبیل: الف ـ سیاستگذاری، برنامه‌ریزی و نظارت در بخشهای اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی. ب ـ برقراری عدالت و تأمین اجتماعی و باز توزیع درآمد. ج ـ ایجاد فضای سالم برای رقابت و جلوگیری از انحصار و تضییع حقوق مردم. د ـ فراهم نمودن زمینه‌ها و مزیتهای لازم برای رشد و توسعه کشور و رفع فقر و بیکاری. هـ ـ قانونگذاری، امور ثبتی، استقرار نظم و امنیت و اداره امور قضائی. و ـ حفظ تمامیت ارضی کشور و ایجاد آمادگی دفاعی و دفاع ملی. ز ـ ترویج اخلاق، فرهنگ و مبانی اسلامی و صیانت از هویت ایرانی، اسلامی.

مفاهیم کلیدی ماده ۸

امور حاکمیتی
اموری که تحقق آنها موجب اقتدار و حاکمیت کشور می‌شود و منافع آنها بدون محدودیت شامل همه اقشار جامعه است.

اقتدار و حاکمیت کشور
عنصر بنیادی تعریف امور حاکمیتی که نشان‌دهنده ارتباط این امور با اعمال وظایف عمومی و حاکمیتی دولت است.

منفعت عمومی
منافعی که بدون محدودیت شامل همه اقشار جامعه می‌شود و به گروه یا شخص خاصی اختصاص ندارد.

عدم محدودیت بهره‌مندی
استفاده یک شخص از خدمات حاکمیتی، اصل بهره‌مندی دیگران از همان نوع خدمت را محدود نمی‌کند.

سیاستگذاری و نظارت
سیاستگذاری، برنامه‌ریزی و نظارت در حوزه‌های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی از مصادیق صریح امور حاکمیتی است.

عدالت و تأمین اجتماعی
برقراری عدالت، تأمین اجتماعی و بازتوزیع درآمد از وظایف حاکمیتی مقرر در ماده ۸ است.

نظم، امنیت و دفاع ملی
استقرار نظم و امنیت، حفظ تمامیت ارضی، آمادگی دفاعی و دفاع ملی در زمره امور حاکمیتی قرار دارند.

هویت ایرانی ـ اسلامی
ترویج اخلاق، فرهنگ و مبانی اسلامی و صیانت از هویت ایرانی ـ اسلامی از مصادیق امور حاکمیتی است.


وضعیت: معتبر

تاریخ تصویب: 1386-07-08



سابقه تقنینی

هیچ نتیجه


ماده ۸ قانون مدیریت خدمات کشوری یکی از مهم‌ترین مواد فصل اول قانون در تعیین مرز میان «امور حاکمیتی» و سایر وظایف و فعالیت‌های دولت است.

بر اساس این ماده، امور حاکمیتی اموری هستند که تحقق آنها موجب اقتدار و حاکمیت کشور می‌شود، منافع آنها بدون محدودیت شامل همه اقشار جامعه می‌گردد و بهره‌مندی از این نوع خدمات موجب محدودیت برای استفاده دیگران نمی‌شود.

قانونگذار سپس در هفت گروه اصلی، نمونه‌هایی از این امور را بیان کرده است؛ از جمله سیاستگذاری و نظارت، برقراری عدالت و تأمین اجتماعی، جلوگیری از انحصار و تضییع حقوق مردم، فراهم کردن زمینه رشد و توسعه کشور، قانونگذاری و امور ثبتی، استقرار نظم و امنیت، اداره امور قضائی، حفظ تمامیت ارضی، دفاع ملی و صیانت از هویت ایرانی ـ اسلامی.

اهمیت ماده ۸ فقط در تعریف یک اصطلاح نیست؛ بلکه این ماده در مواد بعدی قانون، به‌ویژه در تفکیک وظایف حاکمیتی از فعالیت‌های قابل واگذاری، تعیین مشاغل حاکمیتی و مقررات استخدامی نیز آثار عملی پیدا می‌کند.

منبع و کنترل متن: متن ماده ۸ و ساختار قانون با منابع تنقیحی شناسنامه قانون و متن‌های منتشرشده قانون مدیریت خدمات کشوری تطبیق داده شده است. در منابع تنقیحی شناسنامه قانون، علاوه بر متن قانون، مقررات مرتبط با تفکیک وظایف حاکمیتی و تصدی‌گری، احصای امور و مشاغل حاکمیتی و ضوابط تعیین مشاغل حاکمیتی نیز گردآوری شده است.

مشاهده نسخه ماده ۸ در شناسنامه قانون

📝 نمونه تست‌های آزمونی

سؤالات تألیفی و آموزشی مستند به ماده ۸ قانون مدیریت خدمات کشوری



مطابق ماده ۸ قانون مدیریت خدمات کشوری، کدام گزینه به تعریف امور حاکمیتی نزدیک‌تر است؟

(تألیفی ـ مستند به متن قانون)


  • الف) هر فعالیتی که توسط دستگاه اجرایی انجام می‌شود
  • ب) اموری که صرفاً برای تأمین درآمد دولت انجام می‌شوند
  • ج) اموری که تحقق آنها موجب اقتدار و حاکمیت کشور است و منافع آنها بدون محدودیت شامل همه اقشار جامعه می‌شود
  • د) فعالیت‌های اقتصادی شرکت‌های دولتی





کدام مورد صراحتاً در زمره مصادیق امور حاکمیتی ماده ۸ قرار دارد؟

(تألیفی ـ مفهومی)


  • الف) حمل و نقل اداری دستگاه
  • ب) سیاستگذاری، برنامه‌ریزی و نظارت در بخش‌های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی
  • ج) خدمات پشتیبانی و تعمیر و نگهداری ساختمان
  • د) فعالیت تجاری شرکت‌های خصوصی





کدام گزینه بر اساس ماده ۸ در شمار امور حاکمیتی قرار دارد؟

(تألیفی ـ تحلیلی)


  • الف) حفظ تمامیت ارضی کشور و ایجاد آمادگی دفاعی و دفاع ملی
  • ب) ارائه خدمات تجاری توسط شرکت‌های خصوصی
  • ج) خدمات رفاهی کارکنان دستگاه‌های اجرایی
  • د) فعالیت‌های تولیدی قابل واگذاری





کدام گزینه درباره رابطه امور حاکمیتی با فعالیت‌های قابل واگذاری صحیح‌تر است؟

(تألیفی ـ مقایسه‌ای)


  • الف) تمام وظایف دولت قابل واگذاری به بخش غیردولتی است
  • ب) ماده ۸ مبنای تشخیص بخشی از وظایف حاکمیتی است که در نظام واگذاری وظایف دولت از امور قابل واگذاری تفکیک می‌شوند
  • ج) هر فعالیتی که هزینه‌بر باشد حتماً امر حاکمیتی است
  • د) هر فعالیتی که توسط بخش خصوصی انجام شود خودبه‌خود امر حاکمیتی نیست





شرح و توضیح ماده

جایگاه امور حاکمیتی در نظام حقوق اداری


خلاصه مطلب

ماده ۸ قانون مدیریت خدمات کشوری امور حاکمیتی را اموری می‌داند که تحقق آنها موجب اقتدار و حاکمیت کشور است، منافع آنها بدون محدودیت شامل همه اقشار جامعه می‌شود و بهره‌مندی از آنها موجب محدودیت برای استفاده دیگران نمی‌شود. ماده سپس هفت گروه مهم از این امور را بیان می‌کند.

این ماده در عمل یعنی چه؟

ماده ۸ پس از تعریف وزارتخانه، مؤسسه دولتی، مؤسسه یا نهاد عمومی غیردولتی، شرکت دولتی، دستگاه اجرایی، پست سازمانی و کارمند دستگاه اجرایی، مفهوم «امور حاکمیتی» را به عنوان یکی از مفاهیم بنیادین حقوق اداری تعریف می‌کند.

این ماده از یک سو یک تعریف کلی ارائه می‌دهد و از سوی دیگر با عبارت «از قبیل» نمونه‌های اصلی امور حاکمیتی را برمی‌شمارد.

در نتیجه، فهرست هفت‌گانه ماده ۸ را باید در کنار معیار کلی ابتدای ماده مطالعه کرد. صرف قرار گرفتن یک فعالیت در یکی از حوزه‌های اداری یا اجرایی به تنهایی برای تشخیص ماهیت حاکمیتی آن کافی نیست و باید معیارهای قانونی و مقررات مرتبط نیز بررسی شود.

نکات مهم

۱. امور حاکمیتی با اقتدار و حاکمیت کشور ارتباط مستقیم دارند.

۲. منافع امور حاکمیتی بدون محدودیت شامل همه اقشار جامعه می‌شود.

۳. بهره‌مندی یک فرد از خدمات حاکمیتی نباید موجب محدودیت برای استفاده دیگران از آن خدمت شود.

۴. سیاستگذاری، برنامه‌ریزی و نظارت از مصادیق صریح امور حاکمیتی هستند.

۵. برقراری عدالت و تأمین اجتماعی و بازتوزیع درآمد در زمره امور حاکمیتی قرار دارند.

۶. ایجاد فضای سالم برای رقابت و جلوگیری از انحصار و تضییع حقوق مردم از مصادیق ماده ۸ است.

۷. رشد و توسعه کشور و رفع فقر و بیکاری در قالب مقرر در بند «د» از مصادیق امور حاکمیتی است.

۸. قانونگذاری، امور ثبتی، استقرار نظم و امنیت و اداره امور قضائی در ماده ۸ ذکر شده‌اند.

۹. حفظ تمامیت ارضی کشور، آمادگی دفاعی و دفاع ملی از امور حاکمیتی هستند.

۱۰. ترویج اخلاق، فرهنگ و مبانی اسلامی و صیانت از هویت ایرانی ـ اسلامی نیز در ماده ۸ آمده است.

۱۱. عبارت «از قبیل» نشان می‌دهد فهرست بندهای ماده ۸ در چارچوب معیار کلی تعریف ماده ارائه شده است.

۱۲. حاکمیتی بودن یک فعالیت را نباید صرفاً بر اساس دولتی بودن دستگاه مجری یا محل انجام فعالیت نتیجه گرفت.

۱۳. تفکیک امور حاکمیتی از امور تصدی‌گری در مقررات اجرایی قانون مدیریت خدمات کشوری نیز مورد توجه قرار گرفته است.

۱۴. ماده ۸ با ماده ۲۴ در موضوع واگذاری فعالیت‌ها و امور قابل واگذاری ارتباط مستقیم دارد.

۱۵. ماده ۸ با تبصره ۲ ماده ۴۵ در تعیین شاخص‌های مشاغل حاکمیتی نیز ارتباط دارد.

۱۶. حاکمیتی بودن «امر» با حاکمیتی بودن «شغل» یک مفهوم کاملاً یکسان نیست و برای تشخیص شغل حاکمیتی باید مقررات خاص مربوط به شاخص‌های مشاغل نیز بررسی شود.

۱۷. ماده ۶ نیز از «مشاغل حاکمیتی» در ارتباط با ایجاد پست‌های ثابت سازمانی استفاده می‌کند.

۱۸. تشخیص حاکمیتی بودن یک فعالیت می‌تواند در نحوه سازماندهی، استخدام و واگذاری آن اثر داشته باشد.

۱۹. امور حاکمیتی را نباید با تمام فعالیت‌های اجرایی دستگاه‌های دولتی مترادف دانست.

۲۰. برای تشخیص نهایی وضعیت هر فعالیت باید قانون مدیریت خدمات کشوری، قانون خاص دستگاه و مقررات اجرایی مرتبط در کنار یکدیگر بررسی شوند.

مثال کاربردی

برای مثال، سیاستگذاری اقتصادی، اجتماعی یا فرهنگی و همچنین نظارت بر اجرای سیاست‌های عمومی، در چارچوب بند «الف» ماده ۸ از مصادیق امور حاکمیتی هستند.

همچنین حفظ تمامیت ارضی کشور و دفاع ملی مستقیماً در بند «و» ماده ۸ ذکر شده‌اند.

در مقابل، صرف اینکه یک دستگاه اجرایی یک خدمت را ارائه می‌کند، به تنهایی کافی نیست تا آن خدمت را حاکمیتی تلقی کنیم؛ زیرا قانون مدیریت خدمات کشوری میان وظایف حاکمیتی و فعالیت‌ها و امور قابل واگذاری تفکیک ایجاد کرده است.

توجه

در تحلیل ماده ۸ باید میان «امر حاکمیتی»، «شغل حاکمیتی» و «پست سازمانی مربوط به شغل حاکمیتی» تفکیک کرد. ماده ۸ تعریف امور حاکمیتی را ارائه می‌کند، در حالی که مقررات مربوط به مشاغل حاکمیتی، شاخص‌ها و فرآیند تشخیص شغل را به صورت تکمیلی مشخص می‌کنند.

تحلیل حقوقی و تفسیری

۱. جایگاه ماده ۸ در فصل تعاریف

ماده ۸ در ادامه زنجیره تعاریف سازمانی و استخدامی قانون مدیریت خدمات کشوری، مفهوم «امور حاکمیتی» را مشخص می‌کند.

این تعریف برای فهم بسیاری از مواد بعدی قانون اهمیت دارد؛ زیرا قانونگذار در مقررات مختلف میان وظایف حاکمیتی و امور قابل واگذاری یا تصدی‌گری تفاوت قائل شده است.

بنابراین ماده ۸ را نمی‌توان صرفاً یک تعریف نظری دانست؛ این ماده در ساختار اجرایی قانون آثار متعدد دارد.

۲. مفهوم «امور حاکمیتی»

قانونگذار امور حاکمیتی را بر اساس سه محور اصلی تعریف کرده است: ارتباط با اقتدار و حاکمیت کشور، شمول عمومی منافع و عدم محدودیت بهره‌مندی دیگران.

بنابراین برای تحلیل یک فعالیت باید ابتدا بررسی کرد که آیا تحقق آن فعالیت با اقتدار و حاکمیت کشور ارتباط دارد یا خیر و سپس معیارهای مربوط به منفعت عمومی و بهره‌مندی را نیز در نظر گرفت.

۳. اقتدار و حاکمیت کشور

عبارت «تحقق آن موجب اقتدار و حاکمیت کشور است» عنصر اصلی تعریف ماده ۸ است.

این عبارت نشان می‌دهد که امور حاکمیتی ناظر به وظایفی هستند که با اعمال اقتدار عمومی، تنظیم روابط عمومی، حفظ نظم عمومی، امنیت، سیاستگذاری و سایر وظایف بنیادین حکومت ارتباط دارند.

۴. معیار منفعت عمومی

ماده ۸ مقرر می‌کند منافع امور حاکمیتی بدون محدودیت شامل همه اقشار جامعه می‌شود.

این ویژگی، امور حاکمیتی را از بسیاری از فعالیت‌هایی که صرفاً برای گروه خاص یا اشخاص معین انجام می‌شوند متمایز می‌کند.

۵. عدم محدودیت بهره‌مندی دیگران

قانونگذار در کنار شمول عمومی منافع، به این نکته نیز اشاره کرده است که بهره‌مندی از خدمات حاکمیتی موجب محدودیت برای استفاده دیگران نمی‌شود.

این بخش از تعریف باید در کنار سایر عناصر ماده و با توجه به ماهیت خدمت یا وظیفه مورد بررسی قرار گیرد.

۶. عبارت «از قبیل» و ماهیت فهرست مصادیق

ماده ۸ پس از تعریف کلی، با عبارت «از قبیل» وارد بیان مصادیق می‌شود.

از نظر ساختار تقنینی، استفاده از «از قبیل» نشان می‌دهد قانونگذار نمونه‌های مهم را ذکر کرده و تحلیل امور دیگر باید همچنان با معیار کلی ابتدای ماده انجام شود.

بنابراین صرف نبودن نام یک فعالیت در بندهای هفت‌گانه، به تنهایی به معنای غیرحاکمیتی بودن آن نیست؛ همان‌گونه که صرف ارتباط ظاهری با یکی از عناوین نیز بدون بررسی دقیق ماهیت فعالیت کافی نیست.

۷. سیاستگذاری، برنامه‌ریزی و نظارت

بند «الف» سیاستگذاری، برنامه‌ریزی و نظارت در بخش‌های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی را از مصادیق امور حاکمیتی معرفی می‌کند.

این بند نشان می‌دهد نقش دولت در تعیین خط‌مشی عمومی و نظارت کلان، در شمار وظایف حاکمیتی قرار می‌گیرد.

۸. عدالت، تأمین اجتماعی و بازتوزیع درآمد

بند «ب» بر سه حوزه مهم عدالت، تأمین اجتماعی و بازتوزیع درآمد تأکید کرده است.

این حوزه‌ها به دلیل ارتباط مستقیم با تنظیم مناسبات عمومی و توزیع حمایت‌ها و منابع در جامعه در زمره مصادیق امور حاکمیتی قرار گرفته‌اند.

۹. رقابت، انحصار و حقوق مردم

بند «ج» ایجاد فضای سالم برای رقابت و جلوگیری از انحصار و تضییع حقوق مردم را از امور حاکمیتی دانسته است.

این حکم نشان‌دهنده نقش حاکمیتی دولت در تنظیم و نظارت بر فضای عمومی رقابت و حمایت از حقوق عمومی است.

۱۰. رشد و توسعه کشور و رفع فقر و بیکاری

بند «د» فراهم کردن زمینه‌ها و مزیت‌های لازم برای رشد و توسعه کشور و رفع فقر و بیکاری را از مصادیق امور حاکمیتی معرفی کرده است.

این بند نشان می‌دهد سیاست‌های کلان توسعه‌ای و برخی وظایف عمومی در حوزه کاهش فقر و بیکاری در قلمرو حاکمیتی قرار می‌گیرند.

۱۱. قانونگذاری، امور ثبتی و نظم و امنیت

بند «هـ» مجموعه‌ای از وظایف بنیادین عمومی شامل قانونگذاری، امور ثبتی، استقرار نظم و امنیت و اداره امور قضائی را بیان می‌کند.

این بند از مهم‌ترین قسمت‌های ماده ۸ در تشخیص حوزه‌های اعمال اقتدار عمومی است.

۱۲. حفظ تمامیت ارضی و دفاع ملی

بند «و» حفظ تمامیت ارضی کشور، ایجاد آمادگی دفاعی و دفاع ملی را از امور حاکمیتی می‌داند.

این وظایف ارتباط مستقیم با امنیت ملی و حاکمیت سرزمینی کشور دارند و از روشن‌ترین مصادیق امور حاکمیتی هستند.

۱۳. ترویج اخلاق و فرهنگ و صیانت از هویت ایرانی ـ اسلامی

بند «ز» ترویج اخلاق، فرهنگ و مبانی اسلامی و صیانت از هویت ایرانی ـ اسلامی را نیز در زمره امور حاکمیتی قرار داده است.

این بند بُعد فرهنگی و هویتی مفهوم حاکمیت را در قانون مدیریت خدمات کشوری نشان می‌دهد.

۱۴. رابطه ماده ۸ با ماده ۶

ماده ۶ در تعریف پست سازمانی مقرر می‌کند پست‌های ثابت صرفاً برای مشاغل حاکمیتی که جنبه استمرار دارند ایجاد خواهند شد.

بنابراین تعریف امور حاکمیتی در ماده ۸ یکی از مبانی مهم برای فهم مفهوم «شغل حاکمیتی» در ماده ۶ است.

با این حال، امر حاکمیتی، شغل حاکمیتی و پست سازمانی سه مفهوم متفاوت‌اند و نباید بدون توجه به مقررات تکمیلی با یکدیگر یکسان تلقی شوند.

۱۵. رابطه ماده ۸ با ماده ۲۴

ماده ۲۴ قانون مدیریت خدمات کشوری به واگذاری امور و فعالیت‌های قابل واگذاری و کاهش تصدی‌های دولت مربوط است.

تبصره ۱ ماده ۲۴ نیز وظایف حاکمیتی موضوع ماده ۸ را از شمول حکم مربوط به کاهش تصدی‌های دولت در امور قابل واگذاری مستثنی می‌کند.

از این جهت، ماده ۸ یکی از مبانی اصلی تفکیک امور قابل واگذاری از وظایف حاکمیتی است.

۱۶. رابطه ماده ۸ با مواد ۱۳ تا ۱۵

مواد ۱۳ تا ۱۵ قانون مدیریت خدمات کشوری در زمینه روش‌های انجام امور و ارائه خدمات، خرید خدمات، مشارکت و استفاده از ظرفیت بخش غیردولتی اهمیت دارند.

برای تشخیص اینکه یک فعالیت در چارچوب این مقررات قابلیت واگذاری یا برون‌سپاری دارد یا خیر، ابتدا باید ماهیت آن فعالیت و نسبت آن با امور حاکمیتی مشخص شود.

۱۷. رابطه ماده ۸ با ماده ۴۵

تبصره ۲ ماده ۴۵ قانون مدیریت خدمات کشوری مبنای تعیین شاخص‌های مشاغل حاکمیتی قرار گرفته است.

بر همین اساس، مقررات اجرایی مربوط به شاخص‌های تعیین مشاغل حاکمیتی، نوع وظایف واحد سازمانی را با امور حاکمیتی موضوع ماده ۸ مرتبط کرده‌اند.

۱۸. تفاوت امر حاکمیتی و شغل حاکمیتی

«امر حاکمیتی» ناظر به نوع وظیفه یا فعالیت عمومی است، در حالی که «شغل حاکمیتی» به جایگاه شغلی و وظایفی مربوط می‌شود که بر اساس مقررات مربوط در زمره مشاغل حاکمیتی قرار می‌گیرند.

بنابراین نمی‌توان صرفاً از حاکمیتی بودن یک حوزه نتیجه گرفت که تمام مشاغل موجود در تمام واحدهای آن حوزه، بدون بررسی، شغل حاکمیتی محسوب می‌شوند.

۱۹. معیارهای تشخیص مشاغل حاکمیتی

مقررات اجرایی مربوط به شاخص‌های تعیین مشاغل حاکمیتی، علاوه بر نوع وظایف واحد سازمانی، معیارهایی مانند محل جغرافیایی استقرار پست، حساسیت شغل و امکان یا عدم امکان انجام وظایف توسط بخش غیردولتی را مورد توجه قرار داده‌اند.

در نتیجه، تشخیص شغل حاکمیتی یک فرآیند حقوقی و اداری مستقل از تعریف کلی ماده ۸ دارد.

۲۰. تفکیک امور حاکمیتی از امور تصدی‌گری

یکی از کاربردهای مهم ماده ۸، ایجاد مبنا برای تفکیک امور حاکمیتی از امور تصدی‌گری است.

در مقررات اجرایی قانون مدیریت خدمات کشوری، دستگاه‌های اجرایی مکلف شده‌اند امور و مشاغل حاکمیتی و تصدی‌گری خود را احصا و بر اساس مقررات مربوط اعلام کنند.

این تفکیک برای ساماندهی نیروی انسانی، تعیین تکلیف پست‌ها و بررسی امکان واگذاری فعالیت‌ها اهمیت دارد.

۲۱. نقش آیین‌نامه ماده ۲۴

آیین‌نامه اجرایی ماده ۲۴ قانون مدیریت خدمات کشوری، فرآیند احصا و واگذاری تصدی‌های اجتماعی، فرهنگی، خدماتی و زیربنایی را مورد توجه قرار داده است.

این آیین‌نامه از مهم‌ترین مقررات اجرایی در کنار ماده ۸ برای فهم مرز میان امور حاکمیتی و امور قابل واگذاری است.

۲۲. بخشنامه تفکیک مأموریت‌ها و وظایف حاکمیتی از تصدی‌گری

در مقررات اجرایی شناسنامه قانون، بخشنامه شماره ۱۸۱۸۹/۹۰/۲۰۰ مورخ ۲۴/۷/۱۳۹۰ معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس‌جمهور در خصوص تفکیک مأموریت‌ها و وظایف حاکمیتی از تصدی‌گری و نحوه واگذاری تصدی‌ها نیز گردآوری شده است.

این بخشنامه از نظر اجرایی برای تبدیل معیارهای کلی ماده ۸ به فرآیند احصا و تفکیک وظایف اهمیت دارد.

۲۳. معیارهای تعیین مشاغل حاکمیتی

در تصویب‌نامه مربوط به شاخص‌های تعیین مشاغل حاکمیتی، نوع وظایف واحد سازمانی در تطبیق با امور حاکمیتی موضوع ماده ۸، محل جغرافیایی استقرار پست، حساسیت شغل و عدم امکان انجام وظایف پست توسط بخش غیردولتی به عنوان شاخص‌های تعیین مشاغل حاکمیتی مورد توجه قرار گرفته است.

بنابراین ماده ۸ مبنای مفهومی این تشخیص است و مقررات اجرایی، معیارهای عملی آن را تکمیل می‌کنند.

۲۴. امور حاکمیتی و واگذاری به بخش غیردولتی

اصل تفکیک حاکمیتی و تصدی‌گری به این معنا نیست که هر فعالیتی که دولت انجام می‌دهد غیرقابل واگذاری است.

باید ابتدا ماهیت فعالیت مشخص شود. وظایف حاکمیتی موضوع ماده ۸ از امور قابل واگذاری تفکیک می‌شوند و فعالیت‌های قابل واگذاری در چارچوب مواد مربوط و مقررات اجرایی مورد بررسی قرار می‌گیرند.

۲۵. امور حاکمیتی و استخدام رسمی

رابطه ماده ۸ با استخدام رسمی به صورت غیرمستقیم و از طریق مقررات مربوط به مشاغل حاکمیتی برقرار می‌شود.

ماده ۶، ماده ۴۵ و مقررات اجرایی مربوط به تعیین مشاغل حاکمیتی، این ارتباط را تکمیل می‌کنند.

بنابراین صرف انجام خدمت در یک دستگاه دولتی، بدون احراز شرایط قانونی شغل، برای نتیجه‌گیری درباره وضعیت استخدامی کافی نیست.

۲۶. امور حاکمیتی و ساختار سازمانی

تشخیص حاکمیتی بودن وظایف می‌تواند در طراحی ساختار سازمانی دستگاه‌ها نیز اثرگذار باشد.

به همین دلیل مقررات ساختار سازمانی، تشکیلات تفصیلی و ضوابط ایجاد پست‌های سازمانی باید در کنار ماده ۸ و مقررات مربوط به مشاغل حاکمیتی بررسی شوند.

۲۷. خطای رایج؛ یکی دانستن «دولتی» و «حاکمیتی»

یکی از خطاهای رایج آن است که هر فعالیتی که توسط یک دستگاه دولتی انجام می‌شود، حاکمیتی تلقی شود.

ماده ۸ چنین قاعده‌ای مقرر نکرده است. معیار، ماهیت قانونی وظیفه و انطباق آن با تعریف و مصادیق ماده ۸ و مقررات تکمیلی است.

۲۸. خطای رایج؛ یکی دانستن «حاکمیتی» و «غیرقابل واگذاری» بدون بررسی مقررات

حاکمیتی بودن یک وظیفه باید بر اساس قانون و مقررات مربوط احراز شود.

برای تصمیم درباره واگذاری یا عدم واگذاری نیز باید علاوه بر ماده ۸، مواد ۱۳ تا ۲۴ و آیین‌نامه‌ها و دستورالعمل‌های مرتبط بررسی شوند.

۲۹. معیار عملی تشخیص امر حاکمیتی

برای تحلیل یک فعالیت می‌توان مراحل زیر را دنبال کرد:

۱. ماهیت و هدف اصلی فعالیت مشخص شود.

۲. بررسی شود که تحقق فعالیت موجب اقتدار و حاکمیت کشور می‌شود یا خیر.

۳. میزان و نوع منفعت عمومی آن بررسی شود.

۴. معیار عدم محدودیت بهره‌مندی دیگران در ابتدای ماده ۸ مورد توجه قرار گیرد.

۵. فعالیت با مصادیق هفت‌گانه ماده ۸ تطبیق داده شود.

۶. مواد مرتبط قانون، به‌ویژه مواد ۶، ۱۳ تا ۲۴ و ۴۵ بررسی شوند.

۷. مقررات اجرایی مربوط به احصای امور و مشاغل حاکمیتی مطالعه شود.

۸. در نهایت قانون خاص دستگاه و مقررات اختصاصی آن نیز بررسی شود.

۳۰. جمع‌بندی معیار حقوقی ماده ۸

ماده ۸ یک تعریف ترکیبی ارائه می‌کند که در آن اقتدار و حاکمیت کشور، شمول عمومی منافع و عدم محدودیت بهره‌مندی دیگران عناصر مهم هستند.

مصادیق هفت‌گانه نیز حوزه‌های اصلی این تعریف را روشن می‌کنند.

از این رو، بهترین روش تفسیر ماده ۸، جمع میان معیار کلی ابتدای ماده، مصادیق ذکرشده و مقررات تکمیلی مربوط به واگذاری و مشاغل حاکمیتی است.

مبانی و فلسفه حکم

ماده ۸ در نظام حقوق اداری وظیفه مهمی در تعیین قلمرو مسئولیت‌های حاکمیتی دولت دارد.

نخستین فلسفه حکم، تفکیک وظایفی است که مستقیماً با اقتدار عمومی، حاکمیت، امنیت، عدالت و تنظیم امور عمومی ارتباط دارند از فعالیت‌هایی که ماهیت تصدی‌گری یا خدماتی دارند و قانون برای آنها سازوکارهای دیگری پیش‌بینی کرده است.

دومین هدف، ایجاد معیار حقوقی برای تشخیص وظایف حاکمیتی است. بدون چنین معیاری، مرز میان وظایف حاکمیتی و فعالیت‌های قابل واگذاری می‌توانست مبهم باشد.

سومین کارکرد ماده، فراهم کردن مبنای لازم برای مقررات استخدامی و سازمانی بعدی است. ماده ۶ در خصوص پست‌های ثابت، ماده ۴۵ در خصوص مشاغل حاکمیتی و ماده ۲۴ در خصوص تفکیک امور قابل واگذاری، همگی به نحوی با مفهوم ماده ۸ مرتبط می‌شوند.

همچنین ماده ۸ با شناسایی حوزه‌هایی مانند عدالت، تأمین اجتماعی، نظم و امنیت، دفاع ملی و صیانت از هویت ایرانی ـ اسلامی، بخشی از وظایف بنیادین دولت را در سطح قانون تعریف می‌کند.

از این جهت، ماده ۸ را باید یکی از حلقه‌های اصلی اتصال میان «تعریف وظایف دولت»، «ساختار سازمانی دولت»، «نظام استخدامی» و «واگذاری فعالیت‌ها» دانست.

پیشینه تقنینی ماده ۸

۱. شکل‌گیری مفهوم وظایف حاکمیتی در نظام اداری

مفهوم تفکیک وظایف حاکمیتی از امور اجرایی و تصدی‌گری پیش از قانون مدیریت خدمات کشوری نیز در ادبیات و مقررات اداری وجود داشت؛ اما قانون مدیریت خدمات کشوری این مفهوم را در قالب یک تعریف صریح و منسجم در ماده ۸ وارد ساختار قانون کرد.

۲. تصویب قانون مدیریت خدمات کشوری ـ ۱۳۸۶

ماده ۸ قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب ۱۳۸۶، تعریف قانونی امور حاکمیتی و مجموعه‌ای از مصادیق آن را مقرر کرد و این مفهوم را در مواد بعدی قانون نیز به کار گرفت.

۳. آیین‌نامه اجرایی ماده ۲۴

در ادامه اجرای قانون، آیین‌نامه اجرایی ماده ۲۴ سازوکار احصا و واگذاری تصدی‌های اجتماعی، فرهنگی، خدماتی و زیربنایی را مورد توجه قرار داد و ارتباط عملی میان وظایف حاکمیتی و فعالیت‌های قابل واگذاری را روشن‌تر کرد.

۴. ضوابط تعیین مشاغل حاکمیتی

در اجرای تبصره ۲ ماده ۴۵، تصویب‌نامه مربوط به شاخص‌های تعیین مشاغل حاکمیتی، نوع وظایف واحد سازمانی را با امور حاکمیتی موضوع ماده ۸ مرتبط کرد و شاخص‌های تکمیلی برای تشخیص مشاغل حاکمیتی مقرر نمود.

۵. تفکیک مأموریت‌ها و وظایف حاکمیتی از تصدی‌گری

در مقررات اجرایی بعدی، از جمله بخشنامه شماره ۱۸۱۸۹/۹۰/۲۰۰ مورخ ۲۴/۷/۱۳۹۰، دستگاه‌های اجرایی مکلف به احصا و تفکیک مأموریت‌ها و وظایف حاکمیتی از تصدی‌گری شدند.

۶. اصلاح مقررات شاخص‌های مشاغل حاکمیتی

در سال ۱۳۹۰ بخشی از ضوابط تعیین مشاغل حاکمیتی اصلاح شد و مقررات مربوط به تشخیص مشاغل حاکمیتی در واحدهای سازمانی مستقر در واحدهای تقسیمات کشوری نیز توسعه یافت.

۷. استمرار مفهوم امور حاکمیتی در مقررات بعدی

در مقررات و برنامه‌های توسعه و همچنین مقررات اداری و استخدامی بعدی، تفکیک امور حاکمیتی از امور تصدی‌گری همچنان به عنوان یکی از مبانی سازماندهی وظایف دولت مورد استفاده قرار گرفته است.

مبانی و مستندات قانونی

مصادیق عملی و سوابق اجرایی

۱. سیاستگذاری و برنامه‌ریزی عمومی

سیاستگذاری، برنامه‌ریزی و نظارت در حوزه‌های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی از مصادیق صریح بند «الف» ماده ۸ هستند.

در این موارد، نقش دولت صرفاً ارائه یک خدمت عادی نیست؛ بلکه تنظیم خط‌مشی و نظارت عمومی در حوزه مربوط مورد نظر قانونگذار است.



۲. برقراری عدالت و تأمین اجتماعی

برقراری عدالت، تأمین اجتماعی و بازتوزیع درآمد در بند «ب» ماده ۸ به عنوان امور حاکمیتی شناسایی شده‌اند.

این حوزه‌ها به دلیل ارتباط مستقیم با سیاست‌های عمومی و منافع عمومی جامعه در قلمرو حاکمیتی قرار گرفته‌اند.



۳. جلوگیری از انحصار و تضییع حقوق مردم

ایجاد فضای سالم برای رقابت و جلوگیری از انحصار و تضییع حقوق مردم از مصادیق بند «ج» ماده ۸ است.

بنابراین تنظیم فضای رقابتی و حمایت از حقوق عمومی، صرفاً یک فعالیت اقتصادی عادی تلقی نمی‌شود.



۴. رشد و توسعه کشور و رفع فقر و بیکاری

بند «د» ماده ۸ فراهم کردن زمینه‌ها و مزیت‌های لازم برای رشد و توسعه کشور و رفع فقر و بیکاری را در زمره امور حاکمیتی قرار داده است.



۵. قانونگذاری، امور ثبتی و امور قضائی

قانونگذاری، امور ثبتی، استقرار نظم و امنیت و اداره امور قضائی در بند «هـ» ماده ۸ به صراحت ذکر شده‌اند.

این دسته از وظایف به طور مستقیم با اعمال اقتدار عمومی و تنظیم روابط حقوقی جامعه ارتباط دارند.



۶. حفظ تمامیت ارضی و دفاع ملی

حفظ تمامیت ارضی کشور، ایجاد آمادگی دفاعی و دفاع ملی از مصادیق بند «و» ماده ۸ است.



۷. ترویج اخلاق و فرهنگ و صیانت از هویت

بند «ز» ماده ۸ ترویج اخلاق، فرهنگ و مبانی اسلامی و صیانت از هویت ایرانی ـ اسلامی را نیز از امور حاکمیتی می‌داند.



۸. احصای امور حاکمیتی در دستگاه‌های اجرایی

در مقررات اجرایی قانون، دستگاه‌های اجرایی مکلف شده‌اند امور و مشاغل حاکمیتی و تصدی‌گری خود را احصا و بر اساس ضوابط مربوط اعلام کنند.

این فرآیند، ماده ۸ را از یک تعریف نظری به یک معیار اجرایی برای سازماندهی وظایف دستگاه‌ها تبدیل می‌کند.



۹. تعیین مشاغل حاکمیتی

در مقررات مربوط به شاخص‌های تعیین مشاغل حاکمیتی، نوع وظایف واحد سازمانی در تطبیق با امور حاکمیتی موضوع ماده ۸، محل استقرار پست، حساسیت شغل و امکان انجام وظایف توسط بخش غیردولتی از جمله معیارهای مورد توجه هستند.



۱۰. پست‌های حاکمیتی در واحدهای سازمانی

ضوابط اجرایی تعیین مشاغل حاکمیتی، برای برخی واحدهای سازمانی که عهده‌دار وظایف سیاستگذاری، هدایت و نظارت هستند، معیارهای خاصی برای شناسایی مشاغل حاکمیتی مقرر کرده‌اند.



۱۱. امور حاکمیتی و واگذاری فعالیت‌ها

آیین‌نامه اجرایی ماده ۲۴ قانون مدیریت خدمات کشوری در خصوص احصا و واگذاری تصدی‌های اجتماعی، فرهنگی، خدماتی و زیربنایی مقرراتی را مقرر کرده است.

این مقررات باید همراه با ماده ۸ مطالعه شود تا مرز میان وظایف حاکمیتی و فعالیت‌های قابل واگذاری روشن شود.



۱۲. بخشنامه تفکیک حاکمیتی و تصدی‌گری

بخشنامه شماره ۱۸۱۸۹/۹۰/۲۰۰ مورخ ۲۴/۷/۱۳۹۰ معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس‌جمهور در خصوص تفکیک مأموریت‌ها و وظایف حاکمیتی از تصدی‌گری و نحوه واگذاری تصدی‌ها صادر شده است.

مشاهده منبع بخشنامه در مجموعه مقررات شناسنامه قانون



۱۳. تشخیص شغل حاکمیتی در واحدهای عملیاتی

در مقررات اجرایی مربوط به تعیین مشاغل حاکمیتی، وضعیت واحد سازمانی و ماهیت وظایف آن برای تشخیص حاکمیتی یا تصدی‌گری بودن پست‌ها مورد توجه قرار گرفته است.

بنابراین برای تشخیص یک شغل، صرف عنوان شغلی کافی نیست و باید وظایف واقعی و قانونی آن نیز بررسی شود.



۱۴. ارتباط امور حاکمیتی با استخدام رسمی

مقررات مربوط به مشاغل حاکمیتی در کنار ماده ۴۵ قانون مدیریت خدمات کشوری در تعیین برخی وضعیت‌های استخدامی اهمیت دارند.

از این رو، ارتباط میان ماده ۸ و استخدام رسمی را باید از طریق مفهوم «شغل حاکمیتی» و مقررات خاص آن تحلیل کرد.



۱۵. امور حاکمیتی و پست سازمانی

ماده ۶ مقرر کرده است پست‌های ثابت صرفاً برای مشاغل حاکمیتی که جنبه استمرار دارند ایجاد می‌شوند.

در نتیجه، تشخیص امر حاکمیتی می‌تواند در مرحله بعدی در تعیین ماهیت شغل و پست سازمانی اثرگذار باشد.



۱۶. امور حاکمیتی و ساختار دستگاه اجرایی

در طراحی ساختار سازمانی دستگاه‌ها، تفکیک وظایف حاکمیتی از وظایف تصدی‌گری اهمیت دارد؛ زیرا نوع وظیفه می‌تواند بر نحوه سازماندهی، پست‌های سازمانی و شیوه ارائه خدمت اثر بگذارد.



۱۷. امور حاکمیتی و خدمات عمومی

صرف عمومی بودن یک خدمت به معنای حاکمیتی بودن آن نیست.

برای تشخیص باید معیارهای ماده ۸ و مقررات مرتبط با واگذاری و تصدی‌گری بررسی شوند.



۱۸. امور حاکمیتی و بخش غیردولتی

قانون مدیریت خدمات کشوری ظرفیت استفاده از بخش غیردولتی را در حوزه‌های قابل واگذاری پیش‌بینی کرده است.

در نتیجه، نقطه شروع تحلیل این است که ماهیت فعالیت مشخص شود و سپس قابلیت واگذاری آن بر اساس قانون و مقررات اجرایی بررسی گردد.



۱۹. امور حاکمیتی و دستگاه‌های اجرایی

قرار گرفتن یک دستگاه در زمره دستگاه‌های اجرایی به این معنا نیست که تمام فعالیت‌های آن دستگاه ماهیت یکسان دارند.

یک دستگاه می‌تواند مجموعه‌ای از وظایف حاکمیتی و در کنار آنها فعالیت‌های اداری، خدماتی یا تصدی‌گرانه داشته باشد و باید هر فعالیت بر اساس مقررات مربوط بررسی شود.



۲۰. چک‌لیست عملی تشخیص امر حاکمیتی

برای بررسی یک فعالیت مشخص، ابتدا قانون یا مقررات ایجادکننده و وظایف قانونی دستگاه مشخص شود؛ سپس فعالیت با معیارهای ابتدای ماده ۸ و بندهای هفت‌گانه آن تطبیق داده شود؛ پس از آن مواد ۱۳ تا ۲۴ و مقررات مربوط به تفکیک امور حاکمیتی و تصدی‌گری بررسی گردد و در صورت ارتباط با استخدام، ضوابط مشاغل حاکمیتی و ماده ۴۵ نیز مورد توجه قرار گیرد.

منابع پژوهشی و مطالعات تکمیلی

منابع اصلی و اولویت‌دار

منابع اجرایی مرتبط با امور حاکمیتی

منابع مرتبط با واگذاری و تصدی‌گری

منابع مرتبط با استخدام و مشاغل حاکمیتی

مواد مرتبط

جمع‌بندی

ماده ۸ قانون مدیریت خدمات کشوری، «امور حاکمیتی» را اموری معرفی می‌کند که:

۱. تحقق آنها موجب اقتدار و حاکمیت کشور است؛

۲. منافع آنها بدون محدودیت شامل همه اقشار جامعه می‌شود؛

۳. بهره‌مندی از این نوع خدمات موجب محدودیت برای استفاده دیگران نمی‌شود؛

۴. و در ادامه، مصادیقی مانند سیاستگذاری و نظارت، عدالت و تأمین اجتماعی، جلوگیری از انحصار و تضییع حقوق مردم، رشد و توسعه کشور، قانونگذاری، امور ثبتی، نظم و امنیت، امور قضائی، دفاع ملی و صیانت از هویت ایرانی ـ اسلامی را بیان می‌کند.

اهمیت ماده ۸ در این است که معیار اصلی تشخیص امور حاکمیتی را در قانون مدیریت خدمات کشوری مشخص می‌کند و این معیار در مواد بعدی، به‌ویژه در تفکیک امور قابل واگذاری، تعیین مشاغل حاکمیتی و ایجاد پست‌های ثابت سازمانی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

برای تحلیل دقیق، باید میان «امر حاکمیتی»، «شغل حاکمیتی» و «پست سازمانی» تفکیک کرد. تعریف امر حاکمیتی در ماده ۸، مبنای مفهومی است و مقررات مربوط به ماده ۲۴، ماده ۴۵ و ضوابط اجرایی تعیین مشاغل حاکمیتی، نحوه استفاده عملی از این مفهوم را تکمیل می‌کنند.

در نتیجه، صرف دولتی بودن یک فعالیت یا انجام آن توسط یک دستگاه اجرایی برای حاکمیتی دانستن آن کافی نیست؛ بلکه باید ماهیت قانونی فعالیت با معیارهای ماده ۸ و مقررات تکمیلی تطبیق داده شود.

مسیر پیشنهادی مطالعه