پرش به محتوا

ماده ۴ قانون مدیریت خدمات کشوری

از ویکی داد
نسخهٔ تاریخ ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۵:۰۲ توسط Rasool (بحث | مشارکت‌ها)


ماده

۴

● معتبر

شرکت دولتی: بنگاه اقتصادی است که به موجب قانون برای انجام قسمتی از تصدی‌های دولت به موجب سیاست‌های کلی اصل چهل و چهارم (۴۴) قانون اساسی، ابلاغی از سوی مقام معظم رهبری جزء وظایف دولت محسوب می‌گردد، ایجاد و بیش از پنجاه درصد (۵۰٪) سرمایه و سهام آن متعلق به دولت می‌باشد. هر شرکت تجاری که از طریق سرمایه‌گذاری وزارتخانه‌ها، مؤسسات دولتی و شرکت‌های دولتی منفرداً یا مشترکاً ایجاد شده مادام که بیش از پنجاه درصد (۵۰٪) سهام آنها منفرداً یا مشترکاً متعلق به واحدهای سازمانی فوق‌الذکر باشد شرکت دولتی است.

مفاهیم کلیدی ماده ۴

شرکت دولتی
بنگاه اقتصادی واجد شرایط قانونی که بیش از پنجاه درصد سرمایه و سهام آن متعلق به دولت است.

بنگاه اقتصادی
واحد اقتصادی دارای فعالیت و ساختار بنگاهی که در چارچوب قانون برای انجام وظایف مقرر ایجاد می‌شود.

تصدی‌های دولت
امور و فعالیت‌هایی که در چارچوب سیاست‌های کلی اصل ۴۴ در زمره وظایف تصدی دولت قرار می‌گیرند.

سرمایه و سهام
معیار مالکیتی ماده ۴ که برای تشخیص شرکت دولتی اهمیت اساسی دارد.

مالکیت دولت
تعلق بیش از پنجاه درصد سرمایه و سهام به دولت یا در فرض دوم به واحدهای سازمانی دولتی موضوع ماده.

سرمایه‌گذاری دولتی
ایجاد شرکت تجاری از طریق سرمایه‌گذاری وزارتخانه‌ها، مؤسسات دولتی و شرکت‌های دولتی، منفرداً یا مشترکاً.

تصویب مجلس شورای اسلامی
مبنای قانونی لازم برای تشکیل شرکت‌های دولتی طبق تبصره ۱ ماده ۴.

سیاست‌های کلی اصل ۴۴
چارچوب سیاستی مورد اشاره ماده ۴ برای تعیین بخشی از تصدی‌های دولت.


وضعیت: معتبر

تاریخ تصویب: 1386-07-08



سابقه تقنینی

هیچ نتیجه




کدام گزینه مجموعه معیارهای اصلی تعریف شرکت دولتی در ماده ۴ را درست بیان می‌کند؟

(تألیفی ـ مفهومی و مستند به متن قانون)


  • الف) انجام خدمات عمومی، بودجه غیردولتی و استقلال حقوقی
  • ب) بنگاه اقتصادی بودن، ایجاد به موجب قانون و تعلق بیش از پنجاه درصد سرمایه و سهام به دولت
  • ج) اداره توسط وزیر و تأمین کامل بودجه از منابع عمومی
  • د) انجام وظایف حاکمیتی و مالکیت خصوصی بیش از پنجاه درصد





مطابق ماده ۴، چه میزان از سرمایه و سهام شرکت باید متعلق به دولت باشد تا در تعریف اصلی شرکت دولتی قرار گیرد؟

(تألیفی ـ عددی و مستند)


  • الف) دقیقاً پنجاه درصد
  • ب) کمتر از پنجاه درصد
  • ج) بیش از پنجاه درصد
  • د) حداقل ده درصد





مطابق بخش دوم ماده ۴، هر شرکت تجاری چه زمانی با توجه به سرمایه‌گذاری واحدهای سازمانی دولتی، شرکت دولتی محسوب می‌شود؟

(تألیفی ـ تطبیقی و مستند)


  • الف) هنگامی که بیش از پنجاه درصد سهام آن منفرداً یا مشترکاً متعلق به وزارتخانه‌ها، مؤسسات دولتی و شرکت‌های دولتی باشد.
  • ب) صرفاً در صورت مالکیت پنجاه درصد سهام توسط یک وزارتخانه.
  • ج) هرگاه کمتر از پنجاه درصد سهام متعلق به دولت باشد.
  • د) فقط در صورت تصویب هیأت‌مدیره شرکت مادر.





بر اساس تبصره ۱ ماده ۴، تشکیل شرکت‌های دولتی تحت عناوین مذکور با چه شرطی مجاز است؟

(تألیفی ـ مستند)


  • الف) صرفاً با تصویب هیأت وزیران
  • ب) صرفاً با تصویب مجلس شورای اسلامی
  • ج) با تصویب وزیر مربوط
  • د) با تصویب هیأت‌مدیره شرکت مادر





تبصره ۱ ماده ۴ درباره تبدیل شرکتی که سهام شرکت‌های دولتی در آن کمتر از پنجاه درصد است چه حکمی مقرر کرده است؟

(تألیفی ـ مستند)


  • الف) تبدیل آن همیشه الزامی است.
  • ب) تبدیل آن بدون محدودیت مجاز است.
  • ج) تبدیل آن با تصویب مدیرعامل مجاز است.
  • د) تبدیل آن با افزایش سرمایه به شرکت دولتی ممنوع است.





تفاوت معیار اصلی ماده ۳ با ماده ۴ کدام است؟

(تألیفی ـ تطبیقی و مستند)


  • الف) ماده ۳ بر بودجه و منابع غیردولتی و ماده ۴ بر سرمایه و سهام و مالکیت دولت تمرکز دارد.
  • ب) هر دو ماده معیار بودجه سالانه را مقرر کرده‌اند.
  • ج) ماده ۴ فقط درباره نهادهای عمومی غیردولتی است.
  • د) ماده ۳ مالکیت بیش از پنجاه درصد سرمایه را شرط کرده است.





شرح و توضیح ماده

تعریف قانونی شرکت دولتی


خلاصه مطلب

ماده ۴ «شرکت دولتی» را بنگاه اقتصادی‌ای می‌داند که به موجب قانون برای انجام قسمتی از تصدی‌های دولت که بر اساس سیاست‌های کلی اصل ۴۴ قانون اساسی جزء وظایف دولت محسوب می‌شود، ایجاد شده و بیش از پنجاه درصد سرمایه و سهام آن متعلق به دولت باشد. ماده همچنین شرکت‌های تجاری ایجادشده از طریق سرمایه‌گذاری وزارتخانه‌ها، مؤسسات دولتی و شرکت‌های دولتی را در صورت تعلق بیش از پنجاه درصد سهام آنها به واحدهای مذکور، شرکت دولتی می‌شناسد.[۱]

این ماده در عمل یعنی چه؟

ماده ۴ یکی از تعاریف بنیادی فصل اول قانون مدیریت خدمات کشوری است و برای تشخیص «شرکت دولتی» مجموعه‌ای از معیارهای اقتصادی، تأسیسی و مالکیتی را در کنار یکدیگر قرار می‌دهد.[۱]

نخستین عنصر، بنگاه اقتصادی بودن است. بنابراین موضوع ماده ۴ یک واحد اقتصادی با ماهیت بنگاهی است و تعریف آن با تعریف مؤسسه دولتی در ماده ۲ یا مؤسسه یا نهاد عمومی غیردولتی در ماده ۳ یکسان نیست.[۲]

عنصر دوم، ایجاد به موجب قانون است. شرکت موضوع تعریف اصلی باید به موجب قانون برای انجام قسمتی از تصدی‌های دولت ایجاد شده باشد. بنابراین صرف دولتی بودن سهام یا ارتباط سازمانی با دولت، بدون بررسی مبنای قانونی ایجاد و سایر شرایط مقرر در ماده، به‌تنهایی برای احراز تمام عناصر تعریف کافی نیست.[۱]

عنصر سوم، ارتباط فعالیت شرکت با بخشی از تصدی‌های دولت است که مطابق سیاست‌های کلی اصل ۴۴ قانون اساسی جزء وظایف دولت محسوب می‌شود.[۱][۳] از این جهت، ماده ۴ تعریف شرکت دولتی را صرفاً بر مبنای مالکیت سرمایه بنا نکرده و هدف و مبنای قانونی فعالیت را نیز در تعریف وارد کرده است.

عنصر چهارم، معیار مالکیتی است: بیش از پنجاه درصد سرمایه و سهام باید متعلق به دولت باشد.[۱] در نتیجه، مرز عددی ماده، «بیش از پنجاه درصد» است و نباید آن را به «پنجاه درصد یا بیشتر» تغییر داد.

در بخش دوم ماده ۴، قانونگذار وضعیت شرکت‌های تجاری‌ای را نیز مشخص کرده است که از طریق سرمایه‌گذاری وزارتخانه‌ها، مؤسسات دولتی و شرکت‌های دولتی، منفرداً یا مشترکاً، ایجاد شده‌اند. چنین شرکتی مادام که بیش از پنجاه درصد سهام آن منفرداً یا مشترکاً متعلق به واحدهای سازمانی مذکور باشد، شرکت دولتی محسوب می‌شود.[۱]

بنابراین در این بخش، مجموع مالکیت چند واحد دولتی نیز می‌تواند در احراز نصاب بیش از پنجاه درصد مؤثر باشد. برای نمونه، اگر چند شرکت دولتی یا چند واحد سازمانی مشمول حکم ماده، در مجموع بیش از پنجاه درصد سهام یک شرکت تجاری را در اختیار داشته باشند، شرط مالکیتی مقرر در بخش دوم ماده می‌تواند محقق شود.[۱]

در مقابل، نباید معیار ماده ۴ با معیار ماده ۳ اشتباه شود. ماده ۳ درباره مؤسسه عمومی غیردولتی بر تأمین بیش از پنجاه درصد بودجه سالانه از منابع غیردولتی تمرکز دارد، در حالی که ماده ۴ درباره شرکت دولتی بر بیش از پنجاه درصد سرمایه و سهام و تعلق آن به دولت تمرکز می‌کند.[۴]

همچنین شرکت دولتی را نباید صرفاً با هر شرکت تجاری دارای سهام دولت یکی دانست. نصاب قانونی، نحوه ایجاد، مبنای فعالیت و وضعیت مالکیت باید در کنار یکدیگر بررسی شوند. در بخش دوم ماده نیز میزان سهام متعلق به واحدهای سازمانی دولتی باید احراز شود.[۱]

تبصره ۱ ماده ۴ یک قید مهم درباره تشکیل شرکت‌های دولتی مقرر کرده است. مطابق این تبصره، تشکیل شرکت‌های دولتی تحت هریک از عناوین مذکور صرفاً با تصویب مجلس شورای اسلامی مجاز است.[۵]

همین تبصره، تبدیل شرکت‌هایی را که سهام شرکت‌های دولتی در آنها کمتر از پنجاه درصد است، با افزایش سرمایه به شرکت دولتی ممنوع اعلام کرده است.[۵] بنابراین افزایش سرمایه را نمی‌توان به‌طور خودکار وسیله‌ای برای تبدیل یک شرکت به شرکت دولتی دانست؛ حکم تبصره باید دقیقاً رعایت شود.

از نظر نظام حقوق عمومی نیز باید میان «مالکیت دولتی» و «اداره دولتی» تفکیک کرد. ماده ۴ معیار مشخصی برای مالکیت سرمایه و سهام ارائه می‌کند، اما آثار و حدود مدیریت، نظارت، رابطه استخدامی و سایر موضوعات شرکت باید از قانون تأسیس، اساسنامه و مقررات خاص شرکت نیز استخراج شود.[۶]

نظریه مشورتی شماره ۶۱۸۵/۷ مورخ ۱۳۸۶/۰۹/۱۹ نیز در بررسی عناوینی مانند «شرکت دولتی» و «شرکت وابسته به دولت» بر لزوم تفکیک عناوین قانونی و مراجعه به تعاریف مقرر در قوانین تأکید کرده است.[۷] این نظریه همچنین نشان می‌دهد که عنوان «وابسته به دولت» را نباید بدون مستند قانونی با عنوان «شرکت دولتی» یکی دانست.

از سوی دیگر، ماده ۵ قانون مدیریت خدمات کشوری، شرکت‌های دولتی را در زمره دستگاه اجرایی قرار می‌دهد.[۸] بنابراین عنوان «دستگاه اجرایی» در ماده ۵، عنوانی طبقه‌بندی‌کننده و عام‌تر است و نباید با تعریف خاص شرکت دولتی در ماده ۴ خلط شود.

ارتباط ماده ۴ با سیاست‌های کلی اصل ۴۴ نیز از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. خود ماده، انجام قسمتی از تصدی‌های دولت را به سیاست‌های کلی اصل ۴۴ مرتبط کرده است.[۳] بنابراین مطالعه ماده ۴ بدون توجه به ساختار حقوقی اصل ۴۴ و مقررات مربوط به حدود فعالیت‌های دولت، تصویر کاملی از جایگاه این شرکت‌ها ارائه نمی‌کند.

در تشخیص یک شرکت، بنابراین باید به‌صورت هم‌زمان دست‌کم این محورها بررسی شود: ماهیت بنگاه اقتصادی، قانون ایجادکننده، موضوع و مبنای فعالیت، میزان و نحوه مالکیت سرمایه و سهام و در موارد شرکت‌های تجاری ایجادشده از طریق سرمایه‌گذاری واحدهای دولتی، میزان مالکیت منفرد یا مشترک واحدهای مذکور.[۱]

نکات مهم

۱. شرکت دولتی در ماده ۴ یک تعریف قانونی خاص دارد.

۲. بنگاه اقتصادی بودن یکی از عناصر تعریف است.

۳. شرکت موضوع تعریف اصلی باید به موجب قانون ایجاد شده باشد.

۴. فعالیت شرکت با بخشی از تصدی‌های دولت مرتبط است که در چارچوب سیاست‌های کلی اصل ۴۴ جزء وظایف دولت محسوب می‌شود.

۵. بیش از پنجاه درصد سرمایه و سهام باید متعلق به دولت باشد.

۶. در بخش دوم ماده، مالکیت بیش از پنجاه درصد سهام می‌تواند منفرداً یا مشترکاً توسط وزارتخانه‌ها، مؤسسات دولتی و شرکت‌های دولتی تحقق یابد.

۷. «بیش از پنجاه درصد» با «پنجاه درصد یا بیشتر» تفاوت دارد.

۸. شرکت دولتی را نباید صرفاً با هر شرکت دارای سهام دولتی یکی دانست.

۹. تشکیل شرکت‌های دولتی طبق تبصره ۱ صرفاً با تصویب مجلس شورای اسلامی مجاز است.

۱۰. تبدیل شرکت دارای سهام شرکت‌های دولتی کمتر از پنجاه درصد با افزایش سرمایه به شرکت دولتی ممنوع است.

۱۱. معیار ماده ۴ با معیار بودجه‌ای ماده ۳ متفاوت است.

۱۲. برای تشخیص وضعیت شرکت، قانون تأسیس و مقررات خاص آن نیز باید بررسی شود.

مثال کاربردی

فرض شود یک شرکت تجاری با قانون خاص برای انجام بخشی از تصدی دولت ایجاد شده و ۶۰ درصد سرمایه و سهام آن متعلق به دولت باشد. در چنین فرضی، معیار عددی اصلی ماده ۴ از جهت تعلق بیش از پنجاه درصد سرمایه و سهام به دولت تحقق یافته است.[۱]

در فرض دیگری، چند شرکت دولتی به‌صورت مشترک ۵۵ درصد سهام یک شرکت تجاری را در اختیار داشته باشند. بخش دوم ماده ۴ مالکیت مشترک واحدهای سازمانی مذکور را نیز مورد شناسایی قرار داده است؛ بنابراین در بررسی وضعیت شرکت باید مجموع مالکیت قانونی آنها مورد توجه قرار گیرد.[۱]

در مقابل، اگر سهام شرکت‌های دولتی در یک شرکت کمتر از پنجاه درصد باشد، نمی‌توان صرف افزایش سرمایه را وسیله تبدیل آن به شرکت دولتی دانست؛ زیرا تبصره ۱ ماده ۴ چنین تبدیلی را ممنوع کرده است.[۵]

همچنین نباید شرکتی را صرفاً به دلیل ارائه خدمات عمومی یا دریافت منابع دولتی، بدون احراز عناصر ماده ۴، شرکت دولتی تلقی کرد. معیار قانونی باید از متن ماده و قانون خاص شرکت استخراج شود.[۱]

توجه

در تفسیر ماده ۴، پنج محور را هم‌زمان بررسی کنید: بنگاه اقتصادی بودن، مبنای قانونی ایجاد، ارتباط با تصدی‌های دولت، میزان سرمایه و سهام متعلق به دولت و در فرض دوم ماده، میزان مالکیت منفرد یا مشترک واحدهای سازمانی دولتی.

همچنین میان شرکت دولتی، مؤسسه دولتی، مؤسسه یا نهاد عمومی غیردولتی و شرکت تجاری دارای سهام دولت تفکیک قائل شوید؛ هر یک معیار قانونی خاص خود را دارند.

تحلیل حقوقی و تفسیری

۱. شرکت دولتی به عنوان عنوان قانونی

ماده ۴ یک تعریف قانونی برای شرکت دولتی ارائه می‌کند. بنابراین اطلاق این عنوان باید بر اساس عناصر مقرر در ماده و قانون خاص شرکت انجام شود.[۱]

قرار گرفتن عبارت «بنگاه اقتصادی» در ابتدای تعریف نشان می‌دهد که قانونگذار ماهیت اقتصادی و بنگاهی شرکت را در ساختار تعریف مورد توجه قرار داده است.

۳. ایجاد به موجب قانون

در تعریف اصلی، شرکت باید به موجب قانون ایجاد شده باشد. بنابراین مبنای تأسیس و قانون ایجادکننده از اسناد مهم در تشخیص وضعیت حقوقی شرکت است.[۱]

موضوع فعالیت شرکت باید با قسمتی از تصدی‌های دولت مرتبط باشد که مطابق سیاست‌های کلی اصل ۴۴ جزء وظایف دولت محسوب می‌شود.[۳]

ماده ۴ معیار بیش از پنجاه درصد سرمایه و سهام متعلق به دولت را برای تعریف اصلی شرکت دولتی مقرر کرده است.[۱]

۶. اهمیت نصاب «بیش از پنجاه درصد»

عبارت «بیش از پنجاه درصد» یک معیار عددی مشخص است و نباید به «پنجاه درصد یا بیشتر» تفسیر یا تبدیل شود.

۷. شرکت‌های تجاری با مالکیت مشترک دولتی

در بخش دوم ماده ۴، مالکیت منفرد یا مشترک وزارتخانه‌ها، مؤسسات دولتی و شرکت‌های دولتی در تعیین وضعیت شرکت تجاری مورد توجه قرار گرفته است.[۱]

ماده ۳ معیار متفاوتی را برای نهاد عمومی غیردولتی مقرر می‌کند و بر تأمین بیش از پنجاه درصد بودجه سالانه از منابع غیردولتی تمرکز دارد. ماده ۴ در مقابل، بر سرمایه و سهام و مالکیت دولت تمرکز می‌کند.[۴]

۹. تمایز با مؤسسه دولتی

مؤسسه دولتی موضوع ماده ۲ و شرکت دولتی موضوع ماده ۴ دو قالب حقوقی متفاوت هستند. شرکت دولتی در ماده ۴ به‌صراحت به عنوان بنگاه اقتصادی تعریف شده است.[۲]

ماده ۵ شرکت‌های دولتی را در زمره دستگاه‌های اجرایی قرار می‌دهد. بنابراین «دستگاه اجرایی» عنوانی طبقه‌بندی‌کننده است و تعریف خاص شرکت دولتی همچنان از ماده ۴ استخراج می‌شود.[۸]

۱۱. تصویب مجلس شورای اسلامی

تبصره ۱ ماده ۴ تشکیل شرکت‌های دولتی تحت عناوین مقرر را صرفاً با تصویب مجلس شورای اسلامی مجاز دانسته است.[۵]

۱۲. ممنوعیت تبدیل از طریق افزایش سرمایه

تبصره ۱ تبدیل شرکت‌هایی را که سهام شرکت‌های دولتی در آنها کمتر از پنجاه درصد است، با افزایش سرمایه به شرکت دولتی ممنوع کرده است.[۵]

۱۳. تمایز شرکت دولتی و شرکت وابسته به دولت

نظریه مشورتی شماره ۶۱۸۵/۷ نشان می‌دهد که عنوان «شرکت وابسته به دولت» را نباید بدون مستند قانونی مترادف شرکت دولتی دانست و هر عنوان باید بر اساس مقررات مربوط بررسی شود.[۷]

۱۴. معیار تشخیص

برای تشخیص شرکت دولتی باید قانون ایجادکننده، ماهیت اقتصادی، موضوع فعالیت، میزان سرمایه و سهام متعلق به دولت و در فرض دوم ماده، مالکیت منفرد یا مشترک واحدهای دولتی بررسی شود.

مبانی و فلسفه حکم

تعریف شرکت دولتی در ماده ۴، معیارهای قانونی مشخصی برای شناسایی بنگاه‌هایی ارائه می‌کند که در ساختار مالکیت و وظایف دولت قرار دارند.[۱]

تأکید بر سرمایه و سهام، یک معیار عینی برای تشخیص عنصر مالکیتی ایجاد می‌کند و امکان تفکیک شرکت دولتی از شرکت‌هایی را که صرفاً با دولت ارتباط قراردادی یا اجرایی دارند فراهم می‌سازد.

ارتباط تعریف با تصدی‌های دولت نیز نشان می‌دهد که شرکت دولتی در چارچوب تقسیم وظایف دولت و سیاست‌های کلی اصل ۴۴ قابل مطالعه است.[۳]

الزام تصویب مجلس شورای اسلامی برای تشکیل شرکت‌های دولتی در تبصره ۱ نیز جایگاه قانونی ایجاد چنین بنگاه‌هایی را روشن می‌کند.[۵]

در مجموع، ماده ۴ یک تعریف مرکب ارائه می‌کند که در آن ماهیت اقتصادی، مبنای ایجاد، موضوع فعالیت و ساختار مالکیت در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند.

پیشینه تقنینی ماده ۴

۱. قانون محاسبات عمومی کشور
مفهوم و معیارهای مرتبط با شرکت دولتی در نظام حقوق مالی و اداری ایران پیش از قانون مدیریت خدمات کشوری نیز سابقه داشته است. در مطالعه پیشینه ماده ۴، تعریف شرکت دولتی در قانون محاسبات عمومی کشور اهمیت ویژه دارد.[۶]

۲. سیاست‌های کلی اصل ۴۴ قانون اساسی
ماده ۴ تعریف شرکت دولتی را مستقیماً با بخشی از تصدی‌های دولت در چارچوب سیاست‌های کلی اصل ۴۴ مرتبط کرده است.[۳]

۳. قانون مدیریت خدمات کشوری ـ ۱۳۸۶
قانون مدیریت خدمات کشوری در تاریخ ۱۳۸۶/۰۷/۰۸ تصویب شد و ماده ۴ تعریف قانونی شرکت دولتی را در فصل اول مقرر کرد.[۱]

۴. دائمی شدن قانون ـ ۱۳۹۷
قانون مدیریت خدمات کشوری که در ابتدا به صورت آزمایشی تصویب شده بود، در سال ۱۳۹۷ دائمی شد. در نتیجه، ماده ۴ در ساختار قانون دائمی نیز به عنوان تعریف شرکت دولتی باقی مانده است.[۹]

مبانی و مستندات قانونی

مصادیق عملی و سوابق اجرایی

  1. مالکیت بیش از پنجاه درصد: در تشخیص شرکت دولتی باید میزان واقعی سرمایه و سهام متعلق به دولت بررسی شود؛ صرف وجود سهام دولتی بدون احراز نصاب قانونی کافی نیست.[۱]
  2. مالکیت مشترک: در بخش دوم ماده ۴، مالکیت وزارتخانه‌ها، مؤسسات دولتی و شرکت‌های دولتی می‌تواند منفرداً یا مشترکاً در محاسبه نصاب بیش از پنجاه درصد مورد توجه قرار گیرد.[۱]
  3. شرکت تجاری: بخش دوم ماده ۴ وضعیت شرکت تجاری‌ای را که از طریق سرمایه‌گذاری واحدهای سازمانی مذکور ایجاد شده است به‌طور خاص مورد توجه قرار می‌دهد.
  4. تصویب مجلس: تشکیل شرکت دولتی تحت عناوین مقرر در ماده، مطابق تبصره ۱ نیازمند تصویب مجلس شورای اسلامی است.[۵]
  5. افزایش سرمایه: اگر سهام شرکت‌های دولتی در شرکتی کمتر از پنجاه درصد باشد، تبدیل آن به شرکت دولتی از طریق افزایش سرمایه ممنوع است.[۵]
  6. تمایز با شرکت وابسته: در بررسی وضعیت یک شرکت باید میان «شرکت دولتی» و «شرکت وابسته به دولت» تفکیک شود؛ عنوان وابستگی به‌تنهایی جایگزین معیارهای ماده ۴ نیست.[۷]
  7. جایگاه در دستگاه اجرایی: شرکت‌های دولتی در ماده ۵ در زمره دستگاه‌های اجرایی قرار گرفته‌اند، اما این امر معیارهای تعریف ماده ۴ را تغییر نمی‌دهد.[۸]

آرای قضایی مرتبط

در مطالعه ماده ۴، آرای قضایی مرتبط با وضعیت شرکت‌های دولتی، شمول مقررات قانون مدیریت خدمات کشوری و تمایز شرکت‌های دولتی از سایر اشخاص حقوقی اهمیت دارند. این آراء لزوماً همگی ناظر مستقیم به تفسیر یک عبارت از ماده ۴ نیستند و باید در حدود موضوع خود مطالعه شوند.

نظریات مشورتی و دیدگاه‌های حقوقی

مقررات و اسناد تکمیلی

ارجاعات و پاورقی

[۱] ماده ۴ قانون مدیریت خدمات کشوری — شناسنامه قانون.

[۲] مواد ۲، ۳ و ۴ قانون مدیریت خدمات کشوری — شناسنامه قانون.

[۳] اصل ۴۴ قانون اساسی و سیاست‌های کلی مرتبط با آن — شناسنامه قانون.

[۴] مواد ۳ و ۴ قانون مدیریت خدمات کشوری؛ تفاوت معیار بودجه سالانه و منابع غیردولتی در ماده ۳ با معیار سرمایه و سهام و مالکیت دولت در ماده ۴.

[۵] تبصره ۱ ماده ۴ قانون مدیریت خدمات کشوری — شناسنامه قانون.

[۶] قانون محاسبات عمومی کشور و مقررات مرتبط با تعریف شرکت‌های دولتی.

[۷] نظریه مشورتی شماره ۶۱۸۵/۷ مورخ ۱۳۸۶/۰۹/۱۹ اداره کل حقوقی قوه قضائیه.

[۸] ماده ۵ قانون مدیریت خدمات کشوری — شناسنامه قانون.

[۹] مجموعه قوانین و مقررات اداری شناسنامه قانون — مستند مربوط به قانون دائمی مدیریت خدمات کشوری.

مواد مرتبط