ماده ۳ قانون مدیریت خدمات کشوری
تعاریف اصطلاحات
مؤسسه دولتی
واحد سازمانی مشخصی که به موجب قانون ایجاد شده یا میشود و با داشتن استقلال حقوقی، بخشی از وظایف و امور قانونی را انجام میدهد.
واحد سازمانی
ساختار سازمانی معین و قابل شناسایی که دارای وظایف، صلاحیتها و جایگاه مشخص در نظام اداری یا حقوقی است.
استقلال حقوقی
برخورداری واحد از شخصیت حقوقی مستقل برای دارا شدن حقوق و تکالیف و انجام امور در حدود قانون.
وظایف و امور قانونی
مجموعه مأموریتها و اموری که به موجب قانون بر عهده یکی از قوای سهگانه یا سایر مراجع قانونی قرار گرفته است.
قوای سهگانه
قوه مقننه، قوه مجریه و قوه قضائیه که در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران به عنوان قوای حاکم در کشور شناخته شدهاند.
سایر مراجع قانونی
مراجع و نهادهایی که به موجب قانون دارای وظیفه، صلاحیت یا مأموریت قانونی هستند و در چهارچوب قانون فعالیت میکنند.
سازمانهای نامبرده در قانون اساسی
سازمانهایی که قانون اساسی صراحتاً از آنها نام برده و ماده ۲ آنها را در حکم مؤسسه دولتی شناخته است.
مؤسسه وابسته به دولت
عنوانی متفاوت از «مؤسسه دولتی» که در برخی قوانین و نظریات حقوقی برای واحدهای وابسته به دستگاههای اجرایی به کار رفته است و نباید بدون بررسی مبنای قانونی با مؤسسه دولتی موضوع ماده ۲ یکی دانسته شود.
وضعیت: معتبر
تاریخ تصویب: 1386-07-08
سابقه تقنینی
هیچ نتیجه
ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری تعریف قانونی «مؤسسه دولتی» را ارائه میکند و یکی از مهمترین مرزهای مفهومی میان وزارتخانه، مؤسسه دولتی، مؤسسه عمومی غیردولتی و شرکت دولتی را در فصل اول قانون مدیریت خدمات کشوری مشخص میسازد.
ماده ۲ علاوه بر تعریف مؤسسه دولتی، مقرر میکند که کلیه سازمانهایی که در قانون اساسی نام برده شدهاند، در حکم مؤسسه دولتی شناخته میشوند.
منبع و کنترل متن: متن ماده ۲ و وضعیت آن با نسخه منتشرشده در شناسنامه قانون تطبیق داده شده است. نسخه PDF مجموعه قوانین و مقررات اداری شناسنامه قانون نیز ماده ۲ را با همین ساختار منتشر کرده است. مشاهده نسخه ماده ۲ در شناسنامه قانون
📝 نمونه تستهای آزمونی
سؤالات تألیفی و آموزشی مستند به ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری
کدام گزینه مطابق ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری از عناصر تعریف مؤسسه دولتی است؟
(تألیفی ـ مستند به متن قانون)
مطابق ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری، مؤسسه دولتی چگونه ایجاد میشود؟
(تألیفی ـ مفهومی)
مؤسسه دولتی موضوع ماده ۲ میتواند بخشی از وظایف و امور بر عهده کدام مراجع را انجام دهد؟
(تألیفی ـ تحلیلی)
مطابق قسمت دوم ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری، سازمانهایی که در قانون اساسی نام برده شدهاند چه وضعیتی دارند؟
(تألیفی ـ مفهومی)
تحلیل حقوقی و تفسیری
۱. تعریف چندعنصری مؤسسه دولتی
ماده ۲ برخلاف یک تعریف صرفاً اسمی، چند ویژگی را برای مؤسسه دولتی کنار یکدیگر قرار داده است: «واحد سازمانی مشخص»، «ایجاد به موجب قانون»، «استقلال حقوقی» و «انجام بخشی از وظایف و امور قانونی».
بنابراین برای تشخیص وضعیت حقوقی یک واحد نمیتوان تنها به نام یا عنوان آن استناد کرد.
۲. استقلال حقوقی؛ عنصر مهم تمایز
یکی از مهمترین تفاوتهای ماده ۲ با ماده ۱، تصریح ماده ۲ به «استقلال حقوقی» است.
در ماده ۱، وزارتخانه به عنوان واحد سازمانی مشخصی که توسط وزیر اداره میشود تعریف شده است؛ اما در ماده ۲، استقلال حقوقی صراحتاً در تعریف مؤسسه دولتی وارد شده است.
این تفاوت در تحلیل شخصیت حقوقی و جایگاه مستقل واحدهای دولتی اهمیت دارد.
۳. استقلال حقوقی به معنای استقلال از دولت نیست
استقلال حقوقی را نباید با استقلال کامل از دولت یا نظام اداری یکسان دانست.
مؤسسه دولتی همچنان یک ساختار دولتی است و فعالیت آن باید در چهارچوب قوانین، وظایف قانونی و نظام نظارت عمومی انجام شود. منظور از استقلال حقوقی، برخورداری از شخصیت حقوقی و قابلیت داشتن حقوق و تکالیف مستقل در حدود قانون است.
۴. ایجاد به موجب قانون
عبارت «به موجب قانون ایجاد شده یا میشود» نشان میدهد که مؤسسه دولتی باید دارای مبنای قانونی باشد.
در نتیجه، ایجاد یک واحد اداری صرفاً با تصمیم داخلی یک دستگاه، لزوماً آن را به «مؤسسه دولتی» موضوع ماده ۲ تبدیل نمیکند.
۵. ارتباط با اصل قانونی بودن سازمان و صلاحیت اداری
الزام به وجود قانون برای ایجاد مؤسسه دولتی با اصل قانونی بودن سازمان و صلاحیتهای عمومی در حقوق اداری ارتباط دارد.
واحدی که دارای شخصیت حقوقی مستقل و مأموریت عمومی است، باید از مبنای حقوقی روشن برای تشکیل و فعالیت خود برخوردار باشد.
۶. دامنه وظایف؛ فقط قوه مجریه نیست
یکی از نکات قابل توجه ماده ۲ آن است که نمیگوید مؤسسه دولتی بخشی از وظایف دولت یا قوه مجریه را انجام میدهد؛ بلکه از «یکی از قوای سهگانه و سایر مراجع قانونی» سخن میگوید.
بنابراین از نظر لفظی، قلمرو تعریف ماده ۲ گستردهتر از مؤسسات تابع صرف قوه مجریه است.
این نکته در کنار قسمت دوم ماده و اشاره به سازمانهای نامبرده در قانون اساسی اهمیت بیشتری پیدا میکند.
۷. سازمانهای نامبرده در قانون اساسی
قسمت دوم ماده ۲ مقرر میکند:
«کلیه سازمانهایی که در قانون اساسی نام برده شده است در حکم مؤسسه دولتی شناخته میشود.»
این قسمت یک حکم خاص است و لازم نیست برای سازمان مشمول این حکم، تمام مسیر تحلیل تعریف قسمت اول ماده به همان شکل طی شود؛ قانونگذار خود آن سازمانها را «در حکم» مؤسسه دولتی شناخته است.
۸. مفهوم «در حکم»
عبارت «در حکم مؤسسه دولتی» از نظر تفسیری مهم است.
این عبارت نشان میدهد که قانونگذار برای سازمانهای نامبرده در قانون اساسی، اثر حقوقی مشابه عنوان مؤسسه دولتی را مقرر کرده است؛ بنابراین باید میان «مؤسسه دولتی بر اساس تعریف قسمت اول» و «سازمان در حکم مؤسسه دولتی» تفاوت مفهومی را حفظ کرد.
۹. تفاوت مؤسسه دولتی و وزارتخانه
وزارتخانه موضوع ماده ۱ توسط وزیر اداره میشود و برای تحقق اهداف دولت ایجاد میشود.
در مقابل، ماده ۲ برای مؤسسه دولتی بر استقلال حقوقی تأکید میکند.
در نتیجه، هر وزارتخانه را نمیتوان صرفاً با استناد به ماده ۲ مؤسسه دولتی دانست و هر مؤسسه دولتی نیز وزارتخانه نیست.
۱۰. تفاوت مؤسسه دولتی و مؤسسه عمومی غیردولتی
ماده ۳ مؤسسه یا نهاد عمومی غیردولتی را تعریف میکند و عناصر خاصی مانند استقلال حقوقی، تصویب مجلس و تأمین بیش از ۵۰ درصد بودجه سالانه از منابع غیردولتی را مطرح میکند.
بنابراین «استقلال حقوقی» به تنهایی موجب عمومی غیردولتی شدن یک مؤسسه نمیشود.
۱۱. تفاوت مؤسسه دولتی و شرکت دولتی
شرکت دولتی موضوع ماده ۴ دارای ماهیت بنگاه اقتصادی است و تعریف آن بر سرمایه و سهام دولتی و انجام بخشی از تصدیهای دولت تمرکز دارد.
بنابراین مؤسسه دولتی موضوع ماده ۲ و شرکت دولتی موضوع ماده ۴، دو قالب حقوقی متفاوتاند.
۱۲. تفاوت مؤسسه دولتی با مؤسسه وابسته به دولت
اداره کل حقوقی قوه قضائیه در نظریه شماره ۶۱۸۵/۷ مورخ ۱۹/۹/۱۳۸۶ میان «مؤسسه دولتی» و «مؤسسه وابسته به دولت» تفکیک کرده است.
در این نظریه تصریح شده که تعریف مؤسسه دولتی در قوانین مشخص است، اما عنوان «مؤسسه وابسته به دولت» عنوان دیگری است که باید بر اساس قانون ایجادکننده و رابطه وابستگی بررسی شود.
این تفکیک برای جلوگیری از استفاده مترادف از دو عنوان اهمیت دارد.
۱۳. رابطه با قانون محاسبات عمومی کشور
مؤسسه دولتی پیش از قانون مدیریت خدمات کشوری نیز در قانون محاسبات عمومی کشور تعریف شده بود.
نظریه شماره ۶۱۸۵/۷ نیز به تعریف مؤسسه دولتی در قانون محاسبات عمومی کشور و تعریف آن در قانون مدیریت خدمات کشوری اشاره کرده است.
بنابراین در مطالعات تطبیقی باید میان تعریف ماده ۳ قانون محاسبات عمومی کشور و تعریف ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری توجه کرد و هر مورد را بر اساس قانون حاکم بر موضوع تحلیل نمود.
۱۴. رابطه با دستگاه اجرایی
ماده ۵ قانون مدیریت خدمات کشوری «مؤسسات دولتی» را در شمار دستگاههای اجرایی قرار میدهد.
بنابراین مؤسسه دولتی موضوع ماده ۲، از مصادیق دستگاه اجرایی موضوع ماده ۵ است.
۱۵. آثار شناسایی به عنوان مؤسسه دولتی
تعیین وضعیت یک واحد به عنوان مؤسسه دولتی میتواند در موضوعاتی مانند شمول قوانین استخدامی، مالی، اداری، صلاحیتهای نظارتی و رسیدگیهای دیوان عدالت اداری مؤثر باشد.
با این حال، برای هر اثر حقوقی باید قانون خاص مربوط نیز بررسی شود و نمیتوان صرف عنوان مؤسسه دولتی را در همه موارد مساوی با شمول خودکار تمام مقررات عمومی دانست.
۱۶. مؤسسه دولتی و صلاحیت دیوان عدالت اداری
قانون دیوان عدالت اداری، رسیدگی به شکایات و اعتراضات نسبت به مأموران و واحدهای دولتی را در حدود صلاحیت مقرر در قانون بر عهده دیوان عدالت اداری قرار داده است.
بنابراین شناسایی وضعیت حقوقی یک واحد دولتی میتواند در تعیین مرجع صالح برای اعتراض به تصمیمات و اقدامات آن اهمیت داشته باشد.
مبانی و فلسفه حکم
ماده ۲ با هدف ایجاد یک معیار قانونی برای شناسایی یکی از مهمترین انواع واحدهای دولتی در نظام اداری تنظیم شده است.
مؤسسه دولتی از یک سو باید دارای مبنای قانونی و شخصیت حقوقی مستقل باشد و از سوی دیگر باید بخشی از وظایف و امور قانونی را انجام دهد.
این تعریف باعث میشود میان یک واحد اداری داخلی فاقد شخصیت حقوقی مستقل و یک مؤسسه دولتی دارای شخصیت حقوقی تمایز ایجاد شود.
همچنین قرار دادن سازمانهای نامبرده در قانون اساسی در حکم مؤسسه دولتی، از نظر تقنینی باعث میشود وضعیت حقوقی این سازمانها در چارچوب مقررات قانون مدیریت خدمات کشوری قابل شناسایی باشد.
از سوی دیگر، ماده ۲ در کنار مواد ۱، ۳، ۴ و ۵، یک طبقهبندی مقدماتی از ساختارهای حقوقی دستگاه اداری ارائه میکند:
وزارتخانه ← مؤسسه دولتی ← مؤسسه یا نهاد عمومی غیردولتی ← شرکت دولتی ← دستگاه اجرایی.
این طبقهبندی برای فهم مواد بعدی قانون اهمیت اساسی دارد.
پیشینه تقنینی ماده ۲
قانون محاسبات عمومی کشور ـ ۱۳۶۶
پیش از تصویب قانون مدیریت خدمات کشوری، قانون محاسبات عمومی کشور نیز مؤسسه دولتی را در چارچوب نظام مالی و اداری کشور تعریف کرده بود. تعریف جدید ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری باید در کنار این سابقه تقنینی مطالعه شود.
تصویب قانون مدیریت خدمات کشوری ـ ۱۳۸۶
ماده ۲ در فصل اول قانون مدیریت خدمات کشوری، تعریف جدید و خاص خود از مؤسسه دولتی را ارائه کرد و استقلال حقوقی و انجام بخشی از وظایف و امور قانونی را در مرکز تعریف قرار داد.
اجرای آزمایشی قانون
قانون مدیریت خدمات کشوری در سال ۱۳۸۶ با مجوز اجرای آزمایشی تصویب و اجرا شد و ماده ۲ نیز در همین ساختار تقنینی قرار گرفت.
دائمی شدن قانون
با قانون دائمی شدن قانون مدیریت خدمات کشوری در سال ۱۳۹۷، قانون مدیریت خدمات کشوری استمرار یافت و ماده ۲ نیز در ساختار دائمی قانون باقی ماند.
نظریه مشورتی شماره ۶۱۸۵/۷ مورخ ۱۹/۹/۱۳۸۶
اداره کل حقوقی قوه قضائیه در این نظریه میان «مؤسسه دولتی» و «مؤسسه وابسته به دولت» تفکیک کرده و به تعاریف قانونی مؤسسه دولتی، شرکت دولتی و مؤسسات عمومی غیردولتی اشاره کرده است.
مبانی و مستندات قانونی
- ماده ۱ قانون مدیریت خدمات کشوری — تعریف وزارتخانه
- ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری — تعریف مؤسسه دولتی
- ماده ۳ قانون مدیریت خدمات کشوری — تعریف مؤسسه یا نهاد عمومی غیردولتی
- ماده ۴ قانون مدیریت خدمات کشوری — تعریف شرکت دولتی
- ماده ۵ قانون مدیریت خدمات کشوری — تعریف دستگاه اجرایی
- ماده ۸ قانون مدیریت خدمات کشوری — تعریف امور حاکمیتی
- ماده ۱۳ قانون مدیریت خدمات کشوری — نحوه انجام امور تصدیهای اجتماعی، فرهنگی و خدماتی
- ماده ۱۴ قانون مدیریت خدمات کشوری — ارتباط با بخش خصوصی و مؤسسات عمومی غیردولتی
- ماده ۲۹ قانون مدیریت خدمات کشوری — سازماندهی و تشکیلات دستگاههای اجرایی
- ماده ۱۱۷ قانون مدیریت خدمات کشوری — شمول و استثنائات قانون
مصادیق عملی و سوابق اجرایی
۱. مؤسسه دولتی در برابر وزارتخانه
وزارتخانه و مؤسسه دولتی دو عنوان متفاوت در فصل اول قانون مدیریت خدمات کشوری هستند.
وزارتخانه موضوع ماده ۱ توسط وزیر اداره میشود، در حالی که ماده ۲ در تعریف مؤسسه دولتی بر استقلال حقوقی تأکید دارد.
بنابراین هر واحد سازمانی دولتی را نمیتوان بدون بررسی قانون ایجادکننده، مؤسسه دولتی دانست.
۲. مؤسسه دولتی در برابر شرکت دولتی
شرکت دولتی موضوع ماده ۴ دارای ماهیت بنگاه اقتصادی است و تعریف آن بر سرمایه و سهام دولتی و انجام بخشی از تصدیهای دولت تمرکز دارد.
در مقابل، ماده ۲ درباره یک واحد سازمانی دارای استقلال حقوقی سخن میگوید که بخشی از وظایف و امور قانونی را انجام میدهد.
۳. مؤسسه دولتی در برابر مؤسسه عمومی غیردولتی
ماده ۳ برای مؤسسات عمومی غیردولتی شرایط متفاوتی از جمله تأمین بیش از ۵۰ درصد بودجه سالانه از منابع غیردولتی مقرر کرده است.
بنابراین استقلال حقوقی مشترک میان ماده ۲ و ماده ۳، به تنهایی برای یکی دانستن این دو نوع مؤسسه کافی نیست.
۴. سازمانهای نامبرده در قانون اساسی
قسمت دوم ماده ۲ برای «کلیه سازمانهایی که در قانون اساسی نام برده شده است» حکم ویژه مقرر کرده و آنها را در حکم مؤسسه دولتی شناخته است.
در نتیجه، هنگام تحلیل وضعیت حقوقی یک سازمان باید علاوه بر قانون تأسیس، به قانون اساسی و احکام خاص قانون مدیریت خدمات کشوری نیز توجه کرد.
۵. مؤسسات وابسته به دستگاههای اجرایی
نظریه مشورتی شماره ۶۱۸۵/۷ میان «مؤسسه دولتی» و «مؤسسه وابسته به دولت» تفاوت گذاشته است.
در این نظریه، برای مؤسسه وابسته به دولت ویژگیهایی مانند واحد سازمانی مشخص، وظایف معین و وابستگی به یکی از دستگاههای اجرایی مطرح شده است.
بنابراین استفاده از عنوان «وابسته به دولت» نباید به صورت خودکار معادل «مؤسسه دولتی» تلقی شود.
۶. آثار استخدامی
تشخیص اینکه یک دستگاه یا واحد، مشمول عنوان دستگاه اجرایی و مؤسسه دولتی است یا خیر، میتواند در تعیین نظام استخدامی حاکم اهمیت داشته باشد.
در رویه دیوان عدالت اداری نیز مواد قانون مدیریت خدمات کشوری در دعاوی مربوط به استخدام و تبدیل وضعیت کارکنان دستگاههای اجرایی مورد استناد قرار گرفتهاند.
۷. صلاحیت دیوان عدالت اداری
قانون دیوان عدالت اداری، شکایات و اعتراضات مردم نسبت به مأموران و واحدهای دولتی را در حدود صلاحیت قانونی دیوان قابل رسیدگی میداند.
از این جهت، تعیین وضعیت حقوقی یک واحد و تشخیص اینکه آیا در شمار واحدهای دولتی یا دستگاههای مشمول قرار میگیرد، میتواند در تعیین مرجع صالح برای رسیدگی مؤثر باشد.
مشاهده قانون دیوان عدالت اداری در نظامات
۸. شناسایی ماهیت حقوقی بر اساس قانون خاص
در عمل، برای تعیین اینکه یک سازمان یا واحد خاص مؤسسه دولتی است، باید قانون ایجادکننده، اساسنامه، قانون تعیین وظایف و مقررات خاص آن بررسی شود.
ممکن است یک سازمان از نظر ساختار، وابسته به یک وزارتخانه باشد ولی عنوان حقوقی آن «مؤسسه دولتی» یا «مؤسسه وابسته به دولت» باشد؛ این عناوین آثار یکسانی ندارند.
منابع پژوهشی و مطالعات تکمیلی
منابع اصلی و اولویتدار
منابع تطبیقی و قوانین مرتبط
منابع نظری و مشورتی
منابع قضایی و دیوان عدالت اداری
ردههای مرتبط
جمعبندی
ماده ۲ قانون مدیریت خدمات کشوری، مؤسسه دولتی را واحد سازمانی مشخصی تعریف میکند که به موجب قانون ایجاد شده یا میشود، دارای استقلال حقوقی است و بخشی از وظایف و اموری را که بر عهده یکی از قوای سهگانه و سایر مراجع قانونی است انجام میدهد.
چهار عنصر اصلی تعریف عبارتاند از:
۱. واحد سازمانی مشخص بودن؛
۲. ایجاد به موجب قانون؛
۳. داشتن استقلال حقوقی؛
۴. انجام بخشی از وظایف و امور قانونی.
در کنار این تعریف، قسمت دوم ماده مقرر میکند که کلیه سازمانهایی که در قانون اساسی نام برده شدهاند، در حکم مؤسسه دولتی شناخته میشوند.
ماده ۲ باید در کنار مواد ۱، ۳، ۴ و ۵ قانون مدیریت خدمات کشوری مطالعه شود؛ زیرا این مواد به ترتیب مهمترین عناوین سازمانی و حقوقی از جمله وزارتخانه، مؤسسه دولتی، مؤسسه یا نهاد عمومی غیردولتی، شرکت دولتی و دستگاه اجرایی را تعریف میکنند.
همچنین برای تعیین وضعیت یک سازمان یا مؤسسه خاص، صرف عنوان آن کافی نیست و باید قانون ایجادکننده، شخصیت حقوقی، وظایف، جایگاه سازمانی و قوانین خاص حاکم بر آن بررسی شود.